#دین_ایزد
✅ «دین» واژهای پارسی و به چم (:معنی) وجدان ، بینش و نگرش درونی است که از سوی اهورامزدا در نهاد هر انسان جای داده شده تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه درست و راست را یافته و در آن گام بردارد.
دین ، نام روز بیست و چهارم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی ست و نگهبانی روز بیست وچهارم ماه به ایزد دین سپرده شده است.
دین نام ایزدی از ایزدان آیین زرتشتی ، نگهبان خامه هست.
در این روز فرزند به درس و آموزگار سپرند.
❇️ پورریحان بیرونی در فهرست نام های روزهای ایرانی نام این روز را «دین» و در سغدی هم «دین» و در خوارزمی نیز «دین» یاد کرده است.
دین که از واژهی دئنا گرفته شده به چم سروش كه همان وجدان آمده است.
نگرشی درونی که از سوی اهورامزدا در نهاد هر آدمی مىباشد ، تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه راست و درست را یافته و در آن گام بردارد.
در سانسکریت و گات ها و دیگر بخشهای اوستا بارها واژهِ ی «دئنا» آمده كه هشت بار مىشود.
دین در گات ها به چم های گوناگون کیش ، و آیین و سروش و … معنا شده است.
❇️ فردوسی سترگ پیرامون این ایزد میسراید :
همه مردمی باید آیین تو ،
همه رادی و راستی دین تو.
❇️ مسعود سعد پیرامون آن میسراید :
دینروز ای روی تو آکفت دین ،
مَی خور و شادی کن و خرم نشین.
🌺 گل سد برگ نماد دین ایزد است.
@khashatra
✅ «دین» واژهای پارسی و به چم (:معنی) وجدان ، بینش و نگرش درونی است که از سوی اهورامزدا در نهاد هر انسان جای داده شده تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه درست و راست را یافته و در آن گام بردارد.
دین ، نام روز بیست و چهارم از هر ماه در گاه شمار زرتشتی ست و نگهبانی روز بیست وچهارم ماه به ایزد دین سپرده شده است.
دین نام ایزدی از ایزدان آیین زرتشتی ، نگهبان خامه هست.
در این روز فرزند به درس و آموزگار سپرند.
❇️ پورریحان بیرونی در فهرست نام های روزهای ایرانی نام این روز را «دین» و در سغدی هم «دین» و در خوارزمی نیز «دین» یاد کرده است.
دین که از واژهی دئنا گرفته شده به چم سروش كه همان وجدان آمده است.
نگرشی درونی که از سوی اهورامزدا در نهاد هر آدمی مىباشد ، تا در زندگی با نیروی آن بتواند راه راست و درست را یافته و در آن گام بردارد.
در سانسکریت و گات ها و دیگر بخشهای اوستا بارها واژهِ ی «دئنا» آمده كه هشت بار مىشود.
دین در گات ها به چم های گوناگون کیش ، و آیین و سروش و … معنا شده است.
❇️ فردوسی سترگ پیرامون این ایزد میسراید :
همه مردمی باید آیین تو ،
همه رادی و راستی دین تو.
❇️ مسعود سعد پیرامون آن میسراید :
دینروز ای روی تو آکفت دین ،
مَی خور و شادی کن و خرم نشین.
🌺 گل سد برگ نماد دین ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
✅ ۲ - جايگاه خداوند. انديشه ی اشوزرتشت برای نخستين بار به سرآغاز و سرانجام هستی اشاره می کند که از ویژگی یکتایی برخوردار بوده و این فروزه را «اهورامزدا» نام گذاشته است. اَهو (:هستی) ، اهورا (:هستی مند= دارای هستی) و مزدا (: دانایی و آگاهی بی کران) با این…
✅ ۳ - ناسازگاری با پندارهای نادرست
بينش و آموزشهای اشوزرتشت بر پايه ی اشا (:هنجار درست) استوار است ، در راستای هماهنگی با اشا ، دانش و آگاهی نیز پیوسته در حال پیش رفت خواهد بود و دانایی مرتوگان هيچ گاه پايانی نخواهد داشت.
❇️ چنان که بزرگمهر دانا نیز می فرماید :
« همه چيز را همگان دانند و همگان هنوز از مادر نزادهاند».
از اين ديدگاه استوره باوری ، خرافه پرستی ، پندارهايی که بر احساس نادرست و باورهای خشک اندیشی (:تعصب انگيز) باشد جایگاهی نخواهد داشت.
✳️ ۴ - جايگاه دين.
در بينش اشوزرتشت واژه ی دين که در اوستا نیز به ریخت (:شکل) «دَاِنَه» آمده است به چم (:معنی) وجدان آگاه يا نيروی بازشناختن خوب از بد است ، از اين رو مرتویی دين دار است که بر پايه ی دانش انديشه می کند و با ياری وهومن(:منش نیک) و نيروی درونی آگاه خويش (:دین) در راه بهزيستی و رستگاری خود و ديگران کوشش می کند.
دین داری برای جوان کنونی نیز بایستی هماهنگی با وجدان بیدار و آگاه سفارش شود.
ناگفته پیداست کسانی که غير از اين را باور داشته باشند و در کنار گزینه ی دين ، بازار برتری جويی در جهان ساخته باشند و به گفته ی حافظ حقيقت را نيافتهاند.
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه ،
چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند.
۴
@khashatra
بينش و آموزشهای اشوزرتشت بر پايه ی اشا (:هنجار درست) استوار است ، در راستای هماهنگی با اشا ، دانش و آگاهی نیز پیوسته در حال پیش رفت خواهد بود و دانایی مرتوگان هيچ گاه پايانی نخواهد داشت.
❇️ چنان که بزرگمهر دانا نیز می فرماید :
« همه چيز را همگان دانند و همگان هنوز از مادر نزادهاند».
از اين ديدگاه استوره باوری ، خرافه پرستی ، پندارهايی که بر احساس نادرست و باورهای خشک اندیشی (:تعصب انگيز) باشد جایگاهی نخواهد داشت.
✳️ ۴ - جايگاه دين.
در بينش اشوزرتشت واژه ی دين که در اوستا نیز به ریخت (:شکل) «دَاِنَه» آمده است به چم (:معنی) وجدان آگاه يا نيروی بازشناختن خوب از بد است ، از اين رو مرتویی دين دار است که بر پايه ی دانش انديشه می کند و با ياری وهومن(:منش نیک) و نيروی درونی آگاه خويش (:دین) در راه بهزيستی و رستگاری خود و ديگران کوشش می کند.
