▪️ زادۀ یک معاشقه، یک مشاهده و دو مکالمه: از تخریب خانۀ خیابان پانزدهم امیرآباد
🖋نيلوفر رسولی| دانشجوي کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران از دانشگاه تهران
اول.
در میانۀ سر به آسمان ستاندن بیوقفه و اضطرابآور ساختمانهای مجاورش، آنجا، نبش خیابان، خاموش و خیره برپا بود. بالکنهایی به یادگار از خطوط ممتد رایت، ترکیبات و اتصالاتی خوشقامت، تودههای پر و خالی از فضا و مصالحی سنگین و گزیدهگوی. گرچه این عبارات هیچ خطی از معماری را در ذهن هیکل نمیبخشد، اما تکههایی متکثر از یاد یا یادها را چرا: عبور میکردیم، میایستادیم، رفت و گاهی آمد میکردیم، اما همیشه او را، خاموش و خیره بر نبش خیابان پانزدهم میدیدم. او همیشه آنجا بود. از فواصل نامطبوع ساختمانهای اطرافش بری بود. اقلاً به این عبارت راضی شوید که چشمنواز بود. بدون هیچ توصیف دیگری. اما چه باک! چه باک از مشتمشت عواطفی که در ذهن از این یادها موج میزند، وقتی داس سرنگونی را بر جانش نشاندهاند. صدای پوزخندی ذهنم را میلرزاند، این یکی هم خراب شد. هزار و یکمی بر هزار تخریب قبلی. که چه؟ جایش برج تجاری بسازند. تا آسمان هفتم، چه بسا آسمان هشتم قد بلند کند. اصلاً بهجای کفتر بر بامش فرشتهها بنشینند. اتصالات و ترکیبهای خوشقامت به چه کار میآید وقتی هر واحد تجاری غولی جادویی است که هر لمسش خروارخروار پول بر جای میگذارد. این معاشقه با خانهای خرابه چه کار؟ آن یکی سوخت، دیگری ریخت، آن یکی را قبلتر، ناغافل ترکاندند؛ آنها که وصلههای بیشتری بر جانشان از تاریخ داشتند، این یکی چه دارد که برای خراب شدندش ماتم گرفتهای؟
⭕️ادامۀ متن را در سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/nr5/
🖋نيلوفر رسولی| دانشجوي کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران از دانشگاه تهران
اول.
در میانۀ سر به آسمان ستاندن بیوقفه و اضطرابآور ساختمانهای مجاورش، آنجا، نبش خیابان، خاموش و خیره برپا بود. بالکنهایی به یادگار از خطوط ممتد رایت، ترکیبات و اتصالاتی خوشقامت، تودههای پر و خالی از فضا و مصالحی سنگین و گزیدهگوی. گرچه این عبارات هیچ خطی از معماری را در ذهن هیکل نمیبخشد، اما تکههایی متکثر از یاد یا یادها را چرا: عبور میکردیم، میایستادیم، رفت و گاهی آمد میکردیم، اما همیشه او را، خاموش و خیره بر نبش خیابان پانزدهم میدیدم. او همیشه آنجا بود. از فواصل نامطبوع ساختمانهای اطرافش بری بود. اقلاً به این عبارت راضی شوید که چشمنواز بود. بدون هیچ توصیف دیگری. اما چه باک! چه باک از مشتمشت عواطفی که در ذهن از این یادها موج میزند، وقتی داس سرنگونی را بر جانش نشاندهاند. صدای پوزخندی ذهنم را میلرزاند، این یکی هم خراب شد. هزار و یکمی بر هزار تخریب قبلی. که چه؟ جایش برج تجاری بسازند. تا آسمان هفتم، چه بسا آسمان هشتم قد بلند کند. اصلاً بهجای کفتر بر بامش فرشتهها بنشینند. اتصالات و ترکیبهای خوشقامت به چه کار میآید وقتی هر واحد تجاری غولی جادویی است که هر لمسش خروارخروار پول بر جای میگذارد. این معاشقه با خانهای خرابه چه کار؟ آن یکی سوخت، دیگری ریخت، آن یکی را قبلتر، ناغافل ترکاندند؛ آنها که وصلههای بیشتری بر جانشان از تاریخ داشتند، این یکی چه دارد که برای خراب شدندش ماتم گرفتهای؟
⭕️ادامۀ متن را در سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/nr5/
کوبه
زادۀ یک معاشقه، یک مشاهده و دو مکالمه: از تخریب خانۀ خیابان پانزدهم امیرآباد | کوبه
اول. در میانۀ سر به آسمان ستاندن بیوقفه و اضطرابآور ساختمانهای مجاورش، آنجا، نبش خیابان، خاموش و خیره برپا بود. بالکنهایی به یادگار از خطوط ممتد رایت، ترکیبات و اتصالاتی خوشقامت، تودههای پر و خالی از فضا و مصالحی سنگین و گزیدهگوی. گرچه این عبارات هیچ…
▪️ باخبر شدیم همراه و دوست عزیزمان در کوبه، محمد شیخی، در غم از دست دادن خواهر خود به سوگ نشسته است. برای خواهر و پدر محمد خواستار رحمت و برای خودش و بازماندگان آرزومند بردباری و آرامشیم.
سن قال مَمدیم قوی، بو گئدن قافله گئتسین
دونیا یارانیب دیر بئله گلسین، بئله گئتسین
سن قال مَمدیم قوی، بو گئدن قافله گئتسین
دونیا یارانیب دیر بئله گلسین، بئله گئتسین
⭕️ اگر عمر تلگرام پایان یافت، تا جمعشدن در محلی دیگر برای اندیشیدن دربارهٔ معماری ایران، کوبه را از سایت و حساب اینستاگرامش دنبال کنید:
سایت کوبه:
http://www.Koubeh.com
اینستاگرام کوبه:
https://www.instagram.com/koubeh_com/
@Koubeh
سایت کوبه:
http://www.Koubeh.com
اینستاگرام کوبه:
https://www.instagram.com/koubeh_com/
@Koubeh
Koubeh
کوبه – عرصهای آزاد برای اندیشیدن دربارهٔ معماری ایران
▪️جایزههای معماری در ایران چه سیاستی را دنبال میکنند؟
🖋 سعیده قرشی | پژوهشگر حوزهٔ معماری
جوایز معماری و مسابقات معماری چه تاثیری بر روند حرفهٔ معماری خواهند داشت؟ پیام مسابقات معماری و جوایز معماری به جوانان حرفهمند، دانشجویان و عموم مردم چیست؟ معیارهای جوایز و مسابقات بزرگ سالانه معماری جهان کدام است؟ معیارهای جوایز و مسابقات چه پیامد احتمالیای میتوانند به همراه داشته باشند؟
در وضعیت فعلی کشور، از مهمترین سکوهای پرتابی که می تواند تمایزی جدی بین سیل عظیم دانشآموختگان رشتهٔ معماریِ دستکم دو دههٔ اخیر ایجاد کند و آنها را به مرحلهٔ بعد و رقابت دریافت پروژه سوق دهد، مسابقات معماری است.
به نظر میرسد در تئوری، مسابقات معماری سکویی منصفانه برای ورود به عرصهٔ حرفهمندی و حد فاصل بعد از دانشگاه و طراحی در دفتر معماری شخصی خواهد بود.
در میان جوایز معماری کشور، «جایزهٔ معمار» یکی از مطرحترین سکوهای پرتاب در مسیر حرفهمندی معماران جوان است.
