This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#جشن_سپندارمذگان_خجسته_باد
۲۹ بهمن خورشیدی برابر با پنجمین روز اسفند در گاهشمار کهن مزدیسی فرخخنده باد.
@khashatra
۲۹ بهمن خورشیدی برابر با پنجمین روز اسفند در گاهشمار کهن مزدیسی فرخخنده باد.
@khashatra
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#زن_در_فرهنگ_ایران
سنگتراشه ی برجسته ی تنگ قندیل در استان پارس، چنار شاهی جان، روستای قندیل، نقشبرجستهای از زمان شاهنشاهی ساسانی در شهر چنارشاهی جان به سوی ممسنی نرسیده به گلگون سمت چپ روستای مظفرآباد و در روستای قندیل است.
این نقشبرجسته نگاری است از شهبانو و شاهنشاه بهرام دوم ساسانی با شهبانو شاپوردختک (دختر شاپورمی شاهنشاه) و هم چنین نوه ی شاپور یکم است.
بهرام در میانه ی نگاره، شاپوردختک در سمت چپ و در پشت سر بهرام دوم به گزارش برخی از باستان شناسان کرتیر (موبد موبدان) در سنگ کنده کاری شدهاست اما در این داستان همگی یکدل نیستند،
و گروهی دیگر نگاره سمت راست را پسر بهرام دوم و شهبانویش شاپوردختک ،بهرام سوم می دانند.
این یادگار فرهنگی در روز ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ۴۵۳۹ بهسرنام یکی از یادگارهای ملی ایران شماره شده است.
کریم رزمجویی، از ساکنان روستای قندیل، نخستین گزارش را مبنی بر بودن این نگاره برجسته در سال ۱۳۴۹ بهاداره ی فرهنگ و هنر شیراز گزارش کرد، در سال ۱۳۵۰ علیاکبر سرفراز، رئیس وخت هیات باستانشناسی،
با چاپ مقالهای این اثر را شناسایی کرد.
گزینش ونگرش: روانشاد موبد کورش نیکنام
@khashatra
سنگتراشه ی برجسته ی تنگ قندیل در استان پارس، چنار شاهی جان، روستای قندیل، نقشبرجستهای از زمان شاهنشاهی ساسانی در شهر چنارشاهی جان به سوی ممسنی نرسیده به گلگون سمت چپ روستای مظفرآباد و در روستای قندیل است.
این نقشبرجسته نگاری است از شهبانو و شاهنشاه بهرام دوم ساسانی با شهبانو شاپوردختک (دختر شاپورمی شاهنشاه) و هم چنین نوه ی شاپور یکم است.
بهرام در میانه ی نگاره، شاپوردختک در سمت چپ و در پشت سر بهرام دوم به گزارش برخی از باستان شناسان کرتیر (موبد موبدان) در سنگ کنده کاری شدهاست اما در این داستان همگی یکدل نیستند،
و گروهی دیگر نگاره سمت راست را پسر بهرام دوم و شهبانویش شاپوردختک ،بهرام سوم می دانند.
این یادگار فرهنگی در روز ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ۴۵۳۹ بهسرنام یکی از یادگارهای ملی ایران شماره شده است.
کریم رزمجویی، از ساکنان روستای قندیل، نخستین گزارش را مبنی بر بودن این نگاره برجسته در سال ۱۳۴۹ بهاداره ی فرهنگ و هنر شیراز گزارش کرد، در سال ۱۳۵۰ علیاکبر سرفراز، رئیس وخت هیات باستانشناسی،
با چاپ مقالهای این اثر را شناسایی کرد.
گزینش ونگرش: روانشاد موبد کورش نیکنام
@khashatra
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#نماهنگ_جشن_اسفندگان
جشن اسفندی است و روزی خوش
کهن آیین شاد ایرانی.
خاک در جنبش و زمین در جوش
روز بانوی رادِ ایرانی
سالِ نو در کمینِ سالِ کهن
روزِ جشن و زمانِ بیداریست
سبز پوشانِ خاک در راهند
زندگی در تنِ زمین جاری ست.....
🎤 سرایش و آوایش: استاد هما ارژنگی.
@khashatra
جشن اسفندی است و روزی خوش
کهن آیین شاد ایرانی.
خاک در جنبش و زمین در جوش
روز بانوی رادِ ایرانی
سالِ نو در کمینِ سالِ کهن
روزِ جشن و زمانِ بیداریست
سبز پوشانِ خاک در راهند
زندگی در تنِ زمین جاری ست.....
🎤 سرایش و آوایش: استاد هما ارژنگی.
@khashatra
#سپندارمزدگان_خجسته_باد
🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊
✅ این دل نوشته پیشکش به روانِ پاک و فروهر آزاد شده ی همه ی فرشتگان در خون تپیده و به آسمان رسیده ی این کهن سرزمین پر درد است.
آن ها که پژواکِ خروشِ بلندِ آزادی ایران اند و جاودانه می مانند.
🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊
سپندارمذگان، روز ستایش زن ایرانی و پاسداشتِ زمینِ بارور و سپند، شاد باد.💐
ای زن ایرانی ، تو را میستایم ،
تو را که با قامت افراشته ی اساتیری ، بر بلندای ستیغ شکوه و پایداری ایستادهای و دست هایت بر ابرهای نقرهگون میسایند.
🌾💐🌿💐🍃💐🌱💐
ای زن ایرانی ، ای جاودانه ی سپند ،
ای نماد دلداری و دلاوری ، تو چونان جویباری همیشه در همه جا و همه گاه پویا و پر توان به پیش میروی.
🌾💐🌿💐🍃💐🌱💐
سیمای با شکوهت در کنار چهره ی آن همه گُردانی که در بلندای دوران در شاهراه فر و شکوه تاختهاند و پیشانی بلندت که در زیر تیغ خورشید می درخشد و نگاه فروزانت که چونان خنجری سینهی بدخواه را می شکافد در آینهی جانم جلوهگر است.
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
ای زن ایرانی ؛
ای رودابه ی رستم زا ،
ای گردآفرید سلحشور ،
آرتمیس ای دریا سالار نامدار...
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
زر بانو ، ای فرزند دلاور رستمِ رویینتن که پهلوانانی چونان زال و آذر برزین و تخوار را از بند دشمن رهانیدهای،
🌱💐🌾💐🌿💐🍃💐
یوتاب ، ای زن نامدار که در کنار برادرت آریو برزن با اسکندر گجستک مقدونی و سپاهیانش نبرد کرده و سالیان دراز با مهر و داد بر خطه ی"آتروپان" فرمان رانده ای،
🌾💐🌱💐🍃💐🌿💐
و یا تو "کاساندان" ، همسر کورش بزرگ برترین مرد رهایی بخش ستم دیدگان از دست ددان و ددمنشان ، ای همیشه بزرگ دوران ، که در کنارش بر بیست و هشت سرزمین بر آیین راستی و نیکی بودهای،
🌱💐🌾💐🌿💐🍃💐
امروز به یادبودتان زنجیری پیوسته از دلاوری و مهر و فروتنی و پاکی فراهم میآورم و آن را بر گردن یکایک شیرزنان و دوشیزگان کهن مرز و بوم آریاییم میآویزم و ندای آزادگی را که از گلوگاه شان به سوی آسمان ها ره می گشاید به فروهرِ پاک تان پیشکش میکنم.
