وُهومَن اَمشاسِپَند
2.75K subscribers
7.07K photos
927 videos
984 files
1.31K links
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‍ ‍ #آتش_نیایش

🔥 درود بر تو ای آتش 🔥
ای برترین آفریده ی سزاوار ستایش اهورا مزدا.
درود به تو ای آتش ،
ای پرتو اهورامزدا ،
خشنودی و ستایش آفریدگار و آفریدگانش برساد.
افروخته باش در این خانه پیوسته!
فروزان باش در این خانه!
تا دیر زمان افزاینده باش در این خانه!
به من ارزانی ده.
ای آتش ای پرتو اهورامزدا ؛
آسایش آسان ،
پناه آسان ،
آسایش فراوان ،
فرزانگی ، افزونی ، شیوایی زبان و هوشیاری روان ،
و پس از آن خرد بزرگ و نیک و بی‌زیان ،
و پس از آن دلیری مردانه ، استواری ، هوشیاری و بیداری ،
فرزندان برومند و کاردان ، کشورداری و انجمن آرا ،
بالنده ، نیک کردار ، آزادی بخش و جوانمرد ،
که خانه مرا و ده مرا و شهر مرا و کشور مرا آباد سازند.
و انجمن برادری کشورها و هم بستگی جهانی را فروغ بخشند.

با نوای دل نشین :

روان شاد ؛

موبد مهربان فیروزگری.

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز ‌و فرخ روز آذر ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. چهار شنبه ۳ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۴ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ آذر = آتر ، آدر ، آگر ، آتش. ✔️ روز دیدار پیر مراد شهر یزد. @khashatra
#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز آبان ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

پنج شنبه ۴ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۵ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ آبان = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب.


@khashatra
#آبان_ایزد

در اوستا آپ در پارسی باستان آپی و در فارسی آب گفته می‌شود.
در اوستا بارها «آپ» به چم فرشته‌ی نگهبان آب ، گفته شده و همه جا جمع آمده است.
آبان نام پارسی شده‌ ی ایزد آب ها یا آناهیتا است.
در اوستا (اردی‌ویسور آناهیتا) به چم رودخانه‌ ی نیرومند بی‌آلودگی نامیده شده است.
آناهیتا که کوتاه شده این نام اوستایی ست ، نام الهه‌‌ ی نماینده ی بر این آب‌های روان بوده و یَشتی که در اوستا به مناسبت این الهه سروده شده آبان یشت نام دارد.

👈 آبان دهمین روز ماه و هشتمین ماه سال در گاه شماری زرتشتی است.
در گاه شمار سی‌ روزه‌ ی زرتشتیان هنگامی که نام روز و ماه برابر می‌شود آن روز را جشن می‌گیرند.
و به شادمانی و ستایش آفریده های نیک اهورامزدا می پرداختند.
فرارسیدن روز آبان در ماه آبان را جشن آبان گان می‌نامند.

◀️ آب یكی از آخشیج‌ های چهارگانه و بسیار گرامی در نزد ایرانیان بوده و نیاكان ما ستایش ویژه‌ای برای آب داشته‌اند ، به‌ گونه‌ا‌ی كه آتشكده‌ها را نزدیک چشمه‌ سارها یا جویبارها می‌ساختند تا هم ایزد آذر و هم ایزد آب ، این دو آفریده‌ ی نیک اهورایی را بستایند.

◀️ در ایران باستان ، آلودن آب از گناهان بزرگ به‌شمار می‌رفته‌ ، به‌ گونه‌ای كه بر روی رود گذری می‌ساختند ، تا هنگام رفت‌ و ‌آمد ، آب را گل‌آلود نكنند.
هم چنین ایرانیان برای شست شوی بدن در محفظه‌ای به نام «آبزن» كه به اندازه‌‌ی اندام انسان بود ، آب ریخته و خود را می‌شستند.
آبزن ، چیزی هم چون وان حمام است كه این‌ روزها از آن ، بهره می‌جوییم.
آب مایه‌ ی  زندگی است ، انسان نخستین شهر نشینی بشری را در کنار چشمه‌ها و رودها به وجود آورد ، سپس آبادانی آغاز شد و به ستایش خداوند پرداخت.
آبان ، نام دیگر ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه (اَناهیتا)، نماد آب‌های پاک و بالنده روی زمین و نگاهبان پاکی و بی‌ آلایشی در جهان هستی است.
آناهیتا در استوره‌های ایرانی ، از جایگاه ارزشمندی برخوردار بوده است به همین روی نیاکان ما نیایشگاه‌هایی در کنار رودخانه‌ها و آب‌های روان برای بزرگ داشت آب ساخته بودند که نمونه‌ی آن در کنگاور کرمانشاه و بیشاپور هم چنان پابرجا است.

