Çocuğun eğitimiyle özel ilgilenen ebeveyn hangisi ise, o kişi çocuğa herkesten daha sevimli gelmelidir. Çünkü çocuk, kendisine sevimli gelen kişiyle bağ kurar.
Küçükler; sevimli ve cazip şeyleri, sevinç ve coşkuları kaydederler.
Öfkeyle, kızgınlıkla, baskıyla kayıt yaptıramazsınız.


#çocuğumnamazlabüyüyor

Eğer siz çocuğunuzun ibadet eğitimi ve manevî eğitimini önemsiyorsanız, bunun için bir kişi olmanız yeterlidir.
Çünkü çocuğun eğitimi için bağ kuracağı tek bir ebeveyn bile yeterlidir.

Ama çocuğunuzun bu bağı kurmak için sizi seçmesi gerekir.
Bazen çocuğunuz tarafından seçilmek istersiniz ama seçilmediğiniz de olur.
Eğer çocuğunuzla kurduğunuz ilişki olumlu duygular üzerine oturuyor ve onun için vazgeçilmez olabildiyseniz, muhtemelen sizi seçer.

Bununla beraber, çocuğun yakınlarında olumsuz etki bırakmasından endişe ettiğiniz birisi varsa, o zaman çocukla kuracağınız yakınlığın dozunu daha fazla artırmalısınız. Anneyle ya da babayla bağı yeterince iyi olan çocuklar, sevinç ve coşkuyu anne veya babayla hissettiği sürece dışarıdaki olumsuz etkiler zaman içerisinde önemini kaybeder.


#çocuğumnamazlabüyüyor

Yaratılış fıtratı gereği insanlar, büyüdükleri zaman bile küçükken gördüklerini sorgulayamazlar. İnsanın çevresini sorgulaması sadece bir istisna ile gerçekleşir. Bunun için kalıcı bir inanca sahip olması ve yanlıştan aşırı nefret etmesi gerekir.

Çünkü çocuk terbiyesi hakkında yol gösteren bütün âlimler, ahlakî terbiyenin çok küçük yaşlarda sona erdiğini söylerler.
Kavmine peygamber olarak gönderilen Hz. Lût (aleyhisselâm), o kavmin içinde yetişmediği; İbrâhim (aleyhisselâm) ile beraber başka bir şehirde doğup çocukluk devresini başka bir şehirde geçirdiği için Sodom ve Gomorra’daki ahlaksızlığı sorgulayarak garipseyen tek kişiydi.

O bölgede başka sorgulayan kimse çıkmamıştı.
Bizim çocuklarımızın da yedi yaşını doldurduktan sonra çevrelerinde gördükleri ahlakî düşüklükleri sorgulayabilmeleri gerekir.
Bunun için onları bebeklikten altı yaşına kadar elimizden geldiğince çevremizdeki ahlakî çöküntülere şahit olmadan büyütmeliyiz.
Eğer biz buna çabalarsak mutlaka başarırız.
Bu, olması imkânsız bir şey değildir ve bu konuda yaşanmış örnekler vardır.

Ancak bunu başarırsak, çocuklarımız çevredeki ahlaksızlıkları ve çirkinlikleri sorgulayabilirler.
Yoksa çocukken hiçbir şeyi sorgulamaz, çirkinlikleri garipsemezler.


#çocuğumnamazlabüyüyor

Öfke, insanın kendi bakışlarıyla, kendisini yakmasını sağlar.

Anne-babalar bazen çocuklarının kardeşleri arasındaki öfkeli tutumlarına içerler.
Ama öfke kontrolünden aslında kendileri sorumludur.
Küçük çocukta kâmil bir dürtü kontrolü olmaz.
Çocuk gibi öfkeli davranışlar, aslında anne-babalar olarak bizlere yakışmaz.

Şu hiçbir zaman unutulmasın ki, çocuğa yöneltilen en küçük bir öfkeli bakış onu Allah’tan uzaklaştırır ve şeytanın kucağına atar.
Anne ve babadan uzaklaştırır ve başkalarının kucağına atar.

Allah’tan uzaklaşan çocuğun büyüdüğünde Allah’a itaat etmesi, ebeveynden uzaklaşan çocuğun da büyüdüğünde onlara itaat etmesi zorlaşır.
Çocuğun bu iki itaat görevinde zorluk yaşaması, onun dünya hayatını tarumar edeceği gibi, ahiret hayatını da tarumar etmeye kadar gider.

Çünkü öfke bulaşıcıdır.
Öfkeli anne-baba öfkeli çocuklar yetiştirir.
Öfkeyle büyüyen çocuk hem hastalıklara yatkın olur hem de büyüdüğünde kendisi de öfkeli biri olur çıkar.
Arkamızda, öfkesini kontrol edemeyen varisler bırakmak istemeyiz.
Allah korusun ki, öfke kişiyi imanını kaybetmeye kadar götürebilir.

#çocuğumnamazlabüyüyor

Cafer el-Huldi şöyle anlatır:

Bir gün Beyti Makdis’te iken abasını üzerine çekmiş birini gördüm. Yanında uzun süre oturdum; o kişi bir kelime konuşmadan o hâliyle kaldı. Sonra kafasını abasından çıkarttı ve uyudu. Ben de içimden, “Bu adam ya deli ya da velidir” dedim.

