بزرگترین اشتباه برای بیداری چشم سوم یکی فرض کردن چاکرای آجنا با ارگان چشم سوم هست
برای بیداری چشم سوم هم روی چاکراها و هم روی مریدین های به خصوصی باید کار کرد تا بیدار شود.
برای آشنایی با این روند این وویس رو گوش کنید

@khodebartarcom 🌱🤍

شهود اطلاعاتی است که از ابعاد بالاتر وارد ذهن ما می شود اما توهم ساخته خود ذهن ماست.
هر دو فکر هستند و در تقریبا 99% موارد افراد توهم ذهنشنان را با شهود اشتباه می گیرند و اشتباه می کنند.
این تکنیک ساده بهتون یاد میده متوجه بشید آنچه که به عنوان شهود دریافت می کنید آیا واقعا شهوده یا توهم ذهن خودتان


@khodebartarcom 🌱🤍

چطور از راه دور دیگران را هیپنوتیزم کنیم و یکسری افکار را در ذهن دیگران ایجاد کنیم؟
اگه می خواهید بدونید مکانیزم تله پاتی چطوریه و چطور انجام می شه این وویس رو با دقت گوش کنید

@khodebartarcom 🌱🤍

توی پرواز روح ما واقعا با چه چیزی اون فضا رو تجربه می کنیم و واقعا اونجا کجاست؟
اگه می خواهید راجب تجربه واقعی پرواز روح و مکانزیم اون بدونید این وویس رو گوش کنید

@khodebartarcom 🌱🤍

خود برتر دقیقا چیه و کجاست؟
با شگفت انگیز ترین قسمت خودتون آشنا بشید!😍

@khodebartarcom 🌱🤍

چطور می شه بدون هیچ تلاشی مجموعه خیلی زیادی از عادت های بد رو همزمان ترک کرد؟!

@khodebartarcom 🌱🤍

نظریه: «هضم آگاهی برای ساخت کالبد لطیف‌تر»

با توجه به «یادداشت طلایی» گرجیف:

«تو هیچ اراده‌ای نداری، زیرا هزار من هستی.»
«کار، یعنی ساختن یک من، که بتواند بماند، انتخاب کند، و با خدا سخن بگوید.»

جسم انسان نیاز به انرژی دارد برای ادامه‌ی حیات خود. از این‌رو، به واسطه‌ی سیستم گوارش، از غذای مادی انرژی دریافت می‌کند و باقی‌مانده‌ها را دفع می‌کند. اما انسان، تنها یک بدن فیزیکی نیست. برای رسیدن به آن «منِ ماندگار»، برای ساختن آن بخشی از خود که در برابر مرگ فنا نمی‌شود، نیاز به کالبدی لطیف‌تر داریم. این کالبد دوم، از ماده‌ای لطیف‌تر از گوشت و استخوان ساخته می‌شود، و غذای آن چیزی نیست جز آگاهی الهی.

آگاهی الهی، مانند نَفَس پروردگار، پیوسته در ما دمیده می‌شود؛ بی‌دریغ و بدون شرط. این جریان دائمی آگاهی، همان است که گاه باعث بیداری لحظه‌ای ما می‌شود، همان لحظاتی که گویی در زمان متوقف می‌شویم، در خودمان حضور می‌یابیم، یا ناگهان چیزی را می‌دانیم بی‌آن‌که از بیرون آموخته باشیم.

اما مشکل آن‌جاست که ما هنوز توانایی «هضم و جذب» این آگاهی را نداریم. این سیستم، مانند سیستم گوارش فیزیکی، در درون ما هست ولی به خواب رفته است. تا زمانی که ما در خواب روانی به‌سر می‌بریم – تا وقتی همانند ماشین، به‌صورت اتوماتیک و شرطی، حاصل محیط و حافظه و واکنش‌های تکراری هستیم – این سیستم گوارش معنوی هم خاموش است.

