🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_59
_ با رئیس شرکتمون اومدم!
مامان با حس کنجکاوی گفت:
_ ببینم این رئیس شرکتتون خانمِ یا آقا؟
دستمو پشت کمر مامان گذاشتم و همونطور که به سمت اتاق هولش میدادم خیلی خونسردانه جواب دادم:
_مردِ مامان!
در جا ایستاد و موشکافانه نگاهی بهم انداخت. کاملا متوجه تغییر چهره اش شدم.اما نه چیزی پرسید ونه من حرفموادامه دادم.
به سرعت برای تعویض لباس،به داخل اتاق خواب رفت.
حامی همراه پدرم واردپذیرایی شدند.
_ خوش اومدی پسرم بفرمایین بشینید.
حامی معذب وخجالت زده روی زمین نشست وپدرم کنارش قرارگرفت.
مامان باتونیک بلندسرخابی رنگ و روسری ساتن آبی کاربنی،از دراتاق بیرون اومدومستقیم به سمت حامی رفت.
حامی به احترام ازجاش بلند شدو قدمی به جلوبرداشت.
_ خوش اومدی پسرم!تاحالاندیده بودم طلوع باشخص غریبه ای سفر بیاد.از دیدنتون خیلی تعجب کردم!
حامی لبخندی زده و رو به مادرم گفت :
_ خیلی خوشحالم که خانم محبی این افتخارو بهم دادن.
مامان و بابا با نگاه تحسین آمیز و لبخند رضایت بخشی به حامی چشم دوخته و مسلما فکر میکردند رابطه ای بین ما برقرار شده!
امابه قول معروف "دریغا و صد افسوس"
بابا اجازه نشستن به حامی روداد وهمونطور که دستم توسط مامان کشیده میشد منو وارد اتاق خواب کرد. درو پشت سرمون بست وگفت:
_ من الان باید بفهمم؟
_ متوجه منظورت نمیشم مامان!
_اتفاقاخوب هم متوجه میشی ولی خودتوبه کوچه علی چپ میزنی
منم زورت نمیکنم! هروقت دوست داشتی راجبش بهم بگو.
الانم قشنگ ترین لباسی که داری رو تنت کن ویکم به خودت برس.
من دلم روشنه،پسرخوبی به نظرمیاد!
_ اِ مامان..توروخدابلند نگو.این همینجوریش هم اعتماد به نفس بالایی داره الان فکرمیکنه حالاچه آش دهن سوزی هم هست!
_ هیچوقت دروغگوی خوبی نبودی طلوع!هرچندخیلی چیزایاد ندادم بهت ومادر خوبی واست نبودم اماحداقل دروغ نگفتن روبهت یاد دادم!
سرش رو پایین انداخت وشرمنده گفت :
_منوببخش دخترم که..
انگشت اشاره موجلوی بینیم گرفته ومامان رو واداربه سکوت کردم.
الان وقتش نبود!
نمیخواستم حال خوش امروزموبه خاطراشتباهات تلخ دیگران خراب کنم!
_ مامان آروم باش!
اونی که فکر میکنیدنیست.مهندس فقط یه همکاره همین!
امروزهم اومدم بعد چندوقت ببینمتون! دوست ندارم فکرمودرگیر مسائل قدیم کنم.
مامان اشک جمع شده توی چشاشو باگوشه روسریش پاک کرد وگفت:
_پس کی باهات حرف بزنم دخترم؟
تو نمیدونی چه بلایی سر من اومد وقتی ازقصد عرشیای از خدا بی خبر،خبردارشدم.
مامان نمیدونست که با آوردن اسم عرشیاو زنده کردن خاطرات گذشته چه به روز روح و روان من میاره.
_ مامان اگه میخوای ادامه بدی من برم!
مامان دوتادستامو گرفت وهول زده گفت:
_ ببخش دخترم.
یه امشب بمون تایکم ازخودمون حرف بزنیم.قول میدم تا وقتی خودت نخواستی راجبه قدیم باهات حرف نزنم.
ازمامان تشکری کردم ودستامو ازش جداکردم.
تقه ای به در خورد و با بله گفتن من، بابا پشت درحاضر شد.
_ چیکار میکنین این همه مدت تو اتاق؟دخترم بیامهمونتو تنها نذار.
خانم شماهم بیا یه چایی بریز خستگی شون دربره.
مامان آروم رو گونه اش زد و گفت:
_ ای وای؟پاک یادم رفته بود.الان میام.
هر دو ازاتاق خارج شده ومانتومُ، روی چوب رختی انداختم.
سخت ترین قسمت مهمونی امروز،مواجه شدن باحامی آن هم با لباس خانگی بود.
به طرف کمد لباس مامان رفتم و چندین تونیک رواز زیرنظر گذروندم.
تونیک یاسی رنگ ساده ای برداشتم وبا تیشرت زردرنگم عوض کردم.
از دراتاق که بیرون اومدم نگاهم به نگاه حامی گره خورد.با بابا در حال صحبت درباره مسائل روز کشور بود.
با نگاه حامی،بابا به سمتم برگشت. لبخندی زدو دوباره شروع به صحبت کرد.
حامی بااکراه نگاه ازمن گرفته و به بابا چشم دوخت.
حس خوبی که توی نگاه حامی وجود داشت روباهیچ چیزتو دنیاعوض نمیکردم.
به آشپزخونه رفتم تا کمک دست مامان باشم.
میوه هاروبعد ازدستمال کشیدن روی میوه خوری گذاشته وباتعدادی بشقاب و کاردبلند کردم وبه داخل پذیرایی بردم.
درست مقابل حامی روی زمین گذاشتم وکنارش نشستم!
مامان هم باسینی چای و شکلات،کنار پدر جای گرفت.
_ خدا خیرتون بده.باعث شدین دخترمو ببینم.
حامی بالبخند خواهش میکنمی گفت وجرعه ای ازچای رونوشید.
_ شامم قیمه درست کردم.دوست دارین یا یه غذای دیگه بذارم؟
رو به مامان گفت:
_ نه مامان جان اقای حامی دیرشون میشه فرداباید چندجاسر بزنن فقط دو سه ساعت اینجاییم.
مامان بانگاهی غم گرفته چشم به لیوان چای دوخت.
_ مامان ناراحت نشودیگه،تابستون نزدیکه بازم اون موقع چندروزی میام.
حامی که شاهدصحبت های مابود گفت:
_ مادرجان، من با
موندن دخترتون مشکلی ندارم.ایشون میتونن بمونن من خودم فردا کارامو انجام میدم.
_ خب پسرم شماهم شب اینجا بمون. ماهم مثل پدر و مادرت!غریبی نکن.
فرداصبح باهم دیگه برین.قول میدیم مهمون نواز خوبی باشیم!
@kadbanoirani
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_59
_ با رئیس شرکتمون اومدم!
مامان با حس کنجکاوی گفت:
_ ببینم این رئیس شرکتتون خانمِ یا آقا؟
دستمو پشت کمر مامان گذاشتم و همونطور که به سمت اتاق هولش میدادم خیلی خونسردانه جواب دادم:
_مردِ مامان!
در جا ایستاد و موشکافانه نگاهی بهم انداخت. کاملا متوجه تغییر چهره اش شدم.اما نه چیزی پرسید ونه من حرفموادامه دادم.
به سرعت برای تعویض لباس،به داخل اتاق خواب رفت.
حامی همراه پدرم واردپذیرایی شدند.
_ خوش اومدی پسرم بفرمایین بشینید.
حامی معذب وخجالت زده روی زمین نشست وپدرم کنارش قرارگرفت.
مامان باتونیک بلندسرخابی رنگ و روسری ساتن آبی کاربنی،از دراتاق بیرون اومدومستقیم به سمت حامی رفت.
حامی به احترام ازجاش بلند شدو قدمی به جلوبرداشت.
_ خوش اومدی پسرم!تاحالاندیده بودم طلوع باشخص غریبه ای سفر بیاد.از دیدنتون خیلی تعجب کردم!
حامی لبخندی زده و رو به مادرم گفت :
_ خیلی خوشحالم که خانم محبی این افتخارو بهم دادن.
مامان و بابا با نگاه تحسین آمیز و لبخند رضایت بخشی به حامی چشم دوخته و مسلما فکر میکردند رابطه ای بین ما برقرار شده!
امابه قول معروف "دریغا و صد افسوس"
بابا اجازه نشستن به حامی روداد وهمونطور که دستم توسط مامان کشیده میشد منو وارد اتاق خواب کرد. درو پشت سرمون بست وگفت:
_ من الان باید بفهمم؟
_ متوجه منظورت نمیشم مامان!
