#5
☑️ ثابت ها :
🔹ثابت ها مقادیری در برنامه هستند که مقدارشون در طول برنامه قابل تغییر نیست و اگر که بخوایم مقدار ثوابت رو تغییر بدیم با خطایی از طرف کامپایلر مواجه می شیم.

برای تعریف ثوابت در c++ دو الگو وجود دارد :
@Learncpp

#6
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از دستور #define
#define مقدار نام ثابت

برای مثال
#include <iostream>
#define P 3.14
int main()
{
cout << P;
return 0 ;
}
نکته ای که باید در اینجا توجه نمود و در مثال بالا هم مشخص بود این است که در پایان دستور #define از ; (سمی کالن) استفاده نمی کنیم.
@Learncpp

#7
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از کلمه کلیدی const :
const مقدار = نام ثابت نوع داده;

برای مثال
#include <iostream>
int main()
{
const float P = 3.14 ;
cout << P;
return 0 ;
}
محل این دستور درون خود تابع main هست اما دستور #define در بیرون از تابع main و در بالای برنامه است.
@Learncpp

#8
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹برای انجام عملیات بر روی داده ها از عملگرها استفاده می کنیم. عملگرها نمادهایی هستند که عملیاتی مانند جمع،ضرب، کوچکتری و از این قبیل را روی داده ها انجام می دهند که عبارتند از :👇
@Learncpp

#9
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹انتساب ( Assignment ) ( = ) :
از این عملگر برای نسبت دادن یک مقدار به یک داده استفاده می شود .
#include <iostream>
int main()
{
int a, b ; // a:?, b:?
a = 10 ; // a:10, b:?
b = 4 ; // a:10, b:4
a = b ; // a:4, b:4
b = 7 ; // a:4, b:7
cout << "a:" ;
cout << a ;
cout<< "b:" ;
cout << b ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#10
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای محاسباتی ( + , - , * , / , % ) :
+ جمع
- تفریق
* ضرب
/ تقسیم
% باقیمانده تقسیم
#include <iostream>
int main()
{
int a = 11;
int b = 3;
int c = a % b;
cout << "c:" ;
cout << c ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#11
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای ترکیبی ( Compund Operators ) ( =+ , =- , =* , =/ ) :
a += b = a=a+b
a -= b = a=a-b
a *= b+1 = a=a*(b+1)
a /= b = a=a/b
در واقع جواب این نوع از عملگرها برابر حاصل عمل عملگر، بر خود عبارت سمت چپ و عبارت سمت راست تساوی است . علت اینگونه نوشتار هم مختصرنویسی است.
#include <iostream>
int main()
{
int a ,b = 3; // a=?, b=3
a = b; // a=3, b=3
a += 2; // a=a+2=3+2=5
cout << a;
return 0 ;
}
@Learncpp

#12
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای افزایش کاهش ( ++ , - - ) :
این عملگرها یک واحد به عملوند خود اضافه می کنند و عمل اونها به اینکه در سمت چپ یا راست عملوند خود قرار بگیرند متفاوت است .

#include <iostream>
int main()
{
int a = 2, b = 3;
// a=2, b=3
a += b++;
// a+=(b+1) —-> a=a+(b+1) —-> a=2+4=6
cout << "a:";
cout << a;
return 0;
}
اگر عملگر سمت راست یا چپ عملوند خود باشه در هر دو صورت یک واحد به عملوند اضافه می شود . اما تفاوت این دوحالت در عبارات محاسباتی خود را نشان می دهد . عبارات محاسباتی ترکیبی از متغیرها، ثوابت و عملگرها هستند مثل 4*5-5/10 و 6-x/y .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = ++B;
// A=(++B) —-> A=(B+1) , B=B+1 —-> A=4, B=4
در مثال بالا چون افزایش قبل B قرار دارد ابتدا یک واحد به B اضافه شده، پس در همینجا B می شود 4 و در پایان مقدار فوق در A قرار می گیرد .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = B++;
// A=(B++) —-> A=B, B=B+1 —-> A=3, B=4
اما در مثال بالا چون افزایش بعد از B قرار دارد اول مقدار B که 3 هست در A ریخته میشود و بعد یک واحد به B اضافه میشود .
@Learncpp

