کسی خونه نیست؟
Photo
ارین، مکنه، صوفی، سارا، مرجان و هر اسمی، با هر شخصیتی، در هر دنیایی که داری.
عزیز ترین من، زادروز تن تو درواقع مبارک ماست. چون بودن کنارت زیبا ترین اتفاقی بود که میتونست برای همه ما بیفته.
من وقتی به تو فکر میکنم، همه رنگ ها رو به یاد میارم. یادم میاد اون روزای زمستونی که وقتی میگفتم دلم هوس دلمه کرده هفته بعدی برام دلمه میاوردی که شاید یکم حالم بهتر بشه.
یادم میاد اونروز توی حیاط کلاس خیاطیت وقتی بهت گفتم چیکار کردم، نشستی روی اون تخته چوبیه، گریه کردی. و من با ناباوری نگاهت میکردم چون فکر نمیکردم برای کسی انقدر مهم باشم ولی تو همیشه بهم اینو نشون دادی که چقدر مهم و ارزشمندم.
یادم میاد همه اون روزایی رو که باهام میومدی تراپی و ساعت ها منتظرم می موندی چون تنهایی نمیتونستم اون همه بار سنگین رو روی شونه هام تحمل کنم و اگه نبودی ادامه نمیدادمش.
تو برام عشق رو جور دیگهای هجی کردی. درست وقتی باید برای اطرافیانم تکیه گاه میبودم، برام کوه شدی. مراقبم بودی، لوسم کردی و گذاشتی مثل یه پیشی نارنجی روی دامنت بخوابم و شیطنت کنم. تو بهم وجهی از خودم رو نشون دادی که هرگز نمیدونستم وجود داره.
خیلی تلاش کردم که بتونم همپای خوبی باشم، تلاش کردم که بتونم مثل خودت بی نقص باشم برات و نمیدونم چقدر موفق بودم تا امروز، ولی به داشتنت توی زندگیم افتخار میکنم و مغرورم.
به اینکه انقدر با اراده و بی نظیری. به اینکه چجوری همیشه زودتر سر قرار میرسی، به قلب پاکت، به اینکه شبیه پری دریایی زیبایی، به اینکه انقدر باهوشی و داری توی رشتهای درس میخونی که آرزوی بچه های ماست. به اینکه یه خونه روی دست تو میچرخه و به اینکه پناه امن کلی آدمی.
من خوشحالم که دارمت. بیشتر از اونی که فکرش رو میکنی.
تولدت مبارک باشه فرشته کوچولو✨
عزیز ترین من، زادروز تن تو درواقع مبارک ماست. چون بودن کنارت زیبا ترین اتفاقی بود که میتونست برای همه ما بیفته.
من وقتی به تو فکر میکنم، همه رنگ ها رو به یاد میارم. یادم میاد اون روزای زمستونی که وقتی میگفتم دلم هوس دلمه کرده هفته بعدی برام دلمه میاوردی که شاید یکم حالم بهتر بشه.
یادم میاد اونروز توی حیاط کلاس خیاطیت وقتی بهت گفتم چیکار کردم، نشستی روی اون تخته چوبیه، گریه کردی. و من با ناباوری نگاهت میکردم چون فکر نمیکردم برای کسی انقدر مهم باشم ولی تو همیشه بهم اینو نشون دادی که چقدر مهم و ارزشمندم.
یادم میاد همه اون روزایی رو که باهام میومدی تراپی و ساعت ها منتظرم می موندی چون تنهایی نمیتونستم اون همه بار سنگین رو روی شونه هام تحمل کنم و اگه نبودی ادامه نمیدادمش.
تو برام عشق رو جور دیگهای هجی کردی. درست وقتی باید برای اطرافیانم تکیه گاه میبودم، برام کوه شدی. مراقبم بودی، لوسم کردی و گذاشتی مثل یه پیشی نارنجی روی دامنت بخوابم و شیطنت کنم. تو بهم وجهی از خودم رو نشون دادی که هرگز نمیدونستم وجود داره.
