◾️هست امید، ریشه تا در آب است: مقدمهای برای نخستین شمارۀ مجلۀ الکترونیکی کوبه
🖋علی پوررجبی
کوبه مهرماه ۱۳۹۵ آغاز به کار کرد. کوبه با شعار «عرصهای آزاد برای اندیشیدن دربارۀ معماری ایران» تأسیس شد. در ابتدا متشکل از دانشجویان ترم سوم و چهارم کارشناسی ارشد رشتۀ مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران بود، اما گذر زمان کوبه را تا اینجا رساند: خردادماه ۱۳۹۸. بازی افکارمان ما را از عرصۀ معماری فراتر برد، به عرصههای هنر و جامعه و فلسفه و تاریخ و سیاست کشاند، و گسترش فعالیتهایمان جمع ما را از مجموعۀ دانشجویان مطالعات معماری ایران گستردهتر کرد.
حالا وقت آن است که، پس از دو و نیم سال رشد اندیشهها و نوشتههایمان، پس از دو و نیم سال تجربهاندوزی و سعیوخطا، گامی به جلو برای تعمیق فعالیتهای کوبه برداریم. برای این کار تصمیم گرفتیم کوبه را اینبار در قالبی حرفهایتر و با محتوایی یکپارچه و منظم ارائه کنیم و آنچه اکنون پیش روی شماست نتیجۀ اولین تلاش ما در این عرصه است.
اما در ابتدای این مسیر باید پاسخ این سؤال را بدهیم که در این وانفسا چرا و با چه امیدی پا در این مسیر گذاشتهایم؟ بر کسی پوشیده نیست که در سالهای اخیر نشریات معماری یکییکی یا تعطیل شدهاند یا تبلیغاتچی. ما، آبادی، و همشهری معماری سه نمونه از خیل نشریات معماری تعطیلشدهاند و نشریات تبلیغاتی را هم نام نمیبرم که در این اولین شماره به کسی برنخورد، اما طرفه آنکه همانها هم حمایت مالی داشتند و ما همان را هم نداریم. با آگاهی از همۀ اینها چرا پا در این عرصه گذاشتهایم؟
۱. ناچاریم: ازآنرو که نوشتن کاروبار ماست و ما بدون آن متوقف میشویم و در خود فرومیمانیم، پس پیشاپیش بگویم که حتی اگر این تجربه هم شکست بخورد، تجربهای دیگر از همین جنس پیش روی ما خواهد بود؛
۲. عرصه خالی است: بعد از تعطیل شدن و تبلیغاتچی شدن رسانههای معماری، نیاز است صدایی در این عرصۀ خالی طنینانداز شود، لازم است جایی دربارۀ شهر و معماری و هنر و ادبیات و اجتماع و آینده در ارتباط با هم سخن گفته شود. شاید کوبه بتواند آن صدا و آن جا باشد؛
۳. فکر میکنیم قبلیها اشتباه کردند: بهنظر میآید رسانههای معماری خود را بیش از حد محدود کردند و در مطالبشان عرصههای مختلف مرتبط با معماری را رها کردند و «معمار» و «اثر معماری» را یگانه محور بحثهایشان قرار دادند. ما قصد داریم دایرۀ بحث را وسیعتر کنیم و چنانکه از آغاز در نظر داشتیم «عرصهای آزاد برای اندیشیدن» باشیم. کوبه فقط معماران و دانشجویان معماری را مخاطب خود نمیداند، هر دانشجوی رشتۀ تاریخ، پژوهشگر تاریخ اندیشه، یا جامعهشناس نیز میتواند مخاطب کوبه باشد؛
۴. و دلیل آخر هم این مصرع پایانی یکی از تصنیفهای عارف قزوینی است که «هست امید، ریشه تا در آب است».
@Koubeh
http://koubeh.com/ap/
🖋علی پوررجبی
کوبه مهرماه ۱۳۹۵ آغاز به کار کرد. کوبه با شعار «عرصهای آزاد برای اندیشیدن دربارۀ معماری ایران» تأسیس شد. در ابتدا متشکل از دانشجویان ترم سوم و چهارم کارشناسی ارشد رشتۀ مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران بود، اما گذر زمان کوبه را تا اینجا رساند: خردادماه ۱۳۹۸. بازی افکارمان ما را از عرصۀ معماری فراتر برد، به عرصههای هنر و جامعه و فلسفه و تاریخ و سیاست کشاند، و گسترش فعالیتهایمان جمع ما را از مجموعۀ دانشجویان مطالعات معماری ایران گستردهتر کرد.
حالا وقت آن است که، پس از دو و نیم سال رشد اندیشهها و نوشتههایمان، پس از دو و نیم سال تجربهاندوزی و سعیوخطا، گامی به جلو برای تعمیق فعالیتهای کوبه برداریم. برای این کار تصمیم گرفتیم کوبه را اینبار در قالبی حرفهایتر و با محتوایی یکپارچه و منظم ارائه کنیم و آنچه اکنون پیش روی شماست نتیجۀ اولین تلاش ما در این عرصه است.