_اتفاقاخوب هم متوجه میشی ولی خودتوبه کوچه علی چپ میزنی
منم زورت نمیکنم! هروقت دوست داشتی راجبش بهم بگو.
الانم قشنگ ترین لباسی که داری رو تنت کن ویکم به خودت برس.
من دلم روشنه،پسرخوبی به نظرمیاد!
_ اِ مامان..توروخدابلند نگو.این همینجوریش هم اعتماد به نفس بالایی داره الان فکرمیکنه حالاچه آش دهن سوزی هم هست!
_ هیچوقت دروغگوی خوبی نبودی طلوع!هرچندخیلی چیزایاد ندادم بهت ومادر خوبی واست نبودم اماحداقل دروغ نگفتن روبهت یاد دادم!
سرش رو پایین انداخت وشرمنده گفت :
_منوببخش دخترم که..
انگشت اشاره موجلوی بینیم گرفته ومامان رو واداربه سکوت کردم.
الان وقتش نبود!
نمیخواستم حال خوش امروزموبه خاطراشتباهات تلخ دیگران خراب کنم!
_ مامان آروم باش!
اونی که فکر میکنیدنیست.مهندس فقط یه همکاره همین!
امروزهم اومدم بعد چندوقت ببینمتون! دوست ندارم فکرمودرگیر مسائل قدیم کنم.
مامان اشک جمع شده توی چشاشو باگوشه روسریش پاک کرد وگفت:
_پس کی باهات حرف بزنم دخترم؟
تو نمیدونی چه بلایی سر من اومد وقتی ازقصد عرشیای از خدا بی خبر،خبردارشدم.
مامان نمیدونست که با آوردن اسم عرشیاو زنده کردن خاطرات گذشته چه به روز روح و روان من میاره.
_ مامان اگه میخوای ادامه بدی من برم!
مامان دوتادستامو گرفت وهول زده گفت:
_ ببخش دخترم.
یه امشب بمون تایکم ازخودمون حرف بزنیم.قول میدم تا وقتی خودت نخواستی راجبه قدیم باهات حرف نزنم.
ازمامان تشکری کردم ودستامو ازش جداکردم.
تقه ای به در خورد و با بله گفتن من، بابا پشت درحاضر شد.
_ چیکار میکنین این همه مدت تو اتاق؟دخترم بیامهمونتو تنها نذار.
خانم شماهم بیا یه چایی بریز خستگی شون دربره.
مامان آروم رو گونه اش زد و گفت:
_ ای وای؟پاک یادم رفته بود.الان میام.
هر دو ازاتاق خارج شده ومانتومُ، روی چوب رختی انداختم.
سخت ترین قسمت مهمونی امروز،مواجه شدن باحامی آن هم با لباس خانگی بود.
به طرف کمد لباس مامان رفتم و چندین تونیک رواز زیرنظر گذروندم.
تونیک یاسی رنگ ساده ای برداشتم وبا تیشرت زردرنگم عوض کردم.
از دراتاق که بیرون اومدم نگاهم به نگاه حامی گره خورد.با بابا در حال صحبت درباره مسائل روز کشور بود.
با نگاه حامی،بابا به سمتم برگشت. لبخندی زدو دوباره شروع به صحبت کرد.
حامی بااکراه نگاه ازمن گرفته و به بابا چشم دوخت.
حس خوبی که توی نگاه حامی وجود داشت روباهیچ چیزتو دنیاعوض نمیکردم.
به آشپزخونه رفتم تا کمک دست مامان باشم.
میوه هاروبعد ازدستمال کشیدن روی میوه خوری گذاشته وباتعدادی بشقاب و کاردبلند کردم وبه داخل پذیرایی بردم.
درست مقابل حامی روی زمین گذاشتم وکنارش نشستم!
مامان هم باسینی چای و شکلات،کنار پدر جای گرفت.
_ خدا خیرتون بده.باعث شدین دخترمو ببینم.
حامی بالبخند خواهش میکنمی گفت وجرعه ای ازچای رونوشید.
_ شامم قیمه درست کردم.دوست دارین یا یه غذای دیگه بذارم؟
رو به مامان گفت:
_ نه مامان جان اقای حامی دیرشون میشه فرداباید چندجاسر بزنن فقط دو سه ساعت اینجاییم.
مامان بانگاهی غم گرفته چشم به لیوان چای دوخت.
_ مامان ناراحت نشودیگه،تابستون نزدیکه بازم اون موقع چندروزی میام.
حامی که شاهدصحبت های مابود گفت:
_ مادرجان، من با
موندن دخترتون مشکلی ندارم.ایشون میتونن بمونن من خودم فردا کارامو انجام میدم.
_ خب پسرم شماهم شب اینجا بمون. ماهم مثل پدر و مادرت!غریبی نکن.
فرداصبح باهم دیگه برین.قول میدیم مهمون نواز خوبی باشیم!
@kadbanoirani
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_60
حامی جواب داد:
_ اختیار دارین. من فقط نمیخواستم مزاحم جمع خانوادگی تون شم. مسلما شما با وجود من معذب تر میشین.
مامان بشقابی رو از میوه پر کرد و جلوی حامی گذاشت.
_توام مثل پسر نداشتمی.
ما دوتا دیگه پیر شدیم. هم صحبتی هم نداریم،الانم که بعد چندماه به لطف شما دخترمو دیدمش، درست نیست که شمارو بذارم بری.
میوه تو خوردی برو اتاق طلوع، استراحت کن. موقع شام که شد صدات میکنم. خودتم هروقت خواستی از اتاق بیا بیرون یا بمون همونجا. فکر کن خونه خودته.
***
" حامی "
روی تخت نشسته و با خودم کلنجار میرفتم. از یک طرف صحبت های روژین و از طرف دیگه خبر بد منصوری که توی پیام بهم داده بود و از همه مهم تر این نزدیکی بیش از حد به طلوع باعث شده بود سردرگم شده و طول اتاق رو چندین بار طی کنم.
روی تخت دراز کشیدم و ساق دستم رو زیر سرم گذاشتم.
اتاق کاملا ساده ای بود.جز تخت و میز تحریر سفید رنگ و کمد کوچکی در گوشه اتاق چیزی به چشم نمیخورد .
اینجا نشستن و دراز کشیدن فایده ای نداشت. تنهایی بدتر به ذهن ادم فشار میاورد.
از جام بلند شدم و کمربند شلوارمو سفت کرده و از اتاق خارج شدم.
کسی داخل پذیرایی نبود. به سمت درخروجی رفته و وارد بالکن شدم.
طلوع روی صندلی نشسته بود و دوباره خرمن موهاشو باز گذاشته بود.
هیچوقت دوست نداشتم جز من کسی اون موهای صاف و یکدست مشکی شو ببینه.
شال رنگیش روی طنابی که بالای سرش بود، آویزون بود. با قدم هایی اروم و آهسته شال رو برداشتم و وقتی به نزدیکی طلوع رسیدم روی سرش انداختم.
هینی گفته و از جاش بلند شد.
_ چیکار میکنی حامی ترسیدم!!
با شنیدن اسمم از زبان طلوع، حس وصف نشدنی تموم وجودمو گرفت. خجالت زده شالِ روی سرشُ مرتب کرده و دوباره روی صندلی اش نشست.
به دیوار سنگی بالکن تکیه دادم و گفتم:
_یه بار دیگه بگو چی گفتی؟
خودشو به بیخیالی زد و گفت:
_ گفتم چرا منو ترسوندین توی فکر بودم.
_ اسممو جا انداختی!
_ تونستین راحت بخوابین؟!
بحث رو کاملا عوض کرده بود.. حالا که معذب بود ادامه دادنش درست نبود.
_ نه نتونستم بخوابم!
_ چرا؟؟
چه دلیلی محکمی جز حضور طلوع داشتم؟
این یک هفته، بعد از شام اخری که توی پشت بوم خوردیم، برنامه هامو جوری کنار هم چیدم که برخوردی با طلوع نداشته باشم.نگران امنیتش بودم و تا اب از آسیاب ها نمیوفتاد ترجیحم این بود وارد رابطه ای نشم.
بدجنسی کردم و گفتم :
_ چون تو سوال قبلی منو کامل جواب ندادی، منم از جواب دادن بهت معذورم.
راستی مامان بابات کجان؟
پاهاشو روی هم انداخت و دستشو تکیه گاه میز کرد و زیر چونش گذاشت.
_ مامانمینا خیلی ذوق داشتن که پیششون اومدم، رفتن خرید کنن که تهران رفتم با خودم ببرم!
_ چرا انقدر با خانوادت سردی؟!
