نمیدونم چرا حس میکنم یه وزنه سنگین روی سینم بسته شده و دارم میرم ته اقیانوس
دیروز از کتابخونه که اومدم بی دلیل گریه کردم، زیر دوش، حین ورزش حتی قبل خواب. نمیدونم این هفته چرا انقد فشار زیادی رو حس میکنم ولی دیروز دیگه قطره آخر باعث شد لبریز بشم و دیشب ناخودآگاهم توی خواب جواب خیلی از سوالات رو بهم داد.
کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی به نقطه فروپاشی میرسم و دیگه فکر میکنم هیچ دری نیست، ناخوداگاهم باهام حرف میزنه چراغ رو روشن میکنه و من اونجا به قول معروف دینگم میخوره که داستان چی بوده و چرا انقد داشتم اذیت میشدم.
کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی به نقطه فروپاشی میرسم و دیگه فکر میکنم هیچ دری نیست، ناخوداگاهم باهام حرف میزنه چراغ رو روشن میکنه و من اونجا به قول معروف دینگم میخوره که داستان چی بوده و چرا انقد داشتم اذیت میشدم.
😭1
کسی خونه نیست؟
دیروز از کتابخونه که اومدم بی دلیل گریه کردم، زیر دوش، حین ورزش حتی قبل خواب. نمیدونم این هفته چرا انقد فشار زیادی رو حس میکنم ولی دیروز دیگه قطره آخر باعث شد لبریز بشم و دیشب ناخودآگاهم توی خواب جواب خیلی از سوالات رو بهم داد. کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی…
توی خواب مدام بین راهرو های مختلف جابجا میشدم و توی هرکدوم اتفاق متفاوتی میفتاد. هربار یه حقیقت بهم نشون داده میشد. تا جایی که رسیدم به یه اتاق با در سیاه که خودمم میترسیدم بازش کنم. وقتی باز شد توش یه آینه بود. خودمو که نگاه کردم اصلا نشناختم و یه اتفاقی افتاد که کشتمش!
تمام راهو برگشتم که توی خونه خودش خاکش کنم ولی خونشو پیدا نمیکردم. یه جنازه خونی سنگینو دنبال خودم میکشیدم که خونش همه جا پشت سرش کشیده میشد. وقتی خسته شدم یه گوشه نشستم که یه زن اومد کنارم نشست.
ازم پرسید میدونی این جنازه کیه؟ گفتم خودم. پرسید پس تو کی هستی؟ اونجا فهمیدم چقدر عجیبه همه چیز. و اون یه حرف عجیب تر بهم زد. گفت این جنازه خیلی وقته که مُرده. تو اون آدم نیستی. تا وقتی نتونی اینو بپذیری هیچوقت در درست برات باز نمیشه تا بتونی ببریش و توی خونه خودش خاکش کنی.
یکم حرف زدیم و بهم گفت دنیا داره بهت کمک میکنه بتونی از این تنهایی بهشت بسازی ولی تو جهنم رو انتخاب کردی. گفتم ولی من همه تلاشم رو کردم که با این تنهایی کنار بیام و دوسش داشته باشم بهم گفت تو توی این مسیر داری آدم دیگه ای میشی. این چیزیه که باید بپذیری. بعدم رفت.
یکم به اون جنازه که کنارم بود نگاه کردم و پاهاشو گرفتم، بلند که شدم، یه در جلوم ظاهر شد. بازش که کردم دیدم توی خونشم. روی تختش خوابوندمش و دیدم آروم گرفته. چشماشو بسته بود. داشتم فکر میکردم چقدر خسته شده بوده انگار از اتفاقی که افتاده راضی باشه و خوشحاله از اینکه کشتمش.
توی مسیر برگشت یادمه توی آینه کوچولوی خونش که نگاه کردم خودمو دیدم. دیگه دستام و لباسام خونی نبودن عصبانی نبودم. جواب خیلی سوالا رو داشتم و نمیترسیدم.
تمام راهو برگشتم که توی خونه خودش خاکش کنم ولی خونشو پیدا نمیکردم. یه جنازه خونی سنگینو دنبال خودم میکشیدم که خونش همه جا پشت سرش کشیده میشد. وقتی خسته شدم یه گوشه نشستم که یه زن اومد کنارم نشست.