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
✍ استاد هما ارژنگی.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊
✅ این دل نوشته پیشکش به روانِ پاک و فروهر آزاد شده ی همه ی فرشتگان در خون تپیده و به آسمان رسیده ی این کهن سرزمین پر درد است.
آن ها که پژواکِ خروشِ بلندِ آزادی ایران اند و جاودانه می مانند.
🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊🕊
سپندارمذگان، روز ستایش زن ایرانی و پاسداشتِ زمینِ بارور و سپند، شاد باد.💐
ای زن ایرانی ، تو را میستایم ،
تو را که با قامت افراشته ی اساتیری ، بر بلندای ستیغ شکوه و پایداری ایستادهای و دست هایت بر ابرهای نقرهگون میسایند.
🌾💐🌿💐🍃💐🌱💐
ای زن ایرانی ، ای جاودانه ی سپند ،
ای نماد دلداری و دلاوری ، تو چونان جویباری همیشه در همه جا و همه گاه پویا و پر توان به پیش میروی.
🌾💐🌿💐🍃💐🌱💐
سیمای با شکوهت در کنار چهره ی آن همه گُردانی که در بلندای دوران در شاهراه فر و شکوه تاختهاند و پیشانی بلندت که در زیر تیغ خورشید می درخشد و نگاه فروزانت که چونان خنجری سینهی بدخواه را می شکافد در آینهی جانم جلوهگر است.
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
ای زن ایرانی ؛
ای رودابه ی رستم زا ،
ای گردآفرید سلحشور ،
آرتمیس ای دریا سالار نامدار...
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
زر بانو ، ای فرزند دلاور رستمِ رویینتن که پهلوانانی چونان زال و آذر برزین و تخوار را از بند دشمن رهانیدهای،
🌱💐🌾💐🌿💐🍃💐
یوتاب ، ای زن نامدار که در کنار برادرت آریو برزن با اسکندر گجستک مقدونی و سپاهیانش نبرد کرده و سالیان دراز با مهر و داد بر خطه ی"آتروپان" فرمان رانده ای،
🌾💐🌱💐🍃💐🌿💐
و یا تو "کاساندان" ، همسر کورش بزرگ برترین مرد رهایی بخش ستم دیدگان از دست ددان و ددمنشان ، ای همیشه بزرگ دوران ، که در کنارش بر بیست و هشت سرزمین بر آیین راستی و نیکی بودهای،
🌱💐🌾💐🌿💐🍃💐
امروز به یادبودتان زنجیری پیوسته از دلاوری و مهر و فروتنی و پاکی فراهم میآورم و آن را بر گردن یکایک شیرزنان و دوشیزگان کهن مرز و بوم آریاییم میآویزم و ندای آزادگی را که از گلوگاه شان به سوی آسمان ها ره می گشاید به فروهرِ پاک تان پیشکش میکنم.
🌾💐🌿💐🌱💐🍃💐
✍ استاد هما ارژنگی.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز سپندارمزد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۲۹ بهمن ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۸ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ سپندارمزد = فروتنی پاک و سپند. ✔️ جشن سپندارمزدگان خجسته باد. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز خورداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۳۰ بهمن ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۹ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ خورداد = هئورتات ، رسایی و کمال.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز خورداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۳۰ بهمن ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۹ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ خورداد = هئورتات ، رسایی و کمال.
@khashatra
#خورداد_امشاسپند
✅ خورداد پنجمین امشاسپند و پاس دارنده ی آب ها و سرسبزی است.
آب در كنار سه آخشیج دیگر (خاک ، هوا ، آتش) در میان ایرانیان باستان از اهمیت ویژهای برخوردار بوده است.
وجود ایزدان گوناگون موكل بر آن و نوشتههای ایرانی و انیرانی همه گواه اهمیت این آخشیج است در میان ایرانیان باستان و زرتشتیان و در نظر ایرانیان ، زاستار (:طبیعت) جایگاه والایی دارد و عناصر آن شایسته ی گرامی داشت و دارای تقدس ویژهای است.
آب ، باد ، خاک و آتش در دین اشوزرتشت و در فرهنگ و سنت ایرانی چهار آخشیج سپند است كه برای هر یک از آن ها فرشته ی ویژهای تعیین شده و خویش کاری فرد زرتشتی است که محیط زیست را در حد توان پاک نگاه دارد.
آب نه تنها سپند است بلكه آشامیده شده و در امور جاری زندگی به مصرف میرسد. عنصری كه وحدت آن نماد یكتایی اهورامزدا و كثرت آن جلوهگاه تمام پدیده های جهان هستی است ، از چكه ی باران تا اقیانوس پهناور و از آب آرام چاه تا سیل جاری در بستر رودها موجد و مولد زندگی است.
👈 خورداد امشاسپند ششمین روز ماه و سومین ماه سال در گاه شمار زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز خورداد در ماه خورداد را جشن خوردادگان مینامند.
یشت چهارم كه به نام خورداد یشت خوانده میشود ، به طوری كه این فرشته در جهان مینوی نماد كمال اهورامزدا و در جهان جسمانی نگهبان آب است.
خورداد در اوستا «هـَئوروَتات» و در پهلوی «خُردات» یا «هُردات» به چم رسایی و کمال است که در گات ها یکی از فروزههای اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از هفت امشاسپند و نماد رسایی اهورا مزدا است.
بخش هئوروه که صفت است به چم رسا ، همه ، درست و کامل.
بخش دوم تات که پسوند است برای اسم ، بنابراین هئوروتات به چم کمال و رسایی است.
خورداد نماینده رسایی و کمال اهورامزداست.
خورداد ، امشاسپند بانویی است که نگهداری از آبها در این جهان ، خویش کاری اوست و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری میکند از این روی در آیین ، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد میشود و در گیتی به نگهبانی آب گماشته شده است.
ایزدان تیر و باد و فروردین از همکاران خورداد هستند.
در گات ها ، از خورداد و اَمُرداد پیوسته در کنار یک دیگر یاد میشود و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند ، پاس دارنده ی آب ها و گیاهاناند که به یاری مردمان میآیند و تشنگی و گرسنگی را شکست میدهند.
در یسنا ، هات ۴۷ ، آمدهاست که اهورامزدا رسایی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
در متنهای کهن امشاسپند خورداد : چهارمین یشت از یشت های بیست و یک گانهی اوستا ، ویژه ستایش و نیایش امشاسپند بانو خورداد است که در آن یشت از زبان اهورا مزدا یادآور میشود که «… یاری و رستگاری و رامش و بهروزی خورداد را برای مردمان اشون بیافریدم…» و سپس تاکید میشود هر آن کس که خورداد را بستاید همانند آن است که همه ی امشاسپندان را ستایش کرده است.
در بندهش نیز درباره ی خورداد آمدهاست : «… ششم از مینویان ، خورداد است ؛ او از آفرینش گیتی ، آب را به خویش پذیرفت..» ، چنین گوید : هستی ، زایش و پرورش همه موجودات مادی جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست…»
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
خورداد روز داد نباشد كه بامداد ،
از لهو و خرمی بستانی ز باده داد.
از باده جوی شادی و از باده باش خوش ،
بی باده این جهان ، صنما بادگیر ، باد.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
جوی کن.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خورداد) جوی نوین کن روان ،
(اَمُرداد) بیخ نو اندر نشان.
