رد شبهات خوارج

در اوایل دهه 1980، نسلی از شیوخ ظهور کردند که خود را شیوخ صحوه (به فارسی: بیداری اسلامی) می‌نامیدند.
کسانی امثال سلمان العوده در بُرَیده در سعودی، عوض القرنی و عائض القرنی در أبها در سعودی، سفر الحوالی در جده در سعودی، ناصر العمر و سعد البُرَیک در ریاض، نبیل العوضی و محمد العوضی در کویت، عبدالحمید کِشک، ابوسحاق الحوینی و محمد حسان در مصر.‏
این دوره، دوران حضور علمای بزرگی چون شیخ ابن باز، شیخ ابن عثیمین، شیخ آلبانی، شیخ عبدالرزاق عفیفی، شیخ عبدالله التویجری و جمع کثیری از شیوخ نجد بود.
دعوت سلفیت در این دوره به وضوح و آشکارا در حال گسترش بود و شرک و بدعت‌ها تقریباً از بین رفته بودند و حتی اگر وجود داشتند، در تنگنا بودند و مردم در مسائل خود به علمای کبار مراجعه می‌کردند.
به ناگاه مشایخ صحوه ظهور کردند.
کدام صحوه؟ کدام بیداری؟
نزدیک به نیم قرن مردم را با حکام و انقلاب‌ها و تظاهرات مشغول و صریح و ضمنی از علما انتقاد کردند.
آیا این بیداری است؟
آنها حتی علما را هم به خود مشغول کردند و وقت آنها را برای رد بر مشایخ صحوه، تلف کردند.
علاوه بر این، آنها رویکرد اخوان المسلمین را در لباس سلفیت ظاهر کردند.
یعنی در واقع آنها اخوانی‌هایی بودند که برای پیشبرد اهدافشان، ظاهر سلفی به خود گرفتند.
حتی مردم عادی هم گیج شده بودند.
آنها سلفیت را تحریف و علیه علما شورش به پا کردند و مردم را متفرق نمودند.
هر کسی که حوادث آن دوران را دنبال کرده باشد، به وضوح متوجه می‌شود که آنها با ظهور و وجود خود، تاثیر منفی بر دعوت سلفیت گذاشتند.
ولی در آخر، حاصل تلاش آنها در تمام این سال‌ها چیزی شد که بهار عربی یا در واقع بهار عبری نام گرفت.
کشورها را ویران و مردم را آواره کردند.
این انقلاب‌ها که باعث ریختن خون صدها هزار مسلمان شد، ثمره‌ی دعوت و رویکردشان و تحریف دین خدا بود.‏
بیداری که از آن دم می‌زنند، همین است.
آنها اگر راست می گفتند خود را شیوخ غفلت می نامیدند.
از منهج پیامبر صلی الله علیه و آله غفلت کردند.
از فهم پیشینیان رضی الله عنهم غفلت کردند.
از منهج علمای بزرگ رحمهم الله غفلت کردند.
از حکمتی که خداوند به خاطر آن مردم را آفریده و پیامبران را فرستاده، غفلت کردند.
آنها توطئه های غیرمسلمانان علیه مسلمانان را نادیده گرفتند.
از وضعیت مردم و آنچه نیاز داشتند غافل شدند.
آنها گسترش شرک و بدعت را نادیده گرفتند تا اینکه مردم دیگر بین توحید و شرک و بین سنت و بدعت تفاوتی قائل نشدند.
این افراد، شری برای ملت و ابزاری برای گسترش جهل و شرک و بدعت و هرج و مرج در کشورهای اسلامی هستند.
الله آنها را هدایت کند و در غیر این صورت، شر آنها را از سر مسلمانان کم نماید.

@Khawareg

‏

3.49K viewsالهاشمی, 17:32