خیلی تلاش کردم که بتونم همپای خوبی باشم، تلاش کردم که بتونم مثل خودت بی نقص باشم برات و نمیدونم چقدر موفق بودم تا امروز، ولی به داشتنت توی زندگیم افتخار میکنم و مغرورم.
به اینکه انقدر با اراده و بی نظیری. به اینکه چجوری همیشه زودتر سر قرار میرسی، به قلب پاکت، به اینکه شبیه پری دریایی زیبایی، به اینکه انقدر باهوشی و داری توی رشتهای درس میخونی که آرزوی بچه های ماست. به اینکه یه خونه روی دست تو میچرخه و به اینکه پناه امن کلی آدمی.
من خوشحالم که دارمت. بیشتر از اونی که فکرش رو میکنی.
تولدت مبارک باشه فرشته کوچولو✨
❤2
کسی خونه نیست؟
ارین، مکنه، صوفی، سارا، مرجان و هر اسمی، با هر شخصیتی، در هر دنیایی که داری. عزیز ترین من، زادروز تن تو درواقع مبارک ماست. چون بودن کنارت زیبا ترین اتفاقی بود که میتونست برای همه ما بیفته. من وقتی به تو فکر میکنم، همه رنگ ها رو به یاد میارم. یادم میاد اون…
ادیتش نکردم که دست نخورده بمونه
🌚1
نمیدونم چرا حس میکنم یه وزنه سنگین روی سینم بسته شده و دارم میرم ته اقیانوس
دیروز از کتابخونه که اومدم بی دلیل گریه کردم، زیر دوش، حین ورزش حتی قبل خواب. نمیدونم این هفته چرا انقد فشار زیادی رو حس میکنم ولی دیروز دیگه قطره آخر باعث شد لبریز بشم و دیشب ناخودآگاهم توی خواب جواب خیلی از سوالات رو بهم داد.
کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی به نقطه فروپاشی میرسم و دیگه فکر میکنم هیچ دری نیست، ناخوداگاهم باهام حرف میزنه چراغ رو روشن میکنه و من اونجا به قول معروف دینگم میخوره که داستان چی بوده و چرا انقد داشتم اذیت میشدم.
کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی به نقطه فروپاشی میرسم و دیگه فکر میکنم هیچ دری نیست، ناخوداگاهم باهام حرف میزنه چراغ رو روشن میکنه و من اونجا به قول معروف دینگم میخوره که داستان چی بوده و چرا انقد داشتم اذیت میشدم.
😭1
کسی خونه نیست؟
دیروز از کتابخونه که اومدم بی دلیل گریه کردم، زیر دوش، حین ورزش حتی قبل خواب. نمیدونم این هفته چرا انقد فشار زیادی رو حس میکنم ولی دیروز دیگه قطره آخر باعث شد لبریز بشم و دیشب ناخودآگاهم توی خواب جواب خیلی از سوالات رو بهم داد. کارکردش خیلی جالبه معمولا وقتی…
توی خواب مدام بین راهرو های مختلف جابجا میشدم و توی هرکدوم اتفاق متفاوتی میفتاد. هربار یه حقیقت بهم نشون داده میشد. تا جایی که رسیدم به یه اتاق با در سیاه که خودمم میترسیدم بازش کنم. وقتی باز شد توش یه آینه بود. خودمو که نگاه کردم اصلا نشناختم و یه اتفاقی افتاد که کشتمش!
تمام راهو برگشتم که توی خونه خودش خاکش کنم ولی خونشو پیدا نمیکردم. یه جنازه خونی سنگینو دنبال خودم میکشیدم که خونش همه جا پشت سرش کشیده میشد. وقتی خسته شدم یه گوشه نشستم که یه زن اومد کنارم نشست.
