💕فریدون مشیری"
رک بگویم... از همه رنجیده ام!
از غریب و آشنا ترسیده ام

با مرام و معرفت بیگانه اند
من به هر ساز ی که شد رقصیده ام

در زمستانِِ سکوتم بارها...
با نگاه سردتان لرزیده ام

رد پای مهربانی نیست...نیست
من تمام کوچه را گردیده ام

سالها از بس که خوش بین بوده ام...
هر کلاغی را کبوتر دیده ام

وزن احساس شما را بارها...
با ترازوی خودم سنجیده ام

بی خیال سردی آغوشها...
من به آغوش خودم چسبیده ام

من شما را بارها و بارها...
لا به لای هر دعا بخشیده ام

@ghomsheei. 🍃🍃🍃

💕جان منی جان منی جان من
آن منی آن منی آن من
شاه منی لایق سودای من
قند منی لایق دندان من
نور منی باش در این چشم من
چشم من و چشمه حیوان من
گل چو تو را دید به سوسن بگفت
سرو من آمد به گلستان من
از دو پراکنده تو چونی بگو
زلف تو حال پریشان من
ای رسن زلف تو پابند من
چاه زنخدان تو زندان من
دست فشان مست کجا می‌روی
پیش من آ ای گل خندان من
#مولانا

@ghomsheei. 🍃🍃🍃

💕این متنو باید با آب طلا نوشت👌

هم مسجدو هم کعبه وهم قبله بهانه است
دقت بکنی نور خدا داخل خانه است

در مسجد و در کعبه به دنبال چه هستی؟
اول تو ببین قلب کسی را نشکستی؟

اینگونه چرا در پی اثبات خداییم؟
همسایه ی ما گشنه و ما سیر بخوابیم

در خلقت ما راز و معمای خدا چیست؟
انسان خودش آیینه یک کعبه مگر نیست؟

برخیز و کمی کعبه ی آمال خودت باش
چنگی به نقابت بزن و مال خودت باش

تصویر خدا پشت همین کهنه نقاب است
تصویرخداواضح وچشمان توخواب است

شاید که بتی در وسط ذهن من و توست
باید بت خود ، با نم باران خدا شست

گویی که خدا در بدن و در تنمان هست
نـزدیکتر از خـون و رگ گردنمان هسـت

@ghomsheei. 🍃🍃🍃

Gül üzlü yarım

İbrahim Qaraxanlı

https://t.me/musiqidunyamiz/9995

📚یک شاخه گل زیبا از گلستان ادب فارسی...

💕نظر مولانا درباره سفر حج و خداشناسی

💐*ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
*معشوق همین جاست بیایید بیایید

💐*معشوق تو همسایه و دیوار به دیوار
*در بادیه سرگشته شما در چه هوایید

💐 گر صورت بی‌صورت  معشوق  ببینید
هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید

💐ده  بار از  آن راه بدان  خانه  برفتید
یک بار از این خانه بر این بام  برآیید

💐آن خانه لطیفست نشان‌هاش  بگفتید
از خواجه آن خانه نشانی به نمایید

💐یکدستـه گل کو؟ اگر آن باغ بدیدیت
یک گوهر جان کو؟ اگر از بهر خدایید

💐با این همه آن رنج شما گنج شما باد
افسوس که بر گنج شما پرده شمایید

✍ از کتاب:کلیات شمس تبریزی(مولوی)

📘قیمت ۹۵۰ هزار تومان

💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠

در کف مردانگی شمشیر می باید گرفت
حق خود را از دهان شیر می باید گرفت
تا که استبداد سر در پای آزادی نهد
دست خود بر قبضه شمشیر می باید گرفت
حق دهقان را اگر ملاک ، مالک گشته است
ازکفش بی آفت تأخیر می باید گرفت
پیر و برنا درحقیقت چو خطا کاریم ما
خرده بر کار جوان و پیر می باید گرفت
مورد تنقید شد در پیش یاران راستی
زین سپس راه کج و تزویر می باید گرفت
بهرمشتی سیر تاکی یک جهانی گرسنه
انتقام گرسنه از سیر می باید گرفت
فرخی را چون که سودای جنون دیوانه کرد
بی تعقل حلقه زنجیر می باید گرفت