دین داری برای جوان کنونی نیز بایستی هماهنگی با وجدان بیدار و آگاه سفارش شود.
ناگفته پیداست کسانی که غير از اين را باور داشته باشند و در کنار گزینه ی دين ، بازار برتری جويی در جهان ساخته باشند و به گفته ی حافظ حقيقت را نيافتهاند.
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه ،
چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند.
۴
@khashatra
✅ ۵ - جايگاه مرتو(: انسان).
انسان در انديشه ی اشوزرتشت ياور و ياری دهنده ی اهورامزدا برای گسترش راستی و رزم (:مبارزه) با دروغ است. هنگامی که مرتو می تواند برخی از فروزههای نيک اهورايی را در خود پرورش دهد و به ياری آن ها در بستر زمان حرکت کند ، پس پاسخ ده (:مسوول) است و خویش کاری دارد.
زن و مرد در بينش اشوزرتشت با يک ديگر برابرند و بر يک ديگر هيچ برتری ندارند ، مگر آن که با پیام اوستایی «ینگهه هاتام» در پيش رفت جهان هستی با دانايی و کردار نيک سهم بيشتری داشته باشند.
✅ ۶ - گزینش برپایه ی آزادی.
بينش اشوزرتشت بدون کم و کاستی از اختيار و يا آزادی گزينش سخن میگويد و گزینه ی ناچاری (:جبر) را نمیپذيرد.
از اين ديدگاه گناه آغازين نيز جايگاهی ندارد و مرتو ، بی گناه و پاک به جهان هستی آمده است.
هر کس با گزينش راه خويش خوب و بد را در زندگی تجربه میکند تا زندگی را با گزینشی آزادانه و نه با سفارش و دستور ديگری برای خود به سامان آورد.
گزینش دین ، گزینش جای زندگی ، گزینش همسر ودوست ، گزینش پیشه و کار همه با آزادی همراه است.
۵
@khashatra
انسان در انديشه ی اشوزرتشت ياور و ياری دهنده ی اهورامزدا برای گسترش راستی و رزم (:مبارزه) با دروغ است. هنگامی که مرتو می تواند برخی از فروزههای نيک اهورايی را در خود پرورش دهد و به ياری آن ها در بستر زمان حرکت کند ، پس پاسخ ده (:مسوول) است و خویش کاری دارد.
زن و مرد در بينش اشوزرتشت با يک ديگر برابرند و بر يک ديگر هيچ برتری ندارند ، مگر آن که با پیام اوستایی «ینگهه هاتام» در پيش رفت جهان هستی با دانايی و کردار نيک سهم بيشتری داشته باشند.
✅ ۶ - گزینش برپایه ی آزادی.
بينش اشوزرتشت بدون کم و کاستی از اختيار و يا آزادی گزينش سخن میگويد و گزینه ی ناچاری (:جبر) را نمیپذيرد.
از اين ديدگاه گناه آغازين نيز جايگاهی ندارد و مرتو ، بی گناه و پاک به جهان هستی آمده است.
هر کس با گزينش راه خويش خوب و بد را در زندگی تجربه میکند تا زندگی را با گزینشی آزادانه و نه با سفارش و دستور ديگری برای خود به سامان آورد.
گزینش دین ، گزینش جای زندگی ، گزینش همسر ودوست ، گزینش پیشه و کار همه با آزادی همراه است.
۵
@khashatra
✅ ۷ - دانش پذيری.
دانش اندوزی و گسترش دانایی پيشنهاد ويژه و ارزشمند آموزههای اشوزرتشت است که در جهان امروز نيز راه کاری مناسب برای دست يافتن به نا ديدنی ، نا آگاهی و ناشناخته هاست.
بدین شیوه گزینه ی سرنوشت از پیش آماده شده برای هر کس نیز جایگاهی نخواهد داشت.
نیک بختی و نیک اختری را گزینش آزاد بر پایه ی نادانی فراهم می کند.
اشوزرتشت پيش رفت و توانايی مرتوگان را به دانش اندوزی و میزان دانایی آنان نسبت می دهد.
❇️ چنان چه فردوسی سترگ می فرمايد :
توانا بود هر که دانا بود ،
ز دانش دل پير برنا بود.
❇️ و ناصر خسرو :
درخت تو گر بار دانش بگيرد ،
به زير آوری چرخ نيلوفری را.
توچون خود کنی اختر خویش را بد ،
مدار از فلک چشم ، نیک اختری را.
✅ ۸ - خردمندی.
با انديشه ی اشوزرتشت همه ی مرتوگان در جهان بایستی از خرد بهره بگیرند زيرا با پیام اوستایی «یتا اهو وَییریو» بالاترين پیشکش هستی مند (:اهورا) به انسان هوش و انديشه است که مرتو می تواند بر پايه ی آن و با بهرهگيری از دانش ، به خردمندی برسد.
در اين بينش نهادِ مرتوی دانشمند و بينشور از خرد رسا سرشار خواهد شد و تنِ مرتو تنها برای شادی و آرامش در زندگی و دريافت داده ها با ياری چشم و گوش و احساس های ديگر برای دست یابی به دانش و آگاهی بیشتر است تا خردمندی در همبودگاه (:اجتماع) فراگیر شود.
❇️ چنان چه مولانا ميفرمايد :
ای برادر تو همه انديشهای ،
مابقی خود استخوان و ريشهای.
گر بُود انديشهات گل گلشنی ،
ور بود خاری تو هيمه گلخنی.
📚 بن مایه :
برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۶
@khashatra
ادامه دارد.....
دانش اندوزی و گسترش دانایی پيشنهاد ويژه و ارزشمند آموزههای اشوزرتشت است که در جهان امروز نيز راه کاری مناسب برای دست يافتن به نا ديدنی ، نا آگاهی و ناشناخته هاست.
بدین شیوه گزینه ی سرنوشت از پیش آماده شده برای هر کس نیز جایگاهی نخواهد داشت.
نیک بختی و نیک اختری را گزینش آزاد بر پایه ی نادانی فراهم می کند.
اشوزرتشت پيش رفت و توانايی مرتوگان را به دانش اندوزی و میزان دانایی آنان نسبت می دهد.
❇️ چنان چه فردوسی سترگ می فرمايد :
توانا بود هر که دانا بود ،
ز دانش دل پير برنا بود.
❇️ و ناصر خسرو :
درخت تو گر بار دانش بگيرد ،
به زير آوری چرخ نيلوفری را.
