کانون وکلا در معرض تهدید انحلال؛ گامی دیگر برای مهار وکلای مستقل

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۷ شهریورماه ۱۴۰۵ – امیر سیاح، معاون اقتصادی و تنظیم مقررات مرکز ملی فضای مجازی، در واکنش به اظهارات یک کاربر در فضای مجازی گفته است: «کانون‌های وکلا خود را برای انحلال آماده کنند.» این تهدید در شرایطی مطرح می‌شود که کانون وکلا و اعضای آن طی سال‌های اخیر با فشارهای اداری، قضایی و امنیتی فزاینده‌ای روبه‌رو بوده‌اند.

ادامه خبر

.باز نشر خیزش @khizesche

برگرفته از صفحه زندانیان سیاسی اعدام شده
شهرام صادقی؛ اعدام ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ | زندان قزلحصار کرج

بامداد یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، حکم اعدام شهرام صادقی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار کرج، اجرا شد. او از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ بود که پس از بازداشت، در پرونده‌ای با اتهامات سنگین امنیتی به اعدام محکوم شد.

ادامه مطلب

.باز نشر خیزش @khizesche

تأیید حکم حبس یا جریمه ۲۹ تن از ۵۸ شهروند در پرونده‌سازی «رقص کُردی، پوشش خاکی و جامانه»

روز شنبه ۷ شهریور ۱۴۰۵، دادگاه تجدیدنظر انقلاب ارومیه حکم ۲۹ تن از ۵۸ شهروند کُرد را که در ارتباط با یک مراسم عروسی در سال ۱۴۰۳ و با اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق رقص کُردی و نمادگرایی با پوشش خاکی و جامانه» برای آنان پرونده‌سازی شده بود، تأیید کرد. این ۲۹ شهروند پیش‌تر در دادگاه بدوی به پرداخت جزای نقدی یا تحمل سه ماه حبس محکوم شده بودند.

به گفته یک منبع مطلع؛ این پرونده ابتدا به دستور دادستان پیرانشهر برای ۵۸ شهروند و در یکی از شعبه‌های بازپرسی دادگاه انقلاب پیرانشهر، با اتهام «تبلیغ علیه نظام از طریق رقص و نمادگرایی» تشکیل و برای آنان پرونده‌سازی شد. در مرحله بدوی، ۲۹ تن از این شهروندان تبرئه شدند و از آنان تعهد گرفته شد و ۲۹ تن دیگر محکوم شدند که هر یک یا ۲۰ میلیون تومان به حساب دولت واریز کنند یا در صورت عدم پرداخت، سه ماه حبس خود را در زندان سپری کنند و روز گذشته همین حکم در دادگاه تجدیدنظر ارومیه عینا تایید شد
.باز نشر خیزش @khizesche

زندان ایرانشهر به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست؛ شمار زندان‌ها به ۶۲ رسید

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۵ – زندان ایرانشهر در استان سیستان و بلوچستان به جمع زندان‌های شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» پیوست. با افزوده‌شدن این زندان، شمار زندان‌های حاضر در این حرکت اعتراضی هفتگی به ۶۲ زندان افزایش یافته است.

ادامه خبر

.باز نشر خیزش @khizesche

💥💥 خبر انفجار در حوالی جزیره لارک

▪️ لحظاتی پیش رسانه‌های رسمی جمهوری اسلامی از شنیده شدن صدای انفجار در حوالی جزیره لارک خبر دادند.
▪️ تاکنون هیچ گزارش دقیق و تأییدشده‌ای درباره علت این انفجارها یا طرف مسئول آن منتشر نشده است و انتظار می‌رود جزئیات بیشتر پس از انتشار اطلاعات رسمی اعلام شود.
🔴 گزارش‌های اولیه از تلفات در انفجار لارک

▪️ خبرگزاری تسنیم به نقل از برخی گزارش‌های اولیه غیررسمی اعلام کرد که در حمله منتسب به آمریکا به حوالی جزیره لارک، تاکنون دو نفر جان باخته و دو نفر دیگر مجروح شده‌اند.

