در هند چه میگذرد؟ نارضایتی فزاینده از دولت راستگرای مودی، تدارک تظاهرات میلیونی کارگران و کشاورزان، امکان بازگشت چپ به قدرت –
خیزش • July 11 at 21:49
شبنم آذری
در هند، نتایج انتخابات اخیر از عقبنشینی چپ و پیشروی نیروهای راستگرای هندو حکایت داشت، اما در زیر پوست جامعه تحولات دیگری در جریان است. افزایش فشارهای اقتصادی، نارضایتی از سیاستهای دولت نارندرا مودی و موج تازه اعتراضهای کارگری و کشاورزی، هند را وارد دورهای پرتنش کرده است. جامعه هند در حال جنبوجوش است؛ در مناطق مختلف کشور اعتراض و اعتصاب جریان دارد و این بار میلیونها کشاورز و کارگر برای تظاهراتی سراسری آماده میشوند. آیا این وضعیت میتواند فرصتی برای بازسازی موقعیت چپ و بازگشت آن به صحنه قدرت فراهم کند؟ دو گزارش پیش رو، از یک سو شکستهای انتخاباتی چپ در کرالا و بنگال غربی و از سوی دیگر موج تازه مبارزات اجتماعی در هند را بررسی میکنند.
همزمان با تشدید فشارهای دولت هند بر طبقه کارگر، موج تازهای از اعتراضهای اجتماعی نیز در این کشور در حال شکلگیری است. کارگران، دانشجویان و جوامع بومی در ماههای اخیر بیش از گذشته به میدان آمدهاند. برجستهترین نمونهها، اعتصاب کارگران صنایع اطراف دهلی برای افزایش دستمزد و ازسرگیری اعتراضهای دانشجویی علیه بیکاری و فساد است. ایلامارام کریم، دبیرکل «مرکز اتحادیههای کارگری هند» (CITU)، یکی از بزرگترین تشکلهای کارگری کشور، این تحولات را «آغاز فصل تازهای در تاریخ هند» توصیف کرده و به روزنامه People’s Democracy گفته است که «احتمال شکلگیری مبارزات مشابه در سراسر کشور بسیار زیاد است». جبهه متحد کشاورزان نیز انتظار دارد اتحادیههای کارگری در اعتراضهای ۱۰ اوت به کشاورزان بپیوندند. در همین راستا، این ائتلاف قرار است ۲۹ ژوئیه در دهلی «کنگره سراسری کارگران و کشاورزان» را برگزار کند. 👇👇 باز نشر خیزش. @khizesche https://telegra.ph/در-هند-چه-میگذرد-نارضایتی-فزاینده-از-دولت-راستگرای-مودی-تدارک-تظاهرات-میلیونی-کارگران-و-کشاورزان-امکان-بازگشت-چپ-به-قدرت-07-11
خیزش • July 11 at 21:49
شبنم آذری
در هند، نتایج انتخابات اخیر از عقبنشینی چپ و پیشروی نیروهای راستگرای هندو حکایت داشت، اما در زیر پوست جامعه تحولات دیگری در جریان است. افزایش فشارهای اقتصادی، نارضایتی از سیاستهای دولت نارندرا مودی و موج تازه اعتراضهای کارگری و کشاورزی، هند را وارد دورهای پرتنش کرده است. جامعه هند در حال جنبوجوش است؛ در مناطق مختلف کشور اعتراض و اعتصاب جریان دارد و این بار میلیونها کشاورز و کارگر برای تظاهراتی سراسری آماده میشوند. آیا این وضعیت میتواند فرصتی برای بازسازی موقعیت چپ و بازگشت آن به صحنه قدرت فراهم کند؟ دو گزارش پیش رو، از یک سو شکستهای انتخاباتی چپ در کرالا و بنگال غربی و از سوی دیگر موج تازه مبارزات اجتماعی در هند را بررسی میکنند.
همزمان با تشدید فشارهای دولت هند بر طبقه کارگر، موج تازهای از اعتراضهای اجتماعی نیز در این کشور در حال شکلگیری است. کارگران، دانشجویان و جوامع بومی در ماههای اخیر بیش از گذشته به میدان آمدهاند. برجستهترین نمونهها، اعتصاب کارگران صنایع اطراف دهلی برای افزایش دستمزد و ازسرگیری اعتراضهای دانشجویی علیه بیکاری و فساد است. ایلامارام کریم، دبیرکل «مرکز اتحادیههای کارگری هند» (CITU)، یکی از بزرگترین تشکلهای کارگری کشور، این تحولات را «آغاز فصل تازهای در تاریخ هند» توصیف کرده و به روزنامه People’s Democracy گفته است که «احتمال شکلگیری مبارزات مشابه در سراسر کشور بسیار زیاد است». جبهه متحد کشاورزان نیز انتظار دارد اتحادیههای کارگری در اعتراضهای ۱۰ اوت به کشاورزان بپیوندند. در همین راستا، این ائتلاف قرار است ۲۹ ژوئیه در دهلی «کنگره سراسری کارگران و کشاورزان» را برگزار کند. 👇👇 باز نشر خیزش. @khizesche https://telegra.ph/در-هند-چه-میگذرد-نارضایتی-فزاینده-از-دولت-راستگرای-مودی-تدارک-تظاهرات-میلیونی-کارگران-و-کشاورزان-امکان-بازگشت-چپ-به-قدرت-07-11
Telegraph
در هند چه میگذرد؟ نارضایتی فزاینده از دولت راستگرای مودی، تدارک تظاهرات میلیونی کارگران و کشاورزان، امکان بازگشت چپ به قدرت –
شبنم آذری در هند، نتایج انتخابات اخیر از عقبنشینی چپ و پیشروی نیروهای راستگرای هندو حکایت داشت، اما در زیر پوست جامعه تحولات دیگری در جریان است. افزایش فشارهای اقتصادی، نارضایتی از سیاستهای دولت نارندرا مودی و موج تازه اعتراضهای کارگری و کشاورزی، هند…
باز نشر: آنچه در رواندا گذشته، همه جا و در همه زمانها هر کجا جنگی و تجاوزی نظامی بوده، به وقوع پیوسته است. همین امروز هزاران زن در سودان قربانی تجاوزات درگیری های نظامی بین دارودسته های قدرت طلب هستند که هرکدام توسط نیروهای خارجی منفعت طلب متخاصم حمایت میشوند. این گزارشی است هنوز زنده تا زمانی که به جنگ و تجاوز خاتمه داده شود.... 👇
فرناز سیفی. June 05, 2019 📌📌زنانی که «تجاوز» را «سلاح جنگی» کردند
در صد سال گذشته جهان شاهد موارد تلخ متعددی از تجاوزهای سازمانیافته به زنان در جنگها و درگیریها بوده است: از بیش از ۲۰۰ هزار زنی که در جنگ بوسنی به آنها تجاوز شد، تا نبردهای داخلی بنگلادش برای استقلال در سال ۱۹۷۱ میلادی، تا تجاوزهای سازمانیافته به زنان ژاپنی در اشغال «نانکینگ» در سال ۱۹۳۷. اما عبارت «تجاوز به مثابهی سلاح جنگی» در اواسط دههی ۱۹۹۰ میلادی بود که وارد ادبیات سازمان ملل متحد شد و به عنوان یکی از ابزار جنگ، به رسمیت شناخته شد. اتفاق مهمی که به یمن جرات، جسارت و شجاعت زنان رواندا ممکن شد.