اما در ابتدای این مسیر باید پاسخ این سؤال را بدهیم که در این وانفسا چرا و با چه امیدی پا در این مسیر گذاشتهایم؟ بر کسی پوشیده نیست که در سالهای اخیر نشریات معماری یکییکی یا تعطیل شدهاند یا تبلیغاتچی. ما، آبادی، و همشهری معماری سه نمونه از خیل نشریات معماری تعطیلشدهاند و نشریات تبلیغاتی را هم نام نمیبرم که در این اولین شماره به کسی برنخورد، اما طرفه آنکه همانها هم حمایت مالی داشتند و ما همان را هم نداریم. با آگاهی از همۀ اینها چرا پا در این عرصه گذاشتهایم؟
۱. ناچاریم: ازآنرو که نوشتن کاروبار ماست و ما بدون آن متوقف میشویم و در خود فرومیمانیم، پس پیشاپیش بگویم که حتی اگر این تجربه هم شکست بخورد، تجربهای دیگر از همین جنس پیش روی ما خواهد بود؛
۲. عرصه خالی است: بعد از تعطیل شدن و تبلیغاتچی شدن رسانههای معماری، نیاز است صدایی در این عرصۀ خالی طنینانداز شود، لازم است جایی دربارۀ شهر و معماری و هنر و ادبیات و اجتماع و آینده در ارتباط با هم سخن گفته شود. شاید کوبه بتواند آن صدا و آن جا باشد؛
۳. فکر میکنیم قبلیها اشتباه کردند: بهنظر میآید رسانههای معماری خود را بیش از حد محدود کردند و در مطالبشان عرصههای مختلف مرتبط با معماری را رها کردند و «معمار» و «اثر معماری» را یگانه محور بحثهایشان قرار دادند. ما قصد داریم دایرۀ بحث را وسیعتر کنیم و چنانکه از آغاز در نظر داشتیم «عرصهای آزاد برای اندیشیدن» باشیم. کوبه فقط معماران و دانشجویان معماری را مخاطب خود نمیداند، هر دانشجوی رشتۀ تاریخ، پژوهشگر تاریخ اندیشه، یا جامعهشناس نیز میتواند مخاطب کوبه باشد؛
۴. و دلیل آخر هم این مصرع پایانی یکی از تصنیفهای عارف قزوینی است که «هست امید، ریشه تا در آب است».
@Koubeh
http://koubeh.com/ap/
◾️باغ کتاب: چراغ جادویی که غول نداشت
🖋مسعود تقوی| دانشجوی کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران
من هم از معماری خوب خوشم میآید و از جزئیات تمیز لذت میبرم. سطوح بتنی منظم و اتصلات ظریف را میپسندم. خلاقیتهای بدیع در فرم روحم را قلقلک میدهد، و تقسیمات فضایی ریز را پناهگاهی مناسب برای فراغت میبینم. با الهامگرفتن و اقتباسکردن هم مشکلی ندارم. اصلاً به نظرم این تلاش بیپایان برای نو و جدیدبودن سرانجام خاصی ندارد (دربارۀ تقلید در ادامۀ متن بیشتر خواهم گفت) هیچ اشکالی در اقتباس از فرمهای آزموده و تغییرات اندک در آن برای بهینهتر کردنش نمیبینم؛ حالا مگر چند درصد معماری بدعت است و چند درصدش اجرای درست؟ بحثی دربارۀ هویت ملی و معماری ایرانی یا اسلامی یا ایرانی-اسلامی هم ندارم. در نظم جهانی فعلی همۀ انسانها را سوار یک کشتی میبینم، اما هر گروهی در گوشهای برای خود معنا میسازد، هویت میسازد و زبان یا لهجهای متفاوت و منحصربهفرد دارد. اما اینها هیچکدام سؤالی که میخواهم بپرسم نیستند.
اقلیم را جای خوبی برای شروع بحثم میدانم. فرض کنید در یک کشور آفتابی و گرم زندگی میکنید. اگر قرار باشد ساختمانی طراحی کنید اولین اولویت شما چه خواهد بود؟ هزاران سال معماری فلات مرکزی ایران در یک چیز مشترک بوده است: پناه از تابش مستقیم خورشید. این نکتۀ عجیبوغریبی نیست که حتی یک دانشجوی معماری هم نداند. بنابراین انتظار میرود طرّاحی که در این اقلیم کار میکند در اولین قدم تمهیدی برای تابش گیجکنندۀ آفتاب داشته باشد، که مطمئناً شیشه راه حل مناسبی برای این قضیه نیست. همچنین اگر پروژه فضای باز دارد، برای آن نیز فکری خواهید کرد: مثلاً درخت میکارید یا سایهبانهای پارچهای میگذارید، یا دیواری سایهانداز میسازید. اما پروژۀ باغ کتاب تمامی این راهها را خلاف رفته است. میدانم، شیشههای آن از نوع کمگسیلِ فلان و فلان هستند، اما چرا اصلاً باید از اول چنین جدارۀ شیشهای بزرگی داشته باشد که بعد لازم شود آن شیشههای خاص بهکار روند؟ بدون ارقام درست از مصرف انرژی این پروژه صحبت چندانی دربارۀ اتلاف انرژی نمیتوانم داشته باشم اما بحث من صرفاً دربارۀ مصرف انرژی نیست – من حتی مخالف استفاده از شیشه هم نیستم. درواقع سؤالی که اینجا مطرح میشود این است که چرا این بنا چنین فرمی دارد، فرمی که از نظر اقلیمی توجیه چندانی ندارد، گرچه به شیوههای مختلف کنترل شده است، فرمی که شباهتی به ادعاهای سیاستمداران دربارۀ معماری ندارد و در ظاهر هیچ ادعای ایدئولوژیکی نمیکند. این فرم از چه قواعدی پیروی میکند؟
ما باید باغ کتاب را نه در کانتکست ایران، و نه حتی خاورمیانه، بلکه در جهان بررسی کنیم. چنین ساختمانهایی بهطور روزمره در اطراف جهان ساخته میشوند. ساختمانهایی که از نظم دیگری پیروی میکنند و در کنار یکدیگر شباهتهایشان آشکار میشود. باغ کتاب را نباید در دستهبندی سبکهای معماری ایران قرار داد، باید در دستهبندهای جهانی جستجو کرد. لزلی اسکلر، استاد جامعهشناسیِ مدرسۀ اقتصاد و علوم سیاسی لندن، این بناهای نمادین را پروردۀ گروهی موسوم به «طبقۀ سرمایهدار فراملیتی» میداند. این طبقه مهمترین و بزرگترین سفارشدهندۀ تولیدات معماریِ نمادین است؛ و البته تأثیر آن تنها محدود به خرید نیست، بلکه در تمامِ فرایندِ تولید معماری، از آموزش آن در دانشگاه گرفته تا تعیین معیارهای سنجش معماری خوب از بد، نقش بهسزایی دارد. آنها شیوۀ بهخصوصی از معماری را تبلیغ میکنند؛ شیوهای که تماماً در راستای «مصرف» بیشتر باشد.