ازم پرسید میدونی این جنازه کیه؟ گفتم خودم. پرسید پس تو کی هستی؟ اونجا فهمیدم چقدر عجیبه همه چیز. و اون یه حرف عجیب تر بهم زد. گفت این جنازه خیلی وقته که مُرده. تو اون آدم نیستی. تا وقتی نتونی اینو بپذیری هیچوقت در درست برات باز نمیشه تا بتونی ببریش و توی خونه خودش خاکش کنی.
یکم حرف زدیم و بهم گفت دنیا داره بهت کمک میکنه بتونی از این تنهایی بهشت بسازی ولی تو جهنم رو انتخاب کردی. گفتم ولی من همه تلاشم رو کردم که با این تنهایی کنار بیام و دوسش داشته باشم بهم گفت تو توی این مسیر داری آدم دیگه ای میشی. این چیزیه که باید بپذیری. بعدم رفت.
یکم به اون جنازه که کنارم بود نگاه کردم و پاهاشو گرفتم، بلند که شدم، یه در جلوم ظاهر شد. بازش که کردم دیدم توی خونشم. روی تختش خوابوندمش و دیدم آروم گرفته. چشماشو بسته بود. داشتم فکر میکردم چقدر خسته شده بوده انگار از اتفاقی که افتاده راضی باشه و خوشحاله از اینکه کشتمش.
توی مسیر برگشت یادمه توی آینه کوچولوی خونش که نگاه کردم خودمو دیدم. دیگه دستام و لباسام خونی نبودن عصبانی نبودم. جواب خیلی سوالا رو داشتم و نمیترسیدم.
Forwarded from «غریق!»
پاک نکنید لطفا.
این هفته راندمان درس خوندنم به طرز وحشتناکی افت کرد، وضعیت روانیمم باهاش همینطور.
بعد فهمیدم روزایی که میتونستم تا هشت ساعت هم بخونم بخاطر این بود که منتالی آماده بودم. نمیدونم یهو انگار پام گیر کرده باشه به یه سنگی با مغز اومدم روی زمین
Forwarded from 𝗂𝗋𝖾𝗇𝗂𝖼 𖹭
៸៸ 📷✨ ⋆۲۱ روز با اکلیلها و خاکسترهای زندگی
هر روز از وظایف،عادات،لذت ها و...
عکس ثبت کنیم و اگه میتونیم با یک یا چندین
خط ساده روزمون رو شرح بدیم و شاید حتی
به چیزی تشبیهش کنیم و یا برای روزمون
آهنگ انتخاب کنیم~
امیدوارم از روزهاتون لذت ببرید و در آخر
یه البوم خوشگل روزانه داشته باشید~
من از همون سنین نوجوانی با زمانبندی های کائناتی مشکل داشتم. حتی همون موقعی که شروع کردم کیمیاگر رو بخونم.
کاملا یادمه وقتی سانتیاگو به فاطمه رسید، با خودم گفتم وای در مسیر پیدا کردن گنج سولمیتشم پیدا کرد ولی بعد کائنات بهش یه 👍🏻 داد و گفت اول برو دنبال گنج بگرد. نمیتونی مسیر رو به خاطر یه نیمه گمشده رها کنی. اگه مال تو باشه بعد پیدا کردن گنجم مال توئه
کاملا یادمه وقتی سانتیاگو به فاطمه رسید، با خودم گفتم وای در مسیر پیدا کردن گنج سولمیتشم پیدا کرد ولی بعد کائنات بهش یه 👍🏻 داد و گفت اول برو دنبال گنج بگرد. نمیتونی مسیر رو به خاطر یه نیمه گمشده رها کنی. اگه مال تو باشه بعد پیدا کردن گنجم مال توئه
آخه اصلا منصفانه نیست. همش با خودم میگفتم فاطمه وقتی فهمید اون آدم خودشه، چرا باهاش نرفت؟ یعنی چی که اونم صبر کرد و همه چیزو به جهان هستی سپرد؟