انواع داده ها و مقادیر قابل قبول آنها
@Learncpp

☑️ انواع داده ها در ++C :👇

#1
🔹char :
نوع char برای ذخیره داده های کاراکتری مانند ‘a’ , ‘z’ , ‘W’ بکار می رود.

🔹int :
از نوع int برای ذخیره اعداد صحیح مانند 128، 5، 4508 استفاده می شود.

🔹float :
نوع float برای ذخیره اعداد اعشاری مثل 12.5، 7805.11 بکار می رود.

🔹double :
نوع double برای اعداد اعشاری بزرگتر از float استفاده می شود.

🔹bool :
از bool برای ذخیره مقادیر منطقی استفاده می شود ( درستی یا نادرستی ).

🔹void :
نوع void هیچ مقداری را نمی گیرد.

@Learncpp

#2
☑️ متغییر ها :
🔹در طول برنامه نویسی، کاربران با متون و اعداد زیادی کار می کنند، به همین دلیل آنها را در متغیرها ذخیره می کنند. در واقع متغیر ها نامهایی برای کلمات ذخیره شده در حافظه سیستم هستند.

🔹برای استفاده از یک متغیر ابتدا باید آن را در برنامه تعریف نماییم که روش تعریف متغیر بصورت زیر است :
;نام متغیر نوع متغیر

int count ;
@Learncpp

#3
☑️ قوانین نامگذاری متغییر ها :
🔹برای نامگذاری متغیرها از ترکیبی از حروف a تا z یا A تا Z ، ارقام و خط ربط ( _ ) استفاده می شود.
🔹اولین کاراکتر نام نباید از ارقام باشد.
🔹نام می تواند هر طولی داشته باشد اما فقط 31 کاراکتر ابتدایی استفاده می شوند.
✅-------------------❎
—---------------------------------—
count3 3count
count .count
co_unt co.unt
@Learncpp

#4
☑️ مقدار دادن به متغیر ها :
🔹هنگام تعریف متغیر :
int x = 4;
char char1 = 'a' , char2 = char3 = 'y';
bool b = true;
🔹بعد از تعریف و با عمل انتساب ( = ) :
int y;
y = 12;
🔹با استفاده از قالب سازنده :
float float_1 (2);
🔹دستور ورودی :
float a, b;
cin >> a >> b;
@Learncpp

#5
☑️ ثابت ها :
🔹ثابت ها مقادیری در برنامه هستند که مقدارشون در طول برنامه قابل تغییر نیست و اگر که بخوایم مقدار ثوابت رو تغییر بدیم با خطایی از طرف کامپایلر مواجه می شیم.

برای تعریف ثوابت در c++ دو الگو وجود دارد :
@Learncpp

#6
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از دستور #define
#define مقدار نام ثابت

برای مثال
#include <iostream>
#define P 3.14
int main()
{
cout << P;
return 0 ;
}
نکته ای که باید در اینجا توجه نمود و در مثال بالا هم مشخص بود این است که در پایان دستور #define از ; (سمی کالن) استفاده نمی کنیم.
@Learncpp

#7
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از کلمه کلیدی const :
const مقدار = نام ثابت نوع داده;

برای مثال
#include <iostream>
int main()
{
const float P = 3.14 ;
cout << P;
return 0 ;
}
محل این دستور درون خود تابع main هست اما دستور #define در بیرون از تابع main و در بالای برنامه است.
@Learncpp

#8
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹برای انجام عملیات بر روی داده ها از عملگرها استفاده می کنیم. عملگرها نمادهایی هستند که عملیاتی مانند جمع،ضرب، کوچکتری و از این قبیل را روی داده ها انجام می دهند که عبارتند از :👇
@Learncpp

#9
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹انتساب ( Assignment ) ( = ) :
از این عملگر برای نسبت دادن یک مقدار به یک داده استفاده می شود .
#include <iostream>
int main()
{
int a, b ; // a:?, b:?
a = 10 ; // a:10, b:?
b = 4 ; // a:10, b:4
a = b ; // a:4, b:4
b = 7 ; // a:4, b:7
cout << "a:" ;
cout << a ;
cout<< "b:" ;
cout << b ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#10
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای محاسباتی ( + , - , * , / , % ) :
+ جمع
- تفریق
* ضرب
/ تقسیم
% باقیمانده تقسیم
#include <iostream>
int main()
{
int a = 11;
int b = 3;
int c = a % b;
cout << "c:" ;
cout << c ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#11
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای ترکیبی ( Compund Operators ) ( =+ , =- , =* , =/ ) :
a += b = a=a+b
a -= b = a=a-b
a *= b+1 = a=a*(b+1)
a /= b = a=a/b
در واقع جواب این نوع از عملگرها برابر حاصل عمل عملگر، بر خود عبارت سمت چپ و عبارت سمت راست تساوی است . علت اینگونه نوشتار هم مختصرنویسی است.
#include <iostream>
int main()
{
int a ,b = 3; // a=?, b=3
a = b; // a=3, b=3
a += 2; // a=a+2=3+2=5
cout << a;
return 0 ;
}
@Learncpp

#12
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای افزایش کاهش ( ++ , - - ) :
این عملگرها یک واحد به عملوند خود اضافه می کنند و عمل اونها به اینکه در سمت چپ یا راست عملوند خود قرار بگیرند متفاوت است .

#include <iostream>
int main()
{
int a = 2, b = 3;
// a=2, b=3
a += b++;
// a+=(b+1) —-> a=a+(b+1) —-> a=2+4=6
cout << "a:";
cout << a;
return 0;
}
اگر عملگر سمت راست یا چپ عملوند خود باشه در هر دو صورت یک واحد به عملوند اضافه می شود . اما تفاوت این دوحالت در عبارات محاسباتی خود را نشان می دهد . عبارات محاسباتی ترکیبی از متغیرها، ثوابت و عملگرها هستند مثل 4*5-5/10 و 6-x/y .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = ++B;
// A=(++B) —-> A=(B+1) , B=B+1 —-> A=4, B=4
در مثال بالا چون افزایش قبل B قرار دارد ابتدا یک واحد به B اضافه شده، پس در همینجا B می شود 4 و در پایان مقدار فوق در A قرار می گیرد .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = B++;
// A=(B++) —-> A=B, B=B+1 —-> A=3, B=4
اما در مثال بالا چون افزایش بعد از B قرار دارد اول مقدار B که 3 هست در A ریخته میشود و بعد یک واحد به B اضافه میشود .
@Learncpp

#13
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای رابطه ای و تساوی ( = = , =! , > , < , =< , => ) :
از این نوع عملگرها برای مقایسه دو عبارت استفاده میشود که کاربرد اونها بیشتر در عبارات شرطی است که بعدا در موردشون بحث می کنیم . فعلا اینو بدونید که این عملگرها در صورت درست بودن مقایسه، مقدار درستی و در غیر این صورت مقدار نادرستی را برمی گردانند .

int a = 10 , b = 7;
//a=10, b=7
(a == b) ;
//a=10 and not equal to b so return false
(a >= b) ;
//a=10 greater than b so return false
(a > b) ;
//a=10 greater than b so return true
@Learncpp

تقدم عملگرهای حسابی
@Learncpp

تقدم عملگرهای ترکیبی
@Learncpp

تقدم عملگرهای رابطه ای
@Learncpp

تقدم عملگرهای منطقی
@Learncpp

🎀 کدهایی که گفته میشه روی code::blocks اجرا و تست کنین 🎀