توچون خود کنی اختر خویش را بد ،
مدار از فلک چشم ، نیک اختری را.
✅ ۸ - خردمندی.
با انديشه ی اشوزرتشت همه ی مرتوگان در جهان بایستی از خرد بهره بگیرند زيرا با پیام اوستایی «یتا اهو وَییریو» بالاترين پیشکش هستی مند (:اهورا) به انسان هوش و انديشه است که مرتو می تواند بر پايه ی آن و با بهرهگيری از دانش ، به خردمندی برسد.
در اين بينش نهادِ مرتوی دانشمند و بينشور از خرد رسا سرشار خواهد شد و تنِ مرتو تنها برای شادی و آرامش در زندگی و دريافت داده ها با ياری چشم و گوش و احساس های ديگر برای دست یابی به دانش و آگاهی بیشتر است تا خردمندی در همبودگاه (:اجتماع) فراگیر شود.
❇️ چنان چه مولانا ميفرمايد :
ای برادر تو همه انديشهای ،
مابقی خود استخوان و ريشهای.
گر بُود انديشهات گل گلشنی ،
ور بود خاری تو هيمه گلخنی.
📚 بن مایه :
برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.
✍ رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۶
@khashatra
ادامه دارد.....
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز دین ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۱۸ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۸ ژانویه سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ دین = دئنا ، وژدان ، نگرش درونی. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز ارد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱۹ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۹ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ ارد = توانگری و دارایی.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز ارد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۱۹ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۹ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ ارد = توانگری و دارایی.
@khashatra
#ارد_ایزد
✅ ایزدی ست که همه ی خوشیها و آسایشها به او ویژه شده است و گویند اگر به خانوادهای «ارت» به گونه دختری زیبا رو کند ، داده و خواسته و گشایش و گسترش به آن خانه و خانواده روی میآورد.
آموزشهای اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به دست آوردن خواسته سفارش میکند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست ، به کار و کوشش میپردازد.
خواندن سرود «اشم وهو»؛ به بهدینان میآموزد که : «خوش بختی از آن کسی ست که در پی خوش بختی دیگران باشد».
ایزد ارد كه در اوستا به گونهی «اشا ونگهوئی» آمده است، بیست و پنجمین روز هر ماه است. در یشت ها «ارد ایزد»، خواهر امشاسپندان خوانده شده است. یکی از یشت های اوستا به نام او «ارتیشت» است.
ایزد ارد یا «ارت»، در اوستا «اشی ونگوهی»، و به چم توانگری، خواسته و دارایی است و به چم «خوب و نیک» نیز آمده است.
در اوستا یشت هفدهم ، بهنام این ایزد است.
نگهبانی از ثروت و دارایی بر دوش این ایزد است.
آموزشهای اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و بهدست آوردن خواسته سفارش میکند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست ، به کار و کوشش میپردازد. این یشت ۶۲ بند دارد.
در اوستا اَشی وَنگوهی به چم توانگری ، خواسته و دارایی است و در پهلوی اَرت آمده ، کلمه ونگهو صفت است به چم نیک وخوب. ترکیب این کلمه به چم اشی نیک است و آن در پهلوی به گونهی اَرشَش وَنگ و اَشَش وَنگ و اَرشوش وَنگ و بیشتر اَشیش وَنگ آمده است که همگی به چم اَشی نیک است.
ارت یا ارد نیز پهلوی است که در فارسی باقی مانده.
در لغتنامه ها اَرد و آراد و آرد هر سه یاد شده است.
در گاتها و دیگر بخشهای اوستا، ارت (اشی) گاه اسم مجرد است به چم توانگری و بخشایش و برکت و نعمت و مزد و بهره و گاهی اسم خاص ایزدی که نگهبان مال و خواسته و دارایی است.
اسم این ایزد در گاتها یاد شده است. وی مانند سپندارمذ ، آناهید و چیستا (فرشته ی دانش) مونث شناخته شده.
در جهان ماددی مال و جلال و خوشی دین داران از پرتو وجود اوست و در جهان مینوی و روز واپسین ، پاداش کارهای نیک و سزای کردارهای زشت به یاری او انجام شود. برخی نیز او را اشیش ونگ مینامند، او بِه فَر و شکوه خانه میافزاید.
زیرا هرکه به دیگران چیزی بدهد همان چیز افزوده و بزرگ تر شده به خانه ٔ وی بازگردد (چنان که در یسنای ۴۳ بند ۱۲)
زرتشتیان در این روز جامه ی نو میپوشند ، به سفر میروند و سالمندان را یاری میکنند.
❇️ سرودهی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
ارد روز است فرخ و میمون ،
با همه لهو و خرمی مقرون.
ای دلارای یار گلگونرخ ،
خیز و پیشآر بادهی گلگون.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
هرچیز نو بخر و اندر خانه بر.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به بازار شو ، روز (ارد) ای پسر ،
نوا نو بخر چیز و به خانه بر.
🌺 گل همیشه بهار نماد ارد ایزد است.
@khashatra
✅ ایزدی ست که همه ی خوشیها و آسایشها به او ویژه شده است و گویند اگر به خانوادهای «ارت» به گونه دختری زیبا رو کند ، داده و خواسته و گشایش و گسترش به آن خانه و خانواده روی میآورد.
آموزشهای اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و به دست آوردن خواسته سفارش میکند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست ، به کار و کوشش میپردازد.
خواندن سرود «اشم وهو»؛ به بهدینان میآموزد که : «خوش بختی از آن کسی ست که در پی خوش بختی دیگران باشد».
ایزد ارد كه در اوستا به گونهی «اشا ونگهوئی» آمده است، بیست و پنجمین روز هر ماه است. در یشت ها «ارد ایزد»، خواهر امشاسپندان خوانده شده است. یکی از یشت های اوستا به نام او «ارتیشت» است.
ایزد ارد یا «ارت»، در اوستا «اشی ونگوهی»، و به چم توانگری، خواسته و دارایی است و به چم «خوب و نیک» نیز آمده است.
در اوستا یشت هفدهم ، بهنام این ایزد است.
نگهبانی از ثروت و دارایی بر دوش این ایزد است.
آموزشهای اشوزرتشت آرامش درونی را همراه با توانگری و بهدست آوردن خواسته سفارش میکند.
هر زرتشتی برای به دست آوردن خواسته از راه درست و راست ، به کار و کوشش میپردازد. این یشت ۶۲ بند دارد.
