اگه زمین تخت نیست
پس چرا انقد خوابمون میاد!

بابام حق آب و گل داره. ریشه دوونده، مال خودشه. اره، مال خودش.
مال خیلی مهمه؛ زندگی می‌کنه، یادگار داره.
ولی من چی، هیچی مال من نمی‌تونه باشه، یادگار هم مال من نیست. یادگار مال کسانی است که ملک و علاقه دارند، زندگیشان مایه داشته، زیر باران عشق بازی کردن، از باران بهاری کیف می‌برند، اما من به این کلمه مفلوک گره خوردم.

بعضی وقتا شبیه به مگس‌هایی میشیم که پشت شیشه گیر کردن؛ خودمونو محکم میکوبیم به درو پنجره‌ی زندگی و آخرش زیر یکی از همون پنجره ها میمیریم.
نه به خاطر اینکه پنجره محکمه، نه بخاطر اینکه ضربه میخوریم و درد میکشیم؛ بخاطر اینکه تلاش اشتباهمون کافی نبوده.

میخوام یه کتاب راجب خودم بنویسم به نام«داستان پسر جوانی که هیچ وقت نمی‌خوابد»
راجب داستان پسر جوانیه که هیچ وقت نمی‌خوابه.

#اسپویل از محتوای کتاب:
من که شبا خوابم نمیبره نمیتونم بخوابم، حداقل کاش بتونم با تو بخوابم.

باری به هر جهت حالا که خواننده این متن شدی خواستم به تو بگویم که همواره پشت تو هستم و خواهم بود، حال اینکه با پشتت چه کرده و میکنم رازی نهان بین خودمان است که با ناکسان گفتن نشاید.

تو هر جمعی حداقل یه نفر هست که مدل خندیدنش شبیه استارت پیکانه
اگرم کسی نیومد تو ذهن تو خودت همون آدمی.

البته تا جایی که میشناسمتون شما همتون تنهایید پس خیلی اینو جدی نگیرید.

اگه چیزایی که اینجا می‌نویسم و بعدش پاک میکنم رو تلگرام تبدیل به یه مجموعه بکنه شاید چندین هزار بار به فروش برسه

همینکه خدا کرکره آسمون‌شو میکشه پایین و شب میشه کرم بی خوابی من لول میخوره و میره تو چشمام.
کاش می‌تونستم مثل زمانیکه بچه و نادون بودم آهسته بخوابم؛ خواب راحت بی‌دغدغه.

یه تندیس نامرئی از ناخوش احولیم درست کردم، گذاشتم رو تاقچه اتاقم.
تنها چیزی ازش میدونم اینکه همیشه زیر چشمی بهم نگاه میکنه و شاید زیر لب میگه: یک روز تورا خواهم آویخت به غم.

لاجرم مست و طربناک و به غم معتادیم.

تا اینجای مجرای تحصیل بنده، تنها تخصصی که گرفتم اهمیت ندادنه.
چه بخونم یا نخونم، نمره بگیرم یا نگیرم؛ نه خوشحال میشم و نه ناراحت؛بدون اینکه آجری روی دیوار دانسته‌های قبلیم اضافه شده باشه.
اصن همینجوری خوبه، منم بودم همینجوری اداره میکردم، ما که بیشتر بفهمیم سر از چیزایی در میاریم که نباید.

فقط صپ اونایی که بهم پیشنهاد بی شرمانه بدن بخیر

امروز از اون روزاس که باید برم برده سرمایه داری بشم

امروز از اون روزاس که باید برم برده آلی بشم

اصن میرم یه موتور سی جی میخرم یه خورجین هم ميندازم ترکش میرم تو خیابون ماهی میفروشم و با پیرزنا سر قیمت چونه میزنم.

ری‌اکتیون باز شد 🥳🥰

همیشه تو اوجی، با og

چند وقت پیش داشتم واسه یه دوستی، کارایی که قبلا ضبط کردمو پلی میکردم که گوش بده و نظرشو بگه
تا تموم شد خیلی با ذوق و شوق برگشت گفت وای علی من عاشق سازای بیکلامم.
نتونستم جلوی خندمو بگیرم و خیلی ناراحت شد.

از بچه‌ها واقعا خوشم نمیاد، به جز دختر بچه های ۱۸ تا ۴۵ سال.