#155
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)

مثال) با استفاده ازtemplate برنامه ای بنویسید که هنگام فراخوانی هر نوع داده ای را گرفته و آن را چاپ کند

#include <iostream>

using namespace std;

template <class T>

void show(T txt)

{

cout << txt << endl;

}

int main()

{

show(12345);

show("@Learncpp");

show(12.34);

show('A');

return 0;

}

در مثال بالا برای type از نام T استفاده کردیم این به این معنی هست که هر نوع داده ای (آدرس پست) که در main هنگام فراخوانی به آرگومان تابع داده باشیم جای T قرار خواهد گرفت مثلا اگه به آرگومان تابع رشته داده باشیم کامپایلر Tرا به عنوان string در نظر خواهد گرفت

تصویر (telegram.me/Learncpp/453) گویای مطلب بالاست
@Learncpp

#155
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)
نحوه تعیین نوع داده از طریق مقادیر آرگومان ها
@Learncpp

#156
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)

مثال) با استفاده ازtemplate برنامه ای بنویسید که هنگام فراخوانی هر نوع داده ای گرفته و آن را چاپ کند

#include <iostream>

using namespace std;

template <class T>

T show(T txt)

{

T sum=txt;

return sum;

}

int main()

{

cout << show(12345);

cout << show("@Learncpp");

cout << show(12.34);

cout << show('A');

return 0;

}

در کد بالا همانطور که مشاهده می کنید نوع بازگشتی تابع show از نوع Tهست یعنی نوع بازگشتی تابع show به مقداری که در آرگومان قرار می گیرد بستگی دارد, اگر در آرگومان رشته قرار بدیم نوع بازگشتی(همانT قبل از اسم تابع) string هست یا اگر در آرگومان عدد اعشار قرار دهیم نوع بازگشتی هم اعشار هست
@Learncpp

#157
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)

❌ در Template ها می توانیم بیش از یک پارامتر داشته باشیم مانند کد زیر:

template <class T1,class T2,class T3>

void show(T1 x,T2 y,T3 z)

{

cout<<x<<" "<<y<<" "<<z;

}

@Learncpp

#158
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)

🔹تعریف مجدد توابع کلی

🔻منظور از تعریف مجدد اینه که فرض کنیم یک تابع template به اسم sum داریم بعدش خودمون بیایم یک تابع دیگه (تابع معمولی) به اسم sum ایجاد کنیم به این کار تعریف مجدد توابع کلی می گویند مثلا

template <class T>

void show(T txt)

{ … }

void show(char txt)

{ … }

خوب کامپایلر از کجا باید تشخیص دهد کدام تابع را باید اجرا کند؟ در این شرایط کامپایلر همیشه تابع معمولی را اجرا کرده و قالب تابع را نادیده می گیرد
@Learncpp

#159
#template #overloaing
✅ قالب توابع (Template)
🔹تعریف مجدد توابع کلی

مثال) برنامه زیر نحوه تعریف مجدد یک تابع را نمایش می دهد

#include <iostream>

#include <string>

using namespace std;

template <class T>

void show(T txt)

{

cout<<"template"<<endl;

cout<<txt;

}

void show(char txt)

{

cout<<"function"<<endl;

cout << txt;

}

int main()

{

show('a');

return 0;

}

خروجی برنامه:
function
a
@Learncpp

#160
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)
🔹تعریف مجدد توابع کلی

❌ گاهی اوقات لازمه موقع فراخوانی تابع به کامپایلر بگیم که چه نوعی رو برای قالب تابع ارسال کند برای مثال فقط نوع int را template فرستاده شود که برای این کار از الگوی زیر استفاده می کنیم
function_name<type>(argumenet);

مثال) برنامه ای بنویسید که موقع فراخوانی فقط نوع int به template پاس داده شود

#include <iostream>

using namespace std;

template <class T>

void show(T number)

{

cout<<number;

}

int main()

{

show<int>('a');

return 0;

}

همانطور که در کد بالا دیدید کد show <int> ('a'); باعث می شود تا کد اسکی کاراکتر a به template فرستاده شود دلیل این کارم به خاطره اینه که ما(برنامه نویس) به کامپایلر دستور میدیدم که حتما باید آرگومان ارسالی از نوع int باشد
@Learncpp

#161
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)

🔹تعریف مجدد template ها

🔻منظور از تعریف مجدد template ها یعنی اینکه یک template به اسم func داریم و میخوایم یک template دیگه با همین اسم ایجاد کنیم برای این کار باید تعداد پارامتر های template ها با هم تفاوت داشته باشند برای مثال قالب های زیر از نظر تعداد پارامترها با هم متفاوتند

template <class T1>

template <class T1,class T2>

@Learncpp

#162
#template #overloaing
✅قالب توابع (Template)
🔹تعریف مجدد template ها

مثال) برنامه ای که چگونگی تعریف مجدد template ها را نمایش می دهد

#include <iostream>

using namespace std;

template <class T1,class T2>

void function(T1 x, T2 y)