در اوستا اَشی وَنگوهی به چم توانگری ، خواسته و دارایی است و در پهلوی اَرت آمده ، کلمه ونگهو صفت است به چم نیک وخوب. ترکیب این کلمه به چم اشی نیک است و آن در پهلوی به گونهی اَرشَش وَنگ و اَشَش وَنگ و اَرشوش وَنگ و بیشتر اَشیش وَنگ آمده است که همگی به چم اَشی نیک است.
ارت یا ارد نیز پهلوی است که در فارسی باقی مانده.
در لغتنامه ها اَرد و آراد و آرد هر سه یاد شده است.
در گاتها و دیگر بخشهای اوستا، ارت (اشی) گاه اسم مجرد است به چم توانگری و بخشایش و برکت و نعمت و مزد و بهره و گاهی اسم خاص ایزدی که نگهبان مال و خواسته و دارایی است.
اسم این ایزد در گاتها یاد شده است. وی مانند سپندارمذ ، آناهید و چیستا (فرشته ی دانش) مونث شناخته شده.
در جهان ماددی مال و جلال و خوشی دین داران از پرتو وجود اوست و در جهان مینوی و روز واپسین ، پاداش کارهای نیک و سزای کردارهای زشت به یاری او انجام شود. برخی نیز او را اشیش ونگ مینامند، او بِه فَر و شکوه خانه میافزاید.
زیرا هرکه به دیگران چیزی بدهد همان چیز افزوده و بزرگ تر شده به خانه ٔ وی بازگردد (چنان که در یسنای ۴۳ بند ۱۲)
زرتشتیان در این روز جامه ی نو میپوشند ، به سفر میروند و سالمندان را یاری میکنند.
❇️ سرودهی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
ارد روز است فرخ و میمون ،
با همه لهو و خرمی مقرون.
ای دلارای یار گلگونرخ ،
خیز و پیشآر بادهی گلگون.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
هرچیز نو بخر و اندر خانه بر.
◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
به بازار شو ، روز (ارد) ای پسر ،
نوا نو بخر چیز و به خانه بر.
🌺 گل همیشه بهار نماد ارد ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز ارد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۱۹ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۹ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ ارد = توانگری و دارایی. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز اشتاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲۰ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۰ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اشتاد = راستی و درستی.
✔️ روز دیدار ستی پیر در شهر یزد.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز اشتاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
شنبه ۲۰ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۰ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اشتاد = راستی و درستی.
✔️ روز دیدار ستی پیر در شهر یزد.
@khashatra
#اشتاد_ایزد
✅اشتاد یا ایزدبانو اشتاد ، در اساتیر ایران نام یک ایزدبانو است که ایزد پایدار روز بیست و ششم هر ماه در گاه شمار زرتشتی نامیده میشود.
اشتاد به چم «راستی و درستی» است.
این ایزد راهنمای مینویان و جهانیان است.
در آیین مزدیسنا بر این باور است که خداوند ، زمین را در اشتاد روز آفرید. بنا به این بازگفت برخی اشتاد روز را ، روزی خجسته دانستهاند.
واژهدی اشتاد از بنیان و نهان ارشتاد یا ارشتات بوده که در گذر زمان به اشتاد تبدیل شده است.
ارشتات به چَم راستی و درستی است و در یسنا ۱۶ و هم چنین در دو سی روزهی کوچک و بزرگ ، در ردیف سی فرشته در پیوند با روزهای ماه به شمار آمده است.
اشتاد هم چنین رهنمای مینویان و جهانیان شمرده شده و با دو ایزد دیگر ، یعنی زامیاد (ایزد زمین) و رشن در پیوند ویژه و نزدیک دارد و ایزد اشتاد همکار و یاور امشاسپند «اَمُرداد» بوده و در اوستا به چم «کار و دادخواهی» هم آمده است.
❇️ زرتشت بهرام پژدو میسراید :
«روانت باد ویژه جان و دل شاد ،
نگهدارت سروش و رشن و اشتاد.
✳️ چهار روز در نزد زرتشتیان ارج بسیار ویژهای دارد : مهر ، آذر ، ورهرام و اشتاد و برای هر یک از آن ها زیارت گاهی ساخته شده است.
یکی از نیایش گاههای زرتشتیان کرمان ، «شاه اشتاد ایزد» نام دارد.
این زیارت گاه که در محله ی گَبر آباد در شمال شرقی شهر کرمان جای دارد ، به این ایزد ویژه شده است.
زرتشتیان روز اشتاد ایزد هر ماه در پیرانگاه ستیپیر در نزدیکی روستای زرتشتینشین مریم آباد یزد به نیایش همگانی میپردازند.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
اسب ، گاو و ستور به گشتن ،
هل تا به درستی آیی (بازگردی).
◀️ اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
در (اشتاد) روز ، اسب و گاو ستور ،
به گشتن افکنی مایه گیرند و زور.
❇️ در بندهش پیرامون این ایزدان آمده است :
آن سه فره بر چینوت برایستند. آن جا که رشن ، روان را آمار کند و اشتاد و زامیاد ، روان را بر ترازو بگذارند.
❇️ در شاهنامه ی فردوسی سترگ آمده است :
«همه ساله ز اشتاد و از آسمان ،
تن و جانت با شادی و کامتان».
❇️ مسعود سعد سلمان گوید :
«اشتاد روز و تازه ز گل بوستان ،
ای دوست می ستان ز کف دوستان».
◀️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
اشتاد روز و تازه ز گل بوستان ،
ای دوست می ستان ز كف دوستان.
در بوستان نشین و می لعل نوش ،
زیرا كه سبز گشت همه بوستان.
❇️ پور ریحان بیرونی در آثارالباقیه مینویسد :
«در این روز خداوند زمین را بیافرید».
سفر کردن و خون گرفتن در این روز نیکوست.
🌺 گل لاله نماد روز اشتاد ایزد است.
@khashatra
✅اشتاد یا ایزدبانو اشتاد ، در اساتیر ایران نام یک ایزدبانو است که ایزد پایدار روز بیست و ششم هر ماه در گاه شمار زرتشتی نامیده میشود.
اشتاد به چم «راستی و درستی» است.
این ایزد راهنمای مینویان و جهانیان است.
در آیین مزدیسنا بر این باور است که خداوند ، زمین را در اشتاد روز آفرید. بنا به این بازگفت برخی اشتاد روز را ، روزی خجسته دانستهاند.
واژهدی اشتاد از بنیان و نهان ارشتاد یا ارشتات بوده که در گذر زمان به اشتاد تبدیل شده است.