❇️ ” بخش‌هایى از اردویسور نیایش یا آبزور”

و توانایى و زور و آفرین باد به اهورامزداى فروغمند ، باشکوه و به امشاسپندان ، به آب هاى خوب مزدا داده ، به آب اردویسور آناهیتاى پاک ، به همه‌ ی آب هاى مزدا داده ،
به همه‌ ی گیاهان مزدا داده ، به همه‌ ی ستودگان مادى و مینوى،
و به فروهرهاى پاکان و راستان که پیروز و پرتوان هستند.

❇️ سروده‌ ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه‌ ی کتاب بندهش ؛

آبان‌روز است روز آبان ،
خرم گردان به آب رز جان.
بنشین به نشاط و دوستان را ،
ای دوست به عز و ناز بنشان.

❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم)

از آب پرهیز کن و آب را میازار.

◀️ اندرز نامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به (آبان) بپرهیز از آب و ای جوان ،
میالای و میازار آب روان.

🌺 گل نماد این روز #گل_نیلوفر است.

@khashatra
#آبان‌_یشت

آبان‌یشت یکی از قسمت‌های یشت ها در اوستاست که ، به ستایش ناهید یا #آناهیتا ایزد بانوی آب ها اختصاص دارد.

آبان‌یشت یکی از یشت ها یا قصاید بسیار بلند اوستا ست ، و دارای ۳۰ کرده و ۱۳۳ بند است.
#آبان‌_یشت از نظر ترتیب یشت پنجم و از لحاظ تفصیل ، پس از فروردین‌ یشت و مهر یشت قرار دارد. و سومین یشت بزرگ به شمار می‌آید.

◀️ در بند ۱ – ۱۵ در مدح و ثنای ناهید سخن رفته‌است.

◀️ در بند ۱۶ – ۸۳ از پادشاهان و نامدارانی که پیش از اشو زرتشت ؛ ناهید را ستودند ، یاد می‌کند.

◀️ در بند ۸۴ – ۹۶ از مینوی نژاد بودن ناهید ، و نزول وی از کره ستارگان به سوی زمین  سخن می‌گوید.
و حاوی دستوری است که خود ناهید به اشو زرتشت می‌دهد. از آن که چگونه مردم او را بستایند.

◀️ در بند ۹۷ – ۱۱۸ دگرباره از ستایش پادشاهان و نامدارانی سخن می‌راند که معاصر اشوزرتشت بودند.

◀️ در بند ۱۱۹ – ۱۳۲ در تعریف و توصیف ناهید است.

❇️ در آبان‌یشت نیز همانند یشت های دیگر باورهای پیش از اشوزرتشت با باور زرتشتی درآمیخته‌ است.

◀️ در بندهای ۳ تا ۵ و ۹۶ و ۱۳۲ مشخصات پیش زرتشتی (Pre-Zoroastrian)،
ایزدبانوی #آناهیتا و نیروی زندگی بخشی او دیده‌می‌شود.

◀️ در بندهای دیگر خصوصیت زرتشتی شده او آشکار است.
و به گونه‌ای اهورامزدا به او زندگی بخشیده‌است. تا در ستیز آفریدگان نیک با بدی یاور آنان باشد، مانند بندهای ۱ ، ۶ ، ۷ ، ۹۴ ، ۹۵ ، ۱۰۴ و ۱۱۸.
این بندها همه قدیمی است و شاید به دوره‌های پیش از هخامنشیان تعلق دارد.

❇️ #کریستن_سن ذکر نام بابل را در این یشت (بند ۲۹) قرینه‌ای می‌داند.
که این یشت در دروه ی هخامنشی تدوین نهایی یافته‌است.