🌺 گل سوسن نماد خورداد امشاسپند است.
@khashatra
✅ خورداد پنجمین امشاسپند و پاس دارنده ی آب ها و سرسبزی است.
آب در كنار سه آخشیج دیگر (خاک ، هوا ، آتش) در میان ایرانیان باستان از اهمیت ویژهای برخوردار بوده است.
وجود ایزدان گوناگون موكل بر آن و نوشتههای ایرانی و انیرانی همه گواه اهمیت این آخشیج است در میان ایرانیان باستان و زرتشتیان و در نظر ایرانیان ، زاستار (:طبیعت) جایگاه والایی دارد و عناصر آن شایسته ی گرامی داشت و دارای تقدس ویژهای است.
آب ، باد ، خاک و آتش در دین اشوزرتشت و در فرهنگ و سنت ایرانی چهار آخشیج سپند است كه برای هر یک از آن ها فرشته ی ویژهای تعیین شده و خویش کاری فرد زرتشتی است که محیط زیست را در حد توان پاک نگاه دارد.
آب نه تنها سپند است بلكه آشامیده شده و در امور جاری زندگی به مصرف میرسد. عنصری كه وحدت آن نماد یكتایی اهورامزدا و كثرت آن جلوهگاه تمام پدیده های جهان هستی است ، از چكه ی باران تا اقیانوس پهناور و از آب آرام چاه تا سیل جاری در بستر رودها موجد و مولد زندگی است.
👈 خورداد امشاسپند ششمین روز ماه و سومین ماه سال در گاه شمار زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز خورداد در ماه خورداد را جشن خوردادگان مینامند.
یشت چهارم كه به نام خورداد یشت خوانده میشود ، به طوری كه این فرشته در جهان مینوی نماد كمال اهورامزدا و در جهان جسمانی نگهبان آب است.
خورداد در اوستا «هـَئوروَتات» و در پهلوی «خُردات» یا «هُردات» به چم رسایی و کمال است که در گات ها یکی از فروزههای اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از هفت امشاسپند و نماد رسایی اهورا مزدا است.
بخش هئوروه که صفت است به چم رسا ، همه ، درست و کامل.
بخش دوم تات که پسوند است برای اسم ، بنابراین هئوروتات به چم کمال و رسایی است.
خورداد نماینده رسایی و کمال اهورامزداست.
خورداد ، امشاسپند بانویی است که نگهداری از آبها در این جهان ، خویش کاری اوست و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری میکند از این روی در آیین ، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد میشود و در گیتی به نگهبانی آب گماشته شده است.
ایزدان تیر و باد و فروردین از همکاران خورداد هستند.
در گات ها ، از خورداد و اَمُرداد پیوسته در کنار یک دیگر یاد میشود و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند ، پاس دارنده ی آب ها و گیاهاناند که به یاری مردمان میآیند و تشنگی و گرسنگی را شکست میدهند.
در یسنا ، هات ۴۷ ، آمدهاست که اهورامزدا رسایی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
در متنهای کهن امشاسپند خورداد : چهارمین یشت از یشت های بیست و یک گانهی اوستا ، ویژه ستایش و نیایش امشاسپند بانو خورداد است که در آن یشت از زبان اهورا مزدا یادآور میشود که «… یاری و رستگاری و رامش و بهروزی خورداد را برای مردمان اشون بیافریدم…» و سپس تاکید میشود هر آن کس که خورداد را بستاید همانند آن است که همه ی امشاسپندان را ستایش کرده است.
در بندهش نیز درباره ی خورداد آمدهاست : «… ششم از مینویان ، خورداد است ؛ او از آفرینش گیتی ، آب را به خویش پذیرفت..» ، چنین گوید : هستی ، زایش و پرورش همه موجودات مادی جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست…»
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
خورداد روز داد نباشد كه بامداد ،
از لهو و خرمی بستانی ز باده داد.
از باده جوی شادی و از باده باش خوش ،
بی باده این جهان ، صنما بادگیر ، باد.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
جوی کن.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خورداد) جوی نوین کن روان ،
(اَمُرداد) بیخ نو اندر نشان.
🌺 گل سوسن نماد خورداد امشاسپند است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز خورداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۳۰ بهمن ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۹ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ خورداد = هئورتات ، رسایی و کمال. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز اَمُرداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۰ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز اَمُرداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۰ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی.
@khashatra
#امرداد_امشاسپند
✅ خویش کاری اَمُرداد امشاسپند در جهان استومند (:مادی) نگهبانی از گیاهان روی زمین و سرسبز و بارور نگاه داشتن آن ها ست و با توجه به این که وی نماد جاودانگی و بیمرگی و جوانی همیشگی است.
❇️ مسعود سعد سلمان گوید :
«روز اَمُرداد مژده داد بدان ،
که جهان شد به طبع باز جوان.»
در بندهش درباره ی این امشاسپندبانو میخوانیم : «اَمُرداد بیمرگ سرور گیاهان بیشمار است زیرا او را به گیتی گیاه خویش است.
گیاهان را رویاند و رمه گوسفند را افزاید ؛ زیرا همه ی دامها از او خورند و زیست کنند.
به فَرَشکَرت (:تازه کردن جهان) ، سوشیانت و نوسازی جهان نیز اَنوش از اَمُرداد آرایند.
اگر کسی گیاه را رامش و خرمی بخشد یا بیازارد ، آن گاه اَمُرداد از او آسوده یا آزرده میشود.
اَمُرداد امشاسپند همیشه با خورداد امشاسپند (نگهبان آب) همراه است.
در جهان خاکی ، نگهبانی گیاهان و رستنیها به او سپرده شده است.
👈 اَمِرتات : جاودانگی ، ماندگار و بی مرگی نام هفتمین روز ماه و پنجمین ماه سال در گاه شمار زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز اَمُرداد در ماه اَمُرداد را جشن اَمُردادگان مینامند.
اَ، واگ (واژه) نفی هست، مِر : به چم مردن و مرگ ، تات. پسوند اَمُرداد به پارسی آمده است.
در آفرینش نگهبان گیاهان و رستنی هست، دو گام امشاسپندان خورداد و اَمُرداد به هم پیوسته هستند.
آدمی بتواند این دو رده از زندگی را به وارستگی برساند و به رسایی برسد خود به خود به بی مرگی و جاودانگی هم خواهد رسید.
اهورامزدا خوشی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را به کسی میبخشد که در دنیا اندیشه و گفتار و کردارش نیک باشد.
چه نیکوست در این روز به آینده اندیشیدن و برای آینده برنامهریزی کردن.
در اوستا اَمَرتات و در فارسی اَمُرداد بنابراین اَمُرداد یعنی بی مرگی و آسیب ندیدنی یا جاودانی.
پس واژه ی “مرداد” در ادب مزدیسنا جایی ندارد.
✳️ در گات ها ، یسنا ۵۱ ، بند ٧ میخوانیم :
كس به هفت رده ، اهورامزدا ، روان ، نیک اندیشی ، بهترین راستی ، شهریاری مینوی ، آرمان سپند ، رسایی و بالندگی بی مرگی ، جاودانگی برسد و بر راه آیین راستی مىرود ، از بخشایش دو مینویی اهورامزدا به پاداش خواهد رسید خوشی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را دارا مى شود.