Ben bunu düşünüyorken adamın biri elinde bir sepetle gelerek sağına ve soluna baktı. Sonra o fakirin yanına gelip oturdu ve sepetinden sıcak çörek ve tatlı çıkarttı. Fakir olan kişi kalktı ve oturup doyuncaya kadar onlardan yedi. Sonra da bunları getiren kişiye: “Kalanları da çocuklarına götür” dedi. Yemekleri getiren adam kalktı ve ben de onu takip ederek peşinden gittim.

Sonra o adama: “Allah aşkına bu fakiri daha önceden tanıyor muydun?” dedim. O adam: “Hayır, bu saatten önce onu hiç görmedim” dedi. Ben de, “Peki, o zaman işin hakikati nedir?” dedim.

O da şöyle anlattı:

“Dün küçük çocuklarım çörek ve tatlı istediler. Ben de onlara, ‘Şu anda istediklerinizi alacak gücüm yok, ancak Allah bana bir kapı açarsa istediğinizi alacağım’ dedim. Allah da o kapıyı bugün açtı. Çocuklarımın önüne istediklerini koydum ve uzandım, uyku bastırınca daldım. Rüyamda biri bana: ‘Kalk! Bu çörek ve tatlıyı Beyti Makdis’de abasına sarılmış olan fakir kişiye götür. Biz senin elinle ona bunları hazırladık; yiyeceklerden artanları da çocuklarına götür’ dedi. Uyandım ki çocuklar yiyeceklere ellerini uzatıp yemek istiyorlardı. Hemen o yiyecekleri aldım ve bu fakire getirdim.”

Allah’a yakın ile edilen dua ve ortaya konan çaba ile Allah hiç bir kulunu zayi etmez.

#vaazlarvemeclisler
#ibnulcevzi

Sen gerçekten anne babanın sadece bir mum olduğuna mı inanıyorsun? Evet, belki mum dibine karanlıktır.
Ama anne babalar olarak bizler mum değiliz, bizler güneşiz.
Ve bizim Peygamberimiz ﷺ, ilk önce kendi etrafımızı ışıtmakla yükümlü olduğumuzu söyler.
İlk önce ailemizden, çocuklarımızdan, yakın akrabalarımızdan bizi sorumlu tutar.

Eğer senin dediğin gibi insan dibini ışıtmaz bir mum olsaydı, hiçbir peygamberin evlatlarına faydası olmazdı.
Aksine onlar önce evlatlarını yetiştirmekle meşgul oldular.
Dışarıdaki insanlara yetişmek, onların sorunları için koşmak kolaydır.

Eğer bir anne baba, çocuğunun kendisine olan ihtiyacını inkâr ederek öncelik sırasına başkalarını koyarsa, işte o zaman sadece bir mum olmayı seçmiş demektir.
Işığı dışarıya da yetmez, evine de.

#BirAnneDeğişiyor

Çocuğun Rabbini tanıdıkça tanıyası, sevdikçe de sevesi gelir.

Rabbi bulmak aslında her ruhun, yemek gibi içmek gibi asli bir ihtiyacıdır.
Fakat insan Rabbini unuttuğunda vicdan körelir, nefis devreye girer ve başka oyalayıcı şeyler bularak o unutmanın acısını doldurmaya çalışır.
Ama ahirette nefis olmayacağı için, o boşluğu dolduracak hiçbir oyalanma olmaz.
Böylece cehenneme düşen ruh, daima Rabbinin arayışında kalır ama bu özlemi asla gideremez. Çünkü bu dünyada Allah’ı bulamayanlar orada asla bulamayacaktır.

Bir çocuğun vicdanında Allah bilgisinin yerleşik olması basit bir şey değildir.
Çünkü eğer çocuk vaktinde Allah’ı tanımazsa, kalbi sürekli arayışta kalır ve sürekli acı çeker.

Dışarıdan da bu acı belli olmaz.

#BirAnneDeğişiyor

Fakat annelerin en büyük hatası, bunun farkına varamamalarıdır. Pek çok anne, sabırsız tutumları sebebiyle çocuklarını sürekli azarlar, onlara sert bir üslupla yaklaşır.
Oysa böyle davranarak çocuklarının vicdanlarını körelttiklerini ve eğitime zarar verdiklerini çoğu zaman bilmezler.

Çünkü küçük bir çocuk, sadece içgüdüsel ve doğal bir isteğini yerine getirmeye çalışırken, çevresinde en çok sevdiği kişilerin ona birden bire sertçe çıkışmasını anlayamaz.
Bu tepkiyi nereye koyacağını, hangi duyguya karşılık geldiğini zihninde çözemeden yaralanır.

Her ne kadar anneler bunun farkında olmasalar da çocuğun önünde daha yürüyecek uzun bir yol vardır.
Önce doğruyu ve yanlışı öğrenecek, ardından bunu sevgi dolu bir rehberin eşliğinde yavaş yavaş benliğine yerleştirecektir.

#BirAnneDeğişiyor