❇️ #ایرانویج_در_آبان‌_یشت

◀️ در بند ۱۰۴ نام  ایرانویج آمده است :
«او را بستود اشوزرتشت پاک ، در آریاویچ در کنار رود دائیتیا. با هوم آمیخته به شیر با بَرسَم با زبان خرد ،
با اندیشه و گفتار و کردار نیک با زَور و با کلام بلیغ»


📚بُن مایه
- ابراهیم پورداوود ؛ یشت ها، جلد اول
- تفضلی، احمد.
کهن نگاره‌ی ادبیات ایران پیش از اسلام.

رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra
#آیین_زندگی_در_دین_زرتشت

آیین زندگی در دین زرتشت چگونه است؟ 

در اندیشه ی اشوزرتشت اسپنتمان ؛
آیین زندگی به چم برخورداری از داده های فراوانی است که ،
پیش روی انسان فراهم شده است.

برخورداری از خرد و بهره مندی از دانش تا انسان دانا و آگاه گردد.
سپس گسترش آیین راستی در جهان هماهنگ با تازه شدن ،
تا همگان با هنجار هستی اشا در زندگی هماهنگ و همراه گردند ،
آن گاه آسایش و آرامش داشته باشند.

از سخنان اشوزرتشت چنین برداشت می کنیم که انسان ،
پدیده ای سپندینه (:مقدس) است و دارای اندیشه و خرد نیک.
بنابراین برای پیشرفت ، آباد سازی ، افزایش شادی ، تازه شدن ،
و بهره گیری از نیکی ها به جهان مادی گام نهاده است.  

📚 بن مایه :

برگفته از تارنمای روانشاد ؛
موبد کورش نیکنام.

رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.

@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز ‌و فرخ روز آبان ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. پنج شنبه ۴ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۵ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ آبان = آب ها ، فرشته ی نگهبان آب. @khashatra
#امروز

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز خور ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

آدینه ۵ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۶ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ خور = خیر ، خورشید.

✔️ سال روز درگذشت اشوزرتشت اسپنتمان به یاد باد.
@khashatra
#خور_ایزد

خور یا هْوَر به چم (: معنی) خورشید ، نام یازدهمین روز از هر ماه در گاه شمار زرتشتی است.
آفتاب‌خوان خور ، خوان خور در گات ها به چـم خورشید آمده و در اوستا هْوٓر آمده ، در پارسی خُور و هور یا خورشید مى‌گویند.
هَورَخْشَئِتَو در پهلوى خْوَرَشتٓ در گات ها بدون شئت آمده است.

خراسان  نیز از واژه‌های كهن و سرزمین‌ های خاوری بوده و به خورآسان مى‌خواندند به چم بر آینده و بالا رونده همان خورشید را گویند.

❇️ «ویس و رامین نوشته‌ ی فخرالدین گرگانی»

بر آمدن گاه خورشید هركس سر آید ،
خراسان آن بود كز وی خور آید.

خراسان پهلوی باشد خور آید ،
عراق و پارس را زو خور بر آید.

خراسان هست معنی خور آبان ،
كجا زو خور بر آید سوی ایران.


❇️ «سروده‌ ی مسعود سعد سلمان ، بر پایه‌ ی کتاب بندهش»

روز خور است ای به دو رخ هم چو خور ،
تافت خور از چرخ فلک باده خور.

باده خور و نیز مرا باده ده ،
افسوس احوال زمانه مخور.

❇️ اندرز نامه ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

کودک به دبیرستان کن تا دبیر فرزانه بود.

◀️ اندرزنامه ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

به (خور) روز، کودک به استاد ده ،
که گردد دبیری خردمند و به.

🌺 گل مرو سپید نماد خور ایزد است.

@khashatra
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سالروز درگذشت اشو زرتشت،
نخستین پیامبر و آموزگار راستی درجهان گرامی باد.

@khashatra
#گرامی_داشت_سالروز_درگذشت_اشوزرتشت

روز خور ایزد و دی ماه از گاه شمار زرتشتی ،
برابر با پنجم دی ماه در گاه شمار خورشیدی.
سالروز درگذشت اشوزرتشت اسپنتمان را گرامی می داریم و درود می فرستیم بر فروهر پاک آن یگانه پیام آور راستی.

