🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸
این فیلم اهمیت آب‌های زیرزمینی را نشان می‌دهد

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸
شاعر

شلاق را شعر کردم،
شعور را شعر کردم،
شادی را برای مردمانم، شعر کردم.
من شاعر نبودم
شلاق و شعور مردم
شاعرم کردند

محمود مهرآوران

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸
تقدیم به همه خفتگان بی نام
او فرزند ایران است از هوشنگ ابتهاج

بر سنگ گوری تازه، نامی‌ هست
دارنده این نام را هرگز ندیدم من
اینجا میان سوگواران آشنایانند و خویشانند
و مردمانی هم که چون من
دارنده این نام را هرگز ندیدند و نمی دانند
اما
هرکس که اینجا هست
با خشم و فریادی ـ گره در مشت ـ
می داند ، که او را کشت؟
برگرد گور تازه جمعی سوگواران است
دیگر کسی اینجا نمی پرسد:
« این خفته در خاک از کجا و از کدامان است؟»
می دانند، او فرزند ایران است.

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸
از نمایشنامه «خانم سرگرد باربارا»
برناردشاو
🍂«آندرو آندرشافت» مالک بزرگترین کارخانه های اسلحه سازی است و فرزندان او استفان، باربارا و سارا به لحاظ اخلاقی با کسب و کار پردرآمد پدرشان مشکل دارند. باربارا- دختر بزرگ خانواده – به گروهی مذهبی به نام «سپاه رستگاری» ملحق شده و در آن سپاه درجه سرگردی دریافت کرده است.

🍂او تجارت پدرش را تجارتی شیطانی می‌داند و تصور می‌کند پولی که از جنگ افروزی و فروش سلاح به دست می‌آید، پولی آلوده است اما هنگامی که ژنرال سپاه رستگاری با خشنودی از دریافت چکی از آقای اندرشافت استقبال می‌کند باربارا دچار فروریزی عقیدتی می‌شود.

🍂باربارا متوجه می شود که بزرگترین اسپانسر این سپاه مذهبی مالک کارخانه‌های ویسکی سازی است که با تبلیغات دائمی خود بسیاری را به سوی الکلیسم سوق داده است. این موضوعات باعث می‌شود، گفتگویی طولانی بین باربارا، پدرش ونامزد باربارا که استاد زبان یونانی است در بگیرد

برنارد شاو در خلال این گفتگوها موضوعات مهمی همچون «سرمایه‌داری»، «مذهب» و «اخلاق» را به بحث می‌گذارد

🌲برنارد شاو اقتصاددان، روزنامه‌نگار و نقد نویس موسیقی و تئاتر بود ولی شهرت عمده او به دلیل نمایشنامه نویسی‌اش است.🌲

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸

استفاده از اقتدار بیش ار حد، چه در خانواده یا مدرسه یا اجتماع سبب بروز خشم در افراد می‌شود. در این شرایط آدم‌ها می‌خواهند انتقام بگیرند و عصیان‌ کنند و اگر فرصت پیدانکنند در جای دیگری آن‌ را تلافی می‌کنند. وقتی کودک از حیث عقلی قادر به مذاکره نیست، پدر و مادر در نقش اولیای او عمل می‌کنند و بدون اجازه گرفتن از او برایش تصمیم می‌گیرند، مثلاً کودک را واکسن می‌زنند یا داروی تلخ به خوردش می‌دهند، امّا به‌تدریج که بچّه بزرگ می‌شود، پدر و مادر باید کمتر از ابزار قدرت استفاده‌ کنند و به روش گفت و گو و متقاعد‌سازی منطقی و عقلانی رو آورند و او را به سمت «بالغ» پیش‌ببرند. همین روند در اجتماع هم وجود دارد، یعنی به طور طبیعی استفادهٔ زیاد از قدرت و گفتمان اقتدار باعث خشم ملّت نسبت به نهادهای قدرت می‌شود. این خشم و عدم اعتماد سبب می‌شود که مردم در هر موقعیتی که بتوانند و مجالی بیابند قانون‌شکنی ‌کنند حتی اگر این کار به ضرر خود آن‌ها باشد.