{

cout<<x<<" "<<y<<endl;

}

template <class T1>

void function(T1 x)

{

cout<<x<<endl;

}

int main()

{

function(3694,"@learncpp");

function(2468);

return 0;

}

@Learncpp

#163
#function #array #arg #argumenet
✅ آرایه ها به عنوان آرگومان های توابع

🔹همانطور که متغییر ها را می توانیم به عنوان آرگومان برای توابع ارسال کنیم آرایه ها را نیز می توانیم برای توابع ارسال کرد به صورت پیشفرض آرایه ها شبیه متغیر های ارجاع با آدرس به توابع ارسال می شوند

برای ارسال يک آرايه به عنوان آرگومان به يک تابع ، کافيست نام آرايه را بدون علامت براکت ([ ]) به کار ببريد به عنوان مثال اگر آرايه ای با نام x به صورت زير تعريف شده باشد :
int x[24];
برای ارسال آن به تابع test_array کافيست تابع را به صورت زير:
test_array(x,24);
فراخوانی کنيد دستور بالا آرايه و طول آن را به تابع test_array ارسال می کند

❌ در هنگام فراخوانی تابع برای ارسال آرایه تنها اسم آرایه را باید بنویسیم

🔹مزیت ارسال آرایه ها به توابع:

🔺به جای اینکه چندین متغییر هم نوع تعریف و به تابع ارسال کنیم می توانیم از آرایه ها استفاده کنیم
🔺چون ذات آرایه ها همانند اشاره گرهاست پس اگر آرایه ای را برای تابع ارسال کنیم هر تغییری توی عناصر آرایه باعث تغییر در آرایه ای که در هنگام فراخوانی به عنوان آرگومان ارسال شده است می شود

@Learncpp

#164
#function #array #arg #argumenet
✅ آرایه ها به عنوان آرگومان های توابع
🔹ارسال آرایه های یک بعدی به آرایه ها

برای ارسال آرایه یک بعدی به توابع به دو نکته باید توجه کرد:

1. اگر تابعی به صورت الگو (telegram.me/Learncpp/410) تعریف کرده باشیم نحوه نوشتن آرایه به صورت زیر هست یعنی ایتدا یکی از نوع داده نوشته می شود سپس از [ ] استفاده میکنیم تا به کامپایلر بفهمونیم که آرگومان از نوع آرایه هست ولی در پایین main برای تابع اسمی مشخص می کنیم
مثال)

#include <iostream>

using namespace std;

void func(int[]);

int main()

{

int arr[10]={1,2,3,4,5,6,7,8,9,10};

func(arr);

return 0;

}

void func(int a[])

{

for(int i=0;i<10;i++)

cout<<a[i]<<" ";

}

2. اگر تابع را به صورت معمولی بالای main تعریف کردیم باید قبل از [ ] اسم تابع را بنویسیم
مثال)

#include <iostream>

using namespace std;

void func(int a[])

{

for(int i=0;i<10;i++)

cout<<a[i]<<" ";

}

int main()

{

int arr[10]={1,2,3,4,5,6,7,8,9,10};

func(arr);

return 0;

}

@Learncpp

#165
#function #array #arg #argumenet
✅ آرایه ها به عنوان آرگومان های توابع
🔹ارسال آرایه های دو بعدی به آرایه ها

❌توضیحات بیشتر در پست (telegram.me/Learncpp/298)

ارسال آرایه دو بعدی شبیه آرایه های یک بعدی است با این تفاوت که از 2 تا [ ] استفاده میکنیم یکی برای سطر و یکی برای ستون
برای درک بهتر مطلب گفته شده به تصویر (telegram.me/Learncpp/480) دقت کنید
@Learncpp

#166
#function #array #arg #argumenet
✅ آرایه ها به عنوان آرگومان های توابع
🔹آرایه های دو بعدی به آرایه ها

@Learncpp

#167
#function #array #arg #argumenet
✅ آرایه ها به عنوان آرگومان های توابع
🔹ارسال آرایه های دو بعدی به آرایه ها

مثال) برنامه ای بنویسید که جدول ضرب 8 در 8 را در یک آرایه دو بعدی بریزد و نمایش دهد.