#فرخی_یزدی

♦️@seemorghbook

💠💠💠💠💠💠💠💠💠💠

‏هم   مرگ  بر  جهان  شما   نیز    بگذرد
هم   رونقِ    زمان    شما    نیز     بگذرد

«باد  خزان»     نکبت      ایام       ناگهان
بر   باغ   و  بوستان  «شما»   نیز  بگذرد

در مملکت‌ که‌ غرش‌ شیران گذشت و رفت
این  «عو عو»  سگان   شما    نیز   بگذرد

‏آنکس‌که‌ اسب‌ داشت غبارش فرو نشست
گردِ   سُمِ  «خران»    «شما»    نیز   بگذرد

بر  «تیرِ»  جورِ تان   ز   تحمل   سپر کنیم
تا   سختیِ   کمان    «شما»    نیز    بگذرد

#سیف_فرغانی (شاعر دوره ایلخانی)

♦️@seemorghbook

مثل هر شب هوس عشق خودت زد به سرم
چند ساعت شده از زندگیم بی‌خبرم
این همه فاصله، ده جاده و صد ریل قطار
بال پرواز دلم کو که به سویت بپرم؟
از همان لحظه که تو رفتی و من ماندم و من
بین این قافیه‎ها گم شده و در به درم
تا نشستم غزلی تازه سرودم که مگر
این همه فاصله کوتاه شود در نظرم
بسته بسته کدئین خوردم و عاقل نشدم
پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم
بی تو دنیا به درک، بی تو جهنم به درک!
کفر مطلق شده‌ام دایره‎ای بی‌وَتَرم
من خدای غزل ناب نگاهت شده‎ام
از رگ گردن تو من به تو نزدیک‎ترم

👤 #امید_صباغ_نو

⌲ @chamedan_ketab 📚

📚خاطره امروز...

📖بسیار شنیدنی...