امروز که اومدم دنبالت اول فکر کردم اونجا خونه تونه. بعد دیدم واسه بدرقه کردنت کسی جلو درنیومد.
البته اینو نمیگم که ناراحت شی. دارم حدسیات خودمو میگم!
سوار ماشین هم که شدیم گفتی میخوای بیای خونه مامانتینا!
چرا ازشون جدا شی؟
از سوالم جا خورده بود. چند دقیقه ای توی فکر فرو رفت.
وقتی جوابی ازش نشنیدم گفتم:
_ امیدوارم از حرفم ناراحت نشده باشی. من قصدی نداشتم.
الانم برمیگردم اتاق،نمیخوام خلوتت رو بهم بزنم.
تکیه مو از دیوار گرفته و خواستم قدمی بردارم که با گفتن حرفش سرجام ایستادم.
_ تا حالا شده پُرِ حرف باشی اما ندونی به کی و چطوری بگی!
من الان دقیقا چندساله فقط دارم توی دلم با خودم حرف میزنم!
میدونی چرا؟
چون از قضاوت شدن توسط مردم میترسم!
میترسم رازی رو بگم که چندماه دیگه اسم راز روش نباشه و همه بفهمن.
آدم اطرافم زیاده اما ادم معتمد پیدا کردن خیلی سخته!
همیشه دوست داشتم هروقت دلم میگرفت یه دوست خیالی داشتم تا باهاش حرف بزنم درد ودل کنم.بدون اینکه نگران این قضاوت شدن وفاش شدن رازم باشم
میدونی!
ادم هااحتیاج دارن به همچین کسی!
کسی که فقط دوتاگوش شنواداشته باشه،نصیحت نکنه و امیدبده
اخرشم دوست خیالی مون بره وهمه چیزو فراموش کنه وحال خوب نصیبمون کنه
حرفاش و تن صدای آرومش به قدری دلنشین بود که فقط دوست داشتم اون حرف بزنه ومن گوش بدم و نگاش کنم
_ نمیدونم گذشته تو چی بوده و چرا از خانوادت جدایی!
با اینم کاری ندارم تو مقصری یا کس دیگه!
اما بدون مقصر دونستن دیگران خیلی راحته! میتونی همه عمرت رو صرف مقصر دونستن دیگران کنی اما بدون، اونی که مسئول موفقیت ها و شکست های زندگیته فقط خوده تویی
نذار گذشته، الانتو ازت بگیره!
از بودن کنار پدر مادرت لذت ببر.بذار اوناهم از با توبودن لذت ببرن
من ذوق توی چشمای پدرتو میبینم. بغض نهفته گلوی مادرتو میفهمم
خودتم مسلما متوجه اینا شدی اما هرچه بود و هست قدر بودن شون رو بدون.نذار برای خیلی کارا و حرفا دیر بشه و یه عمر پشیمونی بمونی!
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_60
حامی جواب داد:
_ اختیار دارین. من فقط نمیخواستم مزاحم جمع خانوادگی تون شم. مسلما شما با وجود من معذب تر میشین.
مامان بشقابی رو از میوه پر کرد و جلوی حامی گذاشت.
_توام مثل پسر نداشتمی.
ما دوتا دیگه پیر شدیم. هم صحبتی هم نداریم،الانم که بعد چندماه به لطف شما دخترمو دیدمش، درست نیست که شمارو بذارم بری.
میوه تو خوردی برو اتاق طلوع، استراحت کن. موقع شام که شد صدات میکنم. خودتم هروقت خواستی از اتاق بیا بیرون یا بمون همونجا. فکر کن خونه خودته.
***
" حامی "
روی تخت نشسته و با خودم کلنجار میرفتم. از یک طرف صحبت های روژین و از طرف دیگه خبر بد منصوری که توی پیام بهم داده بود و از همه مهم تر این نزدیکی بیش از حد به طلوع باعث شده بود سردرگم شده و طول اتاق رو چندین بار طی کنم.
روی تخت دراز کشیدم و ساق دستم رو زیر سرم گذاشتم.
اتاق کاملا ساده ای بود.جز تخت و میز تحریر سفید رنگ و کمد کوچکی در گوشه اتاق چیزی به چشم نمیخورد .
اینجا نشستن و دراز کشیدن فایده ای نداشت. تنهایی بدتر به ذهن ادم فشار میاورد.
از جام بلند شدم و کمربند شلوارمو سفت کرده و از اتاق خارج شدم.
کسی داخل پذیرایی نبود. به سمت درخروجی رفته و وارد بالکن شدم.
طلوع روی صندلی نشسته بود و دوباره خرمن موهاشو باز گذاشته بود.
هیچوقت دوست نداشتم جز من کسی اون موهای صاف و یکدست مشکی شو ببینه.
شال رنگیش روی طنابی که بالای سرش بود، آویزون بود. با قدم هایی اروم و آهسته شال رو برداشتم و وقتی به نزدیکی طلوع رسیدم روی سرش انداختم.
هینی گفته و از جاش بلند شد.
_ چیکار میکنی حامی ترسیدم!!
با شنیدن اسمم از زبان طلوع، حس وصف نشدنی تموم وجودمو گرفت. خجالت زده شالِ روی سرشُ مرتب کرده و دوباره روی صندلی اش نشست.
به دیوار سنگی بالکن تکیه دادم و گفتم:
_یه بار دیگه بگو چی گفتی؟
خودشو به بیخیالی زد و گفت:
_ گفتم چرا منو ترسوندین توی فکر بودم.
_ اسممو جا انداختی!
_ تونستین راحت بخوابین؟!
بحث رو کاملا عوض کرده بود.. حالا که معذب بود ادامه دادنش درست نبود.
_ نه نتونستم بخوابم!
_ چرا؟؟
چه دلیلی محکمی جز حضور طلوع داشتم؟
این یک هفته، بعد از شام اخری که توی پشت بوم خوردیم، برنامه هامو جوری کنار هم چیدم که برخوردی با طلوع نداشته باشم.نگران امنیتش بودم و تا اب از آسیاب ها نمیوفتاد ترجیحم این بود وارد رابطه ای نشم.
بدجنسی کردم و گفتم :
_ چون تو سوال قبلی منو کامل جواب ندادی، منم از جواب دادن بهت معذورم.
راستی مامان بابات کجان؟
پاهاشو روی هم انداخت و دستشو تکیه گاه میز کرد و زیر چونش گذاشت.
_ مامانمینا خیلی ذوق داشتن که پیششون اومدم، رفتن خرید کنن که تهران رفتم با خودم ببرم!
_ چرا انقدر با خانوادت سردی؟!
امروز که اومدم دنبالت اول فکر کردم اونجا خونه تونه. بعد دیدم واسه بدرقه کردنت کسی جلو درنیومد.
البته اینو نمیگم که ناراحت شی. دارم حدسیات خودمو میگم!
سوار ماشین هم که شدیم گفتی میخوای بیای خونه مامانتینا!
چرا ازشون جدا شی؟
از سوالم جا خورده بود. چند دقیقه ای توی فکر فرو رفت.
وقتی جوابی ازش نشنیدم گفتم:
_ امیدوارم از حرفم ناراحت نشده باشی. من قصدی نداشتم.
الانم برمیگردم اتاق،نمیخوام خلوتت رو بهم بزنم.
تکیه مو از دیوار گرفته و خواستم قدمی بردارم که با گفتن حرفش سرجام ایستادم.
_ تا حالا شده پُرِ حرف باشی اما ندونی به کی و چطوری بگی!
من الان دقیقا چندساله فقط دارم توی دلم با خودم حرف میزنم!
میدونی چرا؟
چون از قضاوت شدن توسط مردم میترسم!
میترسم رازی رو بگم که چندماه دیگه اسم راز روش نباشه و همه بفهمن.
آدم اطرافم زیاده اما ادم معتمد پیدا کردن خیلی سخته!
همیشه دوست داشتم هروقت دلم میگرفت یه دوست خیالی داشتم تا باهاش حرف بزنم درد ودل کنم.بدون اینکه نگران این قضاوت شدن وفاش شدن رازم باشم
میدونی!
ادم هااحتیاج دارن به همچین کسی!
کسی که فقط دوتاگوش شنواداشته باشه،نصیحت نکنه و امیدبده
اخرشم دوست خیالی مون بره وهمه چیزو فراموش کنه وحال خوب نصیبمون کنه
حرفاش و تن صدای آرومش به قدری دلنشین بود که فقط دوست داشتم اون حرف بزنه ومن گوش بدم و نگاش کنم
_ نمیدونم گذشته تو چی بوده و چرا از خانوادت جدایی!