#13
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای رابطه ای و تساوی ( = = , =! , > , < , =< , => ) :
از این نوع عملگرها برای مقایسه دو عبارت استفاده میشود که کاربرد اونها بیشتر در عبارات شرطی است که بعدا در موردشون بحث می کنیم . فعلا اینو بدونید که این عملگرها در صورت درست بودن مقایسه، مقدار درستی و در غیر این صورت مقدار نادرستی را برمی گردانند .

int a = 10 , b = 7;
//a=10, b=7
(a == b) ;
//a=10 and not equal to b so return false
(a >= b) ;
//a=10 greater than b so return false
(a > b) ;
//a=10 greater than b so return true
@Learncpp

تقدم عملگرهای حسابی
@Learncpp

تقدم عملگرهای ترکیبی
@Learncpp

تقدم عملگرهای رابطه ای
@Learncpp

تقدم عملگرهای منطقی
@Learncpp

🎀 کدهایی که گفته میشه روی code::blocks اجرا و تست کنین 🎀

#14
☑️ ساختار برنامه در ++C :
#include "c++.h"
#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
cout << "Hello World!";
cin.get();
return 0;
}
@Learncpp

#15
☑️ ساختار برنامه در ++C :
#include "c++.h"
فرض کنیم یه کلاسی توی یه فایل دیگه نوشتیم که اسم فایلش ++c هست پس برای اینکه تو برنامه اصلی صداش بزنیم و ازش استفاده کنیم از دستور بالا استفاده میکنیم
@Learncpp

#16
☑️ ساختار برنامه در ++C :
#include <iostream>
این دستوریه که به کامپایلر میگه کلاس iostream رو در این برنامه مورد استفاده قرار بده. تو ++C وقتی می خوایم توابع و متغییر های تعریف شده از کلاس های دیگه رو که توی یک فایل دیگه هستن رو تو برناممون استفاده کنیم باید اون کلاس رو تو برنامه صدا بزنیم , مثلا برای استفاده از cin یا cout باید iostream رو به برنامه اضافه کنیم .
@Learncpp

#17
☑️ ساختار برنامه در ++C :
using namespace std;
برخی از دستورات ++C دارای namespace هستند. مثلا اگر ما این خط را ننوشته باشیم باید در زمان استفاده از دستور cout از این روش استفاده کنیم std::cout. برای کوتاه تر شدن برنامه ها در ابتدای برنامه این namespace را به برنامه اعلام می نماییم.

🔹namespace چیست ؟
فرض کنیم ما کلاس math رو تو برناممون صدا زدیم و میدونیم این کلاس تابعی به نام sin داره و ما هم بنا به دلایلی مجبوریم تابعی بنویسیم که اسمش sin هست ... حالا وقتی بخوایم از تابع sin توی برنامه استفاده کنیم کامپایلر ازکجا باید بفهمه که منظورمون کدوم sin هست پس برای حل این مشکل از namespace ها استفاده میکنیم تا تا به کامپایلر بفهمونیم منظورمون کدوم تابع sum هست .
#include "Header.h"
#include <iostream>
#include <math.h>
using namespace std;
using namespace test;
int main()
{
cout << std::sin(5) << " " << test::sin(5);
cin.get();
return 0;
}
بعدا در مورد namespace ها توضیح داده میشه
@Learncpp

#18
☑️ ساختار برنامه در ++C :
int main()
{
این خط در واقع شروع بدنه اصلی برنامه سی پلاس پلاس ماست. در واقع وقتی این خط اجرا میشه سیستم عامل فضایی رو به تابع main میده .
@Learncpp

#19
☑️ ساختار برنامه در ++C :
cout << "Hello World!";
با استفاده از این دستور یک متن یا متغییر را می توان در خروجی نمایش داد. در اینجا عبارتی که داخل “” قرار می گیرد در خروجی نمایش داده می شود.
@Learncpp