▪️ تاکنون هیچ اطلاعیه رسمی از سوی نهادهای مسئول درباره شمار تلفات، محل دقیق حادثه یا جزئیات آن منتشر نشده است و این آمار هنوز به طور مستقل تأیید نشده است.
🔴 ادعای آمریکا درباره حمله به جزیره لارک

▪️ باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که نیروهای آمریکا امروز دو سکوی پرتاب ایران در جزیره لارک را هدف قرار داده‌اند. به ادعای این مقام، نیروهای سپاه در حال آماده‌سازی برای شلیک راکت‌های حامل مین‌های دریایی به سوی تنگه هرمز بوده‌اند.

▪️ تا این لحظه مقام‌های ایرانی جزئیات این ادعا را تأیید یا رد نکرده‌اند و اطلاعات مستقلی درباره محل دقیق حمله یا ماهیت هدف منتشر نشده است. خبر از اردوی کار

💥 وقوع اصل حادثه و ادعای آمریکا
رسانه‌های داخلی (از جمله فارس و تسنیم) شنیده شدن صدای انفجار در حوالی جزیره لارک و فعال شدن پدافند در منطقه بندرعباس/لارک را تأیید کرده‌اند.
ادعای مقام آمریکایی: شبکه الجزیره و باراک راوید (خبرنگار اکسیوس) به نقل از یک مقام آمریکایی گزارش دادند که نیروهای ایالات متحده حدود ساعت ۲۲:۴۵ دو سکوی پرتاب را در جزیره لارک هدف قرار داده‌اند.
مقامات آمریکایی مدعی شده‌اند این اقدام پس از مشاهده تحرکاتی مبنی بر آماده‌سازی برای پرتاب راکت‌های حامل مین‌های دریایی به سمت تنگه هرمز انجام گرفته است.
۲. آمار تلفات و خسارات
وضعیت غیررسمی: گزارش‌های اولیه غیررسمی از کشته شدن ۲ نفر و مجروح شدن ۲ نفر خبر داده‌اند.
عدم تأیید رسمی: تا این لحظه هیچ نهاد رسمی نظامی یا غیرنظامی در ایران این آمار را به صورت رسمی تأیید یا رد نکرده است.
۳. موقعیت استراتژیک جزیره لارک جزیره لارک در جنوب بندرعباس و نزدیکی جزیره قشم قرار دارد و به دلیل اشراف مستقیم بر تنگه هرمز، یکی از نقاط کلیدی در پایش موقعیت‌های دریایی و مبادلات ترانزیتی خلیج فارس به شمار می‌رود. .باز نشر خیزش @khizesche
https://t.me/negarestankhizesche023/4927

🔻کودکان در صف اعدام؛
جنایتی در قالب قانون
دست‌کم ۱۸۴ نوجوان از بازداشت‌شدگان خیزش دی‌ماه همچنان در زندان بوده‌اند.دست‌کم ۱۴ نفر از آنان به اعدام محکوم شده‌اند؛دو نوجوان اعدام شده‌اند و ۱۲ نفر دیگر همچنان در معرض اجرای حکم قرار دارند. طبق بیانیه مشترک «مدافعان حقوق کودکی در ایران» و «مرکز عدالت برای کودکان»، بیش از ۱۰۰ نوجوان دیگر در سراسر ایران نیز در انتظار اجرای احکام اعدام هستند.
این نوجوانان بااتهاماتی مانند «محاربه» و «افساد فی‌الارض» مطرح شده است.گزارش‌های حقوق بشری از بازجویی‌های طولانی، شکنجه، فشارهای امنیتی، نقض حق دسترسی به دادرسی عادلانه و اخذ اعترافات اجباری در شماری از این پرونده‌ها خبر می‌دهند. اعترافاتی که در چنین شرایطی به دست آمده‌اند، سپس به ابزاری برای ساختن روایت مورد نظر دستگاه امنیتی و صدور احکام سنگین، از جمله اعدام، تبدیل شده‌اند.
در میان این نوجوانان، دیانا طاهرآبادی ۱۶ ساله، سوگند منصوری ۱۴ ساله، رهام درویشی ۱۶ ساله، ابوالفضل ساکی ۱۴ ساله، سارا نصرتی ۱۷ ساله و آرتین سهرابی ۱۷ ساله قرار دارند
نه_به‌_اعدام
کودکان_بازداشت_شده
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش @khizesche

