به عنوان مثال a یا b و تمامی حروف به صورت تک حرف، جزء داده های کاراکتری هستند.
همچنین اعداد یک رقمی هم به شرط آنکه قصد انجام محاسبات با آنها را نداشته باشیم جزء کاراکتر ها هستند.
@Learncpp

انواع داده ها و مقادیر قابل قبول آنها
@Learncpp

☑️ انواع داده ها در ++C :👇

#1
🔹char :
نوع char برای ذخیره داده های کاراکتری مانند ‘a’ , ‘z’ , ‘W’ بکار می رود.

🔹int :
از نوع int برای ذخیره اعداد صحیح مانند 128، 5، 4508 استفاده می شود.

🔹float :
نوع float برای ذخیره اعداد اعشاری مثل 12.5، 7805.11 بکار می رود.

🔹double :
نوع double برای اعداد اعشاری بزرگتر از float استفاده می شود.

🔹bool :
از bool برای ذخیره مقادیر منطقی استفاده می شود ( درستی یا نادرستی ).

🔹void :
نوع void هیچ مقداری را نمی گیرد.

@Learncpp

#2
☑️ متغییر ها :
🔹در طول برنامه نویسی، کاربران با متون و اعداد زیادی کار می کنند، به همین دلیل آنها را در متغیرها ذخیره می کنند. در واقع متغیر ها نامهایی برای کلمات ذخیره شده در حافظه سیستم هستند.

🔹برای استفاده از یک متغیر ابتدا باید آن را در برنامه تعریف نماییم که روش تعریف متغیر بصورت زیر است :
;نام متغیر نوع متغیر

int count ;
@Learncpp

#3
☑️ قوانین نامگذاری متغییر ها :
🔹برای نامگذاری متغیرها از ترکیبی از حروف a تا z یا A تا Z ، ارقام و خط ربط ( _ ) استفاده می شود.
🔹اولین کاراکتر نام نباید از ارقام باشد.
🔹نام می تواند هر طولی داشته باشد اما فقط 31 کاراکتر ابتدایی استفاده می شوند.
✅-------------------❎
—---------------------------------—
count3 3count
count .count
co_unt co.unt
@Learncpp

#4
☑️ مقدار دادن به متغیر ها :
🔹هنگام تعریف متغیر :
int x = 4;
char char1 = 'a' , char2 = char3 = 'y';
bool b = true;
🔹بعد از تعریف و با عمل انتساب ( = ) :
int y;
y = 12;
🔹با استفاده از قالب سازنده :
float float_1 (2);
🔹دستور ورودی :
float a, b;
cin >> a >> b;
@Learncpp

#5
☑️ ثابت ها :
🔹ثابت ها مقادیری در برنامه هستند که مقدارشون در طول برنامه قابل تغییر نیست و اگر که بخوایم مقدار ثوابت رو تغییر بدیم با خطایی از طرف کامپایلر مواجه می شیم.

برای تعریف ثوابت در c++ دو الگو وجود دارد :
@Learncpp

#6
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از دستور #define
#define مقدار نام ثابت

برای مثال
#include <iostream>
#define P 3.14
int main()
{
cout << P;
return 0 ;
}
نکته ای که باید در اینجا توجه نمود و در مثال بالا هم مشخص بود این است که در پایان دستور #define از ; (سمی کالن) استفاده نمی کنیم.
@Learncpp

#7
☑️ ثابت ها :
🔹با استفاده از کلمه کلیدی const :
const مقدار = نام ثابت نوع داده;

برای مثال
#include <iostream>
int main()
{
const float P = 3.14 ;
cout << P;
return 0 ;
}
محل این دستور درون خود تابع main هست اما دستور #define در بیرون از تابع main و در بالای برنامه است.
@Learncpp

#8
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹برای انجام عملیات بر روی داده ها از عملگرها استفاده می کنیم. عملگرها نمادهایی هستند که عملیاتی مانند جمع،ضرب، کوچکتری و از این قبیل را روی داده ها انجام می دهند که عبارتند از :👇
@Learncpp