ارشتات به چَم راستی و درستی است و در یسنا ۱۶ و هم چنین در دو سی روزهی کوچک و بزرگ ، در ردیف سی فرشته در پیوند با روزهای ماه به شمار آمده است.
اشتاد هم چنین رهنمای مینویان و جهانیان شمرده شده و با دو ایزد دیگر ، یعنی زامیاد (ایزد زمین) و رشن در پیوند ویژه و نزدیک دارد و ایزد اشتاد همکار و یاور امشاسپند «اَمُرداد» بوده و در اوستا به چم «کار و دادخواهی» هم آمده است.
❇️ زرتشت بهرام پژدو میسراید :
«روانت باد ویژه جان و دل شاد ،
نگهدارت سروش و رشن و اشتاد.
✳️ چهار روز در نزد زرتشتیان ارج بسیار ویژهای دارد : مهر ، آذر ، ورهرام و اشتاد و برای هر یک از آن ها زیارت گاهی ساخته شده است.
یکی از نیایش گاههای زرتشتیان کرمان ، «شاه اشتاد ایزد» نام دارد.
این زیارت گاه که در محله ی گَبر آباد در شمال شرقی شهر کرمان جای دارد ، به این ایزد ویژه شده است.
زرتشتیان روز اشتاد ایزد هر ماه در پیرانگاه ستیپیر در نزدیکی روستای زرتشتینشین مریم آباد یزد به نیایش همگانی میپردازند.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
اسب ، گاو و ستور به گشتن ،
هل تا به درستی آیی (بازگردی).
◀️ اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
در (اشتاد) روز ، اسب و گاو ستور ،
به گشتن افکنی مایه گیرند و زور.
❇️ در بندهش پیرامون این ایزدان آمده است :
آن سه فره بر چینوت برایستند. آن جا که رشن ، روان را آمار کند و اشتاد و زامیاد ، روان را بر ترازو بگذارند.
❇️ در شاهنامه ی فردوسی سترگ آمده است :
«همه ساله ز اشتاد و از آسمان ،
تن و جانت با شادی و کامتان».
❇️ مسعود سعد سلمان گوید :
«اشتاد روز و تازه ز گل بوستان ،
ای دوست می ستان ز کف دوستان».
◀️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی کتاب بندهش :
اشتاد روز و تازه ز گل بوستان ،
ای دوست می ستان ز كف دوستان.
در بوستان نشین و می لعل نوش ،
زیرا كه سبز گشت همه بوستان.
❇️ پور ریحان بیرونی در آثارالباقیه مینویسد :
«در این روز خداوند زمین را بیافرید».
سفر کردن و خون گرفتن در این روز نیکوست.
🌺 گل لاله نماد روز اشتاد ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز اشتاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. شنبه ۲۰ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۰ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ اشتاد = راستی و درستی. ✔️ روز دیدار ستی پیر در شهر یزد. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز آسمان ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۲۱ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۱ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آسمان = آسمان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز آسمان ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
یک شنبه ۲۱ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۱ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ آسمان = آسمان.
@khashatra
#آسمان_ایزد
✅ بیست و هفتمین روز از هر ماه در گاه شمار مزدیسنی آسمان نامیده میشود.
آسمان از آفریده های اهورایی و ایزد نگهدارنده ی سپهر.
واژه ی آسمان در اوستا به صورت اَسن ، اَسمن ، در پارسی میانه و در پازند به صورت آسمان آمده است.
این واژه در اوستا به چم (:معنی) سنگ نیز به کار رفته است.
آسمان نخستین آفریده ی اهورامزدا پیش از جهان مادی است که آغاز و انجام آن نادیدنی است.
(یشت ها فروردین یشت بند ۳) و در اوستا ستوده شده است.
آفرینش دیگر پدیدهها با آسمان در پیوند است.
به این معنی که اهورامزدا از گوهر آسمان آب و از آب زمین را آفرید.
و به یاری آسمان شادی را آفرید. “که در دوران آمیختگی که ”روزگار ماست” آفریدگان به شادی زندگی کنند.
ایرانیان باستان آسمان را هفت پایه میدانستند.
نخست ؛ ابر ، پایه ی دیگر ؛ سپهر اختران ، سه ؛ دیگر ستارگان آلوده نشده ، چهارم ؛ بهشت که ماه بدان پایه ایستد ، ششم ؛ گاه امشاسپندان ، هفتم ؛ روشنایی بی کران که جای اورمزد است.
در برخی بُن مایه ها (منابع) برای آسمان فقط سه پایه ، ستاره پایه و ماه پایه و خورشید پایه نام برده شده است اما در ادبیات پهلوی از هفت طبقه ی آسمان یاد شده است.
همکاران آسمان ، شهریور ، خور و مهر و انارم ”انغر روشن” میباشند.
آسمان نخستین گیتیایی اهورامزداست و در گهنبار میدیوزرم آفریده شده است.
آسمان از آفریدههای بسیار زیبا و ستودنی اهورامزداست.
آسمان برای ایرانیان باستان سرچشمه ی نور و گرمای خورشید بوده و همان گونه که خورشید نیایش میشده، آسمان هم ستوده میشده است.
❇️ در شاهنامه ی فردوسی سترگ آمده است :
« مه بهمن و آسمان روز بود ،
که فالم بدین نامه پیروز بود».
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایهی نسک (کتاب) بندهش :
آسمان روز ای چو ماه آسمان ،
باده نوش و دار دل را شادمان.
جان ز باده شاد كن زیرا كه عقل ،
باده را بیند همی شادی جان.
هر زمان باده خور ای تازه چو گل ،
تازه كن شادی به باده هر زمان.
🌺 گیاه هوم نماد آسمان ایزد است.
@khashatra
✅ بیست و هفتمین روز از هر ماه در گاه شمار مزدیسنی آسمان نامیده میشود.
آسمان از آفریده های اهورایی و ایزد نگهدارنده ی سپهر.
واژه ی آسمان در اوستا به صورت اَسن ، اَسمن ، در پارسی میانه و در پازند به صورت آسمان آمده است.
این واژه در اوستا به چم (:معنی) سنگ نیز به کار رفته است.
آسمان نخستین آفریده ی اهورامزدا پیش از جهان مادی است که آغاز و انجام آن نادیدنی است.
(یشت ها فروردین یشت بند ۳) و در اوستا ستوده شده است.
آفرینش دیگر پدیدهها با آسمان در پیوند است.