با اینم کاری ندارم تو مقصری یا کس دیگه!
اما بدون مقصر دونستن دیگران خیلی راحته! میتونی همه عمرت رو صرف مقصر دونستن دیگران کنی اما بدون، اونی که مسئول موفقیت ها و شکست های زندگیته فقط خوده تویی
نذار گذشته، الانتو ازت بگیره!
از بودن کنار پدر مادرت لذت ببر.بذار اوناهم از با توبودن لذت ببرن
من ذوق توی چشمای پدرتو میبینم. بغض نهفته گلوی مادرتو میفهمم
خودتم مسلما متوجه اینا شدی اما هرچه بود و هست قدر بودن شون رو بدون.نذار برای خیلی کارا و حرفا دیر بشه و یه عمر پشیمونی بمونی!
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_61
قطره ای اشک از چشاش سرازیر شد.میل شدیدی به پاک کردن اشکاش و بوسیدن گونه های سرخش داشتم.
کاش دستش رو میگرفتم.. بغلش میکردم و دستی به موهای بلندش میکشیدم.
یا کاش بوی عطر زنونه و گرمش رو شب تا صبح وقتی که توی آغوشم بود استشمام میکردم.
بعد از کلی کلنجار رفتن با دل و ذهنم،کنترل افسارمو دستم گرفته و ذهنم پیروز مندانه دهن کجی به دلم کرد.
اول باید اعتماد طلوع رو جلب میکردم!
پشتم رو به طلوع کردم تا خطائی ازم سر نزند.
با چرخیدن صدای کلید روی قفل در ورودی حیاط، قامت مرد و زنی رو دیدم که خوشحال و خنده کنان با دستانی پر وارد خانه شدند.
طلوع دو پله رو رد کرده و به سمتشون رفت. کیسه های خرید رو ازشون گرفته و دوباره مسیری که رفته بود رو برگشت.
به کمک پدر طلوع رفتم و چند کیسه سفید رنگ که مارک فروشگاه معروفی روش چاپ شده بود ازش گرفتم.
_ پسرم گشنه موندی نه.. الان میرم سفره میچینم و غذاتونو آماده میکنم. فقط امیدوارم از دستپخت من خوشت بیاد.
رو به مادر طلوع که با کمک نرده های کنار پله به سمت خونه میرفت گفتم:
_ ممنونم مادرجان،فعلا گشنه نیستم شما استراحت کنید تازه از راه رسیدین.
کیسه های خرید رو داخل آشپزخونه گذاشتم. طلوع در حال جابه جایی مواد غذایی به داخل یخچال و کابینت بود.
با صدای زنگ گوشیم، موبایلم رو از داخل جیب شلوارم درآوردم و نگاهی به اسم روی صفحه کردم.
رد تماس زدم و بعد از کسب اجازه از صاحبخانه، ازخونه بیرون رفتم تا راحت تر بتونم با تلفن حرف بزنم.
در ماشین رو باز کردم و پشت فرمون نشستم.
قفل گوشیم رو باز کرده و روی اسم منصوری ضربه ای زدم.
_سلام منصوری چه خبر؟
_ سلام آقا هم خبر خوب دارم هم بد. کدوم اول بگم؟
_ فرقی نداره. اول بده رو بگو ببینم چیه؟
_ رد امینی رو زده بودیم اما یهو غیب شد!
با عصبانیت مشتی به فرمان ماشین زدم گفتم:
_ یعنی چی غیب شده؟
_ بچه ها رد شو توی یه مهمونی زدن. وقتی وارد مهمونی شدیم هیچکس ندیدتش!
همه فقط اومدنش رو دیدن! اینکه کجا رفت و چطوری ناپدید شده رو، هیچکس ندیده . انگار یهو آب شده رفته تو زمین.
_ خبر خوبت چیه؟
_ رامین برگشته ایران!
به مغزم فشار آوردم تا دنبال آشناییتی با رامین بگردم.
_ رامین کیه؟
_ رامین برادر روژین.
_ خب به چه درد من میخوره؟
_ تنها راه پیدا کردن امینی اونه. بلاخره امینی با برادرزاده هاش ترتیب یه ملاقاتی رو میده. فقط باید مدام تعقیبشون کنیم. هم روژین و هم رامین!
_ این تنها راهش نیست!
_ چی تو فکرتونِ آقا؟
چهره طلوع لحظه ای از جلوی چشمم کنار نمیرفت.
گفتن و عملش سخت بود. اما تنها راهم همین بود!
_ با روژین عقد میکنم!
منصوری با صدای بلندی گفت:
_ چی؟!
_ همون که شنیدی منصوری، نمیخوام کسی ازین موضوع خبردار شه!
_ ولی اخه اقا..
میون حرفش پریدم و گفتم :
_ ولی و اما و اگر واسه من نیار منصوری. بفهمم رضا چیزی خبر دار شده خودت میدونی.
کار دیگه ای نداری؟
_نه آقا خداحافظ
تلفن رو قطع کردم. ساق دستمو رو فرمون گذاشتم و پیشونیمو بهش تکیه دادم.
مغزم هنگ کرده و قدرت فکر کردن به هرچیزی رو ازم گرفته بود.
راهی که تصمیم داشتم برم، توش پر از خطر بود اما من فقط به یه چیزی فکر میکردم.
" انتقام "
با ضربه چند تقه به شیشه ماشین، سرمو بلند کردم و با پدر طلوع مواجه شدم.
شیشه ماشین رو پایین کشیدم
_ مزاحمت شدم پسرم؟
_نه بفرمایید مشکلی پیش اومده؟
_ مشکل که نه! میتونیم باهم چنددقیقه ای مردونه حرف بزنیم.
با گفتن بله البته،قفل ماشین باز کردم و پدر طلوع داخل ماشین جای گرفت.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات وفیلمهای آموزشی کانال بدون لینک واسم کانال
@kadbanoiranii
حرام است و حق الناس به حساب میاد.لطفا رعایت کنید.
آموزش بهترین رسپیهای امتحان شده قنادی و آشپزی از اساتید برتر💪
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_61
قطره ای اشک از چشاش سرازیر شد.میل شدیدی به پاک کردن اشکاش و بوسیدن گونه های سرخش داشتم.
کاش دستش رو میگرفتم.. بغلش میکردم و دستی به موهای بلندش میکشیدم.
یا کاش بوی عطر زنونه و گرمش رو شب تا صبح وقتی که توی آغوشم بود استشمام میکردم.
بعد از کلی کلنجار رفتن با دل و ذهنم،کنترل افسارمو دستم گرفته و ذهنم پیروز مندانه دهن کجی به دلم کرد.
اول باید اعتماد طلوع رو جلب میکردم!
پشتم رو به طلوع کردم تا خطائی ازم سر نزند.
با چرخیدن صدای کلید روی قفل در ورودی حیاط، قامت مرد و زنی رو دیدم که خوشحال و خنده کنان با دستانی پر وارد خانه شدند.
طلوع دو پله رو رد کرده و به سمتشون رفت. کیسه های خرید رو ازشون گرفته و دوباره مسیری که رفته بود رو برگشت.
به کمک پدر طلوع رفتم و چند کیسه سفید رنگ که مارک فروشگاه معروفی روش چاپ شده بود ازش گرفتم.
_ پسرم گشنه موندی نه.. الان میرم سفره میچینم و غذاتونو آماده میکنم. فقط امیدوارم از دستپخت من خوشت بیاد.
رو به مادر طلوع که با کمک نرده های کنار پله به سمت خونه میرفت گفتم:
_ ممنونم مادرجان،فعلا گشنه نیستم شما استراحت کنید تازه از راه رسیدین.
کیسه های خرید رو داخل آشپزخونه گذاشتم. طلوع در حال جابه جایی مواد غذایی به داخل یخچال و کابینت بود.
با صدای زنگ گوشیم، موبایلم رو از داخل جیب شلوارم درآوردم و نگاهی به اسم روی صفحه کردم.
رد تماس زدم و بعد از کسب اجازه از صاحبخانه، ازخونه بیرون رفتم تا راحت تر بتونم با تلفن حرف بزنم.
در ماشین رو باز کردم و پشت فرمون نشستم.
قفل گوشیم رو باز کرده و روی اسم منصوری ضربه ای زدم.
_سلام منصوری چه خبر؟
_ سلام آقا هم خبر خوب دارم هم بد. کدوم اول بگم؟
_ فرقی نداره. اول بده رو بگو ببینم چیه؟
_ رد امینی رو زده بودیم اما یهو غیب شد!
