«از پس پنجاهی و اندی ز عُمر،
نعره برمی‌آیدم از هر رگی:
کاش بودم، باز دور از هر کسی
چادری و گوسفندی و سگی.»

نیما یوشیج، خسته از مردم روزگار

@latitxt

تو سوشال مدیای خارجی‌ها جدیدا زیاد درباره Enabling (مهربونی سمی؟) صحبت میشه: مادر، پارتنر، یا رفیقی که به‌ظاهر دلسوز و فداکاره، اما با مرز قائل نشدن، با نه نگفتن، و با نجات دادن‌های همیشگی، عملا باعث میشه فرد مقابل نابالغ، بی‌مسئولیت، و وابسته بمونه. این محبت نیست، بلکه تله است!

@latitxt

‏میری تو رابطه انگار یه بی پدرو مادر به سرپرستی گرفتی باید تربیتش کنی تا ساده ترین چیزارو بدونه و درست انجامش بده. خب احمق گمشو.

@latitxt

‏یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتی که در روابط عاشقانه ممکنه رخ بده، اینه که فراموش کنیم معیار اصلی عشق، «رفتارها» هستن، نه حرف‌ها و نیت‌ها.
گفتنِ این جمله که: « بله، ممکنه تو ظاهر گاهی با من بد و بی‌رحمانه رفتار کنه، ولی قلباً منو دوست داره» یعنی عشق رو خیلی خیلی خیلی اشتباه فهمیده‌ایم.

@latitxt

به خودتون شانس بدید
با آدم های جدید ارتباط بگیرید
گور بابای اونی که فرصت کنار تو بودن داشته و قدر ندونسته

@latitxt

وقتی می‌بینمش،
یادم میره قرار بود دیگه دوسش نداشته باشم.

@latitxt

من اگر دوتا آدم مثل خودم دوروبرم بود، واقعاً حال و روز بهتری داشتم. دو نفر که به فکرم باشن، مواظبم باشن، کمکم کنن و در عین حال درکم کنن و حضورشون دست‌وپاگیر نباشه. دو نفر که بگن ببین هر چی شد ما هستیم. دوستت داریم. بهت باور داریم. تو ادامه بده فقط.

@latitxt

خداوند تو را از شر کسانی که وانمود میکنند نیت خیر دارند اما در خفا برای سقوط تو دعا میکنند، محافظت کند…

@latitxt

اونقدر مهم نیستی که بخوام برات توضیح بدم،
اشتباه برداشت کن بره.

@latitxt

ولی به خدا من ولش نکردم، من قصدم کات نبود، من فقط میخواستم یکم نازمو بکشه :)

@latitxt

‏تنها مزیتی که دارید اینه که باعث میشید آدم قدر تنهاییشو بیشتر بدونه، یعنی نه تنها اون جای خالی رو پر نمیکنید بلکه یه کاری میکنید که جای خالی رو به حضورتون ترجیح بدیم، این اواخر از هیچ قطع ارتباطی ناراحت نشدم، برعکس بیشتر احساس رهایی داشتم، آدمو اسیر خودتون میکنید سر هیچ و پوچ.

@latitxt

نزارقبانی یه نصیحت پدرانه ی فوق العاده میکنه و میگه:
"تا زمانی که از عمق دوست داشتن طرف مقابلت مطمئن نشدی عمیقانه دوست نداشته باش؛
چرا که عمق عشق امروز، همان عمق زخم فردای توست..."
و چقدر درسته!

@latitxt

‏فوقش آدم یه شب تا صبح گریه می کنه
یه مدت آهنگ غمگین گوش می کنه
یه تایمی فکر می کنه همه آدما دروغگو و
دورو هستن …
بعدش خوب میشه دیگه،
مگه نه ؟! ))):

@latitxt

مثل سیگار روشنی که نه کشیدی و نه خاموشش کردی لای انگشتات باقی موندم، آیا فراموش کردی که در حال سوختنم؟

@latitxt

‏آدما میان، میرن. اذیتم میکنن، ناراحتم میکنن، سوءاستفاده میکنن، عقده‌گشایی میکنن، مصرفم میکنن، و از خودم دورم میکنن.
ولی من باز برمیگردم و دوباره خودم رو پیدا میکنم. من به خودم خوشحالی رو بدهکارم و تا این قرض رو ادا نکنم هیچ‌ جایی نمیرم.

@latitxt

یه روزی با کسی آشنا میشی که این جمله رو با تمام وجود درک میکنی:
آن کسی که خدا میفرستد،
تو را چنان دوست خواهد داشت که گویی رسالتش همین بوده.

@latitxt

بذار یه چیزی رو بهت بگم، هیچوقت باور کسی رو ازش نگیر حتی تو بدترین و سخت ترین روزها.ما آدما از درون هم بی خبریم کسی چه میدونه چقدر باید بگذره تا یه باور دوباره زنده بشه یه سال سه سال شایدم هرگز . آدما با باورهاشون زندگی میکنن نفس میکشن میخندن گریه میکنن.هیچوقت هیچ کجا باور کسی رو ازش نگیر. . .

@latitxt

‏بلیتت پیشِ من سوخت دیگه عزیزم. دیگه برام مهم نیست چیکار میکنی، با کیا میگردی؛ یا چقدر تغییر کردی و آدم خوبی شدی.

@latitxt

وقتی آدمهای شبیه به خودت رو پیدا کنی،
متوجه میشی که هیچوقت چیزی در تو اشتباه نبوده...!

@latitxt

خانواده هر شخصى رو جدى بگیرید، چون اون شخص عصاره و چکیده خانواده شه.

@latitxt