نهادهای حکومتی سال‌های سال است که برای خود جایگاه ولایت نسبت به مردم قائل هستند، در حالی‌که این نهادها باید وکیل مردم باشند، اگر این نقش به نقش تصمیم‌گیری برای مردم تبدیل‌شود و نهاد تصمیم‌گیرنده به‌جای متقاعد‌کردن مردم و احترام به حریم شخصی آن‌ها بخواهد اعمال زورکند، مردم در جای دیگری مانند رانندگی تخلیه خشم می‌کنند. بنابراین، شاید بتوان گفت اولین قدم در راه ایجاد جامعه‌ای به هنجار آن است که نهادهای قدرتی که مسئولیت اداره جامعه بر عهده آن‌ها گذاشته‌شده، از «حدود حداقلّی» مرز‌های قانونی خود فراتر نروند و بیش از حدی که قانون برای آن‌ها تعیین‌کرده، از ابزار زور استفاده‌ نکنند

این ملّت که از منظر تحلیل رفتار متقابل همچون کودکانی هستند که در نظام کلان ما برنامه‌ای برای بالغ شدنشان پیش‌بینی‌ نشده بنابراین یا مطیع محض هستند یا عصیان‌گر، همین افراد هم وقتی قرار باشد در مسند قدرت قرار گیرند این چرخه معیوب را باز تولید می‌کنند، یعنی در جامعهٔ ما صاحبان قدرت نیز در وضعیت «بالغ» قرار ندارند.

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

سازمان ملل برای مقابله با ال نینو هشدار داد

سازمان ملل به جهانیان هشدار داد که برای مقابله با ال نینو آماده شوند.

ایسنا به نقل از خبرگزاری فرانسه، سازمان ملل‌ متحد به جهان هشدار داد که خود را برای اثرات ال نینو آماده کند و گفت که پدیده آب‌وهوایی که باعث افزایش دمای جهانی می‌شود قرار است تا سال ۲۰۲۳ ادامه یابد.

ال نینو یک الگوی آب‌وهوایی طبیعی است که معمولاً با افزایش گرما در سراسر جهان همچنین خشکسالی در برخی از نقاط جهان و باران‌های شدید مرتبط است. این پدیده به‌طور متوسط هر دو تا هفت سال یکبار اتفاق می‌افتد و دوره‌های آن معمولاً ۹ تا ۱۲ ماه طول می‌کشد.

سازمان جهانی هواشناسی سازمان ملل اعلام کرد که ال نینو در حال حاضر در جریان است و احتمال ادامه آن در نیمه دوم سال جاری ۹۰ درصد است.

پتری تالاس، دبیر کل سازمان جهانی جهانی بهداشت هشدار داد: ال نینو احتمال شکستن رکوردهای دما و ایجاد گرمای شدید در بسیاری از نقاط جهان و اقیانوس‌ها را به شدت افزایش می‌دهد.

وی گفت: اعلام ال نینو توسط سازمان جهانی هواشناسی سازمان ملل هشداری به دولت‌های سراسر جهان برای آمادگی‌ و محدود کردن اثرات آن بر سلامت، اکوسیستم و اقتصاد است. هشدارهای اولیه و اقدامات پیش‌بینی‌شده در مورد رویدادهای شدید آب‌وهوایی مرتبط با این پدیده مهم آب‌وهوایی برای حفظ جان و معیشت حیاتی است...بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺

مگر مردم چه می خواهند؟!

تو باشی و بهار باشد. و چکاوک ها
مگر من از خوشبختی چه می خواهم؟!
نان باشد و خانه باشد و آزادی
مگر مردم از ایران ؛ چه می‌خواهند؟!
صلح باشد و آزادی باشد و یک رویا
مگر مردم دنیا؛ چه می خواهند؟!