سالها قبل از جنبش «MeToo» زنان روستایی در رواندا، زخمخورده جرات خود را جمع کردند و تصمیم گرفتند که سکوت دیگر بس است. جنگ داخلی و نسلکشی در رواندا، فجیع و دردناک، پایان گرفته بود و طی چند ماه در سال ۱۹۹۴، نزدیک به ۱ میلیون نفر در رواندا به دلیل قومیت خود به فجیعترین شکل قتلعام شده بودند. سربازان و شبهنظامیان به دهها هزار زن تجاوز کرده بودند. با اینکه «تجاوز» در متون سازمان ملل متحد به عنوان یک «جرم جنگی» ثبت شده بود، تا آن روز نه تنها هیچکس بابت این محاکمه نشده بود، بلکه این مساله صرفا چیزی روی کاغذ بود و «جرم» و نه «سلاح جنگی». چیزی بود از جنس هزار حرف دیگر روی کاغذ و باور عمومی این که در جنگ بالاخره تجاوز هم رخ میدهد و این «واقعیتی» است «غیرقابل اجتناب.»
ویکتوریا موکامباندا، سیسیل موکاروگویزا، سرافینا موکاکینانی و گودالیو موکاساراسی، چهار زن روستایی بودند که در آن ماههای وحشت به آنها تجاوز شد. وقتی شنیدند که سازمان ملل متحد گروهی از فعالان حقوق بشر را به کیگالی فرستاده، تصمیم مهم و پر خطری گرفتند: به این فرستادههای سازمان ملل میگوییم که چه بر ما گذشت.
فرستادههای سازمان ملل بعدها نوشتند و گفتند که وسط صحرا اغلب مگس میپراکندند، کسی سراغ آنها نمیآمد و افراد به دلیل فشار و محدودیتهای قبیله و فرهنگی، ترس از انتقامجویی، بیاعتمادی به غریبههای خارجی و ...اصلا سراغ آنها نمیآمدند.
چندی قبل از آن دولت زامبیا به فرستادههای سازمان ملل گفته بود یکی از «مجرمان در راس فهرست» آنها را بازداشت کرده است. فرستادههای سازمان ملل حیرت کردند، آنها اصلا هنوز فهرستی نداشتند! فردی که دولت زامبیا بازداشت کرده بود، ژان پل آکایسو، شهردار قبیلهی تابا بود. فردی که اگرچه در ابتدای جنگ سعی کرده بود جلوی کشتارها را بگیرد، اما جایی در میانهی جنگ نظرش عوض شد و خود دستور قتلعام اهالی گروه اقلیت «توتسی» و تجاوز به زنان و دختران آنها را صادر کرد. ظرف چند روز دوهزار تن از اقلیتهای توتسی در محدودهی حکمرانی او کشته شدند.
در جریان مصاحبههای فرستادههای سازمان ملل با اهالی، دو نفر از این زنان - ویکتوریا و سیسیل- تمام جرات و توان خود را جمع کردند، جلو آمدند و به اهالی سازمان ملل گفتند که آکایسو تنها دستور قتلعام صادر نکرد، دستور داد به زنان و دختران نیز تجاوز شود. فرستادگان سازمان ملل ابتدا مبهوت ماندند، آنها اصلا نمیدانستند که فقط با قتلعام سروکار ندارند و جرم گستردهی هولناک دیگری هم رخ داده است.
رسانههای محلی مبهوت سراغ این دو زن آمدند و با آنها مصاحبه کردند. وقتی مصاحبه از رادیو پخش شد، دو زن دیگر در نقطهی دیگری از کشور- سرافینا و گودالیو- نفس عمیقی کشیدند، تمام جسارت خود را جمع کردند، با رادیو تماس گرفتند و گفتند که آن دو زن راست میگویند، به آنها هم تجاوز شد و به چشم خود دیدند که به صدها زن دیگر نیز تجاوز شده است.
ادامه مطلب
https://telegra.ph/سلاح-جنگی-06-05
@khizesche
فرناز سیفی. June 05, 2019 📌📌زنانی که «تجاوز» را «سلاح جنگی» کردند
در صد سال گذشته جهان شاهد موارد تلخ متعددی از تجاوزهای سازمانیافته به زنان در جنگها و درگیریها بوده است: از بیش از ۲۰۰ هزار زنی که در جنگ بوسنی به آنها تجاوز شد، تا نبردهای داخلی بنگلادش برای استقلال در سال ۱۹۷۱ میلادی، تا تجاوزهای سازمانیافته به زنان ژاپنی در اشغال «نانکینگ» در سال ۱۹۳۷. اما عبارت «تجاوز به مثابهی سلاح جنگی» در اواسط دههی ۱۹۹۰ میلادی بود که وارد ادبیات سازمان ملل متحد شد و به عنوان یکی از ابزار جنگ، به رسمیت شناخته شد. اتفاق مهمی که به یمن جرات، جسارت و شجاعت زنان رواندا ممکن شد.
سالها قبل از جنبش «MeToo» زنان روستایی در رواندا، زخمخورده جرات خود را جمع کردند و تصمیم گرفتند که سکوت دیگر بس است. جنگ داخلی و نسلکشی در رواندا، فجیع و دردناک، پایان گرفته بود و طی چند ماه در سال ۱۹۹۴، نزدیک به ۱ میلیون نفر در رواندا به دلیل قومیت خود به فجیعترین شکل قتلعام شده بودند. سربازان و شبهنظامیان به دهها هزار زن تجاوز کرده بودند. با اینکه «تجاوز» در متون سازمان ملل متحد به عنوان یک «جرم جنگی» ثبت شده بود، تا آن روز نه تنها هیچکس بابت این محاکمه نشده بود، بلکه این مساله صرفا چیزی روی کاغذ بود و «جرم» و نه «سلاح جنگی». چیزی بود از جنس هزار حرف دیگر روی کاغذ و باور عمومی این که در جنگ بالاخره تجاوز هم رخ میدهد و این «واقعیتی» است «غیرقابل اجتناب.»
