✅ در ھیچ مرام و آیینی، این چنین آبادگری و سازندگی ستایش نشده و به ارزشی والا در پیکر اجتماع تعبیر نگشته است.
ھم چنین، نرسیدن به کشتزار و باغ که ویرانی و خشکی آن را به دنبال داشته باشد، وجدان فرد و اجتماع را بدرد می آورد و افسوس خردمند را برمی انگیزد. «بدحال است زمینی که زمان درازی در انتظار بذر، بذر افشان و کشاورزی مانده است» (وندیداد، فرگرد 3 ،بند 30).
در دین مزدیسنا، بینوایی و بدبختی از کرده ھای اھریمنی است ولی توانگری، رفاه و آسایش، ستایش شده اند.
خانه ای که بینواتر است، دیو دروغ و دزدی و بدکرداری آسان تر در آن راه می یابد.
این دین، بی آن که دشمن بینوایان باشد، دشمن بینوایی است و دستگیری از بینوایان را سفارش می کند.
(شاهنامه ی فردوسی سترگ و فلسفه ی تاریخ ایران، مرتضی ثاقب فر، برگ 145).
ھم چنین در این پیوند در اوستا می خوانیم که «سروش پاک را می ستاییم... کسی که از برای مرد و زن بینوا، پس از فرونشستن خورشید، خانه ای استوار بنا کند را می ستاییم.»
(اوستا، برگردان یسنا از ابراهیم پورداوود، یسنا 57 ،بندهای 9 و 10)
📚 بُن مایه :
پیش درآمدی بر اندیشه ی سیاسی ایرانشهری.
نوشته ی دکتر شاهین نژاد.
برداشت از درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان زنده یاد روان شاد موبدکورش نیکنام.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان 🔺🔺
ھم چنین، نرسیدن به کشتزار و باغ که ویرانی و خشکی آن را به دنبال داشته باشد، وجدان فرد و اجتماع را بدرد می آورد و افسوس خردمند را برمی انگیزد. «بدحال است زمینی که زمان درازی در انتظار بذر، بذر افشان و کشاورزی مانده است» (وندیداد، فرگرد 3 ،بند 30).
در دین مزدیسنا، بینوایی و بدبختی از کرده ھای اھریمنی است ولی توانگری، رفاه و آسایش، ستایش شده اند.
خانه ای که بینواتر است، دیو دروغ و دزدی و بدکرداری آسان تر در آن راه می یابد.
این دین، بی آن که دشمن بینوایان باشد، دشمن بینوایی است و دستگیری از بینوایان را سفارش می کند.
(شاهنامه ی فردوسی سترگ و فلسفه ی تاریخ ایران، مرتضی ثاقب فر، برگ 145).
ھم چنین در این پیوند در اوستا می خوانیم که «سروش پاک را می ستاییم... کسی که از برای مرد و زن بینوا، پس از فرونشستن خورشید، خانه ای استوار بنا کند را می ستاییم.»
(اوستا، برگردان یسنا از ابراهیم پورداوود، یسنا 57 ،بندهای 9 و 10)
📚 بُن مایه :
پیش درآمدی بر اندیشه ی سیاسی ایرانشهری.
نوشته ی دکتر شاهین نژاد.
برداشت از درگاه (:کانال) زرتشت و مزدیسنان زنده یاد روان شاد موبدکورش نیکنام.
✍ رونوشت بردیا بزرگمهر.
۳
@khashatra
پایان 🔺🔺
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز تیر ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۷ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۶ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ تیر = تیشتر ، نماد و نشانه ی باران. @khashatra
#امروز
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز گوش ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۸ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۷ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ گوش = گئوش ، روان جهان.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سود رسان
پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز گوش ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۸ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۷ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ گوش = گئوش ، روان جهان.
✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سود رسان
پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.
@khashatra
#گوش_ایزد
✅ امروز «گوش ایزد» چهاردهمین روز از گاه شمار زرتشتی است.
بنابر گاه شمار زرتشتی ، هر ماه، ٣٠ روز دارد و هر کدام از این ٣٠ روز ، نامی.
و امروز ، روزی ست که نامش «گوش» است.
گوش ، یک ایزد است و عنوان ایزد برای آن چیزهایی کاربری دارد که ستودنی هستند ، یعنی دادههای نیک اهورایی که در خور ستایشند.