پویان

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺 عدد

‍ @apahlavan
#نسلی_که_دارد_می_رود

کلاس سوم ابتدایی، روزی که «خانم خدابنده» معلم کلاس‌مان همه بچه‌ها را به صف کرد برای رفتن به کتابخانه شهر...
مدرسه‌ی امیرکبیر پایین شهر بود. مدرسه‌‌ای درندشت. برای ما آخر دنیا بود. بار اولی بود که از مدرسه خارج می‌شدیم و حالا ما بچه‌های هشت، نُه ‌ساله با موهای از ته تراشیده، با شلوارهای وصله‌دار، جلوی درِ مدرسه به صف شده بودیم تا سوار تنها اتوبوس مسافربری اتوتوکل شویم و به «کتابخانه» برویم.
کتابخانه در قسمت انتهایی پارک شهر قرار داشت. خیلی خوشحال بودم؛ چون می‌دانستم کتابدارش کیست!...
یادم هست ساختمانش آجری بود؛ آجرهایی با بندکشی‌های مشکی و درهای فلزی آبی رنگ. دو، سه پله می‌خورد و می‌رفت بالا. ذوق آشکار ما بچه‌ها که همدیگر را هل می‌دادیم تا پا در جای عجیبی بگذاریم. جایی تمیز، پر از رنگ‌های شاد، با بوهای خوش که با بویِ مست‌کننده کاغذ و کتابِ نو درآمیخته بود و بچه‌ها در حیرت. معلم‌مان گفت: «خب بچه‌ها، هر کدوم می‌تونین یک کتاب، هر کتابی که دوست داشتین انتخاب کنین و ببرین خونه‌تون بخونین» و خانمِ مهربانِ کتابخانه، که دختر خاله‌ام بود و یک‌دم خنده از لب‌هایش محو نمی‌شد؛ گفت: «دو تا کتاب می‌تونین انتخاب کنین، چون بچه‌های خوبی هستین...» و ما لُپ‌هایمان گل انداخته بود از شرم یا خوشحالی یا ذوق یا هرچی و بمانیم که حالا از میان این هزار‌هزار کتاب، کدام دو‌‌تا را انتخاب کنیم؟...
سال‌ها بعد آنجا شد کتابخانه‌ی کانون... کانون پرورش فکری... قصه‌های زیگفرید را در همان آنجا خواندم، مجموعه کتاب‌های طلایی و «مهمان ناخوانده» را...
«مهمان ناخوانده» یعنی غوطه‌ور‌شدن در خیال، در رنگ، در کلمه. یعنی آموختن اینکه چطور بتوانی آن ننه پیرزنی باشی که در یک شبِ بارانی همه موجودات دنیا را از سرِ مهر در خانه‌ی کوچک ‌جا دهی. یعنی آموختن اینکه چطور با «دیگری»، نه‌تنها کنار بیایی بلکه زندگی کنی؛ که مهربان باشی؛ که برایش حق زیستن، آنچنان که هست، نه آنچنان که تو می‌خواهی قائل باشی، گیرم که گربه باشد یا الاغ، گنجشک باشد یا گاو، سگ باشد یا پرنده... یعنی بدون آنکه از نام و فکرش بپرسی، نانش دهی، جانش نگیری و در زندگی‌ات جایش دهی... کتابخانه‌های کانون را نسلی پی ریخت که عدالت کتاب خوانی را بچه‌ها، در دورترین و محروم‌ترین روستاها، تجربه کردند. کانون، خاستگاه نخستین مروجان کوچک کتاب شد. نخستین سوادآموزان کوچکی که با خواندن کتاب‌هایی که به امانت می‌گرفتند، نه‌تنها بزرگ‌ترهایشان را در لذتِ خواندنِ کتاب سهیم می‌کردند که معلمان کوچک پدر و مادر و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان هم بودند. بچه هایی از ارس تا هیرمند و از سرخس تا اروند پروازِ خیال و خلاقیت شان شکوفا شد و آفرینش‌های هنری و ادبی‌شان آشکار...