ویکتوریا موکامباندا، سیسیل موکاروگویزا، سرافینا موکاکینانی و گودالیو موکاساراسی، چهار زن روستایی بودند که در آن ماههای وحشت به آنها تجاوز شد. وقتی شنیدند که سازمان ملل متحد گروهی از فعالان حقوق بشر را به کیگالی فرستاده، تصمیم مهم و پر خطری گرفتند: به این فرستادههای سازمان ملل میگوییم که چه بر ما گذشت.
فرستادههای سازمان ملل بعدها نوشتند و گفتند که وسط صحرا اغلب مگس میپراکندند، کسی سراغ آنها نمیآمد و افراد به دلیل فشار و محدودیتهای قبیله و فرهنگی، ترس از انتقامجویی، بیاعتمادی به غریبههای خارجی و ...اصلا سراغ آنها نمیآمدند.
چندی قبل از آن دولت زامبیا به فرستادههای سازمان ملل گفته بود یکی از «مجرمان در راس فهرست» آنها را بازداشت کرده است. فرستادههای سازمان ملل حیرت کردند، آنها اصلا هنوز فهرستی نداشتند! فردی که دولت زامبیا بازداشت کرده بود، ژان پل آکایسو، شهردار قبیلهی تابا بود. فردی که اگرچه در ابتدای جنگ سعی کرده بود جلوی کشتارها را بگیرد، اما جایی در میانهی جنگ نظرش عوض شد و خود دستور قتلعام اهالی گروه اقلیت «توتسی» و تجاوز به زنان و دختران آنها را صادر کرد. ظرف چند روز دوهزار تن از اقلیتهای توتسی در محدودهی حکمرانی او کشته شدند.
در جریان مصاحبههای فرستادههای سازمان ملل با اهالی، دو نفر از این زنان - ویکتوریا و سیسیل- تمام جرات و توان خود را جمع کردند، جلو آمدند و به اهالی سازمان ملل گفتند که آکایسو تنها دستور قتلعام صادر نکرد، دستور داد به زنان و دختران نیز تجاوز شود. فرستادگان سازمان ملل ابتدا مبهوت ماندند، آنها اصلا نمیدانستند که فقط با قتلعام سروکار ندارند و جرم گستردهی هولناک دیگری هم رخ داده است.
رسانههای محلی مبهوت سراغ این دو زن آمدند و با آنها مصاحبه کردند. وقتی مصاحبه از رادیو پخش شد، دو زن دیگر در نقطهی دیگری از کشور- سرافینا و گودالیو- نفس عمیقی کشیدند، تمام جسارت خود را جمع کردند، با رادیو تماس گرفتند و گفتند که آن دو زن راست میگویند، به آنها هم تجاوز شد و به چشم خود دیدند که به صدها زن دیگر نیز تجاوز شده است.
ادامه مطلب
https://telegra.ph/سلاح-جنگی-06-05
@khizesche
Telegraph
زنانی که «تجاوز» را «سلاح جنگی» کردند
در صد سال گذشته جهان شاهد موارد تلخ متعددی از تجاوزهای سازمانیافته به زنان در جنگها و درگیریها بوده است: از بیش از ۲۰۰ هزار زنی که در جنگ بوسنی به آنها تجاوز شد، تا نبردهای داخلی بنگلادش برای استقلال در سال ۱۹۷۱ میلادی، تا تجاوزهای سازمانیافته به زنان…
🍁🍂
🔻دروغی به نام «مخالفت با جنگ، حمایت از حکومت است»
یکی از مؤثرترین ابزارهای جنگ روانی، ساختن دوگانههای کاذب است. این روزها هم این طور القا میشود که هر کس با حمله نظامی به ایران مخالف است، حتما حامی حکومت است. اما این یک دوگانه ساختگی ست که نه با واقعیت جامعه سازگار است و نه با منطق.
پرسش اصلی این است: چه اتفاقی میافتد که انسان به نام آزادی، رنج و مرگ مردم خود و ویرانی زادگاهش را بپذیرد؟
پاسخ این پرسش را نمیتوان فقط در روانشناسی فردی جستوجو کرد. انسانها در خلأ تصمیم نمیگیرند؛ قضاوت آنها درباره جنگ در دل تجربههای زیسته، روابط قدرت، شرایط اجتماعی و موقعیت طبقاتی شکل میگیرد. به همین دلیل، پذیرش و تشویق به خشونت فقط نتیجه خشم یا ناامیدی نیست، بلکه به این نیز مربوط است که چه کسی جنگ را از دور میبیند و چه کسی آن را با جان، خانه و آینده خود تجربه میکند.
جنگ تنها شهرها را ویران نمیکند؛ شیوه داوری اخلاقی را نیز تغییر میدهد. وقتی انسانها به «تلفات جانبی»، «اهداف نظامی» یا «هزینه آزادی» تقلیل داده میشوند، رنج آنان از تجربهای انسانی به مفهومی انتزاعی تبدیل میشود. هرچه قربانیان کمتر دیده شوند، پذیرفتن مرگ آنان آسانتر میشود.
اما جنگ همیشه یک پرسش طبقاتی نیز پیش روی ما میگذارد: چه کسانی بهای آن را میپردازند؟ معمولاً نه کسانی که درباره جنگ تصمیم میگیرند یا از دور برای آن نسخه مینویسند، بلکه مردمی که امکان پناه گرفتن، مهاجرت یا نجات خود را ندارند؛ کارگران، کودکان، سالمندان و خانوادههایی که امنیت، شغل، درمان، تحصیل و آینده خود را از دست میدهند. بنابراین، نمیتوان از جنگ سخن گفت، بیآنکه از نابرابری و توزیع ناعادلانه رنج سخن گفت.
ایگناسیو مارتینبارو یادآور میشد که خشونت فقط جان انسانها را نمیگیرد، بلکه بافت روانی و اخلاقی جامعه را نیز دگرگون میکند. جنگ، امید را به ناامیدی، اعتماد را به سوءظن و همبستگی را به گسست اجتماعی تبدیل میکند؛ زخمی که گاه بسیار ماندگارتر از ویرانی ساختمانهاست.
از همین رو، مخالفت با جنگ الزاماً به معنای حمایت از حکومت نیست. میتوان هم با استبداد مخالف بود و هم نخواست که مردم به «هزینهای ناگزیر» یا «تلفات اجتنابناپذیر» تقلیل یابند. دفاع از جان مردم، دفاع از حکومت نیست؛ دفاع از این اصل است که هیچ آرمان سیاسی حق ندارد زندگی و کرامت انسان را وسیله رسیدن به هدف خود کند.