چرا فرماندهان آمریکایی درباره ادامه جنگ ایران هشدار می‌دهند؟
شیدا هوشمندی
بی بی سی 31 اوت 2026
اگر رسانه‌های آمریکا در ماه‌های نخست جنگ ایران، می‌پرسیدند که واشنگتن چگونه می‌تواند تهران را به پذیرش خواسته‌هایش وادار کند حالا پرسش محوری برای آن‌ها جنس دیگری دارد: آمریکا تا کی می‌تواند به وضعیت کنونی ادامه دهد، تداوم این وضعیت چه هزینه‌ای دارد، و اگر به نتیجه دلخواه نرسد، راه خروج از جنگ کدام است.
واشنگتن‌پست با استناد به یک ارزیابی طبقه‌بندی‌شده پنتاگون گزارش داده که چند تن از بلندپایه‌ترین فرماندهان نظامی آمریکا به پیت هگست، وزیر دفاع، هشدار داده‌اند ادامه عملیات علیه ایران در سطح فعلی در درازمدت قابل دوام نیست.
این روزنامه می‌نویسد که این فرماندهان نظامی معتقدند وضعیت کنونی، ممکن است توان آمریکا برای مقابله با تهدیدها در دیگر نقاط جهان، و حتی دفاع از خاک این کشور، را کاهش دهد.
این هشدارها در ارزیابی ۱۴ اوت دفتر وزیر دفاع ثبت شده است؛ سندی که وضعیت کشتی‌ها، هواپیماها، نیروها و سامانه‌های تسلیحاتی آمریکا در سراسر جهان را بررسی می‌کند.
بر این اساس، فرماندهان نیروهای آمریکا در اروپا، اقیانوس آرام و آمریکای لاتین و همچنین فرمانده عملیات نیروی دریایی با ادامه انتقال منابع خود به فرماندهی مرکزی مخالفت کرده‌اند، هرچند در نهایت موظف به اجرای تصمیم وزیر دفاع هستند.
یک منبع آگاه به واشنگتن‌پست گفته است فضای کلی در میان فرماندهان این است که عملیات ایران «بیش از اندازه و برای مدتی بیش از حد طولانی» ادامه یافته است.
به گفته منابع این روزنامه، دریاسالار داریل کادل، فرمانده عملیات نیروی دریایی، هشدار داده که تا زمانی که زمان مشخصی برای پایان ماموریت تعیین نشده، نیروی دریایی نمی‌تواند سطح فعلی پشتیبانی از جنگ را حفظ کند.
گزارش واشنگتن‌پست تصویری از فشار جنگ بر ارتش آمریکا هم به دست می‌دهد. بنا بر این ارزیابی، تنها حدود یک‌چهارم ناوشکن‌های نیروی دریایی اکنون آماده اعزام‌اند؛ رقمی که در مقایسه با پیش از جنگ افت چشمگیری نشان می‌دهد.
ذخایر رهگیرهای پاتریوت، موشک‌های سامانه تاد و موشک‌های تاماهاوک نیز کاهش یافته و حدود یک‌چهارم ناوگان پهپادهای ریپر پنتاگون از دست رفته است.
دولت ترامپ در مقابل می‌گوید گزارش‌هایی که از کمبود مهمات سخن می‌گویند دقیق نیستند.
بااین‌حال، نگرانی فرماندهان فقط به شمار موشک‌ها و کشتی‌ها محدود نمی‌شود. نیروهایی که برای جنگ ایران از اروپا، آمریکای لاتین و اقیانوس آرام منتقل شده‌اند، پیش‌تر در نقاطی دیگر ماموریت داشته‌اند. بسیاری از یگان‌های نیروی هوایی که برای بمباران و عملیات شبانه‌روزی به خاورمیانه فرستاده شده‌اند نیز قرار است تا سال ۲۰۲۷ در منطقه بمانند.
به نوشته واشنگتن‌پست، برخی فرماندهان معتقدند این جابه‌جایی‌ها توان آموزش، آمادگی رزمی و اجرای ماموریت‌های دیگر را محدود کرده است.
در منطقه اقیانوس آرام نیز متحدان آمریکا نگران‌اند که کاهش ذخایر موشکی، بازدارندگی در برابر چین را تضعیف کند. حتی ناو هواپیمابری (جورج واشنگتن)که نقشی محوری در برنامه آمریکا برای بازدارندگی پکن داشت، برای پشتیبانی از عملیات خاورمیانه به این منطقه منتقل شده است.
این گزارش بعد تازه‌ای به بحث درباره هزینه جنگ می‌افزاید. تا کنون بحث بیشتر بر سر هزینه مالی جنگ و مخالفت افکار عمومی بود؛ اکنون فرماندهان نظامی درباره «هزینه فرصت» جنگ ایران هم هشدار می‌دهند ا تاکید می‌کنند که تمرکز بر ایران، توان آمریکا برای مقابله با بحرانی احتمالی در نقطه‌ای دیگر از جهان را کاهش می‌دهد.
چرا آمریکا نمی‌تواند به‌راحتی جنگ‌هایش را ترک کند؟
 