#include <iostream>

using namespace std;

int main()

{

int a[9][9];

for(int i=0;i<9;i++)

{

for(int j=0;j<9;j++)

{

a[i][j]=i*j ;

cout<<a[i][j]<<"\t";

}

cout<<endl;

}

return 0;

}

@Learncpp

#168
#storage_class #storage #class #auto #register #static #extern
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C

در زبان C (و ++C) قابلیتی به بنام کلاس های حافظه وجود دارد به نام های
🔹auto
🔹register
🔹static
🔹extern
استفاده هر یک از این کلاس ها برای کامپایلر مشخص میکنه که باید چطوری با متغییر ها رفتار بکنه

🔹استفاده از هر یک از کلاس های بالا برای متغییر ها دو ویژگی به هر متغییر اضافه میکند :
🔺محدوده استفاده از متغییر
🔺طول عمر متغییر

🔹محدوده استفاده از متغییر:
همانطور که از اسم محدوده مشخصه یعنی حد و مرز مثلا فرض کنید یک متغیری داریم که میخوایم فقط داخل یک تابع قابل شناسایی باشه تا دیگر توابع دسترسی به این متغییر نداشته باشد

🔹طول عمر متغییر:
منظور از طول عمر یک متغییر به این معنیه که ما (برنامه نویس) تعیین کنیم عمر متغییر چقدر باشه مثلا دوست داریم متغییر از اون زمانی که برنامه اجرا میشه ایجاد و تا زمانی که برنامه را به طور کامل نبسته ایم از بین نره یا نه میخوایم توی یک تابعی یک متغییر ایجاد بشه و نتیجه یک یکسری محاسبات رو داخل اون متغییر بریزیم سپس نتیجه رو توسط اون متغییر چاپ کنیم و پس از چاپ هم با خروج از اون تابع اون متغییر هم از بین بره

برای اینکه به کامپایلر دستور بدیم برای هر متغییری چه کلاسی را استفاه کند از الگوی زیر استفاده می کنیم

storage_class type var_name

مفهوم storage_class:
یعنی اینکه باید یکی از کلاس های حافظه در این قسمت قرار بگیره

مفهوم type:
در این قسمت باید یک نوع داده ای (telegram.me/Learncpp/91) استفاده کنیم

مفهوم var_name:
در این اینجا باید اسمی برای متغییر (telegram.me/Learncpp/107) انتخاب کنیم
@Learncpp

#169
#storage_class #storage #class #auto
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C

🔹کلاس حافظه ی اتوماتیک (auto)

به صورت پیش فرض وقتی متغییری را تعریف میکنیم دارای کلاس حافظه اتوماتیک هست به این معنی که وقتی به صورت معمولی متغییری را در یک تابع یا براکت (telegram.me/Learncpp/374) یا... ایجاد میکنیم فقط درون همان تابع یا براکت قابل شناسایی هست به این معنی که کامپایلر وقتی وارد تابع شد متغییر به صورت اتوماتیک ایجاد و با خارج شدن از تابع هم به صورت اتوماتیک از بین می روند پس متوجه شدیم که محدوده متغییری که از نوع auto تعریف می شود فقط داخل همان تابع هست و بیرون از تابع قابل شناسایی نیست همچنین طول عمر این نوع متغییرها برابر با زمانی هست که کامپایلر به ابتدا تابع رسیده و ایجاد شده و پس از رسیدن به آخر تابع نیز نابود خواهند شد
@Learncpp

#170
#storage_class #storage #class #auto
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C

🔹نحوه تعریف متغییری از نوع auto
auto string name;

❌کامپایلر ها به صورت پیش فرض برای متغییر هایی که کلاس حافظه auto برای آنها ذکر نشود را از این نوع کلاس در نظر می گیرد, برای مثال کدهای زیر معادل یکدیگر هستند

int i;

auto int i;

❌ در کامپایلر Visual C++11 (کامپایلرهای دیگه این امکان را ندارند) زمانی که از auto پشت یک متغییر استفاده می کنیم با این کار داریم به متغییر می گوییم که هر مقداری را که در زمان ایجاد شدن به متغییر داده شد نوع داده ای آن متغییر را نیز به صورت اتوماتیک مطابق با مقدار که به متغییر دادیم انتخاب کن برای مثال کد زیر را در نظر بگیرید:
auto i="@Learncpp";

کد بالا به صورت اتوماتیک نوع داده ای متغییر را از نوع string قرار خواهد داد چون مقداری که به متغییر i انتصاب داده می شود از نوع string هست

❌ وقتی در کامپایلر Visual C++11 از auto استفاده می کنیم باید دقت داشته باشیم تا موقع تعریف متغییر مقداری را به متغییر بدهیم تا کامپایلر بتواند نوع داده ای را برای متغییر مشخص کند ولی اگر هنگام تعریف متغییر مقداری مشخص نکنیم با خطایی مبنی بر اینکه حتما باید در هنگام تعریف متغییر مقداری هم به متغییر داده شود مواجه خواهیم شد
@Learncpp

#171
#storage_class #storage #class #auto
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C

🔹استفاده از کلاس حافظه auto

مثال) برنامه ای بنویسید که نحوه تعریف متغییری از نوع auto , محدوده شناسایی و طول عمر متغییری به نام variable را نشان می دهد
❌کدهای زیر در کامپایلر های دیگر به غیره Visual C++11 به بعد اجرا شوند (دلیلشم در پست telegram.me/Learncpp/484 توضیح داده شد)