ازم پرسید میدونی این جنازه کیه؟ گفتم خودم. پرسید پس تو کی هستی؟ اونجا فهمیدم چقدر عجیبه همه چیز. و اون یه حرف عجیب تر بهم زد. گفت این جنازه خیلی وقته که مُرده. تو اون آدم نیستی. تا وقتی نتونی اینو بپذیری هیچوقت در درست برات باز نمیشه تا بتونی ببریش و توی خونه خودش خاکش کنی.
یکم حرف زدیم و بهم گفت دنیا داره بهت کمک میکنه بتونی از این تنهایی بهشت بسازی ولی تو جهنم رو انتخاب کردی. گفتم ولی من همه تلاشم رو کردم که با این تنهایی کنار بیام و دوسش داشته باشم بهم گفت تو توی این مسیر داری آدم دیگه ای میشی. این چیزیه که باید بپذیری. بعدم رفت.
یکم به اون جنازه که کنارم بود نگاه کردم و پاهاشو گرفتم، بلند که شدم، یه در جلوم ظاهر شد. بازش که کردم دیدم توی خونشم. روی تختش خوابوندمش و دیدم آروم گرفته. چشماشو بسته بود. داشتم فکر میکردم چقدر خسته شده بوده انگار از اتفاقی که افتاده راضی باشه و خوشحاله از اینکه کشتمش.
توی مسیر برگشت یادمه توی آینه کوچولوی خونش که نگاه کردم خودمو دیدم. دیگه دستام و لباسام خونی نبودن عصبانی نبودم. جواب خیلی سوالا رو داشتم و نمیترسیدم.
تمام راهو برگشتم که توی خونه خودش خاکش کنم ولی خونشو پیدا نمیکردم. یه جنازه خونی سنگینو دنبال خودم میکشیدم که خونش همه جا پشت سرش کشیده میشد. وقتی خسته شدم یه گوشه نشستم که یه زن اومد کنارم نشست.
ازم پرسید میدونی این جنازه کیه؟ گفتم خودم. پرسید پس تو کی هستی؟ اونجا فهمیدم چقدر عجیبه همه چیز. و اون یه حرف عجیب تر بهم زد. گفت این جنازه خیلی وقته که مُرده. تو اون آدم نیستی. تا وقتی نتونی اینو بپذیری هیچوقت در درست برات باز نمیشه تا بتونی ببریش و توی خونه خودش خاکش کنی.
یکم حرف زدیم و بهم گفت دنیا داره بهت کمک میکنه بتونی از این تنهایی بهشت بسازی ولی تو جهنم رو انتخاب کردی. گفتم ولی من همه تلاشم رو کردم که با این تنهایی کنار بیام و دوسش داشته باشم بهم گفت تو توی این مسیر داری آدم دیگه ای میشی. این چیزیه که باید بپذیری. بعدم رفت.
یکم به اون جنازه که کنارم بود نگاه کردم و پاهاشو گرفتم، بلند که شدم، یه در جلوم ظاهر شد. بازش که کردم دیدم توی خونشم. روی تختش خوابوندمش و دیدم آروم گرفته. چشماشو بسته بود. داشتم فکر میکردم چقدر خسته شده بوده انگار از اتفاقی که افتاده راضی باشه و خوشحاله از اینکه کشتمش.
توی مسیر برگشت یادمه توی آینه کوچولوی خونش که نگاه کردم خودمو دیدم. دیگه دستام و لباسام خونی نبودن عصبانی نبودم. جواب خیلی سوالا رو داشتم و نمیترسیدم.
Forwarded from «غریق!»
پاک نکنید لطفا.
این هفته راندمان درس خوندنم به طرز وحشتناکی افت کرد، وضعیت روانیمم باهاش همینطور.
بعد فهمیدم روزایی که میتونستم تا هشت ساعت هم بخونم بخاطر این بود که منتالی آماده بودم. نمیدونم یهو انگار پام گیر کرده باشه به یه سنگی با مغز اومدم روی زمین