منبع تصویر، Getty Images
نیویورک‌تایمز در یک مطلب تحلیلی، هم‌زمان با پنجمین سالگرد خروج نیروهای آمریکا از افغانستان، جنگ ایران را از زاویه‌ای دیگر بررسی کرده است.
گرگ جفی، خبرنگار امور نظامی این روزنامه، مقاله خود را با این جمله آغاز می‌کند که در بخش بزرگی از جنگ افغانستان، تنها چیزی که برای آمریکا دشوارتر از پیروز شدن بود، بیرون آمدن از آن جنگ بود.
او سپس این تجربه را در کنار وضعیت کنونی ایران می‌گذارد و می‌نویسد که چشم‌انداز روشنی از پیروزی نظامی وجود ندارد و دونالد ترامپ هم در مقاطعی نشانه‌هایی از تمایل به پایان دادن به درگیری نشان داده، اما هر بار دوباره از ضرورت ماندن سخن گفته است.
پرسش نیویورک‌تایمز این است که آیا همان عواملی که آمریکا را سال‌ها در افغانستان نگه داشت، اکنون بار دیگر این کشور را گرفتار جنگی طولانی با ایران خواهد کرد.
این مقاله یادآوری می‌کند که پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، در آغاز عملیات تاکید داشت این جنگ قرار نیست تکرار عراق یا افغانستان باشد. او آن را متمرکز، سریع و «قاطع» توصیف می‌کرد و به صراحت گفته بود: «این جنگ بی‌پایان نیست.»

