X

چه بی حساب آرامش خودمان را فدای بیشعوری دیگران کردیم. برای آدم‌هایی که نه ارزش توضیح داشتن و نه لیاقت ناراحتی.

وقتی یه هفته پایگاه داده میخونم.
وضعیت اکسپلورم:

برای رسیدن به قسمت سبز ماجرا باید قید قسمت قرمز رو بزنی

مرا ببوس؛ پایانِ من نزدیک است.

خوشحالم برا چند دقیقه لذت به دختر مردم قولی ندادم✋🏽

نصف زندگیم صرف این شد که به آدمای مهم زندگیم بفهمونم:
“با من نجنگ، من دشمنت نیستم.”

مشكل من؟
کافیه یچیزی یک دقیقه منو به هم بریزه.
تا ۴۸ ساعت بعدش درگیری روانی دارم.

اونقدر نقطه گذاشتیم که ته داستان هامون همش پایان یافت

بمونه به یادگار✌🏽؛

من می نویسم مسی

تو بخون بهترین تاریخ 👑❤️

بخون اسطوره 👑❤️

؛

وسط جشن و خنده هات،یهو میوفته یه خمپاره مشتی:)

هنوزم غرورم چغر تر از قلبمه.

از دیواری که خودم خرابش کردم ناراحتم ولی تا آخر عمرم با آجر لق کنار نمیام

یه اتفاق خوب واسه 05/05/05 میخوام.

ولی هیچکس تو زندگیم اونقدری که من دوسش داشتم دوسم نداشت.

.

به کسانی که آسوده می‌خوابند حسادت می‌کنم. برای من شب نبردی بی پایان با افکارم است.