گوشایزد ، ستودنی است آن اندازه که هتا یکی از یشت های اوستا ، به این ایزد ویژه شده است. «گوشیشت» یا «درواسپیشت» ، آن یشتی است که در آن از «گوشایزد» سخن رفته است.
❇️ واژه ی «گِوش» یا «گئوش» بارها در «گاتها» (سرودههای اشوزرتشت) ، در «اوستا» و در نوشتههای پهلوی آمده است.
واژه ی گئوش هم چون واژگان بسیار دیگری که چم های گوناگون دارند ، چند چم دارد که بیگمان باید در جمله معنایش کرد.
این واژه به چمار «گیتی» و «مجموعه ی آفرینش» و از سویی دیگر به چم «گاو» است ، البته این چم یعنی گاو نیز در استوره های ایرانی ، همان «آفریده» یا گیتی است.
گوش یا گئوش در اوستا هم به چم گاو و هم به چم گیتی آمده است.
«اورو» نیز كه به چم روان است همراه با واژهی گئوش ، معنی روان جهان یا روان گاو را میرساند.
«گئوشارورون» نگاه دار گلهها و چارپایان سودمند است.
گاو در استورهها ، نماد گیتی ست و از دیدگاه فلسفی نماد زندگی دنیوی و خاكی است.
بنابر باور ایرانیان گوشایزد ، پاسدار و نگهبان جانداران سودمند است که این خویش کاری با چم این ایزد ، همخوانی دارد.
یعنی آزردن جانداران سودمند به نوعی به چم آزار آفرینش ، به چم آزار گیتیست.
ایزد گوش برای پاسداری از جانداران سودمند ، به همراهیِ «ماه ایزد» و «رامایزد» به یاریِ«وهمن امشاسپند» میشتابد.
◀️ پس ماه ایزد ، رامایزد و گوشایزد ، یارانِ «وهمن امشاسپند» در این خویش کاری هستند.
❇️ زرتشتیان از دیرباز در این ۴ روز از ریختن خون جانوران سودمند و از خوردن گوشت آن ها پرهیز میکنند و این کار برای نگهبانی از شمار جانوری و تندرستی انسان ها انجام میشود.
پرهیز از کشتن و خوردن جانوران سودمند هم چون یک قرارداد کلی است برای آنکه در این ۴ روز ، جانوران در امان باشند.
تصور کنید که این قرارداد از این دایره ی کوچک (هازمان زرتشتی) فراتر رود و جهانیان در این ۴ روز بر خود بایسته بدانند که از کشتن جانوران سودمند و خوردن خوراکهای گوشتی بپرهیزند ؛ بیگمان که آمار کشتار جانوران به اندازه ی بسیاری پایین خواهد آمد و از سویی برای انسانها تمرینی خواهد بود برای خوردن خوراک های گیاهی.
◀️ روز «گوشایزد» هم چون یک تلنگر ، هر ماه ، به ما «مجموعهی آفرینش» را یاد آوری میکند.
گوشایزد ، هم چون رامایزد و ماه ایزد و وهمنامشاسپند ، تلنگری است تا «گیتی» را از یاد نبریم و یادمان نرود که بخشی از این مجموعه هستیم ، اگر بخشی از هستی را بیازاریم ، آزرده خواهیم شد.
گویند در این روز باید جشن گرفت.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
گوشروز ای نگار مشكین خال ،
گوش بربط بگیر و نیک بمال.
من ز بهر سماع خواهم گوش ،
بی سماعم مدار در هر حال.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
پرورش گوش اورون کن ، گاو به ورز آموز.
◀️ اندرز نامهی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (گوش) اندرون گاو ساله ، به مرز ،
ببند و بیامرز بر گاو ، ورز.
🌺 گل میزورس نماد گوش ایزد است.
@khashatra
✅ امروز «گوش ایزد» چهاردهمین روز از گاه شمار زرتشتی است.
بنابر گاه شمار زرتشتی ، هر ماه، ٣٠ روز دارد و هر کدام از این ٣٠ روز ، نامی.
و امروز ، روزی ست که نامش «گوش» است.
گوش ، یک ایزد است و عنوان ایزد برای آن چیزهایی کاربری دارد که ستودنی هستند ، یعنی دادههای نیک اهورایی که در خور ستایشند.