❇️ «مسعود سعد سلمان» میسراید :
روز اَمُرداد مژده داد بداند ،
كه جهان شد به طبع باز خواند.
◀️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
روز اَمُرداد مژده داد بدان ،
كه جهان شد به طبع باز جوان.
عدل بارید بر جهان یک سر ،
دولت و ملک شهریار جهان.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دار و درخت بنشان.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خورداد) جوی نوین کن روان ، اَمُرداد بیخ نو اندر نشان.
🌺 گل چمبک نماد اَمُرداد امشاسپند است.
@khashatra
✅ خویش کاری اَمُرداد امشاسپند در جهان استومند (:مادی) نگهبانی از گیاهان روی زمین و سرسبز و بارور نگاه داشتن آن ها ست و با توجه به این که وی نماد جاودانگی و بیمرگی و جوانی همیشگی است.
❇️ مسعود سعد سلمان گوید :
«روز اَمُرداد مژده داد بدان ،
که جهان شد به طبع باز جوان.»
در بندهش درباره ی این امشاسپندبانو میخوانیم : «اَمُرداد بیمرگ سرور گیاهان بیشمار است زیرا او را به گیتی گیاه خویش است.
گیاهان را رویاند و رمه گوسفند را افزاید ؛ زیرا همه ی دامها از او خورند و زیست کنند.
به فَرَشکَرت (:تازه کردن جهان) ، سوشیانت و نوسازی جهان نیز اَنوش از اَمُرداد آرایند.
اگر کسی گیاه را رامش و خرمی بخشد یا بیازارد ، آن گاه اَمُرداد از او آسوده یا آزرده میشود.
اَمُرداد امشاسپند همیشه با خورداد امشاسپند (نگهبان آب) همراه است.
در جهان خاکی ، نگهبانی گیاهان و رستنیها به او سپرده شده است.
👈 اَمِرتات : جاودانگی ، ماندگار و بی مرگی نام هفتمین روز ماه و پنجمین ماه سال در گاه شمار زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز اَمُرداد در ماه اَمُرداد را جشن اَمُردادگان مینامند.
اَ، واگ (واژه) نفی هست، مِر : به چم مردن و مرگ ، تات. پسوند اَمُرداد به پارسی آمده است.
در آفرینش نگهبان گیاهان و رستنی هست، دو گام امشاسپندان خورداد و اَمُرداد به هم پیوسته هستند.
آدمی بتواند این دو رده از زندگی را به وارستگی برساند و به رسایی برسد خود به خود به بی مرگی و جاودانگی هم خواهد رسید.
اهورامزدا خوشی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را به کسی میبخشد که در دنیا اندیشه و گفتار و کردارش نیک باشد.
چه نیکوست در این روز به آینده اندیشیدن و برای آینده برنامهریزی کردن.
در اوستا اَمَرتات و در فارسی اَمُرداد بنابراین اَمُرداد یعنی بی مرگی و آسیب ندیدنی یا جاودانی.
پس واژه ی “مرداد” در ادب مزدیسنا جایی ندارد.
✳️ در گات ها ، یسنا ۵۱ ، بند ٧ میخوانیم :
كس به هفت رده ، اهورامزدا ، روان ، نیک اندیشی ، بهترین راستی ، شهریاری مینوی ، آرمان سپند ، رسایی و بالندگی بی مرگی ، جاودانگی برسد و بر راه آیین راستی مىرود ، از بخشایش دو مینویی اهورامزدا به پاداش خواهد رسید خوشی خورداد و جاودانگی اَمُرداد را دارا مى شود.
❇️ «مسعود سعد سلمان» میسراید :
روز اَمُرداد مژده داد بداند ،
كه جهان شد به طبع باز خواند.
◀️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
روز اَمُرداد مژده داد بدان ،
كه جهان شد به طبع باز جوان.
عدل بارید بر جهان یک سر ،
دولت و ملک شهریار جهان.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دار و درخت بنشان.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خورداد) جوی نوین کن روان ، اَمُرداد بیخ نو اندر نشان.
🌺 گل چمبک نماد اَمُرداد امشاسپند است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز اَمُرداد امشاسپند و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۱ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۰ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ اَمُرداد = بی مرگی و جاودانگی. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به آذر و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۱ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ دی به آذر = آفریدگار.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز دی به آذر و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۱ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ دی به آذر = آفریدگار.
✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان.
@khashatra
#دی_به_آذر
✅ دی به آذر ، روز هشتم از هر ماه در گاه شماری زرتشتیان است.
دی یکی از نامهای اهورامزداست.
«دی» (اوستایی:«دَثوش») به چم (:معنی) پروردگار ، دادار ، آفریننده و جهاندار زیباییها است.
در گاه شماری زرتشتی ، روز نخست هر ماه اورمزد روز نامیده میشود ، سه روز دیگر به نام اهورامزدای بیهمتاست که به واژهی دی آمده و از آن سخن گفته شده است.
👈 در هر ماه سه روز با نام «دی» شناخته میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز دی در ماه دی را جشن دیگان مینامند.
روزهای هشتم ، پانزدهم و بیست و سوم ماه زرتشتی به نام «دی» است مانند دی به آذر ، روز هشتم هر ماه ، دی به مهر ، روز پانزدهم از هرماه ، دی به دین ، روز بیست و سوم از هر ماه.
برای باز شناختن هر یک از این سه روز ، نام روز پس از آن به واژهی دی پیوند داده شده است برای نمونه فردای روز دی به آذر روز آذر است.
❇️ روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن ، آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ،
ای ترک ، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی ،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.
اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
سر شوی و موی و ناخن پیرای ،
🌺 گل بادرنگ بویه نماد دی به آذر است.
@khashatra
✅ دی به آذر ، روز هشتم از هر ماه در گاه شماری زرتشتیان است.
دی یکی از نامهای اهورامزداست.
«دی» (اوستایی:«دَثوش») به چم (:معنی) پروردگار ، دادار ، آفریننده و جهاندار زیباییها است.
در گاه شماری زرتشتی ، روز نخست هر ماه اورمزد روز نامیده میشود ، سه روز دیگر به نام اهورامزدای بیهمتاست که به واژهی دی آمده و از آن سخن گفته شده است.
👈 در هر ماه سه روز با نام «دی» شناخته میشود.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز دی در ماه دی را جشن دیگان مینامند.
روزهای هشتم ، پانزدهم و بیست و سوم ماه زرتشتی به نام «دی» است مانند دی به آذر ، روز هشتم هر ماه ، دی به مهر ، روز پانزدهم از هرماه ، دی به دین ، روز بیست و سوم از هر ماه.
برای باز شناختن هر یک از این سه روز ، نام روز پس از آن به واژهی دی پیوند داده شده است برای نمونه فردای روز دی به آذر روز آذر است.
❇️ روزهای دی در هر ماه روزهای نیایش همگانی ، به آتشکده رفتن ، آسایش و دست از كار كشیدن زرتشتیان است.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
روز دی است خیز و بیار ای نگار مِی ،
ای ترک ، مِی بیار كه تركی گرفت دی.
مِی ده برطل و جام كه در بزم خسروی ،
بنشست شاه شاد ملک ارسلان به مِی.
اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
سر شوی و موی و ناخن پیرای ،
🌺 گل بادرنگ بویه نماد دی به آذر است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز دی به آذر و اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. شنبه ۲ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۱ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ دی به آذر = آفریدگار. ✔️ روز آرامش و نیایش همگانی زرتشتیان. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز آذر ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۲ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش.