در عمل، این جنگ بیش از آنکه نشانهای از تلاش برای «کمک به مردم» و «براندازی» رژیم باشد، تلاشی برای تضعیف و مهار حاکمیت در راستای منافع قدرتهای درگیر به نظر میرسد. بهای چنین راهبردی را نه صاحبان قدرت، بلکه مردم عادی میپردازند. نتیجه آن برای اکثریت جامعه چیزی جز ویرانی بیشتر، فقر عمیقتر، ناامنی گستردهتر و رنجی مضاعف نخواهد بود.
هیچ آزادی واقعی بر تحقیر جان انسانها، عادی شدن رنج آنان و قربانی شدن بیگناهان بنا نمیشود. آنچه بر چنین بنیانی شکل میگیرد، آزادی نیست، بلکه استمرار همان منطق سلطه و خشونت، در شكلى دیگر است.
دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
گروه اتحاد بازنشستگان
https://t.me/negarestankhizesche023/4781
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
🔻دروغی به نام «مخالفت با جنگ، حمایت از حکومت است»
یکی از مؤثرترین ابزارهای جنگ روانی، ساختن دوگانههای کاذب است. این روزها هم این طور القا میشود که هر کس با حمله نظامی به ایران مخالف است، حتما حامی حکومت است. اما این یک دوگانه ساختگی ست که نه با واقعیت جامعه سازگار است و نه با منطق.
پرسش اصلی این است: چه اتفاقی میافتد که انسان به نام آزادی، رنج و مرگ مردم خود و ویرانی زادگاهش را بپذیرد؟
پاسخ این پرسش را نمیتوان فقط در روانشناسی فردی جستوجو کرد. انسانها در خلأ تصمیم نمیگیرند؛ قضاوت آنها درباره جنگ در دل تجربههای زیسته، روابط قدرت، شرایط اجتماعی و موقعیت طبقاتی شکل میگیرد. به همین دلیل، پذیرش و تشویق به خشونت فقط نتیجه خشم یا ناامیدی نیست، بلکه به این نیز مربوط است که چه کسی جنگ را از دور میبیند و چه کسی آن را با جان، خانه و آینده خود تجربه میکند.
جنگ تنها شهرها را ویران نمیکند؛ شیوه داوری اخلاقی را نیز تغییر میدهد. وقتی انسانها به «تلفات جانبی»، «اهداف نظامی» یا «هزینه آزادی» تقلیل داده میشوند، رنج آنان از تجربهای انسانی به مفهومی انتزاعی تبدیل میشود. هرچه قربانیان کمتر دیده شوند، پذیرفتن مرگ آنان آسانتر میشود.
اما جنگ همیشه یک پرسش طبقاتی نیز پیش روی ما میگذارد: چه کسانی بهای آن را میپردازند؟ معمولاً نه کسانی که درباره جنگ تصمیم میگیرند یا از دور برای آن نسخه مینویسند، بلکه مردمی که امکان پناه گرفتن، مهاجرت یا نجات خود را ندارند؛ کارگران، کودکان، سالمندان و خانوادههایی که امنیت، شغل، درمان، تحصیل و آینده خود را از دست میدهند. بنابراین، نمیتوان از جنگ سخن گفت، بیآنکه از نابرابری و توزیع ناعادلانه رنج سخن گفت.
ایگناسیو مارتینبارو یادآور میشد که خشونت فقط جان انسانها را نمیگیرد، بلکه بافت روانی و اخلاقی جامعه را نیز دگرگون میکند. جنگ، امید را به ناامیدی، اعتماد را به سوءظن و همبستگی را به گسست اجتماعی تبدیل میکند؛ زخمی که گاه بسیار ماندگارتر از ویرانی ساختمانهاست.
از همین رو، مخالفت با جنگ الزاماً به معنای حمایت از حکومت نیست. میتوان هم با استبداد مخالف بود و هم نخواست که مردم به «هزینهای ناگزیر» یا «تلفات اجتنابناپذیر» تقلیل یابند. دفاع از جان مردم، دفاع از حکومت نیست؛ دفاع از این اصل است که هیچ آرمان سیاسی حق ندارد زندگی و کرامت انسان را وسیله رسیدن به هدف خود کند.
در عمل، این جنگ بیش از آنکه نشانهای از تلاش برای «کمک به مردم» و «براندازی» رژیم باشد، تلاشی برای تضعیف و مهار حاکمیت در راستای منافع قدرتهای درگیر به نظر میرسد. بهای چنین راهبردی را نه صاحبان قدرت، بلکه مردم عادی میپردازند. نتیجه آن برای اکثریت جامعه چیزی جز ویرانی بیشتر، فقر عمیقتر، ناامنی گستردهتر و رنجی مضاعف نخواهد بود.
هیچ آزادی واقعی بر تحقیر جان انسانها، عادی شدن رنج آنان و قربانی شدن بیگناهان بنا نمیشود. آنچه بر چنین بنیانی شکل میگیرد، آزادی نیست، بلکه استمرار همان منطق سلطه و خشونت، در شكلى دیگر است.
دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
گروه اتحاد بازنشستگان
https://t.me/negarestankhizesche023/4781
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
Telegram
نگارستان خیزش
🍁🍂
🔻دختران زيباى مدرسه ميناب
در ادامه بخوانید
دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
https://t.me/GEtehadbazneshastegan
🔻دختران زيباى مدرسه ميناب
در ادامه بخوانید
دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
https://t.me/GEtehadbazneshastegan
خیزش
Photo
تشدید جنگ و ادامه بمبارانهای آمریکا و حملات متقابل ایران به ساختارهای آمریکا در منطقه .....این مردم عادی و زیرساختهای حیاتی کشور هستند که پیش از هر چیز وجهالمصالحه قرار میگیرند و بار رنج و فقر را به دوش میکشند.
📝گزارشهای خبری ارائهشده (مورخ ۲۶ تیر ۱۴۰۵)، تصویری از یک تنش نظامی همهجانبه، فرامرزی و بسیار خطرناک میان ایران، ایالات متحده و برخی کشورهای منطقه را ترسیم میکنند.
۱. ابعاد انسانی و ویرانی زیرساختها در داخل ایران
بخش عمدهای از گزارشها به موج سوم حملات هوایی آمریکا به مناطق جنوبی و جنوب غربی ایران اختصاص دارد که تمرکز واضحی بر قطع شریانهای لجستیکی و تخریب نمادهای نظارتی دارد:
تلفات انسانی: طبق آمار رسمی وزارت بهداشت، این حملات تا صبح ۲۶ تیر، ۳۸ کشته و بیش از ۴۰۰ مجروح برجا گذاشته است. جابهجایی استراتژی رسانهای حکومت به سمت انتشار دقیق آمار، نشاندهنده تلاش برای جلب افکار عمومی بینالمللی و نشان دادن ابعاد انسانی فاجعه است.
زمینگیر کردن پدافند و ترابری: حمله به فرودگاه ایرانشهر، پایگاههای هوایی و دریایی بوشهر و انشعاب راهآهن بندرعباس گویای تلاش برای قطع خطوط امداد و حرکت نیروهاست.
