صبح که نه ولی ظهرتون بخیر✨💚

جور دیگر باید دید ! زیرا جهان جور دیگر است !

اعتماد کردن به بشر مثل قدم گذاشتن روی یخ ناپایداره؛
گاهی سخت و شکننده، گاهی با عمق تاریکی که زیرش دیده نمی‌شود.
تجربه‌ها به ما یاد داده‌اند که لبخندها می‌توانند نقاب باشند،
و کلمات گاهی خنجرهای پنهان.
به همین دلیل، بیشتر از هر زمان دیگری یاد گرفته‌ام که
امنیت واقعی درون خودم است،
نه در دست‌های کسانی که ممکن است هر لحظه رها کنند.
اعتماد، هدیه‌ای‌ست گرانبها که فقط باید به کسانی داد که ارزشش را ثابت کرده‌اند،
و تا آن موقع، باید هوشیار بود،
و یاد گرفت چگونه با خودمان دوست باشیم،
چون تنها کسی که همیشه می‌ماند، خودمانیم.
اعتماد، نه یک کلمه‌ست،
که ترانه‌ای‌ست از جنس سکوت،
لحظه‌ای که دل،
در میان طوفان‌های ناپیدا،
آرامش می‌طلبد.

اما بشر، گاهی در زیر لبخندهایش،
رازهایی دارد که هرگز بر زبان نمی‌آورد،
و دست‌هایی که به جای گرم کردن،
گاه می‌سوزانند.

پس چه سخت است،
در این دنیای پر از سایه‌ها،
دل به کسی سپردن،
که شاید تنها عبوری باشد،
و نه ماندگاری.

اما هنوز،
در عمق سکوت شب،
در نفس‌های آرام خودم،
یاد می‌گیرم که چگونه،
با همان ترانه‌ی سکوت،
خودم را نوازش دهم،
و تنها به خودم اعتماد کنم،
تا شاید روزی،
این دل زخمی،
آماده‌ی پرواز شود.

صبحتون بخیر ✨ 💚

صبحتون بخیر ✨ 💚