کانونی که از سینمایش کیارستمی طلوع کرد وامیر نادری... از شعرش احمدرضا احمدی و محمود کیانوش؛ و از نقاشی‌اش زرین کلک، فرشید مثقالی و علی‌اکبر صادقی... و این همه نویسنده، شاعر، هنرمند و انسان که از همین کتابخانه‌های کانون برآمده‌اند... نسلی^ که گویا ماموریت تاریخی داشت... ازمحمد رضا شجریان، علی اشرف درویشیان، مسعود کیمیایی، آیدین آغداشلو، بهمن فرمان آرا، اسفندیار منفردزاده، صمد بهرنگی و ناصر تقوایی... نسلی که هم، حوادث خون بار را تجربه کردند و هم تحول تاسیس رادیو^ را... نسلی که با تاسیس کانون پرورش فکری، یکدیگر را درگوشه گوشه ایران یافتند... نسلی که دستِ ایران را در دستِ نسلی نهاده‌اند که مدرن، معترض و خواهان تغییرند...

پانوشت:
^. همگی زادهٔ سال۱۳۱۹ با یکی دوسال تفاوت...

واپسین روزهای تیر۱۴۰۲پهلوان


#خواب_های_طلایی⬇️⬇️
#جواد_معروفی زادهٔ ۱۵ مرداد ۱۲۹۱، درگذشتهٔ ۱۶ آذر ۱۳۷۲، آهنگساز و تنظیم کننده ارکستر گل‌های رنگارنگ و نوازندهٔ پیانو... او فرزند موسی معروفی نوازندهٔ تار بود...

 
 
در سالمندی هم می توان جوان ماند!
 
ورزش آن اکسیر شگفت انگیز جوانی است و می توان در هر سنی با ورزش مناسب آن سن، دوباره جوانی و نشاط را تجربه کرد.
ورزش کردن برای بدن مفید و اثرات خوبی در روحیه سالمندان دارد. بازیابی عضلات با ورزش به بهداشت جسمی و روحی کمک بزرگی می کند.
در نروژ و آمریکا طبق یک آمارگیری از سالمندان متوجه شدند کسانی که بطور مرتب ورزش می کنند سن سلامتی شان 25 سال کمتر از سن شناسنامه ای شان است.
در مسابقات سالانه سالمندان در مینیاپولیس آمریکا که سالمندانی بین سنین 55 تا 95 شرکت داشتند، معلوم شد سن سلامتی شرکت کنندگان 25 تا 30 سال کمتر از سن شناسنامه ای شان است.
اودریک اورلاف متخصص طب سالمندی در نروژ ثابت کرد ورزش می تواند در جوان تر کردن سالمندان اثرات شگفت انگیزی داشته باشد. سن تندرستی بر حسب میزان تحرک و یا بی تحرکی اندازه گیری می شود. کاهش حجم عضلات و کند تر شدن عملکرد فیزیکی سالمندان باعث تندتر شدن روند پیری و زمین گیر شدن آنها می گردد.
 
دبیرخانه انجمن کنشگران سالمندی ایران
مهر 1402

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺 عدد

چگونه انتقاد کنیم!


گردن آلپورت ،روانشناس معروف عقیده دارد :

وقتی که از کسی انتقاد میکنیم، داریم به نوعی دست به جراحی شخصیت میزنیم، همانند جراحی که میخواهد توموری را از بدن بیماری خارج کند و هنگام جراحی مواظب است رگ و پی های سالم اطراف تومور آسیب نبیند!!!

پس هنگامی که تیغ انتقاد را در دست میگیریم همان قسمتی را که باید زیر تیغ ببریم و مواظب قسمتهای سالم شخصیت باشیم!