✔️ روز دیدار پیرمراد در شهر یزد.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز آذر ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۲ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش.
✔️ روز دیدار پیرمراد در شهر یزد.
@khashatra
#آذر_ایزد
✅ ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی ست و نگهبان آتش است.
آذر از آفریدههای بزرگ اهورامزدا ست.
زرتشتیان ، در تاریخ خود «آتش» را به مانند پرچم سپندینه میدانند و آذر نماد پایداری و استواری در دین زرتشتی است.
در فرهنگ ایران ، آتش یکی از پدیدههای طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری میسازد.
👈 «آذر» در اوستا «آترَ»، نهمین روز از هر ماه سی روزه و نهمین ماه در سال نمای زرتشتی به این نام است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز آذر در ماه آذر را جشن آذرگان مینامند.
❇️ ایزد آذر فروزهی اهورامزداست از این رو گاه او را در شمار امشاسپندان آوردهاند.
آذر به چم آتش و گرما و نیروی داخلی برای جنبش و حرکت است.
ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی و یكی از آخشیجهای چهارگانه ی طبیعت است كه ایرانیان همواره آنرا پاس میداشتهاند.
چه نیکوست در این روز آتش نیایش خواندن و نیایش به درگاه اهورامزدا.
در فرهنگ ایران ، آتش یکی از پدیدههای طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری میسازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی میبخشد پس سوی پرستش اهورامزدا است.
هر زرتشتی برای نیایش باید رو به سوی روشنایی و پشت بر تاریکی کند.
آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری میکنند. جشن آذرگان از جشنهای ویژه آتش در فرهنگ ایران است.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتا ب بندهش :
ای خرامنده سرو تابان ماه ،
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان كن مرا به مِی كه جهان ،
شادمان شد به فر دولت شاه.
🌺 گل آفتاب گردان نماد آذر ایزد است.
@khashatra
✅ ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی ست و نگهبان آتش است.
آذر از آفریدههای بزرگ اهورامزدا ست.
زرتشتیان ، در تاریخ خود «آتش» را به مانند پرچم سپندینه میدانند و آذر نماد پایداری و استواری در دین زرتشتی است.
در فرهنگ ایران ، آتش یکی از پدیدههای طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری میسازد.
👈 «آذر» در اوستا «آترَ»، نهمین روز از هر ماه سی روزه و نهمین ماه در سال نمای زرتشتی به این نام است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز آذر در ماه آذر را جشن آذرگان مینامند.
❇️ ایزد آذر فروزهی اهورامزداست از این رو گاه او را در شمار امشاسپندان آوردهاند.
آذر به چم آتش و گرما و نیروی داخلی برای جنبش و حرکت است.
ایزد آذر از بزرگ ترین ایزدان دین زرتشتی و یكی از آخشیجهای چهارگانه ی طبیعت است كه ایرانیان همواره آنرا پاس میداشتهاند.
چه نیکوست در این روز آتش نیایش خواندن و نیایش به درگاه اهورامزدا.
در فرهنگ ایران ، آتش یکی از پدیدههای طبیعی با ارزش است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیدههای هستی جاری میسازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان و دل یاران اهورامزدا را روشنایی میبخشد پس سوی پرستش اهورامزدا است.
هر زرتشتی برای نیایش باید رو به سوی روشنایی و پشت بر تاریکی کند.
آتش پرستاران در آتشکده از آن پرستاری میکنند. جشن آذرگان از جشنهای ویژه آتش در فرهنگ ایران است.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتا ب بندهش :
ای خرامنده سرو تابان ماه ،
روز آذر می چو آذر خواه.
شادمان كن مرا به مِی كه جهان ،
شادمان شد به فر دولت شاه.
🌺 گل آفتاب گردان نماد آذر ایزد است.
@khashatra
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#آتش_نیایش
🔥 درود بر تو ای آتش 🔥
ای برترین آفریده ی سزاوار ستایش اهورا مزدا.
درود به تو ای آتش ،
ای پرتو اهورامزدا ،
خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد.
افروخته باش در این خانه پیوسته!
فروزان باش در این خانه!
تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه!
به من ارزانی ده.
ای آتش ای پرتو اهورامزدا ؛
آسایش آسان ،
پناه آسان ،
آسایش فراوان ،
فرزانگی ، افزونی ، شیوایی زبان و هوشیاری روان ،
و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بیزیان ،
و پس از آن دلیری مردانه ، استواری ، هوشیاری و بیداری ،
فرزندان برومند و کاردان ، کشورداری و انجمن آرا ،
بالنده ، نیک کردار ، آزادی بخش و جوانمرد ،
که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند.
و انجمن برادری کشورها و هم بستگی جهانی را فروغ بخشند.
با نوای دل نشین :
روان شاد ؛
موبد مهربان فیروزگری.
@khashatra
🔥 درود بر تو ای آتش 🔥
ای برترین آفریده ی سزاوار ستایش اهورا مزدا.
درود به تو ای آتش ،
ای پرتو اهورامزدا ،
خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد.
افروخته باش در این خانه پیوسته!
فروزان باش در این خانه!
تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه!
به من ارزانی ده.
ای آتش ای پرتو اهورامزدا ؛
آسایش آسان ،
پناه آسان ،
آسایش فراوان ،
فرزانگی ، افزونی ، شیوایی زبان و هوشیاری روان ،
و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بیزیان ،
و پس از آن دلیری مردانه ، استواری ، هوشیاری و بیداری ،
فرزندان برومند و کاردان ، کشورداری و انجمن آرا ،
بالنده ، نیک کردار ، آزادی بخش و جوانمرد ،
که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند.
و انجمن برادری کشورها و هم بستگی جهانی را فروغ بخشند.
با نوای دل نشین :
روان شاد ؛
موبد مهربان فیروزگری.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز آذر ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. یک شنبه ۳ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۲ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش. ✔️ روز دیدار پیرمراد در شهر یزد. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز آبان ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
دو شنبه ۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۳ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آذر = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز آبان ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
دو شنبه ۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۳ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آذر = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.
@khashatra
#آبان_ایزد
✅ در اوستا آپ در پارسی باستان آپی و در فارسی آب گفته میشود.
در اوستا بارها «آپ» به چم فرشتهی نگهبان آب ، گفته شده و همه جا جمع آمده است.
آبان نام پارسی شده ی ایزد آب ها یا آناهیتا است.
در اوستا (اردیویسور آناهیتا) به چم رودخانه ی نیرومند بیآلودگی نامیده شده است.
آناهیتا که کوتاه شده این نام اوستایی ست ، نام الهه ی نماینده ی بر این آبهای روان بوده و یَشتی که در اوستا به مناسبت این الهه سروده شده آبان یشت نام دارد.
👈 آبان دهمین روز ماه و هشتمین ماه سال در گاه شماری زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز آبان در ماه آبان را جشن آبان گان مینامند.
◀️ آب یكی از آخشیج های چهارگانه و بسیار گرامی در نزد ایرانیان بوده و نیاكان ما ستایش ویژهای برای آب داشتهاند ، به گونهای كه آتشكدهها را نزدیک چشمه سارها یا جویبارها میساختند تا هم ایزد آذر و هم ایزد آب ، این دو آفریده ی نیک اهورایی را بستایند.