به این معنی که اهورامزدا از گوهر آسمان آب و از آب زمین را آفرید.
و به یاری آسمان شادی را آفرید. “که در دوران آمیختگی که ”روزگار ماست” آفریدگان به شادی زندگی کنند.
ایرانیان باستان آسمان را هفت پایه میدانستند.
نخست ؛ ابر ، پایه ی دیگر ؛ سپهر اختران ، سه ؛ دیگر ستارگان آلوده نشده ، چهارم ؛ بهشت که ماه بدان پایه ایستد ، ششم ؛ گاه امشاسپندان ، هفتم ؛ روشنایی بی کران که جای اورمزد است.
در برخی بُن مایه ها (منابع) برای آسمان فقط سه پایه ، ستاره پایه و ماه پایه و خورشید پایه نام برده شده است اما در ادبیات پهلوی از هفت طبقه ی آسمان یاد شده است.
همکاران آسمان ، شهریور ، خور و مهر و انارم ”انغر روشن” میباشند.
آسمان نخستین گیتیایی اهورامزداست و در گهنبار میدیوزرم آفریده شده است.
آسمان از آفریدههای بسیار زیبا و ستودنی اهورامزداست.
آسمان برای ایرانیان باستان سرچشمه ی نور و گرمای خورشید بوده و همان گونه که خورشید نیایش میشده، آسمان هم ستوده میشده است.
❇️ در شاهنامه ی فردوسی سترگ آمده است :
« مه بهمن و آسمان روز بود ،
که فالم بدین نامه پیروز بود».
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایهی نسک (کتاب) بندهش :
آسمان روز ای چو ماه آسمان ،
باده نوش و دار دل را شادمان.
جان ز باده شاد كن زیرا كه عقل ،
باده را بیند همی شادی جان.
هر زمان باده خور ای تازه چو گل ،
تازه كن شادی به باده هر زمان.
🌺 گیاه هوم نماد آسمان ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز آسمان ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. یک شنبه ۲۱ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۱ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ آسمان = آسمان. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
دوشنبه ۲۲ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۲ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ زامیاد = زمین.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
دوشنبه ۲۲ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۲ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ زامیاد = زمین.
@khashatra
#زامیاد_ایزد
✅ زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه ی همه ی داده ها برای زندگی بهتر آفریده هایی است که روی آن زندگی میکنند.
گویند در این روز درخت نشاندن و تخم کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.
روز «زامیاد» بیست و هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده میشود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته ی زمین است که با صفت نیک کنش ، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شدهاند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده ی روی آن ، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزشهای دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.
در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه نیكوكاران به داده های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده ی آفریده ی زمین نیكو را همی مىستاییم ….
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی نسک بندهش ؛
چون روز زامیاد نیاری ز می تو یاد ،
زیرا كه خوشتر آید مِی روز زامیاد.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دارو مخور.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
گرت خوردن دارو افتد به سر ،
به (زامیاد) روز ، هیچ دارو مخور.
🌺 گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.
@khashatra
✅ زامیاد به چم زمین است. زمین سرچشمه ی همه ی داده ها برای زندگی بهتر آفریده هایی است که روی آن زندگی میکنند.
گویند در این روز درخت نشاندن و تخم کاشتن و آبادانی کردن بسیار خوب است.
روز «زامیاد» بیست و هشتمین روز ماه در گاه شمار زرتشتی به این ایزد نامیده میشود.
زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام فرشته ی زمین است که با صفت نیک کنش ، از او یاد شده است.
ایزد زامیاد (زمین) با ایزد آسمان یک جا یا جداگانه سپند شمرده شدهاند.
زمین نماد مادر است برای انسان و دیگر موجودات زنده ی روی آن ، بنابراین ستودنی و سپندینه بوده و در آموزشهای دین زرتشتی به نگهداری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
ایزد زامیاد از ایزدان همکار اَمُرداد است.
در ستایش زامیاد نیایش و ستایش اهورمزدای یگانه از همه نیكوكاران به داده های هرمز هست،
نگهدارنده و پروراننده ی آفریده ی زمین نیكو را همی مىستاییم ….
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی نسک بندهش ؛
چون روز زامیاد نیاری ز می تو یاد ،
زیرا كه خوشتر آید مِی روز زامیاد.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)
دارو مخور.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
گرت خوردن دارو افتد به سر ،
به (زامیاد) روز ، هیچ دارو مخور.
🌺 گل بانو اسپرغم نماد زامیاد ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز زامیاد ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. دوشنبه ۲۲ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۲ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ زامیاد = زمین. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
سه شنبه ۲۳ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۳ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
سه شنبه ۲۳ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۳ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز.
@khashatra
#مانتره_سپند_ایزد
✅ بیست و نهمین روز ماه ، مانتره سپند دو بخش دارد ؛
نخست ؛ مانتره یا مَنتره به چم سخن اندیشه برانگیز.
دوم ؛ سپند یعنی مقدس.
در اوستا «مانترَسپِنتَ»، فارسی میانه «اَمَهرَسپنت» و فارسی امروز «ماراسپند» و «مانترسپند» آمده است.
وی ایزد و نگاهبان آب است. ایزد ماراسپند نگهبان گاه و روز و خرد و گوشها و چشمهاست.
مانترهسپند به چم گفتار نیک ، پاک و سپندینه و سخن فزونی بخش است.
❇️ اشوزرتشت اسپنتمان در سرودهای خود گات ها ، مانتره را همان سخن اندیشه برانگیز نامیده است.
مانتره در سراسر اوستا ستوده شده است.
مانترسپند ایزد درمانگری ست و به چم آرام بخش روانها هم آماده است و شفا میبخشد قلبهای خسته انسان در رنج را.
«مانتره» یکی از واژههای بنیادین گاهان ست.
این کلمه از ریشه ی من به چم اندیشیدن و در کل به چم وسیله ی اندیشه کردن و یا موجب اندیشه برانگیزی آمده است.
اما روانترین ترجمه کلام اندیشه برانگیز است.
هم چنین در اوستا ، او ِستاهای «اَشِم وُهو» و «یَـتااَهو = اَهونَوَر» به نام مانتره شناخته میشوند.
سراینده ی مانتره نیز «مانترن» نامیده میشود.
#ویژگیهای_مانتره
◀️ ۱ - درمان بخشی :
در گاهان در هات ۴۴ بند ۱۶،
از درمان بخشی و به عبارتی همان جنبه ی روان شناسی مانتره اشاره شده است.