انفجار پلهای استراتژیک: تخریب دستکم ۵ تا ۶ پل حیاتی در استان هرمزگان (بهویژه در محورهای بندر خمیر و لار)، عملاً ارتباط زمینی لجستیکی در این شاهراه ساحلی را مختل کرده است.
سقوط نمادهای نظارتی: انهدام کامل برج کنترل اسکله شهید کلانتری چابهار (بلندترین برج کنترل دریایی ایران) در موج سوم حملات، ضربه سنگینی به مدیریت ترافیک تجاری و دریایی در دریای عمان وارد کرده است. همزمان مقر سپاه در راسک نیز آسیب جدی دیده است.
۲. پاسخهای نظامی ایران و گشودن جبهههای فرامرزی
در واکنش به این حملات، نیروهای مسلح ایران استراتژی «پاسخ متقارن و تهدید شریان انرژی» را در پیش گرفتهاند:
جبهه بحرین (ارتش): حمله پهپادی با پهپادهای انهدامی «آرش» به پایگاه الصخیر بحرین (محل استقرار هواپیماهای شناسایی P-8 و بالگردهای آمریکایی)؛ اقدامی که هنوز از سوی واشنگتن یا منامه تایید نشده است.
جبهه سوریه (سپاه): حمله موشکی به مرکز فرماندهی عملیات ویژه آمریکا در منطقه التنف سوریه به تلافی تلفات پادگان ایرانشهر. این اولین بار است که سپاه رسماً مسئولیت عملیات در خاک سوریه را بر عهده میگیرد.
تهدید استراتژیک تنگه هرمز: بیانیه سپاه مبنی بر کنترل کامل بر این آبراه و تهدید به توقف کامل صادرات نفت و گاز منطقه ("حتی یک قطره") در صورت ادامه حملات آمریکا.
۳. تغییرات ژئوپلیتیک و ریسکهای دیپلماتیک منطقه
بحران در روابط سنتی: ورود قطر به دایره تنشها، یکی از جدیترین سیگنالهای دگرگونی در روابط منطقهای است. قطر که همواره نقش میانجیگر و شریک اقتصادی ایران را داشت، اکنون درگیر موشکباران شده و مجروح شدن یک کودک در دوحه، میتواند روابط دیپلماتیک دو کشور را به شدت تیره کند.
این وصعیت نشاندهنده یک «جنگ فرسایشی با شدت بالا» است. ایالات متحده با فلج کردن زیرساختهای ساحلی و مواصلاتی جنوب ایران (پلها، برجهای مراقبت و راهآهن) سعی در مهار قدرت مانور نظامی ایران دارد؛ در مقابل، ایران با باز کردن جبهههای جدید در سوریه، بحرین و قطر، و تهدید امنیت انرژی دنیا در تنگه هرمز، تلاش میکند هزینه ادامه جنگ را برای آمریکا و متحدانش به شدت بالا ببرد. در میانه این آتشبازی قدرتها، ویرانی سهم مردم عادی و تضعیف طولانیمدت زیرساختهای ملی یک کشور است. در عمل ادامۀ این جنگ بر خلاف ادعای مدافعان آن در میان اپوریسیون ، نه به براندازی حکومت کمک می کند و نه ذره ای در جهت منافع مردم است. ادامۀ آن از طرف قدرتهای مهاجم تلاشی در جهت تضعیف رژیم و مهار آن در راستای منافع جهانی و منطقه ای آنهاست و از طرف حاکمیت ایران و بویژه تندروهای طرفدار جنگ کوششی برای منسجم کردن و انحصاری کردن قدرت حاکم و تشدید سرکوب جنبش های مردمی برای حفظ و پایداری نطام فعلی است. «نتیجه آن برای اکثریت جامعه چیزی جز ویرانی بیشتر، فقر عمیقتر، ناامنی گستردهتر و رنجی مضاعف نخواهد بود. » تنظیم و نگارش از خیزش @khizesche https://t.me/negarestankhizesche023/4782
Telegram
نگارستان خیزش
🍁🍂
🔻تداوم اعتراضات طبقاتی در سراسر کشور؛ از معوقات مزدی تراورس تا مطالبات بازنشستگان نفت
گزارش جامع از کانونهای اعتراض کارگری و صنفی در کشور
مطالبات انباشتهشده، قراردادهای موقت پیمانکاری و عدم اجرای تعهدات قانونی، کارگران را در بخشهای مختلف کشور به ستوه آورده است. مرور آخرین تحولات:
اولتیماتوم کارگران تراورس کرج: کارگران کارخانه تراورس و ماشینآلات کرج علاوه بر حقوق معوقه فروردین و خرداد، ۱۴ ماه حق بیمه پرداختنشده دارند. پس از اعتراضات، در جلسه فرمانداری وعده حل مشکل ظرف ۷۲ ساعت داده شده؛ کارگران اعلام کردهاند در صورت عدم تحقق وعده، اعتراضات را از سر میگیرند.
بحران تعدیل در چابهار: پیمانکار پروژه زیربنایی بندر چابهار به بهانه عدم دریافت مطالبات خود از ادارهکل بنادر، علاوه بر عقب انداختن حقوق کارگران، اقدام به تعدیل نیرو کرده است.
کسر کارانه و فشار بر کادر درمان جاسک: کارکنان شبکه بهداشت جاسک به کسر غیرقانونی کارانههای خود و همچنین رفتارهای تند و پروندهسازیهای اداری علیه نیروهای منتقد معترضند.
مطالبات انباشته بازنشستگان نفت: این گروه خواستار اجرای کامل و ۴۰ درصد باقیمانده مطالبات ناشی از ماده ۱۰ و همچنین تعیین تکلیف آورده نقدی طرح پسانداز مسکن هستند.
واریزیهای قطرهچکانی در کرمان: کارگران زغالسنگ کرمان تنها بخش کوچکی از حقوق اردیبهشت خود را دریافت کردهاند که روابط عمومی شرکت آن را به «مشکلات بانکی» نسبت داده است.
کارنامه بحران در بازار کار ایران: گزارشهای آماری نشان میدهند ساختار اشتغال در ایران با بحرانی عمیق روبرو است؛ تعویق ۶۷۲ ماهه دستمزد در ۱۸۸ واحد تولیدی و اخراج بیش از ۲۴۰۰ کارگر تنها در سال گذشته، گواه این مدعاست.