هر دانشجوی معماری در هر دانشگاهی که تحصیل کرده باشد مجلهٔ معمار را میشناسد، نسخههایی از مجلهٔ معمار که جوایز معمار را معرفی میکند در خانه دارد و احتمالاً آرزوی بردن جایزهٔ معمار را نیز از ترمهای اول دانشگاه داشته است؛ جایزهای که به صورت ضمنی بیان میدارد شما یک معمار جوان، آوانگارد و مناسب برای گرفتن پروژههای معماری بیشتری هستید.
به واقع جایزههای معماری و به خصوص جایزهٔ معمار به دلیل محبوبیتهایی که در بین نسلهای مختلف معماری دارند و به شدت رسانهای میشوند تاثیر بسیاری بر شکلگیری ذهنیت دانشجویان معماری، حرفهمندان معماری و عموم مردم بر ماهیت معماری میگذارند و به تبع آن معیارهای ارزیابی آنها به عنوان ارزشهای طراحی در ذهن مخاطبان معماری درج میشود.
این جایزهها به نوعی ترویج نوعی اندیشه بین جوانان حرفهمند است؛ امّا پرسش اینجاست که چه اندیشهای را میخواهیم ترویج دهیم؟ جامعهٔ ما نیازمند ترویج چه اندیشهای است؟
#یادداشت #سعیده_قرشی
⭕️ادامۀ متن را در سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/ghrsh1/
@Koubeh
🖋 سعیده قرشی | پژوهشگر حوزهٔ معماری
جوایز معماری و مسابقات معماری چه تاثیری بر روند حرفهٔ معماری خواهند داشت؟ پیام مسابقات معماری و جوایز معماری به جوانان حرفهمند، دانشجویان و عموم مردم چیست؟ معیارهای جوایز و مسابقات بزرگ سالانه معماری جهان کدام است؟ معیارهای جوایز و مسابقات چه پیامد احتمالیای میتوانند به همراه داشته باشند؟
در وضعیت فعلی کشور، از مهمترین سکوهای پرتابی که می تواند تمایزی جدی بین سیل عظیم دانشآموختگان رشتهٔ معماریِ دستکم دو دههٔ اخیر ایجاد کند و آنها را به مرحلهٔ بعد و رقابت دریافت پروژه سوق دهد، مسابقات معماری است.
به نظر میرسد در تئوری، مسابقات معماری سکویی منصفانه برای ورود به عرصهٔ حرفهمندی و حد فاصل بعد از دانشگاه و طراحی در دفتر معماری شخصی خواهد بود.
در میان جوایز معماری کشور، «جایزهٔ معمار» یکی از مطرحترین سکوهای پرتاب در مسیر حرفهمندی معماران جوان است.
هر دانشجوی معماری در هر دانشگاهی که تحصیل کرده باشد مجلهٔ معمار را میشناسد، نسخههایی از مجلهٔ معمار که جوایز معمار را معرفی میکند در خانه دارد و احتمالاً آرزوی بردن جایزهٔ معمار را نیز از ترمهای اول دانشگاه داشته است؛ جایزهای که به صورت ضمنی بیان میدارد شما یک معمار جوان، آوانگارد و مناسب برای گرفتن پروژههای معماری بیشتری هستید.
به واقع جایزههای معماری و به خصوص جایزهٔ معمار به دلیل محبوبیتهایی که در بین نسلهای مختلف معماری دارند و به شدت رسانهای میشوند تاثیر بسیاری بر شکلگیری ذهنیت دانشجویان معماری، حرفهمندان معماری و عموم مردم بر ماهیت معماری میگذارند و به تبع آن معیارهای ارزیابی آنها به عنوان ارزشهای طراحی در ذهن مخاطبان معماری درج میشود.
این جایزهها به نوعی ترویج نوعی اندیشه بین جوانان حرفهمند است؛ امّا پرسش اینجاست که چه اندیشهای را میخواهیم ترویج دهیم؟ جامعهٔ ما نیازمند ترویج چه اندیشهای است؟
#یادداشت #سعیده_قرشی
⭕️ادامۀ متن را در سایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/ghrsh1/
@Koubeh