◀️ ۲ - الهام گونه بودن :
اشوزرتشت فردی است که با الهام از جهان ِ پیرامون خویش (چه درون و چه محیط) به بزرگی رسید.
او مانتره را هم نوعی الهام (چه درونی و چه از محیط) میداند.
◀️ ۳ - موسیقیایی بودن :
یکی از شروط مانتره بودن ِ یک سخن ، موسیقایی بودن آن است.
◀️ ۴ - توانایی اهورایی مانتره :
در گاهان برای تاثیر کلام مانتره بر اقشار مردم و سعادت آن ها بسیار گفته شده است.
از آن چه که در متون اصلی دین ِ ما گات ها و قسمتهای اصلی اوستا بر میآید ، مانتره جزیی از نوای خداوندی است که به مانند «فرَوَهَر» در وجود هر انساتی قرار داده شده است و در اصل توانایی اندیشه برانگیزی است و از آن جایی که خداوند «مبدا خرد» است ، پس مانتره هم توانایی اندیشمندی و اندیشه برانگیزی است ، که یک انسان از آن بهرهمند میشود.
و نیز مانتره کلامی است از همین نوع که از مانتره ِ وجودی انسان به صدا در میآید و به مانتره وجودی انسان دیگری میرسد و آن را بر میانگیزد.
چه نیکو و زیباست در این روز خواندن گات ها.
پیدایی و روایی دین نیک اندر جهان به دست مانترسپند است و میتوان نیکی دین را به وسیله مانترسپند از آن خویش کرد.
گویند هر کس در این روز زاده شود دلیر باشد.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی نسک (:کتاب) بندهش :
ای دلارام روز ماراسپند ،
دست بیجام لعل مِی ، مپسند.
خرمی در جهانِ خرم بین ،
شادمانی كن و به ناز بخند.
❇️ اندرز نامهی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
جامه افزای و دوز و پوش و زن به زنی کن ،
که فرزند تیز ویر (:باهوش) و نیک زاید.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
زن تازه در (ماراسفند) گیر ،
که فرزند نیک آید و تیز ویر.
🌺 گل کرکم نماد مانتره سپند ایزد است.
@khashatra
✅ بیست و نهمین روز ماه ، مانتره سپند دو بخش دارد ؛
نخست ؛ مانتره یا مَنتره به چم سخن اندیشه برانگیز.
دوم ؛ سپند یعنی مقدس.
در اوستا «مانترَسپِنتَ»، فارسی میانه «اَمَهرَسپنت» و فارسی امروز «ماراسپند» و «مانترسپند» آمده است.
وی ایزد و نگاهبان آب است. ایزد ماراسپند نگهبان گاه و روز و خرد و گوشها و چشمهاست.
مانترهسپند به چم گفتار نیک ، پاک و سپندینه و سخن فزونی بخش است.
❇️ اشوزرتشت اسپنتمان در سرودهای خود گات ها ، مانتره را همان سخن اندیشه برانگیز نامیده است.
مانتره در سراسر اوستا ستوده شده است.
مانترسپند ایزد درمانگری ست و به چم آرام بخش روانها هم آماده است و شفا میبخشد قلبهای خسته انسان در رنج را.
«مانتره» یکی از واژههای بنیادین گاهان ست.
این کلمه از ریشه ی من به چم اندیشیدن و در کل به چم وسیله ی اندیشه کردن و یا موجب اندیشه برانگیزی آمده است.
اما روانترین ترجمه کلام اندیشه برانگیز است.
هم چنین در اوستا ، او ِستاهای «اَشِم وُهو» و «یَـتااَهو = اَهونَوَر» به نام مانتره شناخته میشوند.
سراینده ی مانتره نیز «مانترن» نامیده میشود.
#ویژگیهای_مانتره
◀️ ۱ - درمان بخشی :
در گاهان در هات ۴۴ بند ۱۶،
از درمان بخشی و به عبارتی همان جنبه ی روان شناسی مانتره اشاره شده است.
◀️ ۲ - الهام گونه بودن :
اشوزرتشت فردی است که با الهام از جهان ِ پیرامون خویش (چه درون و چه محیط) به بزرگی رسید.
او مانتره را هم نوعی الهام (چه درونی و چه از محیط) میداند.
◀️ ۳ - موسیقیایی بودن :
یکی از شروط مانتره بودن ِ یک سخن ، موسیقایی بودن آن است.
◀️ ۴ - توانایی اهورایی مانتره :
در گاهان برای تاثیر کلام مانتره بر اقشار مردم و سعادت آن ها بسیار گفته شده است.
از آن چه که در متون اصلی دین ِ ما گات ها و قسمتهای اصلی اوستا بر میآید ، مانتره جزیی از نوای خداوندی است که به مانند «فرَوَهَر» در وجود هر انساتی قرار داده شده است و در اصل توانایی اندیشه برانگیزی است و از آن جایی که خداوند «مبدا خرد» است ، پس مانتره هم توانایی اندیشمندی و اندیشه برانگیزی است ، که یک انسان از آن بهرهمند میشود.
و نیز مانتره کلامی است از همین نوع که از مانتره ِ وجودی انسان به صدا در میآید و به مانتره وجودی انسان دیگری میرسد و آن را بر میانگیزد.
چه نیکو و زیباست در این روز خواندن گات ها.
پیدایی و روایی دین نیک اندر جهان به دست مانترسپند است و میتوان نیکی دین را به وسیله مانترسپند از آن خویش کرد.
گویند هر کس در این روز زاده شود دلیر باشد.
❇️ سروده ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه ی نسک (:کتاب) بندهش :
ای دلارام روز ماراسپند ،
دست بیجام لعل مِی ، مپسند.
خرمی در جهانِ خرم بین ،
شادمانی كن و به ناز بخند.
❇️ اندرز نامهی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :
جامه افزای و دوز و پوش و زن به زنی کن ،
که فرزند تیز ویر (:باهوش) و نیک زاید.
❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده ی استاد ملکالشعرای بهار :
زن تازه در (ماراسفند) گیر ،
که فرزند نیک آید و تیز ویر.
🌺 گل کرکم نماد مانتره سپند ایزد است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز مانتره سپند ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. سه شنبه ۲۳ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۳ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ مانتره سپند = سخن اندیشه برانگیز. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
چهار شنبه ۲۴ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۴ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
چهار شنبه ۲۴ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۴ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان.
@khashatra
#انارم_ایزد
✅ انارم به چم (:معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده میشود.