◀️ در ایران باستان ، آلودن آب از گناهان بزرگ بهشمار میرفته ، به گونهای كه بر روی رود گذری میساختند ، تا هنگام رفت و آمد ، آب را گلآلود نكنند.
هم چنین ایرانیان برای شست شوی بدن در محفظهای به نام «آبزن» كه به اندازهی اندام انسان بود ، آب ریخته و خود را میشستند.
آبزن ، چیزی هم چون وان حمام است كه این روزها از آن ، بهره میجوییم.
آب مایه ی زندگی است ، انسان نخستین شهر نشینی بشری را در کنار چشمهها و رودها به وجود آورد ، سپس آبادانی آغاز شد و به ستایش خداوند پرداخت.
آبان ، نام دیگر ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه (اَناهیتا)، نماد آبهای پاک و بالنده روی زمین و نگاهبان پاکی و بی آلایشی در جهان هستی است.
آناهیتا در استورههای ایرانی ، از جایگاه ارزشمندی برخوردار بوده است به همین روی نیاکان ما نیایشگاههایی در کنار رودخانهها و آبهای روان برای بزرگ داشت آب ساخته بودند که نمونهی آن در کنگاور کرمانشاه و بیشاپور هم چنان پابرجا است.
❇️ ” بخشهایى از اردویسور نیایش یا آبزور”
و توانایى و زور و آفرین باد به اهورامزداى فروغمند ، باشکوه و به امشاسپندان ، به آب هاى خوب مزدا داده ، به آب اردویسور آناهیتاى پاک ، به همه ی آب هاى مزدا داده ،
به همه ی گیاهان مزدا داده ، به همه ی ستودگان مادى و مینوى،
و به فروهرهاى پاکان و راستان که پیروز و پرتوان هستند.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
آبانروز است روز آبان ،
خرم گردان به آب رز جان.
بنشین به نشاط و دوستان را ،
ای دوست به عز و ناز بنشان.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
از آب پرهیز کن و آب را میازار.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سرودهی استاد ملکالشعرای بهار :
به (آبان) بپرهیز از آب و ای جوان ،
میالای و میازار آب روان.
🌺 گل نماد این روز #گل_نیلوفر است.
@khashatra
✅ در اوستا آپ در پارسی باستان آپی و در فارسی آب گفته میشود.
در اوستا بارها «آپ» به چم فرشتهی نگهبان آب ، گفته شده و همه جا جمع آمده است.
آبان نام پارسی شده ی ایزد آب ها یا آناهیتا است.
در اوستا (اردیویسور آناهیتا) به چم رودخانه ی نیرومند بیآلودگی نامیده شده است.
آناهیتا که کوتاه شده این نام اوستایی ست ، نام الهه ی نماینده ی بر این آبهای روان بوده و یَشتی که در اوستا به مناسبت این الهه سروده شده آبان یشت نام دارد.
👈 آبان دهمین روز ماه و هشتمین ماه سال در گاه شماری زرتشتی است.
در گاه شمار سی روزه ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر میشود آن روز را جشن میگیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز آبان در ماه آبان را جشن آبان گان مینامند.
◀️ آب یكی از آخشیج های چهارگانه و بسیار گرامی در نزد ایرانیان بوده و نیاكان ما ستایش ویژهای برای آب داشتهاند ، به گونهای كه آتشكدهها را نزدیک چشمه سارها یا جویبارها میساختند تا هم ایزد آذر و هم ایزد آب ، این دو آفریده ی نیک اهورایی را بستایند.
◀️ در ایران باستان ، آلودن آب از گناهان بزرگ بهشمار میرفته ، به گونهای كه بر روی رود گذری میساختند ، تا هنگام رفت و آمد ، آب را گلآلود نكنند.
هم چنین ایرانیان برای شست شوی بدن در محفظهای به نام «آبزن» كه به اندازهی اندام انسان بود ، آب ریخته و خود را میشستند.
آبزن ، چیزی هم چون وان حمام است كه این روزها از آن ، بهره میجوییم.
آب مایه ی زندگی است ، انسان نخستین شهر نشینی بشری را در کنار چشمهها و رودها به وجود آورد ، سپس آبادانی آغاز شد و به ستایش خداوند پرداخت.
آبان ، نام دیگر ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه (اَناهیتا)، نماد آبهای پاک و بالنده روی زمین و نگاهبان پاکی و بی آلایشی در جهان هستی است.
آناهیتا در استورههای ایرانی ، از جایگاه ارزشمندی برخوردار بوده است به همین روی نیاکان ما نیایشگاههایی در کنار رودخانهها و آبهای روان برای بزرگ داشت آب ساخته بودند که نمونهی آن در کنگاور کرمانشاه و بیشاپور هم چنان پابرجا است.
❇️ ” بخشهایى از اردویسور نیایش یا آبزور”
و توانایى و زور و آفرین باد به اهورامزداى فروغمند ، باشکوه و به امشاسپندان ، به آب هاى خوب مزدا داده ، به آب اردویسور آناهیتاى پاک ، به همه ی آب هاى مزدا داده ،
به همه ی گیاهان مزدا داده ، به همه ی ستودگان مادى و مینوى،
و به فروهرهاى پاکان و راستان که پیروز و پرتوان هستند.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش ؛
آبانروز است روز آبان ،
خرم گردان به آب رز جان.
بنشین به نشاط و دوستان را ،
ای دوست به عز و ناز بنشان.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
از آب پرهیز کن و آب را میازار.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سرودهی استاد ملکالشعرای بهار :
به (آبان) بپرهیز از آب و ای جوان ،
میالای و میازار آب روان.
🌺 گل نماد این روز #گل_نیلوفر است.
@khashatra
#آبان_یشت
✅ آبانیشت یکی از قسمتهای یشت ها در اوستاست که ، به ستایش ناهید یا #آناهیتا ایزد بانوی آب ها اختصاص دارد.
آبانیشت یکی از یشت ها یا قصاید بسیار بلند اوستا ست ، و دارای ۳۰ کرده و ۱۳۳ بند است.
#آبان_یشت از نظر ترتیب یشت پنجم و از لحاظ تفصیل ، پس از فروردین یشت و مهر یشت قرار دارد. و سومین یشت بزرگ به شمار میآید.
◀️ در بند ۱ – ۱۵ در مدح و ثنای ناهید سخن رفتهاست.
◀️ در بند ۱۶ – ۸۳ از پادشاهان و نامدارانی که پیش از اشو زرتشت ؛ ناهید را ستودند ، یاد میکند.
◀️ در بند ۸۴ – ۹۶ از مینوی نژاد بودن ناهید ، و نزول وی از کره ستارگان به سوی زمین سخن میگوید.
و حاوی دستوری است که خود ناهید به اشو زرتشت میدهد. از آن که چگونه مردم او را بستایند.
◀️ در بند ۹۷ – ۱۱۸ دگرباره از ستایش پادشاهان و نامدارانی سخن میراند که معاصر اشوزرتشت بودند.
◀️ در بند ۱۱۹ – ۱۳۲ در تعریف و توصیف ناهید است.
❇️ در آبانیشت نیز همانند یشت های دیگر باورهای پیش از اشوزرتشت با باور زرتشتی درآمیخته است.