مثلا وقتی كسي را ميخواهيم به خاطر عدم مسئولیت پذیری انتقاد کنيم، نباید از واژه‌هایی مثل از تو ناامید شدم! يا تو هیچی نمیشی و غیره... که کل شخصیت را زیر سوال میبرد استفاده کنيم،

پس راه درست اينست كه:

پس از گوشزد کردن نکات مثبت شخصیت فرد، که مطمئنا همه دارا میباشند، از عدم مسئولیت پذیری وی انتقاد كنيم.🤍🤍

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺 عدد

چرا ناسا جرات نمی‌کند در این ظرف را باز کند؟

آژانس فضایی ناسا مجبور است تا برای باز کردن قوطی حاوی نمونه‌هایی از سیارک بنو، ابزارهای جدیدی را طراحی کند.

غزال زیاری: در ماه سپتامبر بود که نمونه‌هایی از یک سیارک نزدیک به کره زمین، در کمال احتیاط و دقت در صحرای یوتا رها شد. بررسی سنگ‌های فضایی سرنخ‌های زیادی درباره منشا منظومه شمسی در اختیار ما قرار می‌دهند و احتمالا این امکان را برای دانشمندان فراهم می‌سازند تا سوالات حساس و سرنوشت‌سازی در مورد نحوه ایجاد کره زمین را پاسخگو شوند؛ البته به شرطی که دستمان به این سنگ ها و نمونه‌های فضایی برسد.
از زمانی که محفظه حاوی نمونه‌هایی از سیارک بنو روی کره زمین فرود آمد، دانشمندان ناسا در تلاشند تا قوطی حاوی سنگ‌ها و غبارهای جمع‌آوری شده از سیارک بنو را بازگشایی کنند. طبق پیش‌بینی مقامات ناسا، قوطی حاوی این نمونه‌ها در اوایل سال ۲۰۲۴ بازگشایی خواهد شد؛ چرا که مهندسان مشغول طراحی ابزارهای جدیدی برای باز کردن درب آن و حفاظت از نمونه‌های بکر داخل آن هستند.
ماموریتی چندین ساله برای حمل نمونه‌ها
در سپتامبر سال ۲۰۱۶ بود که ماموریت OSIRIS-Rex آغاز شد و فضاپیما در دسامبر سال ۲۰۱۸ به سیارک بنو رسید. این فضاپیما در اکتبر سال ۲۰۲۰، تکه‌هایی از سنگ‌ها و غبارهای این سیارک کوچک نزدیک به زمین را برداشت و در می سال ۲۰۲۱ به سمت زمین بازگشت. این اولین تلاش ناسا برای دستیابی به چنین نمونه‌های ارزشمندی بود و در طول سفر نیز به خوبی از این نمونه‌ها محافظت شد.
نمونه‌های سیارک در داخل یک محفظه گرد که در انتهای بازوی مفصلی که فضاپیما برای جمع‌آوری نمونه از آن استفاده کرده بود و به آن مهر و موم شده بود، قرار گرفتند و از زمان ورود این محفظه به کره زمین، دانشمندان درگیر باز کردن درب محفظه TAGSAM هستند که بخش عمده‌ای از نمونه‌های سیارک در آن قرار دارد.
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺

🌿🌸🌺🛠🌿🌸🌺🛠🌿🌸

چرا اعدام!

درد و دریغ از کشتار جوانانی که در این سیستم بزرگ شده اند. اگر آنان خطاکارند باید سیستم را تنبیه کرد نه شخص را .
آنان به دنبال آزادی و عدالت بودند.
‏
اینجا ستاره ها همه خاموشند
اینجا فرشته ها همه گریانند
اینجا شکوفه های گل مریم
بی قدر تر ز خار بیابانند...