⭕️ ادامۀ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://yon.ir/WvWSl
http://koubeh.com/mt7/
🖋مسعود تقوی| دانشجوی کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران
من هم از معماری خوب خوشم میآید و از جزئیات تمیز لذت میبرم. سطوح بتنی منظم و اتصلات ظریف را میپسندم. خلاقیتهای بدیع در فرم روحم را قلقلک میدهد، و تقسیمات فضایی ریز را پناهگاهی مناسب برای فراغت میبینم. با الهامگرفتن و اقتباسکردن هم مشکلی ندارم. اصلاً به نظرم این تلاش بیپایان برای نو و جدیدبودن سرانجام خاصی ندارد (دربارۀ تقلید در ادامۀ متن بیشتر خواهم گفت) هیچ اشکالی در اقتباس از فرمهای آزموده و تغییرات اندک در آن برای بهینهتر کردنش نمیبینم؛ حالا مگر چند درصد معماری بدعت است و چند درصدش اجرای درست؟ بحثی دربارۀ هویت ملی و معماری ایرانی یا اسلامی یا ایرانی-اسلامی هم ندارم. در نظم جهانی فعلی همۀ انسانها را سوار یک کشتی میبینم، اما هر گروهی در گوشهای برای خود معنا میسازد، هویت میسازد و زبان یا لهجهای متفاوت و منحصربهفرد دارد. اما اینها هیچکدام سؤالی که میخواهم بپرسم نیستند.
اقلیم را جای خوبی برای شروع بحثم میدانم. فرض کنید در یک کشور آفتابی و گرم زندگی میکنید. اگر قرار باشد ساختمانی طراحی کنید اولین اولویت شما چه خواهد بود؟ هزاران سال معماری فلات مرکزی ایران در یک چیز مشترک بوده است: پناه از تابش مستقیم خورشید. این نکتۀ عجیبوغریبی نیست که حتی یک دانشجوی معماری هم نداند. بنابراین انتظار میرود طرّاحی که در این اقلیم کار میکند در اولین قدم تمهیدی برای تابش گیجکنندۀ آفتاب داشته باشد، که مطمئناً شیشه راه حل مناسبی برای این قضیه نیست. همچنین اگر پروژه فضای باز دارد، برای آن نیز فکری خواهید کرد: مثلاً درخت میکارید یا سایهبانهای پارچهای میگذارید، یا دیواری سایهانداز میسازید. اما پروژۀ باغ کتاب تمامی این راهها را خلاف رفته است. میدانم، شیشههای آن از نوع کمگسیلِ فلان و فلان هستند، اما چرا اصلاً باید از اول چنین جدارۀ شیشهای بزرگی داشته باشد که بعد لازم شود آن شیشههای خاص بهکار روند؟ بدون ارقام درست از مصرف انرژی این پروژه صحبت چندانی دربارۀ اتلاف انرژی نمیتوانم داشته باشم اما بحث من صرفاً دربارۀ مصرف انرژی نیست – من حتی مخالف استفاده از شیشه هم نیستم. درواقع سؤالی که اینجا مطرح میشود این است که چرا این بنا چنین فرمی دارد، فرمی که از نظر اقلیمی توجیه چندانی ندارد، گرچه به شیوههای مختلف کنترل شده است، فرمی که شباهتی به ادعاهای سیاستمداران دربارۀ معماری ندارد و در ظاهر هیچ ادعای ایدئولوژیکی نمیکند. این فرم از چه قواعدی پیروی میکند؟
ما باید باغ کتاب را نه در کانتکست ایران، و نه حتی خاورمیانه، بلکه در جهان بررسی کنیم. چنین ساختمانهایی بهطور روزمره در اطراف جهان ساخته میشوند. ساختمانهایی که از نظم دیگری پیروی میکنند و در کنار یکدیگر شباهتهایشان آشکار میشود. باغ کتاب را نباید در دستهبندی سبکهای معماری ایران قرار داد، باید در دستهبندهای جهانی جستجو کرد. لزلی اسکلر، استاد جامعهشناسیِ مدرسۀ اقتصاد و علوم سیاسی لندن، این بناهای نمادین را پروردۀ گروهی موسوم به «طبقۀ سرمایهدار فراملیتی» میداند. این طبقه مهمترین و بزرگترین سفارشدهندۀ تولیدات معماریِ نمادین است؛ و البته تأثیر آن تنها محدود به خرید نیست، بلکه در تمامِ فرایندِ تولید معماری، از آموزش آن در دانشگاه گرفته تا تعیین معیارهای سنجش معماری خوب از بد، نقش بهسزایی دارد. آنها شیوۀ بهخصوصی از معماری را تبلیغ میکنند؛ شیوهای که تماماً در راستای «مصرف» بیشتر باشد.
