Dit weekend nam mijn broer deel aan de Iron Man triathlon in het Zweedse Kalmar. Na een ijzersterke prestatie op 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,2 km lopen eindigde hij met een indrukwekkende vierde plaats in zijn categorie en — nóg indrukwekkender — met de állersnelste zwemtijd op 1675 deelnemers!

Wie zeker ook een vermelding verdient zijn de vele straffe vrouwen die bij triathlons dezelfde zware omstandigheden en afstanden trotseren als de mannen. Het toejuichen van zoveel sterke sporters dit weekend heeft mij met mijn beide voetjes op de grond gezet wat mijn eigen sportieve prestaties betreft en dat werkt motiverend om zelf ook weer wat dieper te gaan bij de volgende trainingen.

Heel veel respect voor alle mensen die deze zomer hun grenzen hebben verlegd. Of dat nu is met een triathlon, een marathon, de dodentocht of gewoonweg door voor het eerst 5 km te hebben gelopen of voor het eerst naar de boksclub of wandelclub te zijn gegaan. Als we allemaal de beste versie worden van onszelf, dan zijn we ook gezonder, gelukkiger en weerbaarder als volk.

Het Belgische regime heeft alles al geprobeerd om mij het zwijgen op te leggen, zonder succes. Ze hebben geen opties meer, behalve wat gepruts met eindeloze rechtszaken. Dat dit burgemeestertje denkt dat ze mij kan intimideren door aan te kondigen dat ze politie zal inzetten als ik dingen zeg die haar niet aanstaan, vind ik lachwekkend. Ik laat mij door niemand de mond snoeren. Tot zondag op de IJzerwake! 😎