اما در ماه‌های بعد، هم اهداف تغییر کرده و هم ابزارها. ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، پیش‌تر در کنگره اذعان کرده بود که قدرت هوایی محدودیت دارد و بمباران به‌تنهایی احتمالا نمی‌تواند ایران را شکست دهد یا تنگه هرمز را به‌طور کامل به روی کشتیرانی تجاری باز کند.
به نوشته نیویورک‌تایمز، دولت اکنون امیدوار است محاصره دریایی صادرات ایران و محدودیت‌های مالی به نتایجی برسد که حملات اولیه به آن نرسیدند.
حالا دیگر کمتر سخن از «پیروزی سریع» در میان است و بیشتر صحبت از کارزاری است که می‌تواند ماه‌ها یا حتی بیشتر ادامه پیدا کند. هگست در پاسخ به پرسشی درباره توان نیروی دریایی برای حفظ محاصره گفته آمریکا می‌تواند آن را «هر قدر لازم باشد»، حتی به‌طور نامحدود، ادامه دهد.
قیاس با افغانستان در اینجا به مسئله زمان برمی‌گردد. طالبان برای بقای خود می‌جنگید و می‌توانست امیدوار باشد که صبرش از دولت‌ها و افکار عمومی آمریکا بیشتر باشد. به باور نویسنده، برای رهبران ایران هم اکنون مسئله بقا مطرح است، در حالی که آنچه برای آمریکا در این جنگ در میان است، از جنس تهدید وجودی نیست.
نیویورک‌تایمز در پایان این احتمال را مطرح می‌کند که هزینه تشدید عملیات برای بازگشایی کامل تنگه هرمز، چه از نظر جان انسان‌ها و چه منابع مالی، بیش از چیزی باشد که رئیس‌جمهور یا افکار عمومی آمریکا حاضر به پذیرش آن باشند.
هشدار جمهوری‌خواهان درباره محدودیت ذخایر مهمات آمریکا و ادامه جنگ
بحث محدودیت توان نظامی آمریکا به واشنگتن‌پست و نیویورک‌تایمز محدود نمانده و در رسانه‌های محافظه‌کار هم بازتاب داشته است.
برایان ماست، رئیس جمهوری‌خواه کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان، در برنامه «ساندی مورنینگ فیوچرز» فاکس‌نیوز از تشدید فشار دولت ترامپ بر ایران دفاع کرد و گفت آنچه علیه تهران اعمال می‌شود «فشار کامل» است. اما هشدار داد که جنگ با سرعت ذخایر مهمات آمریکا را مصرف می‌کند و کاهش این ذخایر می‌تواند کشور را در برابر چین و روسیه آسیب‌پذیرتر کند.
آقای ماست نه خواهان کنار گذاشتن سیاست دولت است و نه فشار بر ایران را اشتباه می‌داند. بااین‌حال، سخنان او نشان می‌دهد که حتی در میان متحدان جمهوری‌خواه کاخ سفید هم مسئله ظرفیت نظامی به بخشی از محاسبه درباره مرحله بعدی جنگ تبدیل شده است.
جمهوری‌خواهی دیگر در سی‌بی‌اس بعد سیاسی و انتخاباتی نگرانی برایان ماست را مطرح کرد.
جان جیمز، نماینده جمهوری‌خواه میشیگان، کهنه‌سرباز جنگ عراق و نامزد فرمانداری این ایالت، مهمان برنامه «فیس د نیشن» بود؛ ایالتی که در انتخابات پیش رو یکی از میدان‌های اصلی رقابت دو حزب است.
مارگارت برنان، مجری برنامه، گفت‌وگو را با یادآوری فاصله میان وعده‌ها و واقعیت آغاز کرد. این که درگیری وارد ماه ششم شده، در حالی که در ابتدا از چند هفته سخن گفته می‌شد. او افزود که بر اساس نظرسنجی سی‌بی‌اس، ۶۱ درصد آمریکایی‌ها با جنگ مخالف‌اند.
برنان سپس دو پرسش مطرح کرد: آیا جیمز با آنچه به نظر می‌رسد حرکت دولت از نیروی نظامی به سوی ابزارهای اقتصادی است موافق است؟ و آیا مردم آمریکا مستحق توضیح روشن‌تری درباره برنامه آینده نیستند؟
جیمز به پرسش دوم مستقیما پاسخ نداد. او ابتدا گفت شعار «مرگ بر آمریکا» را باید جدی گرفت و از تلاش دولت برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای حمایت کرد.
اما وزن اصلی پاسخ او جای دیگری بود. جیمز با اشاره به تجربه شخصی‌اش گفت نظامیان «از جنگ متنفرند» و واشنگتن باید از هر روش دیپلماتیک یا اقتصادی ممکن استفاده کند تا هم امنیت آمریکا تامین شود و هم سربازان جوان از جنگ دور بمانند.
او سپس بحث را از ایران به دغدغه‌های رای‌دهندگان میشیگان کشاند؛ یعنی موضوعاتی مانند قیمت بنزین، مواد غذایی، مسکن و خدمات درمانی.
همین تغییر بحث شاید گویاترین بخش مصاحبه باشد. در ایالتی که هر رای در آن اهمیت دارد و در آستانه انتخابات، یک نامزد جمهوری‌خواه وقتی از ایران می‌گوید، ترجیح می‌دهد بر صلح، دیپلماسی و هزینه زندگی امریکایی‌ها تاکید کند، نه بر چشم‌انداز یک کارزار نظامی طولانی‌تر.
نیوزمکس: «این دیگر فقط تحریم نیست»
در نیوزمکس، رسانه محافظه‌کار، روایت متفاوتی از وضعیت ارائه شد؛ روایتی که در آن کاهش عملیات نظامی نه نشانه بن‌بست، که بخشی از یک راهبرد است.
فرد فلیتز، رئیس دفتر شورای امنیت ملی در دوره نخست ترامپ و تحلیلگر سابق سازمان سیا، گفت به باور او راهبرد کنونی در نهایت می‌تواند تهران را به پایان دادن به جنگ وادار کند.
او اقدامات آمریکا را فراتر از تحریم‌های معمول دانست و گفت: «این دیگر فقط تحریم نیست؛ یک محاصره اقتصادی است.»