⭕️ ادامۀ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://yon.ir/WvWSl
http://koubeh.com/mt7/
Telegraph
باغ کتاب: چراغ جادویی که غول نداشت
من هم از معماری خوب خوشم میآید و از جزئیات تمیز لذت میبرم. سطوح بتنی منظم و اتصلات ظریف را میپسندم. خلاقیتهای بدیع در فرم روحم را قلقلک میدهد، و تقسیمات فضایی ریز را پناهگاهی مناسب برای فراغت میبینم. با الهامگرفتن و اقتباسکردن هم مشکلی ندارم. اصلاً…
⭕️گفتگو دربارهٔ نخستین شمارهٔ نشریهٔ الکترونیکی کوبه
بنا بود پس از انتشار اولین شمارهٔ نشریهٔ الکترونیکی کوبه، با نویسندگان، دوستان و همراهان آن، دربارهٔ «معماری و بازنمایی» به گفتگو بنشینیم.
بهتر دیدیم که امکان همراهی شمار بیشتری از مخاطبان را فراهم کنیم.
دعوت میکنیم برای همصحبتی و راهنمایی در این دیدار به ما بپیوندید:
مکان: خیابان طالقانی، خانهٔ گفتمان شهر (خانهٔ وارطان)
زمان: دوشنبه، ۲۴ تیر ۹۸، ساعت ۱۷:۳۰
بنا بود پس از انتشار اولین شمارهٔ نشریهٔ الکترونیکی کوبه، با نویسندگان، دوستان و همراهان آن، دربارهٔ «معماری و بازنمایی» به گفتگو بنشینیم.
بهتر دیدیم که امکان همراهی شمار بیشتری از مخاطبان را فراهم کنیم.
دعوت میکنیم برای همصحبتی و راهنمایی در این دیدار به ما بپیوندید:
مکان: خیابان طالقانی، خانهٔ گفتمان شهر (خانهٔ وارطان)
زمان: دوشنبه، ۲۴ تیر ۹۸، ساعت ۱۷:۳۰
کوبه
عکاس: محمدمهدی کلانتری تاریخ عکاسی ۱۴ خرداد ۱۳۹۸ @Koubeh
◾️ پشت مسجد شيخلطفالله چه خبر است؟
🖋 نیلوفر رسولی | کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران
...اولين نشانههای تصويب فرود آمدن كلنگها بر جان اين گذر در سال ۸۵ و به طور مخفيانه صورت گرفت. اين طرح همان زمان در كميسيون ماده ۵ با نام طرح «خط بدنه» مطرح شد و تا سال ۹۱-۹۲ داسهای شهرداری بدون داشتن هر گونه مجوزی به جان اين گذر افتادند و شهرداری خانهها را تملك و تخريب كرد. اما در اين زمان چندان صدايي از تخريبهاي پشت ميدان به گوش نميرسيد. در آن زمان كارگاه ساختماني مدرسه حوزه علميه برپا بود و ماشينهاي حفاري از داخل آن وارد گذر میشدند، به همين دليل از پشت خيابان حافظ و از روبهروي شيخلطفالله تخريبها به چشم عابران نمیآمد و دور از چشم و گوش بقيه خانهها يكييكي تملك و تخريب میشدند...
⭕️ متن کامل را از لینک زیر در وبسایت روزنامهٔ اعتماد مطالعه کنید ⬇️
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/128474/پشت-مسجد-شيخلطفالله-چه-خبر-است؟
@Koubeh
🖋 نیلوفر رسولی | کارشناس ارشد مطالعات معماری ایران
...اولين نشانههای تصويب فرود آمدن كلنگها بر جان اين گذر در سال ۸۵ و به طور مخفيانه صورت گرفت. اين طرح همان زمان در كميسيون ماده ۵ با نام طرح «خط بدنه» مطرح شد و تا سال ۹۱-۹۲ داسهای شهرداری بدون داشتن هر گونه مجوزی به جان اين گذر افتادند و شهرداری خانهها را تملك و تخريب كرد. اما در اين زمان چندان صدايي از تخريبهاي پشت ميدان به گوش نميرسيد. در آن زمان كارگاه ساختماني مدرسه حوزه علميه برپا بود و ماشينهاي حفاري از داخل آن وارد گذر میشدند، به همين دليل از پشت خيابان حافظ و از روبهروي شيخلطفالله تخريبها به چشم عابران نمیآمد و دور از چشم و گوش بقيه خانهها يكييكي تملك و تخريب میشدند...
⭕️ متن کامل را از لینک زیر در وبسایت روزنامهٔ اعتماد مطالعه کنید ⬇️
http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/128474/پشت-مسجد-شيخلطفالله-چه-خبر-است؟
@Koubeh
روزنامه اعتماد
پشت مسجد شيخلطفالله چه خبر است؟
سايه خروج از فهرست ميراث جهاني بر سر گذر آقا نجفي
Forwarded from دانشگاه بدون تهران
🔴 برگزاری نشست مردمی «راهی که آمدیم»
به دعوت اهالی و کسبۀ محدودۀ دانشگاه تهران
اهالی و کسبه محدودۀ دانشگاه تهران قصد دارند روایتگر داستان خود از طرح توسعه دانشگاه باشند و با برگزاری نشستی داستان ایستادگی و مقاومت خود تا خروج املاک و مغازههایشان از طرح مذکور را مرور کنند. آنان قصد دارند در این نشست از کسانی که در بیش از یک سال گذشته در کنارشان بودهاند، قدردانی به عمل بیاورند و گفتگویی برای ادامۀ این راه داشته باشند.
⏱ زمان: شنبه ۱۲ مرداد- ساعت ۱۷ الی ۱۹
مکان: سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔵 حضور برای عموم آزاد است.
@UniBTeh
به دعوت اهالی و کسبۀ محدودۀ دانشگاه تهران
اهالی و کسبه محدودۀ دانشگاه تهران قصد دارند روایتگر داستان خود از طرح توسعه دانشگاه باشند و با برگزاری نشستی داستان ایستادگی و مقاومت خود تا خروج املاک و مغازههایشان از طرح مذکور را مرور کنند. آنان قصد دارند در این نشست از کسانی که در بیش از یک سال گذشته در کنارشان بودهاند، قدردانی به عمل بیاورند و گفتگویی برای ادامۀ این راه داشته باشند.