◀️ در بندهای ۳ تا ۵ و ۹۶ و ۱۳۲ مشخصات پیش زرتشتی (Pre-Zoroastrian)،
ایزدبانوی #آناهیتا و نیروی زندگی بخشی او دیدهمیشود.
◀️ در بندهای دیگر خصوصیت زرتشتی شده او آشکار است.
و به گونهای اهورامزدا به او زندگی بخشیدهاست. تا در ستیز آفریدگان نیک با بدی یاور آنان باشد، مانند بندهای ۱ ، ۶ ، ۷ ، ۹۴ ، ۹۵ ، ۱۰۴ و ۱۱۸.
این بندها همه قدیمی است و شاید به دورههای پیش از هخامنشیان تعلق دارد.
❇️ #کریستن_سن ذکر نام بابل را در این یشت (بند ۲۹) قرینهای میداند.
که این یشت در دروه ی هخامنشی تدوین نهایی یافتهاست.
❇️ #ایرانویج_در_آبان_یشت
◀️ در بند ۱۰۴ نام ایرانویج آمده است :
«او را بستود اشوزرتشت پاک ، در آریاویچ در کنار رود دائیتیا. با هوم آمیخته به شیر با بَرسَم با زبان خرد ،
با اندیشه و گفتار و کردار نیک با زَور و با کلام بلیغ»
📚بُن مایه
- ابراهیم پورداوود ؛ یشت ها، جلد اول
- تفضلی، احمد.
کهن نگارهی ادبیات ایران پیش از اسلام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
✅ آبانیشت یکی از قسمتهای یشت ها در اوستاست که ، به ستایش ناهید یا #آناهیتا ایزد بانوی آب ها اختصاص دارد.
آبانیشت یکی از یشت ها یا قصاید بسیار بلند اوستا ست ، و دارای ۳۰ کرده و ۱۳۳ بند است.
#آبان_یشت از نظر ترتیب یشت پنجم و از لحاظ تفصیل ، پس از فروردین یشت و مهر یشت قرار دارد. و سومین یشت بزرگ به شمار میآید.
◀️ در بند ۱ – ۱۵ در مدح و ثنای ناهید سخن رفتهاست.
◀️ در بند ۱۶ – ۸۳ از پادشاهان و نامدارانی که پیش از اشو زرتشت ؛ ناهید را ستودند ، یاد میکند.
◀️ در بند ۸۴ – ۹۶ از مینوی نژاد بودن ناهید ، و نزول وی از کره ستارگان به سوی زمین سخن میگوید.
و حاوی دستوری است که خود ناهید به اشو زرتشت میدهد. از آن که چگونه مردم او را بستایند.
◀️ در بند ۹۷ – ۱۱۸ دگرباره از ستایش پادشاهان و نامدارانی سخن میراند که معاصر اشوزرتشت بودند.
◀️ در بند ۱۱۹ – ۱۳۲ در تعریف و توصیف ناهید است.
❇️ در آبانیشت نیز همانند یشت های دیگر باورهای پیش از اشوزرتشت با باور زرتشتی درآمیخته است.
◀️ در بندهای ۳ تا ۵ و ۹۶ و ۱۳۲ مشخصات پیش زرتشتی (Pre-Zoroastrian)،
ایزدبانوی #آناهیتا و نیروی زندگی بخشی او دیدهمیشود.
◀️ در بندهای دیگر خصوصیت زرتشتی شده او آشکار است.
و به گونهای اهورامزدا به او زندگی بخشیدهاست. تا در ستیز آفریدگان نیک با بدی یاور آنان باشد، مانند بندهای ۱ ، ۶ ، ۷ ، ۹۴ ، ۹۵ ، ۱۰۴ و ۱۱۸.
این بندها همه قدیمی است و شاید به دورههای پیش از هخامنشیان تعلق دارد.
❇️ #کریستن_سن ذکر نام بابل را در این یشت (بند ۲۹) قرینهای میداند.
که این یشت در دروه ی هخامنشی تدوین نهایی یافتهاست.
❇️ #ایرانویج_در_آبان_یشت
◀️ در بند ۱۰۴ نام ایرانویج آمده است :
«او را بستود اشوزرتشت پاک ، در آریاویچ در کنار رود دائیتیا. با هوم آمیخته به شیر با بَرسَم با زبان خرد ،
با اندیشه و گفتار و کردار نیک با زَور و با کلام بلیغ»
📚بُن مایه
- ابراهیم پورداوود ؛ یشت ها، جلد اول
- تفضلی، احمد.
کهن نگارهی ادبیات ایران پیش از اسلام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز آبان ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. دو شنبه ۴ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۳ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ آذر = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز خور ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
سه شنبه ۵ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۴ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ خور = خیر ، خورشید.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز خور ایزد از اسپند ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
سه شنبه ۵ اسپند ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۲۴ فوریه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ خور = خیر ، خورشید.
@khashatra
#خور_ایزد
✅ خور یا هْوَر به چم (: معنی) خورشید ، نام یازدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است.
آفتابخوان خور ، خوان خور در گات ها به چـم خورشید آمده و در اوستا هْوٓر آمده ، در پارسی خُور و هور یا خورشید مىگویند.
هَورَخْشَئِتَو در پهلوى خْوَرَشتٓ در گات ها بدون شئت آمده است.
خراسان نیز از واژههای كهن و سرزمین های خاوری بوده و به خورآسان مىخواندند به چم بر آینده و بالا رونده همان خورشید را گویند.
❇️ «ویس و رامین نوشته ی فخرالدین گرگانی»
بر آمدن گاه خورشید هركس سر آید ،
خراسان آن بود كز وی خور آید.
خراسان پهلوی باشد خور آید ،
عراق و پارس را زو خور بر آید.
خراسان هست معنی خور آبان ،
كجا زو خور بر آید سوی ایران.
❇️ «سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش»
روز خور است ای به دو رخ هم چو خور ،
تافت خور از چرخ فلک باده خور.
باده خور و نیز مرا باده ده ،
افسوس احوال زمانه مخور.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
کودک به دبیرستان کن تا دبیر فرزانه بود.
◀️ اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خور) روز، کودک به استاد ده ،
که گردد دبیری خردمند و به.
🌺 گل مرو سپید نماد خور ایزد است.
@khashatra
✅ خور یا هْوَر به چم (: معنی) خورشید ، نام یازدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است.
آفتابخوان خور ، خوان خور در گات ها به چـم خورشید آمده و در اوستا هْوٓر آمده ، در پارسی خُور و هور یا خورشید مىگویند.
هَورَخْشَئِتَو در پهلوى خْوَرَشتٓ در گات ها بدون شئت آمده است.
خراسان نیز از واژههای كهن و سرزمین های خاوری بوده و به خورآسان مىخواندند به چم بر آینده و بالا رونده همان خورشید را گویند.
❇️ «ویس و رامین نوشته ی فخرالدین گرگانی»
بر آمدن گاه خورشید هركس سر آید ،
خراسان آن بود كز وی خور آید.
خراسان پهلوی باشد خور آید ،
عراق و پارس را زو خور بر آید.
خراسان هست معنی خور آبان ،
كجا زو خور بر آید سوی ایران.
❇️ «سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش»
روز خور است ای به دو رخ هم چو خور ،
تافت خور از چرخ فلک باده خور.