به گفته فلیتز، فشار مالی و محاصره دریایی شکاف در ساختار قدرت ایران را عمیق‌تر می‌کند. او با تقسیم‌بندی خود از جناح‌های داخل حکومت گفت سرنوشت جنگ ممکن است به رقابت میان دو گروه بستگی داشته باشد: کسانی که به دلیل خسارت اقتصادی خواهان پایان درگیری‌اند، و تندروهایی که ادامه آن را ترجیح می‌دهند. به گفته او این کشمکش اکنون در جریان است و باید دید کدام طرف دست بالا را پیدا می‌کند.
آن‌چه رسانه‌های امریکا بازتاب می‌دهند، تصویر کشوری در آستانه خروج از جنگ نیست. آمریکا هنوز بیش از ۵۰ هزار نیرو در منطقه دارد، ماموریت لشکر ۸۲ هوابرد را تا یک سال تمدید کرده و برای بخشی از نیروی هوایی‌اش تا سال ۲۰۲۷ میلادی برنامه ریخته است.
با این حال، زنگ خطر هم‌زمان از سه سو به صدا درآمده است: فرماندهان نظامی از هزینه ادامه جنگ سخن می‌گویند، جمهوری‌خواهان از تحلیل رفتن ذخایر مهمات و از بهای سوخت و فشار بر معیشت. آنچه در واشنگتن دگرگون شده، عزم ادامه جنگ نیست؛ اعتماد به توان ادامه دادن آن است. آمریکا میدان را ترک نکرده، اما پرسش از زمان و هزینه ماندن، دیگر از زبان مخالفان شنیده نمی‌شود، بلکه از درون پنتاگون و حزب حاکم برمی‌خیزد. https://t.me/negarestankhizesche023/4929
 باز نشر خیزش @khizesche

🌹🌹🌹به یاد قربانیان جنایت علیه بشریت در مرداد ماه و شهریور ماه ۱۳۶۷
کشتار زندانیان سیاسی که در مرداد ماه سال ۱۳۶۷ با اعدام های دسته جمعی اعضا و هواداران سازمان مجاهدین خلق آغاز شده بود، در نخستین روزهای شهریور ماه با کشتار زندانیان چپ و کمونیست دنبال شد.
جمهوری اسلامی در تابستان ۶۷ در کمتر از دوماه، نزدیک به ۵۰۰۰ زندانی سیاسی که بعضی از آنها حتی دوران محکومیت شان به پایان رسیده بود را قتل عام کرد. کشتار تابستان ۶۷ لکه ی ننگی است که رژیم جمهوری اسلامی نه تنها آن را پذیرفته و توجیه می کند، بلکه اعضای هیات مرگ و مجریان اصلی آن جنایت را نیز در بالاترین مناصب گمارده است.
🩸🩸🩸به یاد جانباختگان دهه شصت و تابستان ۱۳۶۷
تقدیم به خانواده های آن عزیزان و همه ی رفقا

آرام ندارد هیچ، این خاک ِ تب آلوده
در سینه هزاران زخم از رنج بشر دارد
صد قصه ی ناگفته از قتلِ شقایق ها
در هر وجب ش دردی ست کز ظلم زمان دارد
حاکم ز هراس گل، آتش به گلستان زد
این خاکِ ستمدیده از راز خبر دارد
سرخ است اگر آفاق از خون جوانان است
شرمی ست که تابستان بر چهره خود دارد
این نسل کُشی هرگز از یاد نخواهد رفت
داغی ست که بیداری در جان و تنش دارد
این خاک صدا دارد، فریاد و نوا دارد
در سینه ی خونینش از یار نشان دارد
به دیدارش اگر رفتی هوشیار برو ای دوست
این خانه ی ویرانه از قصه خبر دارد
فردا که سحر آید بر مَرکَب آزادی
از دشتِ شقایق ها صد شعر و غزل دارد
https://t.me/negarestankhizesche023/4930
نسیم یزدانی - تابستان