✍دکترعبدالحسین زرین‌کوب (زاده ۲۷ اسفند ۱۳۰۱ – متوفی به ۲۴ شهریور ۱۳۷۸)
ادیب، تاریخ‌نگار، منتقد ادبی، نویسنده و مترجم ایران معاصر است. آثار او به‌عنوان مرجع عمده در مطالعات ادبی بخصوص مولوی‌شناسی شناخته می‌شود. وی از تاریخ‌نگاران ایران است و آثار معروفی در تاریخ ایران و نیز تاریخ اسلام دارد. این آثار به‌دلیل بیان ادبی و حماسی تاریخ از آثار پراستفاده در میان ایرانیان هستند.
دکتر زرین‌کوب بیش از چهار دهه در دانشگاه تهران، ادبیات فارسی، تاریخ اسلام و تاریخ ایران تدریس کرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی همکاری کرد. از جمله این که ۶۵۰۰ کتاب و مجله را به مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی اهدا نمود. از دکتر زرین‌کوب خاطره‌ای زیبا از یک سخنرانی در روز عاشورا به این شرح نقل شده است:
روز عاشورا بود و در مراسمی به همین مناسبت به عنوان سخنران دعوت داشتم؛ مراسمی خاص با حضور تعداد زیادی تحصیل کرده و به اصطلاح روشنفکر و البته تعدادی از مردم عادی. نگاهی به بنر تبلیغاتی که اسم و تصویرم را روی آن زده بودند انداختم و وارد مسجد شده و در گوشه‌ای نشستم.
دنبال موضوعی برای شروع سخنرانی خودم می‌گشتم؛ موضوعی که بتواند مردم عزادار را در این روز خاص جذب کند؛ برای همین نمی‌خواستم فعلاً کسی متوجه حضورم بشود؛ هر چه بیشتر فکر می‌کردم کمتر به نتیجه می‌رسیدم، ذهنم واقعاً مغشوش شده بود که پیرمردی که بغل دستم نشسته بود با پرسشی رشته‌ی افکارم را پاره کرد:
ببخشید شما استاد زرین‌کوب هستید؟
گفتم: استاد که چه عرض کنم، ولی زرین‌کوب هستم.
خیلی خوشحال شد مثل کسی که به آرزوی خود رسیده باشد، و شروع کرد به شرح اینکه چقدر دوست داشته بنده را از نزدیک ببیند. همین‌طور که صحبت می‌کرد، دقیق نگاهش می‌کردم؛ این بنده‌ی خدا چرا باید آرزوی دیدن من را داشته باشد؟ چه وجه اشتراکی بین من و او وجود دارد؟ پیرمردی روستایی با چهره‌ای چین خورده و آفتاب‌سوخته، متین و سنگین و باوقار. می‌گفت مکتب رفته و عم جزء خوانده و در اوقات بیکاری یا قرآن می‌خواند یا غزل حافظ و شروع به خواندن چند بیت جسته و گریخته از غزلیات خواجه، و چه زیبا غزل حافظ را می‌خواند.
پرسیدم: حالا چرا مشتاق دیدن بنده بودید؟ گفت: سوالی داشتم. گفتم: بفرما.
پرسید: شما به فال حافظ اعتقاد دارید؟ گفتم: خب بله، صددرصد. گفت: ولی من اعتقاد ندارم.
پرسیدم: من چه کاری می‌توانم انجام بدهم؟ از من چه خدمتی بر می‌آید؟ (عاشق مرامش شده بودم و از گفتگو با او لذت می‌بردم)
گفت: خیلی دوست دارم معتقد شوم، یک زحمتی برای من می‌کشید؟ گفتم: اگر از دستم بر بیاید، حتماً، چرا که نه؟
گفت: یک فال برایم بگیرید. گفتم ولی من دیوان حافظ پیشم ندارم. بلافاصله دیوانی جیبی از جیبش درآورد و به طرفم گرفت و گفت: بفرما.
مات و مبهوت نگاهش کردم و گفتم، نیت کنید. فاتحه‌ای زیر لب خواند و گفت: برای خودم نمی‌خواهم، می‌خواهم ببینم حافظ در مورد امروز (روز عاشورا) چه می‌گوید؟ برای لحظه‌ای کپ کردم و مردد در گرفتن فال. حافظ، عاشورا! اگر جواب نداد چه؟ عشق و علاقه‌ی این مرد به حافظ چه می‌شود؟ با وجود اینکه بارها و بارها غزلیات خواجه را کلمه به کلمه خوانده و در معنا و مفهوم آنها اندیشیده بودم، غزلی به ذهنم نرسید که به طور ویژه به این موضوع پرداخته باشد. متوجه تردیدم شد، گفت: چه شد استاد؟ گفتم: هیچ، الان، در خدمتتان هستم. چشمانم را بستم و فاتحه‌ای قرائت کردم و به شاخه نباتش قسمش دادم و صفحه‌ای را باز کردم:
زان یار دلنوازم شکریست با شکایت
گر نکته دان عشقی خوش بشنو این حکایت
بی‌مزد بود و منت هر خدمتی که کردم
یا رب مباد کس را مخدوم بی‌عنایت
رندان تشنه لب را آبی نمی‌دهد کس
گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت
در زلف چون کمندش ‌ای دل مپیچ کانجا
سرها بریده بینی بی‌جرم و بی‌جنایت
چشمت به غمزه ما را خون خورد و می‌پسندی
جانا روا نباشد خونریز را حمایت
در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود
از گوشه‌ای برون‌آی ای کوکب هدایت
از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت
ای آفتاب خوبان می‌جوشد اندرونم
یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت
این راه را نهایت صورت کجا توان بست
کش صد هزار منزل بیش است در بدایت
هر چند بردی آبم روی از درت نتابم
جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت
عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ
قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت
خدای من این غزل اگر موضوعش امام حسین علیه‌السلام و وقایع روز و شب یازدهم محرم نباشد، پس چه می‌تواند باشد؟ سالها خود را حافظ پژوه می‌دانستم و هیچ وقت حتی یک بار هم به این غزل، از این زاویه نگاه نکرده بودم؛ این غزل، ویژه برای همین مناسبت سروده شده. بیت اولش را خواندم،
از بیت دوم این مرد شروع به زمزمه با من کرد و از حفظ با من همخوانی می‌کرد و گریه می‌کرد.بقیه در⬇️پست بعدی⏬