گوشایزد ، ستودنی است آن اندازه که هتا یکی از یشت های اوستا ، به این ایزد ویژه شده است. «گوشیشت» یا «درواسپیشت» ، آن یشتی است که در آن از «گوشایزد» سخن رفته است.
❇️ واژه ی «گِوش» یا «گئوش» بارها در «گاتها» (سرودههای اشوزرتشت) ، در «اوستا» و در نوشتههای پهلوی آمده است.
واژه ی گئوش هم چون واژگان بسیار دیگری که چم های گوناگون دارند ، چند چم دارد که بیگمان باید در جمله معنایش کرد.
این واژه به چمار «گیتی» و «مجموعه ی آفرینش» و از سویی دیگر به چم «گاو» است ، البته این چم یعنی گاو نیز در استوره های ایرانی ، همان «آفریده» یا گیتی است.
گوش یا گئوش در اوستا هم به چم گاو و هم به چم گیتی آمده است.
«اورو» نیز كه به چم روان است همراه با واژهی گئوش ، معنی روان جهان یا روان گاو را میرساند.
«گئوشارورون» نگاه دار گلهها و چارپایان سودمند است.
گاو در استورهها ، نماد گیتی ست و از دیدگاه فلسفی نماد زندگی دنیوی و خاكی است.
بنابر باور ایرانیان گوشایزد ، پاسدار و نگهبان جانداران سودمند است که این خویش کاری با چم این ایزد ، همخوانی دارد.
یعنی آزردن جانداران سودمند به نوعی به چم آزار آفرینش ، به چم آزار گیتیست.
ایزد گوش برای پاسداری از جانداران سودمند ، به همراهیِ «ماه ایزد» و «رامایزد» به یاریِ«وهمن امشاسپند» میشتابد.
◀️ پس ماه ایزد ، رامایزد و گوشایزد ، یارانِ «وهمن امشاسپند» در این خویش کاری هستند.
❇️ زرتشتیان از دیرباز در این ۴ روز از ریختن خون جانوران سودمند و از خوردن گوشت آن ها پرهیز میکنند و این کار برای نگهبانی از شمار جانوری و تندرستی انسان ها انجام میشود.
پرهیز از کشتن و خوردن جانوران سودمند هم چون یک قرارداد کلی است برای آنکه در این ۴ روز ، جانوران در امان باشند.
تصور کنید که این قرارداد از این دایره ی کوچک (هازمان زرتشتی) فراتر رود و جهانیان در این ۴ روز بر خود بایسته بدانند که از کشتن جانوران سودمند و خوردن خوراکهای گوشتی بپرهیزند ؛ بیگمان که آمار کشتار جانوران به اندازه ی بسیاری پایین خواهد آمد و از سویی برای انسانها تمرینی خواهد بود برای خوردن خوراک های گیاهی.
◀️ روز «گوشایزد» هم چون یک تلنگر ، هر ماه ، به ما «مجموعهی آفرینش» را یاد آوری میکند.
گوشایزد ، هم چون رامایزد و ماه ایزد و وهمنامشاسپند ، تلنگری است تا «گیتی» را از یاد نبریم و یادمان نرود که بخشی از این مجموعه هستیم ، اگر بخشی از هستی را بیازاریم ، آزرده خواهیم شد.
گویند در این روز باید جشن گرفت.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
گوشروز ای نگار مشكین خال ،
گوش بربط بگیر و نیک بمال.
من ز بهر سماع خواهم گوش ،
بی سماعم مدار در هر حال.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
پرورش گوش اورون کن ، گاو به ورز آموز.
◀️ اندرز نامهی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (گوش) اندرون گاو ساله ، به مرز ،
ببند و بیامرز بر گاو ، ورز.
🌺 گل میزورس نماد گوش ایزد است.
@khashatra
#چهار_روز_نبر
✅ روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر ، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران ، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه» ، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم ، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن ، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که ؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی ، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس ،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
✅ روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر ، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران ، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه» ، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم ، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن ، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که ؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی ، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس ،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
#پیمان_به_دین_زرتشت.
✅ این سرود اوستایی که درنیایش های زرتشتی پیوسته خوانده می شود، یادآور پیمان داری پیروان بینش اشوزرتشت است که هرگاه خویشتن را به فروزه های ورجاوند این دین همازور و هماهنگ می گردانند.