با عصبانیت مشتی به فرمان ماشین زدم گفتم:
_ یعنی چی غیب شده؟
_ بچه ها رد شو توی یه مهمونی زدن. وقتی وارد مهمونی شدیم هیچکس ندیدتش!
همه فقط اومدنش رو دیدن! اینکه کجا رفت و چطوری ناپدید شده رو، هیچکس ندیده . انگار یهو آب شده رفته تو زمین.
_ خبر خوبت چیه؟
_ رامین برگشته ایران!
به مغزم فشار آوردم تا دنبال آشناییتی با رامین بگردم.
_ رامین کیه؟
_ رامین برادر روژین.
_ خب به چه درد من میخوره؟
_ تنها راه پیدا کردن امینی اونه. بلاخره امینی با برادرزاده هاش ترتیب یه ملاقاتی رو میده. فقط باید مدام تعقیبشون کنیم. هم روژین و هم رامین!
_ این تنها راهش نیست!
_ چی تو فکرتونِ آقا؟
چهره طلوع لحظه ای از جلوی چشمم کنار نمیرفت.
گفتن و عملش سخت بود. اما تنها راهم همین بود!
_ با روژین عقد میکنم!
منصوری با صدای بلندی گفت:
_ چی؟!
_ همون که شنیدی منصوری، نمیخوام کسی ازین موضوع خبردار شه!
_ ولی اخه اقا..
میون حرفش پریدم و گفتم :
_ ولی و اما و اگر واسه من نیار منصوری. بفهمم رضا چیزی خبر دار شده خودت میدونی.
کار دیگه ای نداری؟
_نه آقا خداحافظ
تلفن رو قطع کردم. ساق دستمو رو فرمون گذاشتم و پیشونیمو بهش تکیه دادم.
مغزم هنگ کرده و قدرت فکر کردن به هرچیزی رو ازم گرفته بود.
راهی که تصمیم داشتم برم، توش پر از خطر بود اما من فقط به یه چیزی فکر میکردم.
" انتقام "
با ضربه چند تقه به شیشه ماشین، سرمو بلند کردم و با پدر طلوع مواجه شدم.
شیشه ماشین رو پایین کشیدم
_ مزاحمت شدم پسرم؟
_نه بفرمایید مشکلی پیش اومده؟
_ مشکل که نه! میتونیم باهم چنددقیقه ای مردونه حرف بزنیم.
با گفتن بله البته،قفل ماشین باز کردم و پدر طلوع داخل ماشین جای گرفت.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات وفیلمهای آموزشی کانال بدون لینک واسم کانال
@kadbanoiranii
حرام است و حق الناس به حساب میاد.لطفا رعایت کنید.
آموزش بهترین رسپیهای امتحان شده قنادی و آشپزی از اساتید برتر💪
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_62
سکوت مطلق و تلخی، فضای بین مون رو پر کرده بود.
هر دو به رو به رو خیره شده و پر از حرفای ناگفته بودیم.
طلوع راست میگفت! کاش کسی پیدا میشد تا تموم درد ودل های مارو میشنید و بی هیچ حرفی تنهامون میذاشت!
بعضی وقتا شدیدا دوست داشتم جنسیتم تغییر کرده و در قالب یک زن فرو میرفتم.
زن ها حرفاشونو از خرید رژ قرمز جدیدشون شروع کرده و در انتها متوجه راز نهفته توی سینه شون میشدی!
یا اصلا عده ای از زنان هم هستن که دلیلی برای این همه مقدمه چینی ندارند.
به یکباره سر اصل مطلب رفته و اظهار دلتنگی و درد ودل میکنند.
اما مردها فقط توی سکوت باهم حرف میزنند.
انقدر کنار هم سکوت میکنیم که اگه کسی توی چشممون نگاه کنه، کر میشه!
بلاخره پدر طلوع گلویی صاف کرد و سکوت بین مون رو شکست .
_ وقتی نزدیک زایمان خانومم شد و بردنش اتاق عمل، دکترا گفتن یامادرش زنده میمونه یا بچه تون. خیلی سخت بود انتخاب بین کسی که عاشقشی و کسی که از خون خودته.
از شب تا صبح فقط توی بیمارستان گریه کردم و از خدا خواستم جون منو بگیره اما بذاره اون دوتا زنده بمونن..
نمیدونم چندساعت گذشته بود که داداشم اومد دنبالم. گفت بیا بریم بچه دنیا اومده! دختر هم هست! جفتشون هم سالمن..
باورم نمیشد!
دیگه ادامه حرف داداشمو نشنیدم و به سمت اتاق خانومم دوییدم.
وقتی صورت دخترمو دیدم مثل خورشید میدرخشید، اسمشو گذاشتیم طلوع!
اون دختر تو زندگی من طلوع کرد و با وجودش دنیامو روشن تر کرد..
کمی مکث کرد. صداش کمی غمناک شده و به نقطه نامعلومی خیره شده بود... ذهنم از روژین خارج شده و فقط به طلوع فکر میکردم.
_ همه چی اوایل خوب بود تا اینکه خانومم مریض شد. افسردگی بعد از زایمان گرفت..
تا چندسال درگیر مریضی خانمم شدم. همه نوع دکتر بردمش اما همه رو نصفه رها میکرد یا به هربهانه ای ازش طفره میرفت.
منم بین طلوع و زنم مونده بودم.
از یه طرف مریضی خانمم از طرف دیگه تنهایی طلوع..
تمام بچگیش با کسی به اسم آیهان گذشت.. آیهان پسرعموشه..
جونشون بهم وصل بود. خونه هامون کنار هم بود و هروقت خانمم رو میبردم دکتر یا کاری داشتم خیالم از بابت طلوع راحت بود چون آیهان خالصانه محبتش رو نشون میداد و مواظبش بود.
با آوردن اسم آیهان اخمی روی چهره ام نشست. تصور اینکه طلوع رابطه نزدیکی با مردی جز من رو داشته منو ناراحت کرده بود.
کِشِش عجیبی بهش داشتم و دلیلش هنوز برام ناشناخته بود.
شاید سادگی و آروم بودنش و نجابتی که داشت منو وادار میکرد بیشتر بهش توجه کنم.
اصلا عاشقی که دلیل نمیخواد، میخواد؟؟!!
آهی از ته دل کشید و ادامه داد:
_ من پدر خوبی براش نبودم! نتونستم بین زنم و دخترم و کارم مدیریت کنم. نتیجه اش هم شد دوری دخترم از ما ! نمیدونم طلوع راجبه ما و زندگیش چی گفته بهت و تا کجاها تعریف کرده.. اما..
اما دلم میخواد هواشو داشته باشی!
به در ماشین تکیه داد و کاملا به سمتم چرخید.
_طلوع کسی بود که از مردا فرار میکرد، حتی روبوسی با عموش هم براش سخت بود،ولی وقتی دیدیم با تو اومده اینجا خیلی تعجب کردیم.
البته بیشتر خوشحال شدیم!چون فکر کردیم دوران تنهایی طلوع به سر اومده!
الانم پیشت اومدم تا بگم اگه دخترم تا اینجا باهات اومده، بدون از بین این همه مرد و این همه سال تنهایی به تو اعتماد کرده!
پس نذار الان که شاهد خوب بودن حالش با تو هستیم خدایی نکرده مشکلاتی به وجود بیاد!
متوجه منظورم که هستی؟
با شنیدن این حرفا از خودم عصبی و ناراحت شده بودم .چرا باید الان که تصمیم به ازدواج با روژین رو داشتم این چیزارو از پدر طلوع میشنیدم ؟ تقصیر خودم بود که ناغافل دلمو به طلوع داده و حالا با آوردنش به شمال، که وجودش هم ضروری نبود باعث شده بودم منو دچار سرگردونی بیشتری کنه!
طلوع رو میخواستم! ولی نه الان!
من تو چند قدمی نابودی دشمنم بودم. هر نوع رابطه با دختری برام به ضررم تموم میشد. نمیخواستم ادم بی گناهی رو وارد ماجراهای خودم کنم. برای همین تمام تلاشم دوری از طلوع بود. اما این یک هفته هرچی سعی کردم کمتر شرکت بیام و جوری رفت و آمد کنم تا طلوع رو نبینم فایده ای نداشت و هر روز دلتنگ تر از دیروز میشدم،برای همین برنامه ای چیدم تا همراهم به شمال بیاد تا رفع دلتنگی کنم.
ولی از طرفی برنامه عقدم با روژین این وسط بار اضافه ای بر روی بارهای دیگه روی شونه ام شده بود
_ حواست به من هست پسرجان؟
با سر تایید کرده و گفتم:
_ بله کاملا متوجه حرفاتون هستم. من چشم بد به دخترتون ندارم. رابطه ماهم در حد همکار بودنه.ان شاالله بتونم اعتماد شما و هم طلوع رو جلب کنم
بیشتر ازین نتونستم جمله ای بگم.
