دانش و کارگر

✍️ چرایی موفقیت تیم المپیاد نجوم ایران که توانست بیشترین مدال طلا را به خود اختصاص دهد!

از منظر فلسفه علمی، هرگونه دستاورد و پیشرفتی در جامعه—اعم از علمی، اقتصادی یا فرهنگی—در نهایت ریشه در کار و خلاقیت توده‌ی زحمت‌کش و طبقات تولیدکننده دارد.

موفقیت دانش‌آموزان ایرانی در المپیادهای جهانی نیز از این قاعده مستثنا نیست و باید به عنوان محصولی اجتماعی و برآمده از نیروهای درون جامعه تحلیل شود، نه به عنوان «هدیه‌ای» از جانب یک نهاد فراتر از جامعه.

این دانش‌آموزان محصول «سرمایه فرهنگی» انباشته‌شده در جامعه ایران هستند. این سرمایه حاصل سال‌ها تلاش معلمان، استادان، خانواده‌ها و شبکه‌های اجتماعی است که خارج از حیطهٔ مستقیم کنترل دولت عمل می‌کنند.

نظام سیاسی، مانند هر روبنای سیاسی دیگری، تنها می‌تواند بخشی از این سرمایهٔ موجود را—که توسط خود جامعه تولید شده—مصادره کند و جهت دهد.

موفقیت دانشمندان جوان ایرانی، پیش از آنکه «دستاورد نظام» باشد، دستاورد خود آنان، خانواده‌هایشان و جامعه‌ای است که در آن پرورش یافته‌اند.

بنابراین، وقتی نظامی سیاسی موفقیتی را به خود نسبت می‌دهد، در واقع از دستاوردهای زیربنا—یعنی مردم—برای تقویت خود استفاده می‌کند. این یک فرآیند «مصادرهٔ موفقیت» است.

این امر یک تناقض ذاتی را در خود دارد: از یک سو، نظام برای نمایش مشروعیت و کارآمدی خود، نیاز دارد تا این دستاوردها را به خود منتسب کند. از سوی دیگر، منشأ واقعی این موفقیت‌ها—یعنی نیروی خلاق و پویای مردم—می‌تواند به عاملی برای آگاهی انتقادی و مطالبه‌گری تبدیل شود.

زمانی که توده‌ها ببینند ثمرات کار و نبوغ‌شان به عنوان ابزاری برای تحکیم موقعیت یک نهاد خاص استفاده می‌شود، ممکن است به درک بهتری از روابط قدرت نائل آیند.

تحلیل کارگری به ما یادآوری می‌کند که افتخار اصلی متعلق به آن دانش‌آموزان، معلمان و خانواده‌هایی است که با سرمایه‌ی فرهنگی و اقتصادی خود این مسیر را هموار کرده‌اند.

هر نظامی تنها تا زمانی می‌تواند از این دستاوردها بهره‌برداری کند که بتواند خود را با خواست و نیروی پیش برندهٔ جامعه همسو کند.

در غیر این صورت، این موفقیت‌ها نه نشانه‌ای از قدرت مطلق نظام، بلکه گواهی بر توانایی ذاتی جامعه در پیشرفت، علیرغم محدودیت‌ها و چالش‌های سیاسی خواهد بود.

موفقیت های فرزندان ایران در پهنه فرهنگی، هنری، علمی و اخذ جایگاه های جهانی ربطی به نهادهای قدرت ندارد. سرمایه فرهنگی (تمدن) و سخت کوشی فردی و حمایت خانواده اصلی ترین شاخص های موفقیت های کسب شده نام آوران ایرانی می باشد.

شاهنامه، حافظ، نقاشی مینیاتور، فیلم یک اتفاق ساده، هنر فرش، معماری موفقیت های است که ربطی به دولت ها ندارد و نشانگر سختکوشی فرد و سرمایه فرهنگی جامعه است.

🌸🌹🌷🌺❤️🌴🌼🌾🍀💐🐦‍🔥

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