مَزْدَیَسْنو. اَهمی. مَزدَیَسنو. زَرَتوشْتریش. فْرَوَرانهِ.آستوتَسًچا. فْرَوَرِتَسْچا.؛
آستویِه. هومَتِم. مَنوُ.
آستویه. هوخْتِم. وَچوُ.
آستویه. هْوَرْشْتِم. شْیَئوُتَنِم.
آستویه. دَئِنام. وَنْگوهیم. مازْدَیَسنیم.
فْرَسپایَه اوُ. خِذْرام.
نیذاسْنِئی. تیشِم. خوَئِت وَدَتام. اَشَه اوُنیم.
یاهایی. تی نامْچا. بوشْ یِه ئین. تی نامْچا.
مَزیش ْتاچا. وَهیش ْتاچا. سًرَئِش تاچا.
یا.آهوئیریش. زَرَتوشْتْریش.
اهورائی. مَزدائی. ویسْپا. وُهو. چینَهمی.
اَئِشا. اَستی. دَئِنَه یاو.
مازدَه یَسنوُئیش. آستو یی تیش.
جَسهَ. مِه. اَوَنْگْهِه. مَزدا. (سه بار)
برگردان سرود ؛
برمی گزینم شیوه ی مزدا پرستی را،
که آورده ی اشوزرتشت است.
و استوارم بر این کیش،
می ستایم اندیشه ی نیک را،
می ستایم گفتار نیک را،
می ستایم کردار نیک را،
می ستایم دین نیک مزدیسنا را،
که دورکننده ی جنگ افزار، نکوهنده ی دشمنی و ستایشگر آشتی و نیک اندیشی است.
که مرتو را به یگانگی با خویش فرا می خواند.
که دینی برای اکنون و آینده است.
نیکوترین، برترین و زیباترین،
که اهورایی و آورده ی اشوزرتشت است.
که اهورامزدا را بنیان نیکی ها می داند.
این است ستایش دین مزداپرستی.
به یاری من بیا ای مزدا...
چم واژگان ؛
دین : کیش، نیروی تمیز دهنده ی نیک و بد، وجدان آگاه و بیدار.
مزدا : دانایی و آگاهی بی کران، دانش پیوسته.
اهورا : دارای هستی، هستی مند.
مزدیسنا : مزداپرستی، پرستاران و هم راهان دانش و آگاهی بی کران.
مرتو : انسان.
مرتوگان: بشر، مردم.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبدکورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
✅ این سرود اوستایی که درنیایش های زرتشتی پیوسته خوانده می شود، یادآور پیمان داری پیروان بینش اشوزرتشت است که هرگاه خویشتن را به فروزه های ورجاوند این دین همازور و هماهنگ می گردانند.
مَزْدَیَسْنو. اَهمی. مَزدَیَسنو. زَرَتوشْتریش. فْرَوَرانهِ.آستوتَسًچا. فْرَوَرِتَسْچا.؛
آستویِه. هومَتِم. مَنوُ.
آستویه. هوخْتِم. وَچوُ.
آستویه. هْوَرْشْتِم. شْیَئوُتَنِم.
آستویه. دَئِنام. وَنْگوهیم. مازْدَیَسنیم.
فْرَسپایَه اوُ. خِذْرام.
نیذاسْنِئی. تیشِم. خوَئِت وَدَتام. اَشَه اوُنیم.
یاهایی. تی نامْچا. بوشْ یِه ئین. تی نامْچا.
مَزیش ْتاچا. وَهیش ْتاچا. سًرَئِش تاچا.
یا.آهوئیریش. زَرَتوشْتْریش.
اهورائی. مَزدائی. ویسْپا. وُهو. چینَهمی.
اَئِشا. اَستی. دَئِنَه یاو.
مازدَه یَسنوُئیش. آستو یی تیش.
جَسهَ. مِه. اَوَنْگْهِه. مَزدا. (سه بار)
برگردان سرود ؛
برمی گزینم شیوه ی مزدا پرستی را،
که آورده ی اشوزرتشت است.