تموم عصبانیتم رو سر دندون هام خالی کرده و بهم فشار میدادم. تنها چیزی که بهش احتیاج داشتم یه فضای باز برای نفس کشیدن بود.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_62
سکوت مطلق و تلخی، فضای بین مون رو پر کرده بود.
هر دو به رو به رو خیره شده و پر از حرفای ناگفته بودیم.
طلوع راست میگفت! کاش کسی پیدا میشد تا تموم درد ودل های مارو میشنید و بی هیچ حرفی تنهامون میذاشت!
بعضی وقتا شدیدا دوست داشتم جنسیتم تغییر کرده و در قالب یک زن فرو میرفتم.
زن ها حرفاشونو از خرید رژ قرمز جدیدشون شروع کرده و در انتها متوجه راز نهفته توی سینه شون میشدی!
یا اصلا عده ای از زنان هم هستن که دلیلی برای این همه مقدمه چینی ندارند.
به یکباره سر اصل مطلب رفته و اظهار دلتنگی و درد ودل میکنند.
اما مردها فقط توی سکوت باهم حرف میزنند.
انقدر کنار هم سکوت میکنیم که اگه کسی توی چشممون نگاه کنه، کر میشه!
بلاخره پدر طلوع گلویی صاف کرد و سکوت بین مون رو شکست .
_ وقتی نزدیک زایمان خانومم شد و بردنش اتاق عمل، دکترا گفتن یامادرش زنده میمونه یا بچه تون. خیلی سخت بود انتخاب بین کسی که عاشقشی و کسی که از خون خودته.
از شب تا صبح فقط توی بیمارستان گریه کردم و از خدا خواستم جون منو بگیره اما بذاره اون دوتا زنده بمونن..
نمیدونم چندساعت گذشته بود که داداشم اومد دنبالم. گفت بیا بریم بچه دنیا اومده! دختر هم هست! جفتشون هم سالمن..
باورم نمیشد!
دیگه ادامه حرف داداشمو نشنیدم و به سمت اتاق خانومم دوییدم.
وقتی صورت دخترمو دیدم مثل خورشید میدرخشید، اسمشو گذاشتیم طلوع!
اون دختر تو زندگی من طلوع کرد و با وجودش دنیامو روشن تر کرد..
کمی مکث کرد. صداش کمی غمناک شده و به نقطه نامعلومی خیره شده بود... ذهنم از روژین خارج شده و فقط به طلوع فکر میکردم.
_ همه چی اوایل خوب بود تا اینکه خانومم مریض شد. افسردگی بعد از زایمان گرفت..
تا چندسال درگیر مریضی خانمم شدم. همه نوع دکتر بردمش اما همه رو نصفه رها میکرد یا به هربهانه ای ازش طفره میرفت.
منم بین طلوع و زنم مونده بودم.
از یه طرف مریضی خانمم از طرف دیگه تنهایی طلوع..
تمام بچگیش با کسی به اسم آیهان گذشت.. آیهان پسرعموشه..
جونشون بهم وصل بود. خونه هامون کنار هم بود و هروقت خانمم رو میبردم دکتر یا کاری داشتم خیالم از بابت طلوع راحت بود چون آیهان خالصانه محبتش رو نشون میداد و مواظبش بود.
با آوردن اسم آیهان اخمی روی چهره ام نشست. تصور اینکه طلوع رابطه نزدیکی با مردی جز من رو داشته منو ناراحت کرده بود.
کِشِش عجیبی بهش داشتم و دلیلش هنوز برام ناشناخته بود.
شاید سادگی و آروم بودنش و نجابتی که داشت منو وادار میکرد بیشتر بهش توجه کنم.
اصلا عاشقی که دلیل نمیخواد، میخواد؟؟!!
آهی از ته دل کشید و ادامه داد:
_ من پدر خوبی براش نبودم! نتونستم بین زنم و دخترم و کارم مدیریت کنم. نتیجه اش هم شد دوری دخترم از ما ! نمیدونم طلوع راجبه ما و زندگیش چی گفته بهت و تا کجاها تعریف کرده.. اما..
اما دلم میخواد هواشو داشته باشی!
به در ماشین تکیه داد و کاملا به سمتم چرخید.
_طلوع کسی بود که از مردا فرار میکرد، حتی روبوسی با عموش هم براش سخت بود،ولی وقتی دیدیم با تو اومده اینجا خیلی تعجب کردیم.
البته بیشتر خوشحال شدیم!چون فکر کردیم دوران تنهایی طلوع به سر اومده!
الانم پیشت اومدم تا بگم اگه دخترم تا اینجا باهات اومده، بدون از بین این همه مرد و این همه سال تنهایی به تو اعتماد کرده!
پس نذار الان که شاهد خوب بودن حالش با تو هستیم خدایی نکرده مشکلاتی به وجود بیاد!
متوجه منظورم که هستی؟
با شنیدن این حرفا از خودم عصبی و ناراحت شده بودم .چرا باید الان که تصمیم به ازدواج با روژین رو داشتم این چیزارو از پدر طلوع میشنیدم ؟ تقصیر خودم بود که ناغافل دلمو به طلوع داده و حالا با آوردنش به شمال، که وجودش هم ضروری نبود باعث شده بودم منو دچار سرگردونی بیشتری کنه!
طلوع رو میخواستم! ولی نه الان!
من تو چند قدمی نابودی دشمنم بودم. هر نوع رابطه با دختری برام به ضررم تموم میشد. نمیخواستم ادم بی گناهی رو وارد ماجراهای خودم کنم. برای همین تمام تلاشم دوری از طلوع بود. اما این یک هفته هرچی سعی کردم کمتر شرکت بیام و جوری رفت و آمد کنم تا طلوع رو نبینم فایده ای نداشت و هر روز دلتنگ تر از دیروز میشدم،برای همین برنامه ای چیدم تا همراهم به شمال بیاد تا رفع دلتنگی کنم.
ولی از طرفی برنامه عقدم با روژین این وسط بار اضافه ای بر روی بارهای دیگه روی شونه ام شده بود
_ حواست به من هست پسرجان؟
با سر تایید کرده و گفتم:
_ بله کاملا متوجه حرفاتون هستم. من چشم بد به دخترتون ندارم. رابطه ماهم در حد همکار بودنه.ان شاالله بتونم اعتماد شما و هم طلوع رو جلب کنم
بیشتر ازین نتونستم جمله ای بگم.
تموم عصبانیتم رو سر دندون هام خالی کرده و بهم فشار میدادم. تنها چیزی که بهش احتیاج داشتم یه فضای باز برای نفس کشیدن بود.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_62
سکوت مطلق و تلخی، فضای بین مون رو پر کرده بود.
هر دو به رو به رو خیره شده و پر از حرفای ناگفته بودیم.
طلوع راست میگفت! کاش کسی پیدا میشد تا تموم درد ودل های مارو میشنید و بی هیچ حرفی تنهامون میذاشت!
بعضی وقتا شدیدا دوست داشتم جنسیتم تغییر کرده و در قالب یک زن فرو میرفتم.
زن ها حرفاشونو از خرید رژ قرمز جدیدشون شروع کرده و در انتها متوجه راز نهفته توی سینه شون میشدی!
یا اصلا عده ای از زنان هم هستن که دلیلی برای این همه مقدمه چینی ندارند.
به یکباره سر اصل مطلب رفته و اظهار دلتنگی و درد ودل میکنند.
اما مردها فقط توی سکوت باهم حرف میزنند.
انقدر کنار هم سکوت میکنیم که اگه کسی توی چشممون نگاه کنه، کر میشه!
بلاخره پدر طلوع گلویی صاف کرد و سکوت بین مون رو شکست .
_ وقتی نزدیک زایمان خانومم شد و بردنش اتاق عمل، دکترا گفتن یامادرش زنده میمونه یا بچه تون. خیلی سخت بود انتخاب بین کسی که عاشقشی و کسی که از خون خودته.
از شب تا صبح فقط توی بیمارستان گریه کردم و از خدا خواستم جون منو بگیره اما بذاره اون دوتا زنده بمونن..
نمیدونم چندساعت گذشته بود که داداشم اومد دنبالم. گفت بیا بریم بچه دنیا اومده! دختر هم هست! جفتشون هم سالمن..
باورم نمیشد!
دیگه ادامه حرف داداشمو نشنیدم و به سمت اتاق خانومم دوییدم.