⏱ زمان: شنبه ۱۲ مرداد- ساعت ۱۷ الی ۱۹
مکان: سالن فردوسی خانه اندیشمندان علوم انسانی
🔵 حضور برای عموم آزاد است.
@UniBTeh
◾️پشت پردهٔ تاریخ ۱ : «مصرف» و جنایت ذاکرانه
🖋شهابالدین تصدیقی| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
مافیای کاشی و کاهگل در تاریخ ایران، سالهاست که در تلاشی بیشرمانه، جنایاتِ ذاکرانه و ذات مصرفی خود را مخفی کرده است. چقدر از ماهیت مصرفگرایانهٔ سنت معماری در ایران خبر دارید؟ از مصرف سنگ در دوران هخامنشی تا مصرف عنانگسیختهٔ خشت در دوران اسلامی، معماری سنتی و ذاکرانهٔ ما همیشه با «مصرف» عجین بوده است. با این وجود مافیای رسانه سالهاست این تفکر را به خوردِ ما میدهد که معماری کهن ما تماماً برساخته از عرفان و دل و گل و قناعت است. اما پشت این روساخت گفتمانی، چه مناسباتی از قدرت پنهان شده است؟
برخلاف تصور رایج از معماری سنتی ما، این معماری امری شدیدا مصرفگرایانه است. احتمالا یکی از اولین نقاط عطف این معماری، تشکیل کارخانههای کاشی دوران صفوی بود. این کارخانجات کم کم موفق به تشکیل کارتل و مافیایی هولناک شدند و نقشههایی شوم برای افزایش مصرف کاشی را پیاده کردند. نقشههایی که مسیر معماری ما را برای همیشه دگرگون کرد. نخستین قدم این کارتلها، رواج «حادواقعیت» بر جای واقعیت بود. درحالی که کاشیهای معقلی و معرق تنها کارکردی بازنمایانه در میان سازهٔ ساختمان داشت، کاشی هفترنگ تمامی پوستهٔ بنا را به رسانهٔ اعمال قدرت از طریق نشر حادواقعیت بدل کرد. اینک مؤمن در حین نماز غرق در کاشی و نقوش گلوبته بود و بیپروایانه آنها را با دیدنشان مصرف میکرد...
⭕️ ادامهٔ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/pptarikh-08-03
http://koubeh.com/sht6/
@Koubeh
🖋شهابالدین تصدیقی| دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
مافیای کاشی و کاهگل در تاریخ ایران، سالهاست که در تلاشی بیشرمانه، جنایاتِ ذاکرانه و ذات مصرفی خود را مخفی کرده است. چقدر از ماهیت مصرفگرایانهٔ سنت معماری در ایران خبر دارید؟ از مصرف سنگ در دوران هخامنشی تا مصرف عنانگسیختهٔ خشت در دوران اسلامی، معماری سنتی و ذاکرانهٔ ما همیشه با «مصرف» عجین بوده است. با این وجود مافیای رسانه سالهاست این تفکر را به خوردِ ما میدهد که معماری کهن ما تماماً برساخته از عرفان و دل و گل و قناعت است. اما پشت این روساخت گفتمانی، چه مناسباتی از قدرت پنهان شده است؟
برخلاف تصور رایج از معماری سنتی ما، این معماری امری شدیدا مصرفگرایانه است. احتمالا یکی از اولین نقاط عطف این معماری، تشکیل کارخانههای کاشی دوران صفوی بود. این کارخانجات کم کم موفق به تشکیل کارتل و مافیایی هولناک شدند و نقشههایی شوم برای افزایش مصرف کاشی را پیاده کردند. نقشههایی که مسیر معماری ما را برای همیشه دگرگون کرد. نخستین قدم این کارتلها، رواج «حادواقعیت» بر جای واقعیت بود. درحالی که کاشیهای معقلی و معرق تنها کارکردی بازنمایانه در میان سازهٔ ساختمان داشت، کاشی هفترنگ تمامی پوستهٔ بنا را به رسانهٔ اعمال قدرت از طریق نشر حادواقعیت بدل کرد. اینک مؤمن در حین نماز غرق در کاشی و نقوش گلوبته بود و بیپروایانه آنها را با دیدنشان مصرف میکرد...
⭕️ ادامهٔ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/pptarikh-08-03
http://koubeh.com/sht6/
@Koubeh
Telegraph
پشت پردهٔ تاریخ ۱ : «مصرف» و جنایت ذاکرانه
مافیای کاشی و کاهگل در تاریخ ایران، سالهاست که در تلاشی بیشرمانه، جنایاتِ ذاکرانه و ذات مصرفی خود را مخفی کرده است. چقدر از ماهیت مصرفگرایانهٔ سنت معماری در ایران خبر دارید؟ از مصرف سنگ در دوران هخامنشی تا مصرف عنانگسیختهٔ خشت در دوران اسلامی، معماری…
◾️استارتآپها، پیامآوران عصر جدید
🖋محمدفرید مصلح| کارشناس معماری
چند سال پیش وقتی مشغول وبگردی بودم با یک سایت فروش کتاب آشنا شدم. آدرسش قم بود و خرید آنلاین داشت. تعلل کردم و چند روز بعد گذرم به قم افتاد. به یاد کتابها افتادم. فرصت را غنیمت شمرده، ترجیح دادم حضوری به کتابفروشی بروم. دوباره سایت خوش آب و رنگش را باز کردم. آدرس را پیدا کرده و به راه افتادم. چند دقیقه بعد به فروشگاه رسیدم. ساختمانی یک طبقه بود و در کوچهای کمتردد و خلوت قرار داشت! مساحت کتابفروشی به زور به ۱۲ متر میرسید. هاج و واج به بَرِ ۳ متری ساختمان زل زده بودم. نمیتوانستم باور کنم که آن فروشگاه جذابی که برای خودم به تصویر کشیده بودم فقط ۱۲ متر از سطح زمین را اشغال کرده باشد!