باده خور و نیز مرا باده ده ،
افسوس احوال زمانه مخور.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
کودک به دبیرستان کن تا دبیر فرزانه بود.
◀️ اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به (خور) روز، کودک به استاد ده ،
که گردد دبیری خردمند و به.
🌺 گل مرو سپید نماد خور ایزد است.
@khashatra
#انگیزه_آیین_سدره_پوشی_مزدیسنان
برخی از خواستاران فرهنگ نیاکان که اندکی با اندیشه ی اشوزرتشت آشنا شده اند، باور دارند تا چنان چه سدره پوش شوند. از پیروان اشوزرتشت، پیام آور ایرانی خواهند بود.
بی گمان، این گونه نیست.
سدره پوشی آیینی است که بسیاری از پیروان اشوزرتشت، سده هاست آن را گزینش و برنامه ریزی کرده تا برای فرزندان خویش این جشن را برگزار کنند.
به باور ترادادی(:سنتی) پسران و دختران چون به سن هفت سالگی رسیدند تا پانزده سالگی نیاز است تا سدره بپوشند و کشتی بر کمر بندند.
می توان گفت جشن خردمندی بوده، گاه پیوستن به اندیشه و باور نیاکان به شمار می آید.
اشوزرتشت در سروده هایش اشاره ای به این که چه پوششی بر تن داشته باشیم و این که کمربندی بر آن باشد تا نشان دهد از پیروان او شده ایم، بیان نکرده است.
زنده یاد موبد شهزادی می نویسد :
در ایران باستان جوانانی که بُرنا و توانا می شدند پوشش رزم دریافت می کردند و کمربند شکار با خود داشتند.
پس از گسترش دین خردگرایی زرتشت که با جنگ و کشتار هم خوانی نداشت بلکه آیین مهربانی و خدمت به دیگران بود، پیروانش مایل نبودند همانند شیوه ی پیشین، تن به پوشش جنگ و نبرد داده باشند.
به همین روی نوآوری کرده و پوشش دیگری را جایگزین آن کرده اند که سدره و کُشتی نام گرفته است.
۱
@khashatra
برخی از خواستاران فرهنگ نیاکان که اندکی با اندیشه ی اشوزرتشت آشنا شده اند، باور دارند تا چنان چه سدره پوش شوند. از پیروان اشوزرتشت، پیام آور ایرانی خواهند بود.
بی گمان، این گونه نیست.
سدره پوشی آیینی است که بسیاری از پیروان اشوزرتشت، سده هاست آن را گزینش و برنامه ریزی کرده تا برای فرزندان خویش این جشن را برگزار کنند.
به باور ترادادی(:سنتی) پسران و دختران چون به سن هفت سالگی رسیدند تا پانزده سالگی نیاز است تا سدره بپوشند و کشتی بر کمر بندند.
می توان گفت جشن خردمندی بوده، گاه پیوستن به اندیشه و باور نیاکان به شمار می آید.
اشوزرتشت در سروده هایش اشاره ای به این که چه پوششی بر تن داشته باشیم و این که کمربندی بر آن باشد تا نشان دهد از پیروان او شده ایم، بیان نکرده است.
زنده یاد موبد شهزادی می نویسد :
در ایران باستان جوانانی که بُرنا و توانا می شدند پوشش رزم دریافت می کردند و کمربند شکار با خود داشتند.
پس از گسترش دین خردگرایی زرتشت که با جنگ و کشتار هم خوانی نداشت بلکه آیین مهربانی و خدمت به دیگران بود، پیروانش مایل نبودند همانند شیوه ی پیشین، تن به پوشش جنگ و نبرد داده باشند.
به همین روی نوآوری کرده و پوشش دیگری را جایگزین آن کرده اند که سدره و کُشتی نام گرفته است.
۱
@khashatra
✅ سدره، در اوستا "وُهومَنَه وُستره" نامدارد که به چمار(:معنی) جامه ی نیک اندیشی است.پیراهنی سپید و ساده و گشاد و بی یقه و دارای آستین های کوتاه است که در زیر لباس برتن می کنند.
چاکی در میان دارد که به بالای سینه می رسد. در پایان آن چاک کیسه ی کوچکی دوخته شده به نام کیسه ی کرفه (:ثواب) این کیسه نماد اندوخته شدن نیکی های هر کسی است.
کُشتی نیز در اوستا "ائویاانگهن" نام دارد به چمار کمربند فروتنی، بندی است سپید و باریک و بلند که از هفتاد و دو نخ پشم گوسفند بافته می شود.
سه دور بر روی سدره بسته می شود و چهار گره می خورد.
برداشت هایی نیز در گره زدن کشتی بیان شده است.
این که سه بار دور کمر چرخیدن، نشان اندیشه، گفتار وکردار نیک است.
چهار گره آن نماد پاسداری از چهار آخشیج آب، باد، خاک و آتش است.
این گونه برداشت ها که در جای جای آیین های ترادادی مزدیسنان به چشم می خورد، همه ارزشمند است و پرداختن به آن ها، پیروان راه اشوزرتشت را از راه خردمندی دور نخواهد کرد.
ولی باید پذیرفت که زرتشتی بودن در پرداختن به کردار نیک است که برگرفته از وهومن و منش نیک باشد.
پیوستن به هنجار راستی در پرتو خردمندی است.
تنها در پوشیدن سدره و بستن کشتی نخواهد بود.
به روزگار کنونی به سبب گرفتاری و پیشه های گوناگون که هریک دارند، برخی از زرتشتیان نیز از داشتن همیشگی سدره و کشتی در همه جا غافل مانده اند.
بیشتر در نیایش گاه ها و برگزاری آیین ها، به هنگام نیایش از سدره و کشتی بهره می گیرند.
۲
@khashatra
چاکی در میان دارد که به بالای سینه می رسد. در پایان آن چاک کیسه ی کوچکی دوخته شده به نام کیسه ی کرفه (:ثواب) این کیسه نماد اندوخته شدن نیکی های هر کسی است.
کُشتی نیز در اوستا "ائویاانگهن" نام دارد به چمار کمربند فروتنی، بندی است سپید و باریک و بلند که از هفتاد و دو نخ پشم گوسفند بافته می شود.
سه دور بر روی سدره بسته می شود و چهار گره می خورد.
برداشت هایی نیز در گره زدن کشتی بیان شده است.
این که سه بار دور کمر چرخیدن، نشان اندیشه، گفتار وکردار نیک است.
چهار گره آن نماد پاسداری از چهار آخشیج آب، باد، خاک و آتش است.
این گونه برداشت ها که در جای جای آیین های ترادادی مزدیسنان به چشم می خورد، همه ارزشمند است و پرداختن به آن ها، پیروان راه اشوزرتشت را از راه خردمندی دور نخواهد کرد.
ولی باید پذیرفت که زرتشتی بودن در پرداختن به کردار نیک است که برگرفته از وهومن و منش نیک باشد.
پیوستن به هنجار راستی در پرتو خردمندی است.
تنها در پوشیدن سدره و بستن کشتی نخواهد بود.
به روزگار کنونی به سبب گرفتاری و پیشه های گوناگون که هریک دارند، برخی از زرتشتیان نیز از داشتن همیشگی سدره و کشتی در همه جا غافل مانده اند.
بیشتر در نیایش گاه ها و برگزاری آیین ها، به هنگام نیایش از سدره و کشتی بهره می گیرند.
۲
@khashatra