وقتی صورت دخترمو دیدم مثل خورشید میدرخشید، اسمشو گذاشتیم طلوع!
اون دختر تو زندگی من طلوع کرد و با وجودش دنیامو روشن تر کرد..
کمی مکث کرد. صداش کمی غمناک شده و به نقطه نامعلومی خیره شده بود... ذهنم از روژین خارج شده و فقط به طلوع فکر میکردم.
_ همه چی اوایل خوب بود تا اینکه خانومم مریض شد. افسردگی بعد از زایمان گرفت..
تا چندسال درگیر مریضی خانمم شدم. همه نوع دکتر بردمش اما همه رو نصفه رها میکرد یا به هربهانه ای ازش طفره میرفت.
منم بین طلوع و زنم مونده بودم.
از یه طرف مریضی خانمم از طرف دیگه تنهایی طلوع..
تمام بچگیش با کسی به اسم آیهان گذشت.. آیهان پسرعموشه..
جونشون بهم وصل بود. خونه هامون کنار هم بود و هروقت خانمم رو میبردم دکتر یا کاری داشتم خیالم از بابت طلوع راحت بود چون آیهان خالصانه محبتش رو نشون میداد و مواظبش بود.
با آوردن اسم آیهان اخمی روی چهره ام نشست. تصور اینکه طلوع رابطه نزدیکی با مردی جز من رو داشته منو ناراحت کرده بود.
کِشِش عجیبی بهش داشتم و دلیلش هنوز برام ناشناخته بود.
شاید سادگی و آروم بودنش و نجابتی که داشت منو وادار میکرد بیشتر بهش توجه کنم.
اصلا عاشقی که دلیل نمیخواد، میخواد؟؟!!
آهی از ته دل کشید و ادامه داد:
_ من پدر خوبی براش نبودم! نتونستم بین زنم و دخترم و کارم مدیریت کنم. نتیجه اش هم شد دوری دخترم از ما ! نمیدونم طلوع راجبه ما و زندگیش چی گفته بهت و تا کجاها تعریف کرده.. اما..
اما دلم میخواد هواشو داشته باشی!
به در ماشین تکیه داد و کاملا به سمتم چرخید.
_طلوع کسی بود که از مردا فرار میکرد، حتی روبوسی با عموش هم براش سخت بود،ولی وقتی دیدیم با تو اومده اینجا خیلی تعجب کردیم.
البته بیشتر خوشحال شدیم!چون فکر کردیم دوران تنهایی طلوع به سر اومده!
الانم پیشت اومدم تا بگم اگه دخترم تا اینجا باهات اومده، بدون از بین این همه مرد و این همه سال تنهایی به تو اعتماد کرده!
پس نذار الان که شاهد خوب بودن حالش با تو هستیم خدایی نکرده مشکلاتی به وجود بیاد!
متوجه منظورم که هستی؟
با شنیدن این حرفا از خودم عصبی و ناراحت شده بودم .چرا باید الان که تصمیم به ازدواج با روژین رو داشتم این چیزارو از پدر طلوع میشنیدم ؟ تقصیر خودم بود که ناغافل دلمو به طلوع داده و حالا با آوردنش به شمال، که وجودش هم ضروری نبود باعث شده بودم منو دچار سرگردونی بیشتری کنه!
طلوع رو میخواستم! ولی نه الان!
من تو چند قدمی نابودی دشمنم بودم. هر نوع رابطه با دختری برام به ضررم تموم میشد. نمیخواستم ادم بی گناهی رو وارد ماجراهای خودم کنم. برای همین تمام تلاشم دوری از طلوع بود. اما این یک هفته هرچی سعی کردم کمتر شرکت بیام و جوری رفت و آمد کنم تا طلوع رو نبینم فایده ای نداشت و هر روز دلتنگ تر از دیروز میشدم،برای همین برنامه ای چیدم تا همراهم به شمال بیاد تا رفع دلتنگی کنم
ولی از طرفی برنامه عقدم با روژین این وسط بار اضافه ای بر روی بارهای دیگه روی شونه ام شده بود
_ حواست به من هست پسرجان؟
با سر تایید کرده و گفتم:
_ بله کاملا متوجه حرفاتون هستم. من چشم بد به دخترتون ندارم. رابطه ماهم در حد همکار بودنه.ان شاالله بتونم اعتماد شما و هم طلوع رو جلب کنم.
بیشتر ازین نتونستم جمله ای بگم.
تموم عصبانیتم رو سر دندون هام خالی کرده و بهم فشار میدادم. تنها چیزی که بهش احتیاج داشتم یه فضای باز برای نفس کشیدن بود
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_62
سکوت مطلق و تلخی، فضای بین مون رو پر کرده بود.
هر دو به رو به رو خیره شده و پر از حرفای ناگفته بودیم.
طلوع راست میگفت! کاش کسی پیدا میشد تا تموم درد ودل های مارو میشنید و بی هیچ حرفی تنهامون میذاشت!
بعضی وقتا شدیدا دوست داشتم جنسیتم تغییر کرده و در قالب یک زن فرو میرفتم.
زن ها حرفاشونو از خرید رژ قرمز جدیدشون شروع کرده و در انتها متوجه راز نهفته توی سینه شون میشدی!
یا اصلا عده ای از زنان هم هستن که دلیلی برای این همه مقدمه چینی ندارند.
به یکباره سر اصل مطلب رفته و اظهار دلتنگی و درد ودل میکنند.
اما مردها فقط توی سکوت باهم حرف میزنند.
انقدر کنار هم سکوت میکنیم که اگه کسی توی چشممون نگاه کنه، کر میشه!
بلاخره پدر طلوع گلویی صاف کرد و سکوت بین مون رو شکست .
_ وقتی نزدیک زایمان خانومم شد و بردنش اتاق عمل، دکترا گفتن یامادرش زنده میمونه یا بچه تون. خیلی سخت بود انتخاب بین کسی که عاشقشی و کسی که از خون خودته.
از شب تا صبح فقط توی بیمارستان گریه کردم و از خدا خواستم جون منو بگیره اما بذاره اون دوتا زنده بمونن..
نمیدونم چندساعت گذشته بود که داداشم اومد دنبالم. گفت بیا بریم بچه دنیا اومده! دختر هم هست! جفتشون هم سالمن..
باورم نمیشد!
دیگه ادامه حرف داداشمو نشنیدم و به سمت اتاق خانومم دوییدم.
وقتی صورت دخترمو دیدم مثل خورشید میدرخشید، اسمشو گذاشتیم طلوع!
اون دختر تو زندگی من طلوع کرد و با وجودش دنیامو روشن تر کرد..
کمی مکث کرد. صداش کمی غمناک شده و به نقطه نامعلومی خیره شده بود... ذهنم از روژین خارج شده و فقط به طلوع فکر میکردم.
_ همه چی اوایل خوب بود تا اینکه خانومم مریض شد. افسردگی بعد از زایمان گرفت..
تا چندسال درگیر مریضی خانمم شدم. همه نوع دکتر بردمش اما همه رو نصفه رها میکرد یا به هربهانه ای ازش طفره میرفت.
منم بین طلوع و زنم مونده بودم.
از یه طرف مریضی خانمم از طرف دیگه تنهایی طلوع..
تمام بچگیش با کسی به اسم آیهان گذشت.. آیهان پسرعموشه..
جونشون بهم وصل بود. خونه هامون کنار هم بود و هروقت خانمم رو میبردم دکتر یا کاری داشتم خیالم از بابت طلوع راحت بود چون آیهان خالصانه محبتش رو نشون میداد و مواظبش بود.
با آوردن اسم آیهان اخمی روی چهره ام نشست. تصور اینکه طلوع رابطه نزدیکی با مردی جز من رو داشته منو ناراحت کرده بود.
کِشِش عجیبی بهش داشتم و دلیلش هنوز برام ناشناخته بود.
شاید سادگی و آروم بودنش و نجابتی که داشت منو وادار میکرد بیشتر بهش توجه کنم.
اصلا عاشقی که دلیل نمیخواد، میخواد؟؟!!
آهی از ته دل کشید و ادامه داد:
_ من پدر خوبی براش نبودم! نتونستم بین زنم و دخترم و کارم مدیریت کنم. نتیجه اش هم شد دوری دخترم از ما ! نمیدونم طلوع راجبه ما و زندگیش چی گفته بهت و تا کجاها تعریف کرده.. اما..
اما دلم میخواد هواشو داشته باشی!
به در ماشین تکیه داد و کاملا به سمتم چرخید.