از آن روز چند سالی گذشته و حالا وابستگی ما به فضای مجازی بیشتر شده است. کسبوکارهای بیشتری بهوجود آمده که اصالت را به فضای مجازی میدهد. تداعی ما از آنها حداقل در وهلۀ اول از جنس معماری نیست! بعید است که تصویری از ساختمان مرکزی اسنپ، دیجیکالا یا فیدیبو برایتان تداعی شود و قرار هم نیست که اینچنین باشد. جالب اینجاست که این کسبوکارها در دورهای رونق گرفته که به موازات آن مالهای عظیمی که نماد توجه به معماری است در حال ساختهشدن است. این تضاد را باید در دوگانگی جهان خاکی و عالم مجازی دانست. مناسباتی پدید آمده که ارزشهای دوگانهای را بر زندگی و کسبوکار تحمیل میکند. در هر دو هویت داریم؛ تفریح، خرید و تعامل میکنیم. وقتمان را به هر دو اختصاص میدهیم و در واقع حالا دیگر اهل هر دو جهانیم.
⭕️ ادامهٔ مطلب را میتوانید در وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/fm2/
@Koubeh
🖋محمدفرید مصلح| کارشناس معماری
چند سال پیش وقتی مشغول وبگردی بودم با یک سایت فروش کتاب آشنا شدم. آدرسش قم بود و خرید آنلاین داشت. تعلل کردم و چند روز بعد گذرم به قم افتاد. به یاد کتابها افتادم. فرصت را غنیمت شمرده، ترجیح دادم حضوری به کتابفروشی بروم. دوباره سایت خوش آب و رنگش را باز کردم. آدرس را پیدا کرده و به راه افتادم. چند دقیقه بعد به فروشگاه رسیدم. ساختمانی یک طبقه بود و در کوچهای کمتردد و خلوت قرار داشت! مساحت کتابفروشی به زور به ۱۲ متر میرسید. هاج و واج به بَرِ ۳ متری ساختمان زل زده بودم. نمیتوانستم باور کنم که آن فروشگاه جذابی که برای خودم به تصویر کشیده بودم فقط ۱۲ متر از سطح زمین را اشغال کرده باشد!
از آن روز چند سالی گذشته و حالا وابستگی ما به فضای مجازی بیشتر شده است. کسبوکارهای بیشتری بهوجود آمده که اصالت را به فضای مجازی میدهد. تداعی ما از آنها حداقل در وهلۀ اول از جنس معماری نیست! بعید است که تصویری از ساختمان مرکزی اسنپ، دیجیکالا یا فیدیبو برایتان تداعی شود و قرار هم نیست که اینچنین باشد. جالب اینجاست که این کسبوکارها در دورهای رونق گرفته که به موازات آن مالهای عظیمی که نماد توجه به معماری است در حال ساختهشدن است. این تضاد را باید در دوگانگی جهان خاکی و عالم مجازی دانست. مناسباتی پدید آمده که ارزشهای دوگانهای را بر زندگی و کسبوکار تحمیل میکند. در هر دو هویت داریم؛ تفریح، خرید و تعامل میکنیم. وقتمان را به هر دو اختصاص میدهیم و در واقع حالا دیگر اهل هر دو جهانیم.
⭕️ ادامهٔ مطلب را میتوانید در وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
http://koubeh.com/fm2/
@Koubeh
کوبه
◾️استارتآپها، پیامآوران عصر جدید 🖋محمدفرید مصلح| کارشناس معماری چند سال پیش وقتی مشغول وبگردی بودم با یک سایت فروش کتاب آشنا شدم. آدرسش قم بود و خرید آنلاین داشت. تعلل کردم و چند روز بعد گذرم به قم افتاد. به یاد کتابها افتادم. فرصت را غنیمت شمرده،…
◾️ترس از آیندهای روشن
تأملی در باب یادداشت «استارتآپها پیامآوران عصر جدید»
🖋حسین ذبیح| روزنامه نگار حوزۀ شهر و معماری
بیایید معماری را چنین بخوانیم: «تا تقاضایی نباشد جایی برای عرضه نیست». پس اگر نیازی به عرضۀ محصولی نباشد فضایی هم برای این عرضه در کار نخواهد بود. پس احتمالا ما با مرگ معماری برای فضاهای عرضه روبهرو باشیم.
امروزه انسان توانسته است پس از گذشت قرنهای متمادی مخارج خود را برای عرضه کم کند. دیگر نیازی به ساختمانهای پرهزینه نیست. ساختمانهایی که نور و طبیعت را با بیرحمی از دیگر انسانها میربودند. ساختمانهایی که همچون انبارهایی زیبا تجلی پیدا میکردند و قرار بود، کالایی بدون ازرش/باارزش را جوری جلوه دهند که گویی نبودش در زندگیمان تأثیر بسزایی دارد. یا ساختمانی ساخته نمیشود یا اگر ساخته شود قرار است کاربردی دقیق داشته باشد.
از همین رو است که ساختمانها محل عرضۀ خود را از نمایش اجتماعی عمومی به عرضۀ خصوصی میبرند. جایی که قرار است نیروی کار با کاربر و مصرفکننده برابری داشته باشد. زمانی که دیگر نیاز نباشد هزینۀ گزافی برای جلب فیزیکی مشتری پرداخت شود، نوبت به کارگر و یا ارائهکننده خدمات میرسد که برای کار بیشتر، در فضایی بهتر فعالیت کند.