@khashatra
#سال_روز_درگذشت_اشوزرتشت

پنجم دی ماه خورشیدی روز خور (خير) ایزد ، سال روز درگذشت اشوزرتشت اسپنتمان پیامبر بزرگ آریایی و نخستین آموزگار راستی است.
کسی که پيام آور آزادی انديشه ، آگاهی ، آشتی و هم زيستی با انديشه‌های گوناگون بود و از ايران زمين به پاخواست.
#اشوزرتشت در هفتاد و هفت سالگی، هنگامی كه کی گشتاسب كيانی و پسرش اسفنديار ، فرمان روای #بلخ (:مزارشريف) از پايتخت بيرون رفته بودند، فرمانروای تورانی "ارجاسب" كه دشمن ديرينه‌ ی اشوزرتشت بود ، درنگی يافته و تورابراتور را با لشگر بزرگی به بلخ فرستاد.
#تورانيان دروازه‌ی شهر بلخ (:مزارشريف) را درهم شكستند و هنگامی كه #اشوزرتشت با لهراسب و گروهی از پيروانش ، در مجموع هفتاد و دوتن در #آتشكده‌ی نوبهار شهر بلخ به #نيايش سرگرم بودند به زخم شمشير كشتند.
زرتشت ، زردشت ، زردهُشت یا زراتُشت و به لاتین Zoroaster و در اوستا زرثوشتر به معنی "دارنده‌ی روشنایی زرین‌ رنگ" و یا "ستاره‌ی زرین" است.
اشوزرتشت پیام آور خرد و آزادی اندیشه و بنیان گذار كیش زرتشتی یا مزدیسنا و سراینده‌ی گات ها است.
اشو زرتشت گرچه از جهان رفت و از دیدگان پنهان گشت ، ولی روان پاكش همراه با اندیشه و آموزش‌ های جاودانه‌اش پیوسته زنده ماند.
۱
@khashatra
بزرگ مردی که پس از هزاران سال هم‌ چنان نام ، راه و اندیشه‌اش بر تارک هوشمندی راست اندیشان و فیلسوفان بزرگ جهان می‌درخشد.

اشوزرتشت هرگز نجنگید و همواره انسان ها را از جنگ و ستیز می‌ پرهیزانید و هرگز اندیشه‌ ی خود را برتر یا تک ندانست و به جای آن هم زیستی با اندیشه‌های گوناگون را یاد داد.

گات ها از هر گونه كژباوری دينی ، دين نموداری (:تعصب دينی) ، پی‌ورزی (:تعصب) ، افسانه‌ها ، سخنان پوچ ، پندارهای بيهوده و به ويژه ياوه‌ها (:خرافات) تهی است و يگانه نوشتار دينی در جهان است كه از زمان‌ های كهن با كژباوری ستيز می‌كرده است و اين يكی از ويژگی‌های گات ها است.

اشوزرتشت آموزگار راستی و پایه گذار اندیشه‌ ی نیک ، گفتار نیک و کردار نیک و راه راستی در گیتی بود كه به سه وَچَك (:جمله)  كوتاه او "اندیشه ی نیک ، گفتار نیک ، كردار نیک" شناخته شده است.
و از دیدگاه پژوهش گران ، تنها همین سه وَچَک (:جمله) پایه‌ ی بنیادین مردم سالاری (دمكراسی) و شیوه‌ی سازماندهی اندیشه‌ها و سُهش‌ها (:احساسات) و در پی آن پیش رفت در جهان امروز شناخته شده است.
۲
@khashatra
این روز در گاهنامه ی ایرانی تنها روزی است كه جشن نیست ، ولی روز سوگواری هم نیست!
در این روز زرتشتیان گردهم می‌آیند و به نیایش ، خواندن گات ها و پختن آش می‌ پردازند ، ولی به هیچ روی سوگواری یا جامه‌ ی سیاه بر تن نمی‌كنند.
از دیدگاه آنان ، درگذشت ، زایش دوباره و پیوستن به اهورامزداست ، پس روان مردگان نیازی به سوگواری ندارند و اندوه برای درگذشتگان مایه‌ ی رنج روان آنان خواهد شد.
شاید این یگانه آیینی در جهان باشد كه سوگواری ، اندوه ، گریه كردن ، دسته‌ های سوگواری ، سیاه پوشیدن ، آسیب رساندن به خود را در آن نمی‌توان یافت.
كوتاه سخن ، كرپانی (:قربانی) ، پتیست (:نذر) ، نیاز بستن (:دخیل بستن) ، پیراگردی (:طواف) ، بوسه زدن بر نیایش گاه‌ها و...
از آن آیین بت پرستی بود و اشوزرتشت يگانه پيامبری بود كه همه‌ ی اين آيين‌ها را از ميان برداشت و تنها خرد را جايگزين اين ابزارها برای گفت و گو و پيوند با خدا كرد.
۳
@khashatra
در پايان زرتشت پیش از این كه یک دین باشد ، یک فلسفه‌ ی ژرف است كه به جای دستورها و پیروی كوركورانه ، راه آزاد اندیشیدن را به انسان ها نشان می‌دهد.
پس به راستی می‌توان نام آن را فرا دین یا فرا كیش یا هر نام دیگری نهاد ، چیزی كه جای گفتمان بسیار دارد.