#حقوق_کارگران
#تعدیل_نیرو
#بازنشستگان_نفت
#مطالبات_طبقاتی
https://t.me/negarestankhizesche023/4785 تصویری از اعتراضات کارگری ایران
پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
🔻تداوم اعتراضات طبقاتی در سراسر کشور؛ از معوقات مزدی تراورس تا مطالبات بازنشستگان نفت
گزارش جامع از کانونهای اعتراض کارگری و صنفی در کشور
مطالبات انباشتهشده، قراردادهای موقت پیمانکاری و عدم اجرای تعهدات قانونی، کارگران را در بخشهای مختلف کشور به ستوه آورده است. مرور آخرین تحولات:
اولتیماتوم کارگران تراورس کرج: کارگران کارخانه تراورس و ماشینآلات کرج علاوه بر حقوق معوقه فروردین و خرداد، ۱۴ ماه حق بیمه پرداختنشده دارند. پس از اعتراضات، در جلسه فرمانداری وعده حل مشکل ظرف ۷۲ ساعت داده شده؛ کارگران اعلام کردهاند در صورت عدم تحقق وعده، اعتراضات را از سر میگیرند.
بحران تعدیل در چابهار: پیمانکار پروژه زیربنایی بندر چابهار به بهانه عدم دریافت مطالبات خود از ادارهکل بنادر، علاوه بر عقب انداختن حقوق کارگران، اقدام به تعدیل نیرو کرده است.
کسر کارانه و فشار بر کادر درمان جاسک: کارکنان شبکه بهداشت جاسک به کسر غیرقانونی کارانههای خود و همچنین رفتارهای تند و پروندهسازیهای اداری علیه نیروهای منتقد معترضند.
مطالبات انباشته بازنشستگان نفت: این گروه خواستار اجرای کامل و ۴۰ درصد باقیمانده مطالبات ناشی از ماده ۱۰ و همچنین تعیین تکلیف آورده نقدی طرح پسانداز مسکن هستند.
واریزیهای قطرهچکانی در کرمان: کارگران زغالسنگ کرمان تنها بخش کوچکی از حقوق اردیبهشت خود را دریافت کردهاند که روابط عمومی شرکت آن را به «مشکلات بانکی» نسبت داده است.
کارنامه بحران در بازار کار ایران: گزارشهای آماری نشان میدهند ساختار اشتغال در ایران با بحرانی عمیق روبرو است؛ تعویق ۶۷۲ ماهه دستمزد در ۱۸۸ واحد تولیدی و اخراج بیش از ۲۴۰۰ کارگر تنها در سال گذشته، گواه این مدعاست.
#حقوق_کارگران
#تعدیل_نیرو
#بازنشستگان_نفت
#مطالبات_طبقاتی
https://t.me/negarestankhizesche023/4785 تصویری از اعتراضات کارگری ایران
پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
Telegram
نگارستان خیزش
🛎️تا کنون بمب باران های ارتش تجاوز گر آمریکا پنچ پل را که مسیرهای مواصلاتی بندرعباس به سایر شهر ها و استان های هم جوار است را نابود کرده است. راه آهن بندرعباس و فرودگاه ایرانشهر و قشم را مورد حمله قرار داده است...
👈به نظر می رسد با این شکل هدفمند بمب باران ها در جنوب ، امپریالیست های آمریکایی در پی این است که بتوانند کاملا راه ارتباطی بندعباس را از سایر مناطق در ایران قطع کند و این گونه جمهوری اسلامی را به تسلیم وادارد و در صورت عدم تسلیم بتوانند نیرو پیاده کرده و از این طریق کنترل نفت و تنگه هرمز را بدست آورند!
👈امپریالیست های آمریکایی در حال نابودی هر آن چه که به زندگی مردم ستمدیده این منطقه که از بی آبی، گرسنگی، بی برقی ، بیکاری با هوای بشدت گرم ، در رنج وصف ناپذیری هستند پرداخته و رژیم فاشیست جمهوری اسلامی هم نه تنها این مردم برایش هیچ اهمیتی نداشته و ندارد، بلکه در پی این می باشد که با ادامه جنگ موشکی بتواند ازموقعیتی بهتری برای چک و چانه زدن با آمریکا برخوردار شود.
👈این روزها دارودسته جنگ طلبان هم چون سلطنت طلب ها بنا بر رهبری موساد «تغییر» روش داده اند و برای جنوب «ناراحت» هستند و هم زمان به مردم جنوب وعده می دهند که بزدوی ارتش آمریکا وارد خواهد شد و شما را از دست رژیم «نجات» خواهد داد.
📌آن چه امروز بیش از همیشه باید بر سر آن استوار بود و بدون هیچ لکنت زبانی موضع روشن: نه به جنگ امپریالیستی، نه به رژیم فاشیست جمهوری اسلامی را پیش گذاشت و به حول آن به سازماندهی پرداخت.
#انقلاب_واقعی
#سرنگونی_انقلابی_رژیم_جمهوری_اسلامی
@kaarzaar
https://t.me/khizesche
👈به نظر می رسد با این شکل هدفمند بمب باران ها در جنوب ، امپریالیست های آمریکایی در پی این است که بتوانند کاملا راه ارتباطی بندعباس را از سایر مناطق در ایران قطع کند و این گونه جمهوری اسلامی را به تسلیم وادارد و در صورت عدم تسلیم بتوانند نیرو پیاده کرده و از این طریق کنترل نفت و تنگه هرمز را بدست آورند!
👈امپریالیست های آمریکایی در حال نابودی هر آن چه که به زندگی مردم ستمدیده این منطقه که از بی آبی، گرسنگی، بی برقی ، بیکاری با هوای بشدت گرم ، در رنج وصف ناپذیری هستند پرداخته و رژیم فاشیست جمهوری اسلامی هم نه تنها این مردم برایش هیچ اهمیتی نداشته و ندارد، بلکه در پی این می باشد که با ادامه جنگ موشکی بتواند ازموقعیتی بهتری برای چک و چانه زدن با آمریکا برخوردار شود.
👈این روزها دارودسته جنگ طلبان هم چون سلطنت طلب ها بنا بر رهبری موساد «تغییر» روش داده اند و برای جنوب «ناراحت» هستند و هم زمان به مردم جنوب وعده می دهند که بزدوی ارتش آمریکا وارد خواهد شد و شما را از دست رژیم «نجات» خواهد داد.
📌آن چه امروز بیش از همیشه باید بر سر آن استوار بود و بدون هیچ لکنت زبانی موضع روشن: نه به جنگ امپریالیستی، نه به رژیم فاشیست جمهوری اسلامی را پیش گذاشت و به حول آن به سازماندهی پرداخت.