⭕ ادامهٔ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/hz6-09-07
http://koubeh.com/hz6/
تأملی در باب یادداشت «استارتآپها پیامآوران عصر جدید»
🖋حسین ذبیح| روزنامه نگار حوزۀ شهر و معماری
بیایید معماری را چنین بخوانیم: «تا تقاضایی نباشد جایی برای عرضه نیست». پس اگر نیازی به عرضۀ محصولی نباشد فضایی هم برای این عرضه در کار نخواهد بود. پس احتمالا ما با مرگ معماری برای فضاهای عرضه روبهرو باشیم.
امروزه انسان توانسته است پس از گذشت قرنهای متمادی مخارج خود را برای عرضه کم کند. دیگر نیازی به ساختمانهای پرهزینه نیست. ساختمانهایی که نور و طبیعت را با بیرحمی از دیگر انسانها میربودند. ساختمانهایی که همچون انبارهایی زیبا تجلی پیدا میکردند و قرار بود، کالایی بدون ازرش/باارزش را جوری جلوه دهند که گویی نبودش در زندگیمان تأثیر بسزایی دارد. یا ساختمانی ساخته نمیشود یا اگر ساخته شود قرار است کاربردی دقیق داشته باشد.
از همین رو است که ساختمانها محل عرضۀ خود را از نمایش اجتماعی عمومی به عرضۀ خصوصی میبرند. جایی که قرار است نیروی کار با کاربر و مصرفکننده برابری داشته باشد. زمانی که دیگر نیاز نباشد هزینۀ گزافی برای جلب فیزیکی مشتری پرداخت شود، نوبت به کارگر و یا ارائهکننده خدمات میرسد که برای کار بیشتر، در فضایی بهتر فعالیت کند.
⭕ ادامهٔ مطلب را میتوانید در Instant View یا وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/hz6-09-07
http://koubeh.com/hz6/
Telegraph
ترس از آیندهای روشن؛ تأملی در باب یادداشت «استارتآپها پیامآوران عصر جدید»
بیایید معماری را چنین بخوانیم: «تا تقاضایی نباشد جایی برای عرضه نیست». پس اگر نیازی به عرضۀ محصولی نباشد فضایی هم برای این عرضه در کار نخواهد بود. پس احتمالا ما با مرگ معماری برای فضاهای عرضه روبهرو باشیم. امروزه انسان توانسته است پس از گذشت قرنهای متمادی…
📕 جلسهٔ دفاع پایاننامهٔ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«بازشناسی ساختار شهر در متون فارسی دورهٔ ایلخانی»
شهابالدین تصدیقی
استاد راهنما: محمدحسن خادمزاده
اساتید داور: هایده لاله و سعید خاقانی
سهشنبه، ۲۶ شهریور ۱۳۹۸؛ ساعت: ۱۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، ساختمان تحصیلات تکمیلی
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
«بازشناسی ساختار شهر در متون فارسی دورهٔ ایلخانی»
شهابالدین تصدیقی
استاد راهنما: محمدحسن خادمزاده
اساتید داور: هایده لاله و سعید خاقانی
سهشنبه، ۲۶ شهریور ۱۳۹۸؛ ساعت: ۱۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا، ساختمان تحصیلات تکمیلی
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
Forwarded from انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
جلسه دفاع از پایاننامه کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«مطالعه تحولات الگوی مسکن بومی ترکمن در سه پهنه فرهنگی نیمه کوچنشینی، یکجانشینی و شهرنشینی»
دانشجو:سپیده ایری
اساتید راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
دکتر الهام اندرودی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر احسان احمدی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی
شنبه ۳۰ شهریورماه ۹۸، ساعت ۹:۳۰
@Anjoman_Motaleat
«مطالعه تحولات الگوی مسکن بومی ترکمن در سه پهنه فرهنگی نیمه کوچنشینی، یکجانشینی و شهرنشینی»
دانشجو:سپیده ایری
اساتید راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
دکتر الهام اندرودی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر احسان احمدی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی
شنبه ۳۰ شهریورماه ۹۸، ساعت ۹:۳۰
@Anjoman_Motaleat
Forwarded from انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
جلسه دفاع از پایاننامه کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«تصویر زندگی در خانه های سنتی شهر یزد؛ با نگاه ویژه به تاریخ شفاهی سده چهاردهم هجری شمسی»
دانشجو: خلیل راسخ راد
استاد راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
استاد مشاور:
دکتر محمدرضا اولیاء
استاد افتخاری:
مهندس سید عباس زرگرچی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر احسان احمدی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی
شنبه ۳۰ شهریورماه ۹۸، ساعت ۱۰:۳۰
@Anjoman_Motaleat
«تصویر زندگی در خانه های سنتی شهر یزد؛ با نگاه ویژه به تاریخ شفاهی سده چهاردهم هجری شمسی»
دانشجو: خلیل راسخ راد
استاد راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
استاد مشاور:
دکتر محمدرضا اولیاء
استاد افتخاری:
مهندس سید عباس زرگرچی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر احسان احمدی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی
شنبه ۳۰ شهریورماه ۹۸، ساعت ۱۰:۳۰
@Anjoman_Motaleat
Forwarded from انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
📕جلسه دفاع از پایاننامه کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«مطالعه مقایسهای مسکن، پیش و پس از اجرای طرح ویژه بهسازی و نوسازی از منظر تجربه ساکنین؛ ارائه راهکارهایی برای تبدیل مسکن حداقل به خانه»
دانشجو: عرفان امیریآذر
استاد راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
دکتر محمد حسن خادمزاده
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر زهیر متکی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقه دوم
یکشنبه 31 شهریورماه ۹۸، ساعت 16
@anjoman_motaleat