❇️ فردوسی سترگ در این باره چنین گفت :

وز آن پس بــه بلخ اندر آمد سپاه ،
جهــان شـد ز تاراج و کشتــن تبــاه.

نهـــادن ســــر سوی آتشــــکده ،
بــــدان کــــاخ و ایــــــوان زر آزده.

هــمه زنـــد و وِستا برافـــروختند ،
بســـی کاخ و ایوان همی ســـوختند.

در آن هیربد بـــود و هشتاد مــرد ،
زبان شان ز یزدان پر از یــــاد کرد.

ز خون شان به مرد آتش زردهشت ،
ندانم که چــــرا هیـــــربد را بکشت.

📚 بُن مایه :

برگرفته از تارنمای روان شاد :
موبد کورش نیکنام.

👈 رونوشت ؛ بردیا بزرگمهر.
۴
@khashatra
پایان🔺🔺
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#زرتشت_پیامبر

سراینده : استاد بانو هما ارژنگی

@khashatra
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سخنان روانشاد موبد دکتر #کوروش_نیک‌نام
در روز خور ایزد و دی ماه ، سال روز درگذشت نخستین پیام آور و آموزگار راستی اَشوزَرتشت اِسپَنتَمان.

به روان و فروهر پاک همه ی درگذشتگان اَشو درود باد.
@khashatra
وُهومَن اَمشاسِپَند
#امروز به روز ، پیروز ‌و فرخ روز خور ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی. آدینه ۵ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی. ۲۶ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی) ✔️ خور = خیر ، خورشید. ✔️ سال روز درگذشت اشوزرتشت اسپنتمان به یاد باد. @khashatra
#امروز

نَبُر

به روز ، پیروز ‌و فرخ روز ماه ایزد از دی ماه به سال ۳۷۶۳ مزدیسنی.

شنبه ۶ دی ماه به سال ۱۴۰۴ خورشیدی.

۲۷ دسامبر سال ۲۰۲۵ (ترسایی)

✔️ ماه = ماوَنگهِه، ماه.

✔️ نبُر : پرهیز از کشتن حیوانات سودرسان.
پرهیز از خوردن خوراک‌های گوشت‌دار.

@khashatra
#ماه_ایزد

ماه به اوستایی «ماوَنگَ» مانند خورشید ستودنی است.
در اساتیر ، ماه سازنده‌ ی نژاد ستوران شناخته شده است.
در ماه‌ یشت این ایزد آموزگار گیاه و رستنی خوانده می‌شود.
این روز یکی از چهار روز پرهیز از خوردن گوشت است.
زرتشتیان این روز را «نَبُر» می‌نامند و از کشتن حیوانات سودمند و خوردن گوشت خوداری می‌کنند.
در این روز اوستای «ماه‌ نیایش» از سوی زرتشتیان خوانده می‌شود.

👈 دوازدهمین روز از ماه سی‎روزه‌ی زرتشتی «ماه» و سی روز از سال ماه نامیده می‌شود.
ماه نام سیاره‌ای ست كه در فرهنگستان ادب پارسی به همان ماونگهه نوشته و خوانده مى‌شود.
ماونگهه در اوستا آمده و یشت هفتم به ماه است.
در ماه نیایش از ماه‌یشت گفته شده است.