و استوارم بر این کیش،
می ستایم اندیشه ی نیک را،
می ستایم گفتار نیک را،
می ستایم کردار نیک را،
می ستایم دین نیک مزدیسنا را،
که دورکننده ی جنگ افزار، نکوهنده ی دشمنی و ستایشگر آشتی و نیک اندیشی است.
که مرتو را به یگانگی با خویش فرا می خواند.
که دینی برای اکنون و آینده است.
نیکوترین، برترین و زیباترین،
که اهورایی و آورده ی اشوزرتشت است.
که اهورامزدا را بنیان نیکی ها می داند.
این است ستایش دین مزداپرستی.
به یاری من بیا ای مزدا...
چم واژگان ؛
دین : کیش، نیروی تمیز دهنده ی نیک و بد، وجدان آگاه و بیدار.
مزدا : دانایی و آگاهی بی کران، دانش پیوسته.
اهورا : دارای هستی، هستی مند.
مزدیسنا : مزداپرستی، پرستاران و هم راهان دانش و آگاهی بی کران.
مرتو : انسان.
مرتوگان: بشر، مردم.
📚 بُن مایه :
برگرفته از تارنمای روان شاد ؛
موبدکورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز نَبُر به روز ، پیروز و فرخ روز گوش ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۸ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۷ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ گوش = گئوش ، روان جهان. ✔️ نَبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سود رسان پرهیز از خوردن خوراک های گوشت دار.…
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به مهر از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۹ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۸ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ دی به مهر = آفریدگار.
✔️ روز استراحت و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به مهر از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۹ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۸ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ دی به مهر = آفریدگار.
✔️ روز استراحت و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#دی_به_مهر
✅ دی به مهر ، روز پانزدهم از هر ماه در گاه شماری زرتشتیان است.
دی یکی از نام های اهورا مزداست.
«دی» اوستایی «دَثوش» به چم (:معنی) پروردگار و دادار ، آفریننده و جهان دار زیبایی ها است.
در گاهشماری زرتشتی ، روز نخست هر ماه اورمزد روز نامیده می شود و سه روز دیگر به نام اهورامزدای بی همتاست که به واژه ی دی آمده و از آن سخن گفته شده است.
👈 در هر ماه سه روز با نام «دی» شناخته میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز دی در ماه دی را جشن دیگان مینامند.
روزهای هشتم ، پانزدهم و بیست و سوم ماه زرتشتی به نام «دی» است مانند دی به آذر ، روز هشتم هر ماه ، دی به مهر ، روز پانزدهم از هرماه ، دی به دین ، روز بیست و سوم از هر ماه.
برای باز شناختن هر یک از این سه روز ، نام روز پس از آن به واژهی دی پیوند داده شده است برای نمونه فردای روز دی به آذر روز آذر است.
❇️ روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن و آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است.
دی به مهر است مهربانی کن ،
که از همه چیز مهربانی به.
❇️ «سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش»
روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ،
ای ترک ، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی ،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.
🌺 گل کاردک نماد دی به مهر (آفریدگار) است.
@khashatra
✅ دی به مهر ، روز پانزدهم از هر ماه در گاه شماری زرتشتیان است.
دی یکی از نام های اهورا مزداست.
«دی» اوستایی «دَثوش» به چم (:معنی) پروردگار و دادار ، آفریننده و جهان دار زیبایی ها است.
در گاهشماری زرتشتی ، روز نخست هر ماه اورمزد روز نامیده می شود و سه روز دیگر به نام اهورامزدای بی همتاست که به واژه ی دی آمده و از آن سخن گفته شده است.
👈 در هر ماه سه روز با نام «دی» شناخته میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز دی در ماه دی را جشن دیگان مینامند.
روزهای هشتم ، پانزدهم و بیست و سوم ماه زرتشتی به نام «دی» است مانند دی به آذر ، روز هشتم هر ماه ، دی به مهر ، روز پانزدهم از هرماه ، دی به دین ، روز بیست و سوم از هر ماه.
برای باز شناختن هر یک از این سه روز ، نام روز پس از آن به واژهی دی پیوند داده شده است برای نمونه فردای روز دی به آذر روز آذر است.
❇️ روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن و آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است.
دی به مهر است مهربانی کن ،
که از همه چیز مهربانی به.
❇️ «سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش»
روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ،
ای ترک ، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی ،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.