«مطالعه مقایسهای مسکن، پیش و پس از اجرای طرح ویژه بهسازی و نوسازی از منظر تجربه ساکنین؛ ارائه راهکارهایی برای تبدیل مسکن حداقل به خانه»
دانشجو: عرفان امیریآذر
استاد راهنما:
دکتر علیرضا عینیفر
دکتر محمد حسن خادمزاده
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر زهیر متکی
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقه دوم
یکشنبه 31 شهریورماه ۹۸، ساعت 16
@anjoman_motaleat
📕جلسهٔ دفاع از پایاننامهٔ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«تبیین قضاوتهای زیباییشناسانهٔ سیّاحان خارجی در سفرنامهها از هنر، معماری و شهر در تهران دورهٔ قاجار»
زهرا بادامچی
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر سعید حقیر
داوران:
دکتر سعید خاقانی
دکتر جبار رحمانی
سهشنبه ۲ مهرماه ۹۸، ساعت ۹:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقهٔ دوم
حضور برای علاقهمندان آزاد است
@Koubeh
«تبیین قضاوتهای زیباییشناسانهٔ سیّاحان خارجی در سفرنامهها از هنر، معماری و شهر در تهران دورهٔ قاجار»
زهرا بادامچی
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر سعید حقیر
داوران:
دکتر سعید خاقانی
دکتر جبار رحمانی
سهشنبه ۲ مهرماه ۹۸، ساعت ۹:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقهٔ دوم
حضور برای علاقهمندان آزاد است
@Koubeh
Forwarded from انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
📕جلسه دفاع از پایاننامه کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«بررسی جایگاه نهادهای اجتماعی در مدیریت و توسعه شهر در ایران در دوره قاجار (مطالعه موردی شهر گرگان)»
دانشجو: احمد علاالدین
استاد راهنما:
دکتر محمد حسن خادمزاده
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر محمد جواد مهدوی نژاد
سهشنبه ۲ مهرماه ۱۳۹۸، ساعت ۸:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقه دوم
@Anjoman_Motaleat
«بررسی جایگاه نهادهای اجتماعی در مدیریت و توسعه شهر در ایران در دوره قاجار (مطالعه موردی شهر گرگان)»
دانشجو: احمد علاالدین
استاد راهنما:
دکتر محمد حسن خادمزاده
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
داوران:
دکتر سعید حقیر
دکتر محمد جواد مهدوی نژاد
سهشنبه ۲ مهرماه ۱۳۹۸، ساعت ۸:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، طبقه دوم
@Anjoman_Motaleat
📕 جلسهٔ دفاع از پایاننامهٔ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
«تأثیر مدرنیته بر تغییر الگوی ذهنی طبقهٔ متوسط اجتماعی ایران از مسکن، نمونهٔ مطالعاتی: خانههای شهر تهران در دورهٔ تاریخی ۱۳۵۷-۱۳۲۰»
مریم عالیقدر
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر سعید حقیر
داوران:
دکتر سعید خاقانی
دکتر محمدجواد مهدوینژاد
سهشنبه ۲ مهر ماه ۱۳۹۸، ساعت ۱۱
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
«تأثیر مدرنیته بر تغییر الگوی ذهنی طبقهٔ متوسط اجتماعی ایران از مسکن، نمونهٔ مطالعاتی: خانههای شهر تهران در دورهٔ تاریخی ۱۳۵۷-۱۳۲۰»
مریم عالیقدر
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر سعید حقیر
داوران:
دکتر سعید خاقانی
دکتر محمدجواد مهدوینژاد
سهشنبه ۲ مهر ماه ۱۳۹۸، ساعت ۱۱
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
📕 جلسهٔ دفاع پایاننامهٔ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
درآمدی بر مفهوم تاریخ از منظر روشنفکران ایرانی و پیامدهای آن برای معماری ایران (دورهی مشروطه و حکومت رضاشاه)
پوریا محمودی اصل همدانی
اساتید راهنما:
دکتر محمدحسن خادمزاده
دکتر داریوش رحمانیان
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
اساتید داور:
دکتر سعید حقیر
دکتر محمدجواد مهدوینژاد
سهشنبه ۲مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی معماری، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
درآمدی بر مفهوم تاریخ از منظر روشنفکران ایرانی و پیامدهای آن برای معماری ایران (دورهی مشروطه و حکومت رضاشاه)
پوریا محمودی اصل همدانی
اساتید راهنما:
دکتر محمدحسن خادمزاده
دکتر داریوش رحمانیان
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
اساتید داور:
دکتر سعید حقیر
دکتر محمدجواد مهدوینژاد
سهشنبه ۲مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی معماری، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@Koubeh
Forwarded from انجمن علمی مطالعات معماری ایران دانشگاه تهران
📕 جلسهٔ دفاع پایاننامهٔ کارشناسی ارشد مطالعات معماری ایران
انسان شناسی فضای خانه؛
بازخوانی الگوی خانههای پهلوی دوم آذربایجان با توجه به سبک زندگی
ندا عباسی ملکی
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر الهام اندرودی
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
اساتید داور:
دکتر حمیدرضا انصاری
دکتر محمدباقر کبیرصابر
سهشنبه ۲مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی معماری، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@anjoman_motaleat
انسان شناسی فضای خانه؛
بازخوانی الگوی خانههای پهلوی دوم آذربایجان با توجه به سبک زندگی
ندا عباسی ملکی
اساتید راهنما:
دکتر حامد مظاهریان
دکتر الهام اندرودی
استاد مشاور:
دکتر سعید خاقانی
اساتید داور:
دکتر حمیدرضا انصاری
دکتر محمدباقر کبیرصابر
سهشنبه ۲مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۳۰
دانشگاه تهران، پردیس هنرهای زیبا
ساختمان تحصیلات تکمیلی معماری، آتلیههای کارشناسیارشد
حضور برای علاقهمندان آزاد است.
@anjoman_motaleat