#include <iostream>

using namespace std;

void auto_test()

{

auto string date;

date="1395/6/27";

cout<<date;

}

int main()

{

auto_test();

return 0;

}

در مثال بالا تابعی به نام auto_test تعریف کرده ایم که در بدنه این تابع متغییری به نام date از نوع کلاس auto با نوع داده ای string ایجاد سپس در متنی را درون متغییر date ریخته و آن را چاپ کرده ایم
@Learncpp

#172
#storage_class #storage #class #auto
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C
🔹طول عمر و محدوده کلاس حافظه auto

خب حالا بیایم محدوده و طول عمر متغییر date رو یکم با هم برسی کنیم اگه دقت کنیم وقتی کامپایلر به ابتدای مثال تابع auto_test telegram.me/Learncpp/485) پرش می کند (نحوه پرش توابع telegram.me/Learncpp/414) متغییر data ایجاد می شود و وقتی به براکت بسته تابع یعنی } رسید نابود می شود

🔹از کجا بدونیم حرفی که در مورد محدوده و طول عمر متغییر date در مثال (telegram.me/Learncpp/485) زدیم درسته؟
خب اگه بیایم بعد فراخوانی تابع auto_test درون main خط زیر را اضافه کنیم با خطایی مبنی بر اینکه متغییر date در این محدوده تعریف نشده

error: 'date' was not declared in this scope

پس متوجه شدیم که وقتی متغییری را نوع کلاس اتوماتیک یعنی auto تعریف میکنیم محدوده و طول عمرش فقط درون همان تابعی هست که آن متغییر را تعریف کردیم و امکان دسترسی توابع دیگر به این تابع وجود ندارد
@Learncpp

#173
#storage_class #storage #class #register
✅کلاس های حافظه (Storage Class) در ++C

🔹کلاس حافظه ی ثبات (register)

زمانی که از کلاس حافظه ثبات برای متغییری استفاده می کنیم به کامپایلر دستور می دهیم که متغییری که از نوع ثبات (register) تعریف شده بجای حافظه Ram از ثبات های CPU برایش حافظه بگیرد و از این به بعد هر موقع به این متغییر داخل برنامه نیاز شد داخل خونه های ثبات دنبالش بگردد تا سرعت پردازش و دسترسی به این متغییر بیشتر شود

برای درک بهتره مطلب کلاس حافظه ی ثبات به مثال کتابخانه دقت کنید:

فرض کنید داخل یک کتابخونه ای هستید که این کتابخونه یک کتابدار هم دارد که مسئولیتش دادن کتاب به اعضاست, خب تو این کتابخونه ممکنه بعضی از کتابها مثل کتاب "چطوری نصفه روزه پولدار بشیم" مورد علاقه خیلی از اعضا باشد و طرفدارهایش بیشتر از کتابهای دیگه باشه پس این کتابدار کتابهایی را که میدونه پر طرفدار هستند و بیشتر مورد استفاده اعضای کتابخونه قرار میگیره رو کنار دست خودش میذاره تا هر کسی یکی از این کتاب ها رو تقاضا کرد کتابدار فورا کتاب رو بدون اینکه وقتی برای رفتن تو قفسه ها خرج کند خیلی سریع از کنار دستش آن را به اعضا می دهد که این وسط باعث میشود روند تحویل کتاب های پر طرفدار سریع تر پیش بره و بعضی کتاب های هم مثله "باز هم نمایش بی فرهنگی ایرانی ها با حمله به صفحات چهره های معروف دنیا؟ آخه تا کی!" ممکنه خیلی طرفدار آنچنانی نداشته باشه پس آنها را داخل قفسه هایی شماره گذاری شده قرار می دهند تا بعدا کسی از این دست کتاب های کم طرفدار را خواست کتابدار از تو قفسه های کتاب آن کتاب را برایش بیاورد که این رفت و برگشت و تحویل کتاب مدت زمان بیشتری به نسبت کتابی که کنار دستش هست می برد

پس اینطوری می توان نتیجه گرفت که ما (برنامه نویس) وقتی میدانیم یک متغییر زیاد تو برنامه صدا زده میشود را بیاییم از نوع register تعریف کنیم که با این نحوه تعریف, این متغییر در صورتی که ثبات برای این متغییر فضا داشته باشد (telegram.me/Learncpp/492) داخل ثبات های ax,bx,cx و... قرار بگیرد و با این کار داریم به cpu دستور می دهیم بجای Ram (همان قفسه هایی که طرفدارهای کتاباهاش کم تره) داخل ثبات ها (جایی که کتاباهای پر طرفدار قرار داره) دنبال متغییر برود
@Learncpp