در اوستا سازنده‌ یِ تخمه و نژاد جانوران و آدمی ست و پرورش دهنده ی گیاه و رستنی ست.

❇️ نَبُر به چمار (: معنای) كشتار نكردن جانوران سودمند در این روزها و پرهیز از خوردن گوشت است.
پرهیز از خوردن گوشت در خوراک خود برای چهار روز در ماه ، در درازای روز (روزه) كار ناپسند می‌شمارند.
اما در هر ماه و تنها در چهار روز به نام‌ های :

◀️ بهمن ، دومین روزِ ماه.

◀️ «ماه» ، دوازدهمین روزِ ماه.

◀️ گوش ، چهاردهمین روز به ماه.

◀️ رام ، بیست‌ و یكم روز به ماه زرتشتی و مزدیسنا هست.

❇️ در اوستا نگهداری از چارپایان آمده و سفارش شده است ، جانورانی که از  كشتار آن‌ها پرهیز شده ، سگ و گربه و بره و بز و اسب…
و هرگاه پیر شدند ، از آن ها به درستی نگهداری كنند.

در مزدیسنا از كشتن جانوران ویران گر و موذی سفارش شده …


❇️ سروده‌ ی مسعود سعد سلمان، بر پایه‌ ی کتاب بندهش :

ماه ‌روز ای به روی خوب چو ماه ،
باده لعل مشک‌ب وی بخواه.

گشت روشن چو ماه بزم كه گشت ،
نام این روز ماه و روی تو ماه.


❇️ اندرز نامه‌ی آذرباد مهراسپندان (موبد موبدان در روزگار شاپور دوم) :

می خور و با دوستان گفت و گو کن.


◀️ اندرز نامه‌ی آذرباد مهر اسپندان در سروده‌ ی استاد ملک‌الشعرای بهار :

بخور باده با دوستان، روز (ماه) ،
ز ماه خدای ، آمد کارخواه.

🌺 گل نرگس نماد ماه ایزد است.

@khashatra
#چهار_روز_نبر


روزهای نبر در کیش زرتشت چهار روز در هر ماه است.
به عبارت دیگر ، زرتشتیان ۴۸ روز در سال نبر یا (پرهیز از خوردن گوشت و کشتار حیوانات سودمند) را می‌گیرند اما نه پشت سرهم.
زرتشتیان برای زیاده روی نکردن در خوردن گوشت جانوران ، روزهای #دوم و #دوازدهم و #چهاردهم و #بیست_و_یکم هر ماه زرتشتی از خوردن گوشت پرهیز می کنند.

این چهار روز متعلق به چهار امشاسپندِ و ایزدان  #وهمن #ماه #گوش و #رام می‌باشد.
در نزد زرتشتیان برای هر سی روز ماه اسم خاصی وجود دارد.
یکی از این روزها «وهومن» است که بعدها به نام بهمن تغییر ریخت داده و به چم‌ منش نیک است.
روز «ماه» ، روز «گئوش» یا گوش و روز «رام» نیز به همراه روز «وهومن» روزهایی هستند که گوشت خوردن درآن نکوهیده شده و به آن نبر(Nabor) می گویند.

"نبُر" فعلی جزو سنت زرتشتیان می‌باشد.
به چمار نبریدن و منظور از آن نکشتنِ حیوانات و سر آن ها را نبریدن بوده است.
در قدیم ، برخی از زرتشتیان در کلِ ماه بهمن نیز لب به گوشت نمی زدند.
نیک است بدانید که نمادِ بهمن ، سپیدی و پاکی است از همین رو موبدان زرتشتی سپید می پوشند چرا که ؛
منش نیک به چم سپیدی ست.
هم چنین برای اطلاعاتِ عمومی می‌ گویم که وهومن نزدِ مزدیسنان بزرگی زیادی دارد.
چرا که با وهومن است که یک مزدیسن هوخت/Hovakht و هورشت/Hovarasht را می فهمد و رعایت می کند.
به چم این که با اندیشه ی نیک به کردار نیک و گفتار نیک نیز می رسد و منطقی می شود.
زرتشتیان باید در سه بخش #مینویِ #شنوایی ، #اندیشه و #احساس همیشه کوشا باشند.
به آن چم که با این سه حس ،
از نیکی و "امر نیک" دور نشوند.
و “اندیشه و احساس و شنوایی” باید همیشه سرشار از نیکی باشد.