🌺 گل کاردک نماد دی به مهر (آفریدگار) است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز دی به مهر از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. شنبه ۹ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۸ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ دی به مهر = آفریدگار. ✔️ روز استراحت و نیایش همگانی زرتشتیان. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز مهر از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۱۰ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱ مارس سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ مهر = فروغ و روشنایی.
✔️ دیدار پیر مهرایزد.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز مهر از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۱۰ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱ مارس سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ مهر = فروغ و روشنایی.
✔️ دیدار پیر مهرایزد.
@khashatra
#مهر_ایزد
✅ در فرهنگهای فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی دانستهاند.
👈 روز شانزدهم در هر ماه و ماه هفتم سال در گاه شمار زرتشتی مهر نامیده میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن می گیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا میپرداختند.
فرارسیدن روز مهر در ماه مهر را جشن مهرگان مینامند.
مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده میشود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده میشود.
ایزد مهر نگهبان مهر، محبت ، دوستی و عشق ، تدبیر برای یافتن دارایی و خواستهها است.
مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه ی آفتاب یا خورشید است.
مهر ایزد موکل بر فعالیتهای ست که دو طرف دعوا دارند.
هر کجا دو طرف دعوا باشد ایزد مهر به دادگستری ، دوستی ، قول و قرار ، پیمان حاضر است.
مهر یکی از برجستهترین ایزدان در دین زرتشتی ست.
یکی از سه ایزدانی است که نامش در دوازده ماه سال آمده است. یکی از دراز ترین یشتها به مهریشت ویژه شده است.
❇️ فردوسی سترگ میسراید :
«دو مهر است با من که چو آفتاب ،
بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».
ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی میدهد.
مهر نام آتشکدهای نیز بوده است.
◀️ فردوسی سترگ پیرامون آن میسراید :
«چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر ،
فروزان به کردار گردان سپهر»
🌺 گل بنفشه نماد مهر ایزد است.
@khashatra
✅ در فرهنگهای فارسی مهر را ایزدی نشان بر مهر و دوستی و خرد در کارهای مینوی دانستهاند.
👈 روز شانزدهم در هر ماه و ماه هفتم سال در گاه شمار زرتشتی مهر نامیده میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن می گیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا میپرداختند.
فرارسیدن روز مهر در ماه مهر را جشن مهرگان مینامند.
مهر که در اوستا « میثرَ» خوانده میشود، از ایزدان بزرگ پیش از زرتشت است که ایزد فروغ و روشنایی خوانده میشود.
ایزد مهر نگهبان مهر، محبت ، دوستی و عشق ، تدبیر برای یافتن دارایی و خواستهها است.
مهر به دیگر چم (:معنی) گردونه ی آفتاب یا خورشید است.
مهر ایزد موکل بر فعالیتهای ست که دو طرف دعوا دارند.
هر کجا دو طرف دعوا باشد ایزد مهر به دادگستری ، دوستی ، قول و قرار ، پیمان حاضر است.
مهر یکی از برجستهترین ایزدان در دین زرتشتی ست.
یکی از سه ایزدانی است که نامش در دوازده ماه سال آمده است. یکی از دراز ترین یشتها به مهریشت ویژه شده است.
❇️ فردوسی سترگ میسراید :
«دو مهر است با من که چو آفتاب ،
بتابد شب تیره چو بیند آفتاب».
ایزد مهر نماد عشق و زندگی است و به زندگی خانوادگی گرمی میدهد.
مهر نام آتشکدهای نیز بوده است.
◀️ فردوسی سترگ پیرامون آن میسراید :
«چو آذرگشسب و چو خوراد و مهر ،
فروزان به کردار گردان سپهر»
🌺 گل بنفشه نماد مهر ایزد است.
@khashatra
Forwarded from زرتشت و مزدیسنان (Fariba.m)
01
GATHA
سرایش گاتها به همراه ساز تنبور، هات ۲۸
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام
Forwarded from زرتشت و مزدیسنان (Fariba.m)
02
GATHA
سرایش گاتها به همراه ساز تنبور، هات ۲۹
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام
Forwarded from زرتشت و مزدیسنان (Fariba.m)
03
GATHA
سرایش گاتها به همراه ساز تنبور، هات ۳۰
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام
با آوای روانشاد. موبد کوروش نیکنام