⭐️طوری که چهار ستون بدنش می‌لرزید، انگار داشتم روضه می‌خواندم و او هم پای روضه‌ی من بود. متوجه شدم عده‌ای دارند ما را تماشا می‌کنند که مجری برنامه به عنوان سخنران من را فراخواند و عذرخواهی که متوجه حضورم نشده؛ حالا دیگر می‌دانستم سخنرانی خود را چگونه شروع کنم. بلند شدم، دستم را گرفت. می‌خواست ببوسد که مانع شدم، خم شدم، دستش را به نشانه ادب بوسیدم. گفت معتقد شدم استاد. معتقد بودم استاد، ایمان پیدا کردم استاد. گریه امانش نمی‌داد. آن روز من روضه خوان امام شهید شدم و کسانی پای روضه من گریه کردند که پای هیچ روضه‌ای به قول خودشان گریه نکرده بودند.
پیشنهاد می‌کنم هر وقت حال خوشی داشتید، وقایع روز عاشورا و شب یازدهم را در ذهن خود مرور کنید و بعد، این غزل را بخوانید.
▪️برگرفته از روزنامه اطلاعات
یادداشت حافظ و عاشورا
به مناسبت بزرگداشت خواجه حافظ شیرازی

🎙 باب پنجم حکایت پنجم
با سعدی در گلستان : ور هنری داری و هفتاد عیب / دوست نبیند به جز آن یک هنر (+صدا)

این حکایت را با خوانش مهرداد خدیر این‌جا بشنوید : asriran.com/004ww4

Asriran.com
@MyAsriran

📚ای ای آن... فدای اشک و خندهٔ تو...

ای وای از آن شــهــر کـه دیــوانــه نـدارد
صد عقل به مسجد شد و خُمخانه ندارد
در حسرت یک نعـره مستـانه بمردیم
ویران شود این شهر که میخانه ندارد

#رضا_جمشیدی

♦️@seemorghbook

هر گُلی زیباست اما یاس چیز دیگری ست
در میان سنگ ها الماس چیز دیگری ست
ما میان عمر خود خیلی برادر دیده ایم
در وفاداری ولی عباس چیز دیگری ست
🏴🚩🕌🏴🚩🕌🚩
تاسوعا و عاشورای حسینی و شهادت علمدار کربلا ابوالفضل العباس تسلیت باد .

۴۸ دقیقه با معین ❤️
@clubland1

دانلود آهنگ «بگو از کجا آوردی» با صدای شادمهر و استایل خاطره انگیز ابی https://share.google/swZ2ecPb4kPxuw66I

دانلود آهنگ پروا • آرشیو جدید و قدیم با متن https://share.google/0hxt55ryQNBmADgNZ

📚چند شاخه گل زیبا از گلستان ادب فارسی ...

💐 روی به محراب نهادن چه سود؟
دل به بخارا و بتان تراز...؟

💐 ایزد ما وسوسه ی. عاشقی...
از تو پذیرد نپذیرد نماز ...!

✍از رودکی قرن چهارم


💐 زمانه پندی آزاد وار داد مرا
زمانه چو نکو بنگری همه پند است

💐 به روز نیک کسان غم مخور زنهار
بسا کسا که به روز تو آرزومند است


✍ از کتاب: دیوان رودکی (قرن ۴ )

📚یک شآخه گل زیبا از گلزار ادب فارسی...

✍ای يوسف خوشنام ما ...

💐 ای يوسف خوشنام ما، خوش می روی بر بام ما
ای در شکسته جام ما ،ای بر دريده دام ما

💐 ای نور ما ای سور ما ،ای دولت منصور ما
جوشی بنه در شور ما ،تا مِی شود انگور ما

💐ای دلبر و مقصود ما ،ای قبله و معبود ما
آتش زدی در عود ما ،نظّاره کن در دود ما

💐در گل بمانده پای دل ،جان می دهم چه جای دل
وز آتش سودای دل ،ای وای دل، ای وای دل

✍ از : مولانا

💐سکونم از رصایت نیست ....


💐دلم اهل شکایت نیست...

#شعر_روز

امروز با اخوان ثالث: نفرین به سفر، که هرچه کرد او کرد

"دریچه"

ما چون دو دریچه ٬ روبروی هم،
آگاه ز هر بگو مگوی هم.

هر روز سلام و پرسش و خنده،
هر روز قرار روز آینده.

عمر آینه بهشت، اما ... آه

بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه

اکنون دل من شکسته و خسته هست،

زیرا یکی از دریچه ها بسته هست.

نه مهر فسون، نه ماه جادو کرد،

نفرین به سفر، که هرچه کرد او کرد.

asriran.com/004ysW

@MyAsriran