آگاهی وارد می‌شود… اما بلافاصله از دریچه‌های پایین‌تر نشت می‌کند:

از نفس که با شهوت و خشم و وابستگی سرریز می‌شود.

از علم محض که بدون بیداری، تنها بار ذهنی‌ست.

از ایثار دروغین که نقاب است، نه خدمت.

و از بازی‌های ذهنی که خاطره و پیش‌بینی را با واقعیت اشتباه می‌گیرند.

در این حالت، انرژی آگاهی به‌جای اینکه تبدیل به نیروی سازنده برای ساخت «من بیدار» شود، در سیستم‌های ناآگاه ما جذب شده، و در نهایت از آبریزگاه بیرون می‌رود. گرجیف به‌درستی این حالت را نشت انرژی نامید. هر نشت، یعنی تلف شدن فرصتی برای بیداری.

برای ساختن کالبد دوم، ما نیاز به نگه‌داشت انرژی داریم؛ اما نه با سرکوب. با سرکوب، فقط حالت انفجار درونی ایجاد می‌شود. راه، سرکوب نیست، بلکه تبدیل است. تبدیل انرژی نازل، به آگاهی خلاق.
راه این تبدیل، تنها یک چیز است: کار روی خود.

کار روی خود یعنی:
• مشاهده‌ی خود: دیدن هر لحظه‌ی آنچه هستم، بی‌قضاوت
• رنج آگاهانه: پذیرفتن درد تغییر، بدون فرار
• تسلیم ارادی: گفتن “بله” به اراده‌ای بالاتر، نه از ضعف، که از آگاهی

این سه، سه پایه‌ی تثبیت بیداری‌اند. وقتی آگاهی نگه داشته شد، سیستم هضم و جذب فعال می‌شود، و انرژی حاصل، به جای آن‌که نشت کند، به سطح بالاتری انتقال می‌یابد. این سطح، همانجاست که خلاقیت در آن زاده می‌شود:
در عبادت، در موسیقی، در هنر، در مراقبه، در ورزش، در مهارت‌های والا، در عمل آگاهانه.

و در همین سطح است که «من بیدار» زاده می‌شود؛ منی که توان ماندن دارد، انتخاب می‌کند، و می‌تواند زبان خدا را بفهمد.

ذهن مکانیکی، دشمن این بیداری است. ذهنی که فقط ضبط و پخش می‌کند؛ خاطره را تکرار می‌کند، آینده را خیال‌بافی می‌کند، حال را می‌سوزاند. و ما، بی‌آنکه بدانیم، در خواب حافظه‌های خود زندگی می‌کنیم.

اگر بخواهیم از این خواب برخیزیم، باید هر سه نوع غذای انسان را به‌درستی هضم کنیم:
• غذای فیزیکی برای بدن
• هوا و احساس برای کالبد عاطفی
• آگاهی الهی برای کالبد روح

فقط سومی‌ست که ما را به «منِ راستین» می‌رساند؛ به همان که می‌تواند با خدا سخن بگوید.


آگاهی، همچون رحمتِ بدون شرط، پیوسته در ما جاری‌ست؛ اما جذب آن، تنها با تطهیر نفس، سکوت ذهن، و تسلیم قلب ممکن است.

آنجا که منِ بیدار به‌میان می‌آید، کلمات می‌میرند و آگاهی سخن می‌گوید.


« از اول بود بهشت ز پاکان را مست »


. احمد سلمانی.
محقق علوم متافیزیک


@khodebartarcom 🌱🤍

سلام به تو دوست عزیزم اگه تو هم این مشکل رو داری و با این که هدف های بزرگی داری اما شروع نمی کنی و تلاش کردن برات سخته این وویس رو گوش کن👇

@khodebartarcom 🌱🤍

چطور از این منجلاب بیرون بیایم؟

@khodebartarcom 🌱🤍

چطور ایگو و نفس را کنترل کنیم و به فراتر از آن برویم؟

@khodebartarcom 🌱🤍