#انقلاب_واقعی
#سرنگونی_انقلابی_رژیم_جمهوری_اسلامی
@kaarzaar
https://t.me/khizesche
Telegram
خیزش
به کانال خیزش بپیوندید، و با ارسال پیامهای آن ما را یاری نمایید. آدرس تماس و ارسال مطالب، عکس و ویدئو بر ای درج در خیزش به امید فردای روشن @khizesh
روایت مردم آبادان، اهواز و دیگر شهرهای مرزی از بازگشت اضطراب و خاطرات جنگی
بازگشت جنگ به حافظه شهرها
✍️نسترن فرخه
...سالمندان با هر صدای انفجار با مددکار تماس میگیرند و یک سؤال تکراری میپرسند: «صدام دوباره حمله کرده؟».
🔹چهارمین شب حملات به استانهای خوزستان، ایلام، هرمزگان، سیستانوبلوچستان و بوشهر، برای مردم این مناطق پژواک روزهایی از جنگ هشتساله است که ویرانی آن هنوز باقی است.
در روزهای اخیر چندین نقطه در استانهای خوزستان، هرمزگان، بوشهر، ایلام و سیستانوبلوچستان هدف حملات قرار گرفت و در برخی شهرها ازجمله اهواز، آبادان، بندرعباس و دزفول صدای چندین انفجار شنیده شد. مقامهای نظامی و استانداریهای استانهای جنوبی اعلام کردند که بخش عمده اهداف، مراکز نظامی، پدافندی و تأسیسات حساس بوده ...
گزارشهای محلی از شنیدهشدن انفجارهای متعدد در اهواز، بندرعباس و برخی شهرهای دیگر حکایت داشت و در برخی مناطق نیز پس از حملات، اختلال موقت در خدمات ازجمله برق گزارش شد.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1115295
#نه_به_جنگ
#نه_به_جمهوری_اسلامی
بازگشت جنگ به حافظه شهرها
✍️نسترن فرخه
...سالمندان با هر صدای انفجار با مددکار تماس میگیرند و یک سؤال تکراری میپرسند: «صدام دوباره حمله کرده؟».
🔹چهارمین شب حملات به استانهای خوزستان، ایلام، هرمزگان، سیستانوبلوچستان و بوشهر، برای مردم این مناطق پژواک روزهایی از جنگ هشتساله است که ویرانی آن هنوز باقی است.
در روزهای اخیر چندین نقطه در استانهای خوزستان، هرمزگان، بوشهر، ایلام و سیستانوبلوچستان هدف حملات قرار گرفت و در برخی شهرها ازجمله اهواز، آبادان، بندرعباس و دزفول صدای چندین انفجار شنیده شد. مقامهای نظامی و استانداریهای استانهای جنوبی اعلام کردند که بخش عمده اهداف، مراکز نظامی، پدافندی و تأسیسات حساس بوده ...
گزارشهای محلی از شنیدهشدن انفجارهای متعدد در اهواز، بندرعباس و برخی شهرهای دیگر حکایت داشت و در برخی مناطق نیز پس از حملات، اختلال موقت در خدمات ازجمله برق گزارش شد.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1115295
#نه_به_جنگ
#نه_به_جمهوری_اسلامی
در پی حملات بامدادی ۱۷ جولای(۲۶ تیرماه)رژیم اسلامی به حوالی سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق، ۹ پیشمرگه حزب کومهله کردستان ایران کشته و تعدادی دیگر زخمی شدند. منابع خبری از حمله با پهپاد و راکت خبر دادهاند و جزئیات بیشتر در حال بررسی است.
عبدالله آذربار، عضو دفتر سیاسی و مسوول کمیسیون نظامی حزب کومله کردستان ایران، اعلام کرده در حمله موشکی بامداد امروز به پایگاههای این حزب، در اقلیم کردستان عراق، و به پایگاه این حزب آسیب جدی وارد شده است. و چون آتشسوزی ادامه دارد بعید نیست بر شمار کشتهشدگان افزوده شود.
#نه_به_جنگ
عبدالله آذربار، عضو دفتر سیاسی و مسوول کمیسیون نظامی حزب کومله کردستان ایران، اعلام کرده در حمله موشکی بامداد امروز به پایگاههای این حزب، در اقلیم کردستان عراق، و به پایگاه این حزب آسیب جدی وارد شده است. و چون آتشسوزی ادامه دارد بعید نیست بر شمار کشتهشدگان افزوده شود.
#نه_به_جنگ
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مراسم وداع با پیکر سربدار عارف خوشکار در صبح ۲۵ تیر ۱۴۰۵ در بهشت زهرا واقع در شهر تهران با وجود تدابیر امنیتی شدید نیروهای سرکوبگر انجام شد
عارف خوشکار که از بازداشت شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ بود در تاریخ ۲۳ آبان ۱۴۰۱ در منزل شخصی با هجوم مزدوران به همراه برادرش عرفان خوشکار دستگیر شد.
این جوان که در اعتراضات ۱۴۰۱ مورد اصابت گلوله از ناحیه بازو قرار گرفته بود بدون وجود مدارک کافی دال بر قاتل بودن، محکوم به قتل بسیجی سلمان امیر احمدی شد، در طی ۴ سال گذشته در زندان به سر میبرد.
وی به همراه برادرش ابتدا به زندان اوین منتقل شده و دو ماه بعد با ازادی عرفان خوشکار و تداوم حبس، عارف خوشکار به زندان رجائی منتقل شد
و سپس با تعطیلی زندان رجائی به زندان قزلحصار انتقال یافت.
عارف خوشکار که در ابتدای اعترافات خود تحت شکنجه و تهدید جانی و جنسی برادرش بود مجبور به اعتراف شد و سپس بارها اعلام کرد تحت شکنجه مجبور به اعتراف شده است.
وی از حق داشتن دفاعیه و وکیل انتخابی محروم بوده و اجازه حضور در دادگاه های خویش را نداشت.
و سرانجام در سحرگاه چهارشنبه ۲۴ تیر سربدار شد.
#حکومت_جنگ_کشتار_اعدام باز نشر خیزش. @khizesche
@zan_j
عارف خوشکار که از بازداشت شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ بود در تاریخ ۲۳ آبان ۱۴۰۱ در منزل شخصی با هجوم مزدوران به همراه برادرش عرفان خوشکار دستگیر شد.
این جوان که در اعتراضات ۱۴۰۱ مورد اصابت گلوله از ناحیه بازو قرار گرفته بود بدون وجود مدارک کافی دال بر قاتل بودن، محکوم به قتل بسیجی سلمان امیر احمدی شد، در طی ۴ سال گذشته در زندان به سر میبرد.
وی به همراه برادرش ابتدا به زندان اوین منتقل شده و دو ماه بعد با ازادی عرفان خوشکار و تداوم حبس، عارف خوشکار به زندان رجائی منتقل شد
و سپس با تعطیلی زندان رجائی به زندان قزلحصار انتقال یافت.
عارف خوشکار که در ابتدای اعترافات خود تحت شکنجه و تهدید جانی و جنسی برادرش بود مجبور به اعتراف شد و سپس بارها اعلام کرد تحت شکنجه مجبور به اعتراف شده است.