فروغ_فرخزاد

روابط عمومی سندیکای کارگران فلزکار مکانیک ایران


بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک ایران

ارتباط با ادمین: @Sfelezkaran
بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکارمکانیک
@Knowledge_N_Worker
🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹🌼🌹
https://telegram.me/knowledge_N_Worker

یکی از درخشان‌ترین لحظات فیلم «بیا و بنگر» شاهکار الم کلیموف هنگامی‌ست که کاراکتر اصلی فیلم می‌خواهد به تابلوی هیتلر داخل گودال شلیک کند. با هر شلیک لحظه‌ای از تاریخ به عقب باز می‌گردد؛ دستورات و معاهده‌ها فسخ می‌شوند و سربازان عقب‌نشینی می‌کنند و هواپیماها دست از بمب‌باران برمی‌دارند. تاریخ آن‌قدر به عقب برمی‌گردد که دوربین با کودکی هیتلر طرف است و نوجوان دست از شلیک برداشته و به کودکی هیتلر احترام می‌گذارد:

هیچ انسانی از بدو تولد فاشیست و جنگ‌طلب و میهن‌پرست نیست؛ هیچ انسانی در اوان کودکی خواهان نابودی ملتی دیگر نیست. جنگ و فاشیسم نه نتیجه‌ی بدخلقی و تصمیمات شخصی افراد بلکه نیاز این سیستم هستند. بدون جنگ دنیای سرمایه با همه‌ی اشکال آن بی‌‌معنی‌ست. نمی‌توان از جنگ دلگیر بود و به مناسباتی که بازتولیدکننده‌ی جنگ هستند نپرداخت.


بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺 عدد

چرا یافتن حیات در مریخ می‌تواند «بدترین خبر» برای بشر باشد؟


ممکن است شما نام «پارادوکس فِرمی» به گوشتان خورده باشد؛ تناقضی که برای اولین بار توسط انریکو فرمی فیزیکدان برجسته قرن بیستم مطرح شد. سوال بنیادینی که او پرسید به طور خلاصه این بود که با توجه به احتمال بالای وجود حیات بیگانه در جهان خارج، چرا هیچ‌کسی تا حالا با ما تماس نگرفته است؟
در حالی که تخمین‌هایی نظیر «معادله دریک» پیش‌بینی می‌کنند تعداد بسیار زیادی تمدن هوشمند فرازمینی در پهنه کهکشان حضور دارند، انریکو فرمی استدلال کرد که اگر چنین است و حتی احتمالا آنها به خاطر قدمت طولانی‌تر در مراحل بسیار پیشرفته‌تری از ما قرار دارند، پس چرا ما از آنها پیامی دریافت نکرده‌ایم و چرا این موجودات هوشمند کاری را که ما در فرستادن کاوشگر و جستجو برای نشانه‌های حیات می‌کنیم انجام نمی‌دهند؟
پارادوکس فرمی تصریح می‌کند با توجه به وجود میلیاردها ستاره‌ شبیه به خورشید در کهکشان ما، و در نتیجه دستکم میلیون‌ها سیاره نظیر زمین، این امری عجیب است که ما علیرغم سال‌ها رصد امواج فضایی هنوز به نشانه‌ای دال بر حیات بیگانه در کهکشان خودمان دست نیافته‌ایم.
حتی با فرض امکانات محدود ما در این زمان و سرعت کم سفر میان‌ستاره‌ای، رفتن از این سو تا آن سوی کهکشان راه شیری حدود یک میلیون سال بیشتر طول نمی‌کشد و به همین خاطر ما باید قاعدتا خبری از حیات بیگانه می‌‌داشتیم.
یک توضیح تئوریک برای این تناقض، ایده «فیلتر بزرگ» است. این فرضیه می‌گوید قبل از اینکه تمدن‌های بیگانه بتوانند به نقطه‌ای برسند که منظومه ستاره‌ای و سپس کهکشان خود را ترک کنند، اتفاقی می‌افتد که آن‌ها را از انجام این کار باز می‌دارد.
در واقع حیات بیگانه در مسیر فرگشت خود در این جهان‌ها به مانع سختی برخورد می‌کند که نمی‌تواند از آن عبور کند و در نتیجه اکثر یا همه آنها بدون اینکه بتوانند ردی از خود در جهان باقی بگذارند منقرض شده و از میان می‌روند.
چیزی که این موضوع را بسیار جالب می‌کند این است که نمی‌دانیم آیا ما به عنوان بشر از «فیلتر بزرگ» گذشته‌ایم یا اینکه چنین چیزی قرار است در آینده ما اتفاق بیفتد.
آیا ممکن است بخش اعظم حیات بیگانه در همان مرحله عمر تک سلولی متوقف شده‌اند ولی فقط ما از این فیلتر عبور کرده باشیم؟ یا مانند دیگر تمدن‌های بیگانه در مرحله‌ای قرار داریم که با جنگ یا تمام کردن منابع در حال نابودی خودمان هستیم قبل از اینکه بتوانیم زمین را ترک کنیم؟
برخی از فیلسوفان و دانشمندان می‌گویند این بدان معناست که اگر مثلاً حیات را در مریخ پیدا کنیم، این خبر بدی برای ما خواهد بود. نیک بوستروم، استاد فلسفه در دانشگاه آکسفورد انگلیس، می‌گوید امیدوار است بشر در جستجو برای حیات فرازمینی به چیزی دست پیدا نکند.
پارادوکس فرمی می‌پرسد چرا موجودات بیگانه هوشمند تا کنون با ما تماس نگرفته‌اند؟تصویر: کانوا
او در مقاله‌ای که نزدیک به دو دهه پیش در نشریه علمی موسسه فناوری ماساچوست (MIT) منتشر کرد گفت اگر اشکال بسیار ساده‌ای از زندگی نظیر حیات چند سلولی پیدا کنیم، می‌توانیم نتیجه بگیریم که فیلتر بزرگ پس از آن نقطه از حیات اتفاق افتاده است.
وی معتقد بود که برای محدود کردن مکان رخداد این فیلتر، باید به حیات روی زمین نگاه کنیم تا ببینیم کدام مراحل غیرممکن است. او نوشت: «یک معیار این است که انتقال باید فقط یک بار اتفاق می‌افتد. پدیده‌هایی نظیر پرواز، بینایی، فتوسنتز و اندام‌ها همگی چندین بار در اینجا روی زمین تکامل یافته‌اند و بنابراین منتفی هستند.»
آقای بوستروم استدلال می‌کرد که اگر بخواهیم شواهدی از مهره‌داران در مریخ پیدا کنیم (امری که فعلا بعید است، اما می‌توانیم دستکم آن را تصور کنیم)، این خبر وحشتناکی خواهد بود زیرا نشان می‌دهد که بخش عمده‌ای از فیلتر بزرگ هنوز در آینده سر راه ما قرار دارد و در هر صورت با آن مواجه خواهیم شد. در نتیجه قبل از اینکه از نظر فنی به بلوغ کافی برای سفر در کهکشان برسیم، منقرض می‌شویم.
بوستروم می نویسد: «چنین کشفی ضربه‌ای کوبنده خواهد بود و بدترین خبری است که تا به حال روی جلد روزنامه‌ها چاپ شده است. به همین دلیل است که امیدوارم کاوشگرهای فضایی ما سنگ‌های مرده و شن‌های بی‌جان را در مریخ، قمر مشتری (اروپا)، و جاهای دیگر کشف کنند.»
راه‌حل‌های احتمالی زیادی برای پارادوکس فرمی پیشنهاد شده است نظیر اینکه بشر هنوز مدت کوتاهی است که آغاز به جستجوی جهان خارج کرده یا اینکه فاصله تمدن‌های هوشمند از هم زیاد است. اما اگر حق با بوستروم باشد به این معنی است که یافتن شواهدی از بقایای تمدن‌های پیشرفته ممکن است ناگوارترین خبری باشد که می‌توانیم دریافت کنیم.

بخش آموزش سندیکای کارگران فلزکار مکانیک:
https://t.me/Knowledge_N_Worker
🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺🌸🌺 عدد