کسانی که با اندیشه ، گفتار و کردار نیک زندگی میکنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه میکنند ، سرانجام به سرای نور و سُرور میروند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آنهاست.
این سرا ، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بیپایان است.
❇️ مسعود سعد پیرامون این ایزد میسراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان ،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند دادههای نیکش برای زندگی ستایش میکنند.
🌺 گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
✅ انارم به چم (:معنی) «روشنایی بی پایان» است و در اوستا «اَنَغرِرَاوچَ» خوانده میشود.
کسانی که با اندیشه ، گفتار و کردار نیک زندگی میکنند و با دروغ و ناپاکی مبارزه میکنند ، سرانجام به سرای نور و سُرور میروند که سرشار از خرسندی و شادمانی برای آنهاست.
این سرا ، همان خانه ی واپسین و جایگاه روشنایی و فروغ بیپایان است.
❇️ مسعود سعد پیرامون این ایزد میسراید :
«انیران ز پیران شنیدم چنان ،
که مِی خورد باید به رطل گران».
زرتشتیان در این روز به سفر می روند و اهورامزدارا به شوند دادههای نیکش برای زندگی ستایش میکنند.
🌺 گل «مروارید شيران» نماد انارام در دین زرتشتی است.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز انارم ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۲۴ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۴ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ انارم = فروغ و روشنایی بی پایان. @khashatra
#امروز
به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و بهمن ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۲۵ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۵ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
@khashatra
به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و بهمن ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
پنج شنبه ۲۵ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۵ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند.
@khashatra
#اورمزد
✅ امروز اورمزدست ای يار مِی گسار ،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد ،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده ی اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمزد ، هورمزد ، هرمزد = مخفف اهورامزدا ، خدای یگانه ، نام ستاره ی مشتری ، نام فرشتهای ، نام روز نخست از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا ؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نامهای : اهورا ، اورمَزد ، هورمَزد ، اورمُزد ، هورمُز و هُرمُز) ، نامِ آفریدگارِ نِکوییها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است.
اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را میپرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم میآفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت ، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شدهاست.
هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
◀️ ۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
◀️ ۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور ، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
◀️ ۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
◀️ ۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
◀️ ۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
◀️ ۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش ، منش نیک ، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده میشوند.
و پایههای کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
🌺 گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
✅ امروز اورمزدست ای يار مِی گسار ،
برخيز و تازگی کن و آن جام باده آر.
ای اورمزد روی بده روز اورمزد ،
آن مِی که شادمان کُندم اورمزدوار.
🔻اورمزد
((یکتا پروردگار بزرگ ایرانیان باستان و مزدیسنان،
و آفریدگار زمین و آسمان و آفریدگان.
امشاسپندان و ایزدان نیز آفریده ی اویند.
او عین قدرت و دانش پر از خیر و راستی و سپندی و نیکی ست.
👈 اورمزد ، هورمزد ، هرمزد = مخفف اهورامزدا ، خدای یگانه ، نام ستاره ی مشتری ، نام فرشتهای ، نام روز نخست از هر ماه مزدیسنی.
👈 اهورامَزدا ؛
(به اوستایی مزدا اهوره «مَزدا اَهورَه»)
نیز با نامهای : اهورا ، اورمَزد ، هورمَزد ، اورمُزد ، هورمُز و هُرمُز) ، نامِ آفریدگارِ نِکوییها و دادار و پروردگارِ همه ی هستی در مَزدَیَسنا است.
اهورامزدا آفریننده ی جهان است. مزدیسنان اهورامزدا را میپرستند.
اهورامزدا آفریدگار و داور همه چیزهای مادی و مینوی و نیز آفریننده ی روشنی و تاریکی و برقرار کننده ی نظم هستی (اشا) است.
او با اندیشیدن همه چیز را هستی بخشیده است.
پس در واقع او از عدم میآفریند و با خود تنهاست.
✔️ برای اهورا مزدا ؛
در هرمزد یشت ، در حدود شست صفتِ نیک آورده شده و همه ی چیز های خوب به وی منتسب شدهاست.
هم چنین او در مزدیسنا دارای شش صفتِ برجسته زیر است :
◀️ ۱ - سپنتامینو به چم سپند ترین روان.
◀️ ۲ - خشثره ویرنه به گویش امروزی شهریور ، به چم شهریار و پادشاهی که باید برگزیده شود.
◀️ ۳ - سپنته آرمیتی ست به چم پارسایی سپند و پاک.
◀️ ۴ - هورتات بگویش امروزی خورداد به چم جامعیت و رسایی.
◀️ ۵ - اَمرتات جاودانگی و بی مرگی ، او اَشَه. به چم راستی و درستی و دات ایزدی و پاکی ست.
◀️ ۶ - وهومَنَه است به چم خوب منش ، منش نیک ، این صفات در مزدیسنا به نامِ امشاسپندان خوانده میشوند.
و پایههای کمال در دین مزدیسنی برای رسیدن به روشنایی بی پایان است.
از این هفت امشاسپندان است که هفت شهر عشق و هفت آسمان و هفت خوان اسفندیار و هفت خوان رستم و هفت سین و هفت کشور و … اقتباس شده است.
🌺 گیاه مورت نماد روز اورمزد (خداوند) می باشد.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز و فرخ روز اورمزد و بهمن ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۲۵ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۱۵ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی) ✔️ اورمزد = هرمزد ، خداوند. @khashatra
#امروز
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و بهمن ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۲۶ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۶ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک.
✔️ نَبُر = پرهیز از خوراک های گوشتی
و پرهیز از کشتار حیوانات سودمند.
✔️ جشن بهمنگان بر همه ایرانیان ایران دوست خجسته باد.
@khashatra
نَبُر
به روز ، پیروز و فرخ روز وهومن امشاسپند و بهمن ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.
آدینه ۲۶ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.
۱۶ ژانویه سال ۲۰۲۶ (ترسایی)
✔️ وهومنه = منش نیک.
✔️ نَبُر = پرهیز از خوراک های گوشتی
و پرهیز از کشتار حیوانات سودمند.
✔️ جشن بهمنگان بر همه ایرانیان ایران دوست خجسته باد.
@khashatra
#چهار_روز_نبر
✅ روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر ، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران ، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه» ، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم ، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن ، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که ؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی ، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس ،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra
✅ روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر ، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را میگیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران ، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.
این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان #وهمن #ماه #گوش و #رام میباشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم منش نیک است.
روز «ماه» ، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.
"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان میباشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم ، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن ، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که ؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی ، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس ،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.
@khashatra