وی از حق داشتن دفاعیه و وکیل انتخابی محروم بوده و اجازه حضور در دادگاه های خویش را نداشت.
و سرانجام در سحرگاه چهارشنبه ۲۴ تیر سربدار شد.
#حکومت_جنگ_کشتار_اعدام باز نشر خیزش. @khizesche
@zan_j
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🍁🍂
🔻روز گذشته بیمارستان خمینی فریدونکنار استان مازندران: کار به جایی کشیده است که مخزن های آب بیمارستان را ماشین آتشنشانی پر میکند
انجا مشکل آب داشته باشه یعنی فاتحه
#بی_آبی
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
🔻روز گذشته بیمارستان خمینی فریدونکنار استان مازندران: کار به جایی کشیده است که مخزن های آب بیمارستان را ماشین آتشنشانی پر میکند
انجا مشکل آب داشته باشه یعنی فاتحه
#بی_آبی
https://t.me/GEtehadbazneshastegan باز نشر خیزش. @khizesche
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
.
فریاد جوان بلوچ، خطاب به مسئولین جنایتکار و جنگ طلب جمهوری اسلامی ایران:
♦️ ما نفس می خواهیم
نه جنگ، مردم خستهاند رفع زحمت کنید!
♦️این فریاد، خوندل مردمی ست که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و خسته از سایه ی سنگین جنگ و ناامنی، در پی نابودی این حکومت ظلم و جور، به دست توانای مردم مبارز ایران هستند.
باز نشر خیزش. @khizesche
جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵
https://t.me/taleaeh
فریاد جوان بلوچ، خطاب به مسئولین جنایتکار و جنگ طلب جمهوری اسلامی ایران:
♦️ ما نفس می خواهیم
نه جنگ، مردم خستهاند رفع زحمت کنید!
♦️این فریاد، خوندل مردمی ست که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و خسته از سایه ی سنگین جنگ و ناامنی، در پی نابودی این حکومت ظلم و جور، به دست توانای مردم مبارز ایران هستند.
باز نشر خیزش. @khizesche
جمعه ۲۶ تیر ۱۴۰۵
https://t.me/taleaeh
#در_چنین_روزی ۲۵ تیر ۱۳۱۷، آوتیس میکائیلیان (حبیب سلطانزاده) از بنیانگذاران حزب فرقه کمونیست ایران، در دورهی تصفیهسازی استالین موسوم به یژوف شینا به بهانه جاسوسی برای نازیها کشته شد.
«جنبش انقلابیئی که فقط علیه یک یا دو عامل از عوامل سه گانه ارتجاع [امپریالیسم، سلطنت، اربابان] مبارزه کند، شکست آتی خود را در بطن خویش به همراه دارد.»
آوتیس در جوانی از هواداران حزب سوسیال دموکراتیک ارمنستان، هنچاک بود و در سال ۱۲۹۰ و در پتروگراد به حزب بلشویک و فعالانه در انقلاب اکتبر نقش بازی کرد. پس از پیروزی انقلاب به باکو رفت و کنار چندی چون حیدر عمو اوغلو، کریم نیکبین و پیشهوری به عضویت در کمیته مرکزی فرقه عدالت درآمد. و در سال ۱۲۹۹ همراه با دیگران حزب کمونیست ایران را در انزلی تاسیس کرد. او همچنین یکی از سازماندهان اصلی اعتصاب عظیم پالایشگاه نفت آبادان در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۸ بود.
آوتیس میکالئیلیان در کتاب «انکشاف اقتصادی ایران» مینویسد:«سلطه خارجی مانع دائمی انکشاف آزادانه زندگی اجتماعی در کشورهای مستعمره و نیمه مستعمره است و بنابراین نخستین گام انقلاب باید سرنگون کردن این سلطه باشد. اما این امر به هیچ وجه به معنای پذیرش امیال سرمایهداری بومی نبوده و به معنای گشایش راه برای آزادی پرولتاریای مستعمره است … بنابراین وظیفه اصلی جنبش دهقانی، صرفاً مبارزه برضد بقایای فئودالیسم نیست. این مبارزه کافی نیست. علاوه بر این، باید سعی نمود که جنبش دهقانی ماهیت انقلابی هر چه بیشتر داده شود و شوراهای دهقانی تشکیل گردد.»
پس از اعدام آوتیس میکالئیلیان، در دوران نیکیتا خروشچف از او اعاده حیثیت شد. https://t.me/negarestankhizesche023/4786 برای دیدن سایر آثار او میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:nashr.de/1/solt/as.htm
@TarTaKar
«جنبش انقلابیئی که فقط علیه یک یا دو عامل از عوامل سه گانه ارتجاع [امپریالیسم، سلطنت، اربابان] مبارزه کند، شکست آتی خود را در بطن خویش به همراه دارد.»
آوتیس در جوانی از هواداران حزب سوسیال دموکراتیک ارمنستان، هنچاک بود و در سال ۱۲۹۰ و در پتروگراد به حزب بلشویک و فعالانه در انقلاب اکتبر نقش بازی کرد. پس از پیروزی انقلاب به باکو رفت و کنار چندی چون حیدر عمو اوغلو، کریم نیکبین و پیشهوری به عضویت در کمیته مرکزی فرقه عدالت درآمد. و در سال ۱۲۹۹ همراه با دیگران حزب کمونیست ایران را در انزلی تاسیس کرد. او همچنین یکی از سازماندهان اصلی اعتصاب عظیم پالایشگاه نفت آبادان در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۸ بود.
آوتیس میکالئیلیان در کتاب «انکشاف اقتصادی ایران» مینویسد:«سلطه خارجی مانع دائمی انکشاف آزادانه زندگی اجتماعی در کشورهای مستعمره و نیمه مستعمره است و بنابراین نخستین گام انقلاب باید سرنگون کردن این سلطه باشد. اما این امر به هیچ وجه به معنای پذیرش امیال سرمایهداری بومی نبوده و به معنای گشایش راه برای آزادی پرولتاریای مستعمره است … بنابراین وظیفه اصلی جنبش دهقانی، صرفاً مبارزه برضد بقایای فئودالیسم نیست. این مبارزه کافی نیست. علاوه بر این، باید سعی نمود که جنبش دهقانی ماهیت انقلابی هر چه بیشتر داده شود و شوراهای دهقانی تشکیل گردد.»
پس از اعدام آوتیس میکالئیلیان، در دوران نیکیتا خروشچف از او اعاده حیثیت شد. https://t.me/negarestankhizesche023/4786 برای دیدن سایر آثار او میتوانید به لینک زیر مراجعه کنید:nashr.de/1/solt/as.htm
@TarTaKar
Telegram
نگارستان خیزش