جدی اگه کسی روز پسر رو بهتون تبریک گفته خیلی حسودیم میشه. امروز اصن کسی با من حرفم نزده

خیلی دلم میخواست که بیام براتون بگم آدم هفت خطی هستم. اما متاسفانه یه آدم ساده احساساتیم که تا آخرین روز عمرش قراره بازی بخوره.

به نظرم زیر آوار مردن میتونه پایان بندی جالبی برای زندگی جوون ایرانی باشه

کاش همون دوره کرونا می‌مردم. اینجوری همه چیز به مراتب بهتر از الان بود.

در دنیای موازی، خوشحالم و راضی.

شاید.

در جهان فقط دو چیز برایم باقی مانده. نوشیدن چایی و نگاه کردن به چشمان گربه ها.

آدم میتونه کل روز راجع‌به یه سریال با کراشش صحبت کنه در حالی که حتی یه سکانس از اون فیلم رو هم ندیده باشه.

پسر بودن رو توصیه نمیکنم

دعای آدمایی زود پیامشون رو سین میزنین تا چشمشون به گوشی خشک نشه، پشت و پناهتون.

ما به دویدن و نرسیدن عادت کردیم اوس کریم.

بعد مدت‌ها یکم وقت کردم بازی کنم. الان نشستم به کنسول خاک خوردم نگاه می‌کنم.
اخه با کی بازی کنی علی جون. با کی؟!

قبلا اینجوری بودم که آدمای مذهبی هم میتونن خوب باشن و نباید همرو با یه چوب زد.
الان همشونو با یه چوب میزنم

میل‌گرد حتی

دسته جارو اصن

تا کفش

منو فقط مامان بزرگم دوست داره. (وقتایی که تنهاعه)

10/18

10/19

20:00 ⏳

خب. سلام🤦🏻