#9
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹انتساب ( Assignment ) ( = ) :
از این عملگر برای نسبت دادن یک مقدار به یک داده استفاده می شود .
#include <iostream>
int main()
{
int a, b ; // a:?, b:?
a = 10 ; // a:10, b:?
b = 4 ; // a:10, b:4
a = b ; // a:4, b:4
b = 7 ; // a:4, b:7
cout << "a:" ;
cout << a ;
cout<< "b:" ;
cout << b ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#10
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای محاسباتی ( + , - , * , / , % ) :
+ جمع
- تفریق
* ضرب
/ تقسیم
% باقیمانده تقسیم
#include <iostream>
int main()
{
int a = 11;
int b = 3;
int c = a % b;
cout << "c:" ;
cout << c ;
return 0 ;
}
@Learncpp

#11
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای ترکیبی ( Compund Operators ) ( =+ , =- , =* , =/ ) :
a += b = a=a+b
a -= b = a=a-b
a *= b+1 = a=a*(b+1)
a /= b = a=a/b
در واقع جواب این نوع از عملگرها برابر حاصل عمل عملگر، بر خود عبارت سمت چپ و عبارت سمت راست تساوی است . علت اینگونه نوشتار هم مختصرنویسی است.
#include <iostream>
int main()
{
int a ,b = 3; // a=?, b=3
a = b; // a=3, b=3
a += 2; // a=a+2=3+2=5
cout << a;
return 0 ;
}
@Learncpp

#12
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای افزایش کاهش ( ++ , - - ) :
این عملگرها یک واحد به عملوند خود اضافه می کنند و عمل اونها به اینکه در سمت چپ یا راست عملوند خود قرار بگیرند متفاوت است .

#include <iostream>
int main()
{
int a = 2, b = 3;
// a=2, b=3
a += b++;
// a+=(b+1) —-> a=a+(b+1) —-> a=2+4=6
cout << "a:";
cout << a;
return 0;
}
اگر عملگر سمت راست یا چپ عملوند خود باشه در هر دو صورت یک واحد به عملوند اضافه می شود . اما تفاوت این دوحالت در عبارات محاسباتی خود را نشان می دهد . عبارات محاسباتی ترکیبی از متغیرها، ثوابت و عملگرها هستند مثل 4*5-5/10 و 6-x/y .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = ++B;
// A=(++B) —-> A=(B+1) , B=B+1 —-> A=4, B=4
در مثال بالا چون افزایش قبل B قرار دارد ابتدا یک واحد به B اضافه شده، پس در همینجا B می شود 4 و در پایان مقدار فوق در A قرار می گیرد .
int A , B = 3;
// A=?, B=3
A = B++;
// A=(B++) —-> A=B, B=B+1 —-> A=3, B=4
اما در مثال بالا چون افزایش بعد از B قرار دارد اول مقدار B که 3 هست در A ریخته میشود و بعد یک واحد به B اضافه میشود .
@Learncpp

#13
☑️عملگر ها (Operators) :

🔹عملگرهای رابطه ای و تساوی ( = = , =! , > , < , =< , => ) :
از این نوع عملگرها برای مقایسه دو عبارت استفاده میشود که کاربرد اونها بیشتر در عبارات شرطی است که بعدا در موردشون بحث می کنیم . فعلا اینو بدونید که این عملگرها در صورت درست بودن مقایسه، مقدار درستی و در غیر این صورت مقدار نادرستی را برمی گردانند .

int a = 10 , b = 7;
//a=10, b=7
(a == b) ;
//a=10 and not equal to b so return false
(a >= b) ;
//a=10 greater than b so return false
(a > b) ;
//a=10 greater than b so return true
@Learncpp

تقدم عملگرهای حسابی
@Learncpp

تقدم عملگرهای ترکیبی
@Learncpp

تقدم عملگرهای رابطه ای
@Learncpp

تقدم عملگرهای منطقی
@Learncpp