@khizesche

آمده بود برای کار؛ برای یک لقمه نان حلال
آمده بود برای کار؛
آمده بود برای یک لقمه نان حلال و ساختن آینده خودش.
اما در جریان اعتراض جوانان گچساران به وضعیت استخدام‌ها در پتروپالایشگاه لیشتر، با سلاح به سوی او تیراندازی شد.

https://t.me/khizesche

https://theguardian.com/world/2026/aug/28/chinese-controls-information-hamper-assessment-tibet-flood-damage?CMP=share_btn_url 🌐 فاجعه‌ی سیل نپال/تبت؛ تبدیل یک رخ‌داد طبیعی به مسأله‌ای ژئوپلیتیک

🔴چین فاجعه را ایجاد نکرد؛ اما اطلاعات درباره‌ی آن را کنترل می‌کند!

📌 یادداشت: ما این بررسی را از گزارش‌های گاردین درباره‌ی فاجعه‌ی هولناک سیل در منطقه نپال/تبت آغاز کردیم و سپس با بررسی مناسبات ژئوپلیتیک چین و هند، به مسأله‌ای رسیدیم که فراتر از خود فاجعه‌ی طبیعی است: قدرتی که از کنترل سرزمین بالادست و اطلاعات مربوط به آن شکل می‌گیرد. این نوشته نمی‌گوید چین فاجعه را ایجاد کرده است؛ می‌پرسد وقتی یک دولت هم سرزمین بالادست و هم بخش مهمی از اطلاعات مربوط به خطر را کنترل می‌کند، این موقعیت چه پیامدهای ژئوپلیتیکی برای کشورهای پایین‌دست، به‌ویژه هند، ایجاد می‌کند؟

✅ پیش از هر چیز باید یک موضوع را روشن کرد. هیچ شواهد معتبری وجود ندارد که چین موجب فروپاشی یخچال و سیلاب مرگبار اخیر در منطقه‌ی مرزی تبت و نپال شده باشد. فروپاشی یخچال‌ها، رانش زمین و سیلاب‌های ناگهانی پدیده‌های طبیعی هستند و تغییرات اقلیمی نیز خطر وقوع آنها را تشدید کرده است. بنابراین مسأله‌ای که باید بررسی کرد، دخالت چین در ایجاد این فاجعه نیست. موضوع، چیزی مشخص‌تر و از نظر ژئوپلیتیک مهم‌تر است: چین سرزمین بالادست را کنترل می‌کند، سامانه‌های پایش را در اختیار دارد و هم‌زمان دسترسی مستقل به اطلاعات مربوط به فاجعه را محدود می‌کند.

در ۲۶ اوت، فروپاشی عظیمی از یخ، سنگ، گل و آب در منطقه مرزی تبت و نپال به راه افتاد و هزاران نفر را کشت و هزاران نفر دیگر را مفقود شده است. در سوی نپال، ابعاد فاجعه نسبتاً سریع برای جهان قابل مشاهده شد؛ خبرنگاران و گروه‌های امدادی توانستند به مناطق آسیب‌دیده دسترسی پیدا کنند و تصاویر و روایت‌های میدانی منتشر کنند. اما در سوی چینی مرز، وضعیت کاملاً متفاوت بود. دسترسی مستقل به تبت بسیار محدود است، خبرنگاران خارجی نمی‌توانند آزادانه منطقه را بررسی کنند و تصاویر و گزارش‌هایی که برای مدتی در فضای آنلاین منتشر شدند، در مواردی ناپدید شدند. رسانه‌های دولتی چین نیز عمدتاً بر عملیات نجات و امدادرسانی تمرکز کردند و امکان ارزیابی مستقل ابعاد ویرانی در طرف چینی بسیار محدود ماند. این تفاوت صرفاً یک مسأله رسانه‌ای نیست . 🌐 https://t.me/kkfsf @khizesche باز نشر خیزش👇👇👇 متن کامل در لینک زیر
https://telegra.ph/فاجعه‌ی-سیل-نپالتبت-تبدیل-یک-رخ‌داد-طبیعی-به-مسأله‌ای-ژئوپلیتیک-08-31