@khashatra
#تاربخچه_آدریان_مریم‌آباد

درب مهر مریم آباد درب مهری ست قدیمی ، بنای آتشکده بر روی زمینی مسطح در وسط مریم آباد واقع گردیده است.
و با توجه به نقشه ی پهنه بندی مقدماتی خطر نسبی زلزله در ایران ، این منطقه در نقشه با خطر نسبی متوسط مشخص گردیده است.
لیکن تاکنون هیچ گونه اثر تخریب زلزله در این آتشکده مشهود نشده است.
تنها دو سیل بزرگ آتشکده را ویران و بنای کنونی آتشکده ، برابر سنگ نوشته ی موجود در درب مهر مربوط به سد سال و اندی پیش است.
مالکیت بنا وقفی جامعه ی زرتشتیان مریـم آباد است.
و سـالیان سـال اسـت با کمک های مالی و مردمی و تحت پوشش انجمن زرتشتیان مریم آباد اداره می شود.
آدریان مریم آباد جواهری است در کنار این کویر تفتیده که درخششی خاص دارد تمامأ با خشت و گل ساخته شده که یک دنیا ظرافت درآن به کار رفته است.

در آن زمان که این آتشکده را می‌ساختند نه جرثقیل بود و نه تیر آهن ، از این رو وقتی اندیشه نمایید احساس خواهید فرمود که چه زحمتی در راه ایجاد آن کشیده شده است.
گویند دیوار آن بزرگ بوده هر شاگردی را می آوردند قادر به انداختن خشت گلی به بالا نبوده و دستگاه های بالابر امروزی هم موجود نبود روان شاد رستم بمان استاد مهر تعریف می‌کرد شخصی را برای بالا انداختن خشت گلی چند کیلویی استخدام می کنند ، نامبرده شخصی بوده قد بلند و قوی هیکل تمام خشت های مدرسه ماهیاری و درب مهر را یک تنه بالا می داده متأسفانه نام ایشان از حافظه ام محو گردیده است.
او تمام روز را با شوق زیاد به کارش ادامه می داده تا این بنای رفیع شکل بگیرد. (روانش شاد)
۱
@khashatra
انسان وقتی در محوطه ی مقدس و دلگشای آدریان مریم آباد گام می‌گذارد ، متحول می‌شود و بر پنجه‌های هنر آفرین شان درود می‌فرستد.
افرادی در این آدریان زحمت کشیدند ، تلاش کردند تا به سهم خود گامی هر چند کوچک ، در راه آبادانی آن بردارند و نام بلند گذشتگان این محله را زنده نگاه دارند و امّا از همه ی بهدینان و همه ی یاران و کسانی که ما را در جهت این خدمت و نگهداری و سرپرستی آدریان یاری داده اند سپاسگزاریم و با پشت گرمی همان عنایت ها راه خود را ادامه خواهیم داد.

این روز ها اگر سری به آتشکده بزنید آتش همیشه فروزان مریم آباد را خواهید دید و آتش بندی که اکنون مدت ۱۵ سال است وظیفه ی خوراک دادن به آتش و روشن نگاه داشتن را بر دوش دارد ، آقای رستم آتش بند ، آتش بند آتشکده ی مریم آباد از بامداد تا غروب آفتاب به آتشکده سرکشی و به آن خوراک می دهد پس از آخرین وعده ، آتش در زیر خاکستر ، مهار می شود.
به گفته ی رستم آتش بند برای خوراک آتش بیشتر از چوب زردآلو ، بادام و سیاه درخت استفاده می‌شود چون هم خوب می‌سوزد و هم خوش بو هستند.
انبار چوب یاخوراک آتش ، اتاقی است روبروی درب وارد شدن به محوطه ی آتش پر از تنه های بریده شده درختان که از دهش مردم ، قرار است خوراک آتش شوند و یا از پول آدریان (شاباش) خریداری شده اند.
۲
@khashatra