_طلوع کسی بود که از مردا فرار میکرد، حتی روبوسی با عموش هم براش سخت بود،ولی وقتی دیدیم با تو اومده اینجا خیلی تعجب کردیم.
البته بیشتر خوشحال شدیم!چون فکر کردیم دوران تنهایی طلوع به سر اومده!
الانم پیشت اومدم تا بگم اگه دخترم تا اینجا باهات اومده، بدون از بین این همه مرد و این همه سال تنهایی به تو اعتماد کرده!
پس نذار الان که شاهد خوب بودن حالش با تو هستیم خدایی نکرده مشکلاتی به وجود بیاد!
متوجه منظورم که هستی؟
با شنیدن این حرفا از خودم عصبی و ناراحت شده بودم .چرا باید الان که تصمیم به ازدواج با روژین رو داشتم این چیزارو از پدر طلوع میشنیدم ؟ تقصیر خودم بود که ناغافل دلمو به طلوع داده و حالا با آوردنش به شمال، که وجودش هم ضروری نبود باعث شده بودم منو دچار سرگردونی بیشتری کنه!
طلوع رو میخواستم! ولی نه الان!
من تو چند قدمی نابودی دشمنم بودم. هر نوع رابطه با دختری برام به ضررم تموم میشد. نمیخواستم ادم بی گناهی رو وارد ماجراهای خودم کنم. برای همین تمام تلاشم دوری از طلوع بود. اما این یک هفته هرچی سعی کردم کمتر شرکت بیام و جوری رفت و آمد کنم تا طلوع رو نبینم فایده ای نداشت و هر روز دلتنگ تر از دیروز میشدم،برای همین برنامه ای چیدم تا همراهم به شمال بیاد تا رفع دلتنگی کنم
ولی از طرفی برنامه عقدم با روژین این وسط بار اضافه ای بر روی بارهای دیگه روی شونه ام شده بود
_ حواست به من هست پسرجان؟
با سر تایید کرده و گفتم:
_ بله کاملا متوجه حرفاتون هستم. من چشم بد به دخترتون ندارم. رابطه ماهم در حد همکار بودنه.ان شاالله بتونم اعتماد شما و هم طلوع رو جلب کنم.
بیشتر ازین نتونستم جمله ای بگم.
تموم عصبانیتم رو سر دندون هام خالی کرده و بهم فشار میدادم. تنها چیزی که بهش احتیاج داشتم یه فضای باز برای نفس کشیدن بود
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_63
با باز شدن در خونه و دیدن طلوع پشت در، اقای محبی دستگیره در ماشینُ پایین کشید و قبل از پیاده شدن از ماشین گفت:
_ حرفایی که زدیم بین خودمون بمونه! مواظب دخترم باش..اون از مردا زخم خورده ست!!
از ماشین پیاده شد و به سمت دخترش رفت.
اما منو سرجام میخکوب کرد.
از مردها زخم خورده ست؟؟
چرا؟؟
نکنه عشق نافرجامی داشته یا توی ازدواجش شکست خورده؟؟
ذهنم به شدت مشغول شده بود.
خطر ازدواج با روژین هم کاملا مشهود بود اما تنها سرنخ من محسوب میشد و میتونستم خیلی کارامو جلو ببرم. ادم ریسک پذیری هستم و حاضر بودم به خاطر اهدافم حتی جونم رو به خطر بندازم.
هوای خفه کننده ماشین برای نفس کشیدن کافی نبود.از ماشین پایین اومدم و به کاپوت تکیه دادم.
ذهنم برای این همه اطلاعات و اتفاقات گنجایش نداشت.
بین دو راهی سختی گیرافتاده بودم.
باید چیکار میکردم؟؟!!
**
ماشین رو پارک کردم و نگاه کلی به هتل بام رامسر انداختم.
یکی اززیباترین هتل هایی بودکه توی ایران قرار داشت.
طلوع کنارم قرار گرفت و گفت:
_ وای چقدر اینجا قشنگه! همه چی ازین بالا معلومه! کوه، جنگل، دریا
همه جارو با دقت نگاه میکرد. ازینکه راضی بود خوشحال بودم
وارد هتل شدیم تا کلید اتاق های از قبل رزو شده رو تحویل بگیریم
چمدون هارو همراه خودمون به سمت آسانسور کشیدیم تا به طبقه مورد نظرمون برسیم.
پشت در اتاقی وایسادم و گفتم:
_اینجا اتاق توئه ، اتاق منم همین بغله. کاری چیزی داشتی بهم زنگ بزن
کلیدهارو ازم گرفت و تشکری کرد
_ راستی من امروز چندجا کار دارم باید برم اگه معذب نمیشی تنها بمون. اگرم اذیت میشی باهام بیا
طلوع سر به زیر انداخت و با صدای آرومش جواب داد:
_ نه ممنون مهندس. دیشب تا صبح با مادرم حرف میزدیم. نتونستم بخوابم. اگه امکانش باشه یه وقت دیگه باهاتون میام
_ ایراد نداره واجب نیست الانم برو استراحت کن. اومدم بهت خبر میدم!
_راستی مهندس، ممنون که دیشب خونه مادرم موندین و گذاشتین کنارشون باشم. این لطفتون رو جبران میکنم.حرفاتون تاثیر مثبتی روم گذاشت. باعث شد بیشتر از قبل قدرشون رو بدونم!
_ کاری نکردم. همه زحمت هارو خانوادت کشیدن
خب من برم که سریع به کارام برسم. فعلا خداحافظ
با خداحافظی طلوع به داخل اتاق هتل رفتم. همین که درو باز کردم بوی نم چوب فضای اتاق رو پر کرده بود
زیبایی بیش از حد این هتل در دیدار اول تمام هوش و حواس ادم رو میگرفت.
چمدونُ همون جلوی در رها کردم و به اتاق نگاهی انداختم.
رو به روم پنجره های بزرگ شیشه ای قرار داشت که رو به جنگل سرسبز و پر درخت قرار گرفته بود.
مبلمان ساده ای وسط اتاق چیده شده و تخت خواب تک نفره ای داخل اتاق شش متری قرار داشت.
این دومین باری بود که به اینجا اومده بودم. سه سال پیش برای عقد قراردادی تو این هتل قرار کاری داشتم و ازون موقع جذب زیبایی های بی نظیرش شده بودم.
روی مبل لمی داده و خستگی در کردم. تمام دیشب رو بیدار مونده بودم و به برنامه هام فکر میکردم.
گوشیمو از جیب دراوردم و نگاهی به ایمیل هام و روند کاری شرکت انداختم.
همه چیز خوب پیش میرفت و مدیون رضایی بودم که بهم اعتماد کرد و شرکت رو دستم سپرد.
بعد از چک کردن پیام ها، گوشیمو روی میز گذاشتم و چمدونم رو باز کردم. تنپوش حوله ای مو برداشته و به سمت حموم رفتم. قطعا یه دوش آب گرم تموم خستگی هامو از بین میبرد.
" طلوع "
ضعف شدیدی تموم بدنم رو گرفته بود. در یخچال کوچک و سفید اتاق هتل رو باز کردم. چندتا اب معدنی و بیسکویت بسته بندی شده داخلش قرار داشت.
ترجیح میدادم غذا بخورم تا اینکه گرسنگیم رو با بيسکوئيت رفع کنم.
نگاهی به ساعت کردم. نیم ساعتی از اومدنم به هتل گذشته بود.
به گوشی حامی زنگ زدم اما جوابی نداد. احتمالا برای کارای شرکت رفته بود و نمیتونست جواب بده.
به مامان پیامی دادم و گفتم تازه به هتل رسیدم تا نگرانم نشه.
همین که پیامم ارسال شد گوشیم زنگ خورد و اسم شبنم روی گوشیم افتاد.هرکسی رو میتونستم از سرم رد کنم اما از شبنم نمیشد گذشت.
آیکون سبز رنگ تماس رو به سمت راست کشیدم و جواب دادم
_ جانم
_ به به خانم خانوما.. خوب میری مسافرت به من خبر نمیدی. ترسیدی بیایم مزاحم خلوتتون بشیم؟
شبنم همین بود! همینقدر رک و بذله گو و البته صادق!
_ اتاق مون جداست خیال پردازی نکن واسه خودت
_ از کجا معلوم؟ من که اونجا نیستم!
نتونستم جلوی خنده مو بگیرم و گفتم:
_ فکرکردی همه مثل خودتن؟هیچکس نفهمیدچطوری مخ مهندس فرخ رو زدی.بیچاره از دستت چی میکشه؟
_ هیچی!حسرت و غم و اندوه میکشید که من اومدم دنیاشو عوض کردم!الانم همینجاست سلام میرسونه!
ضربه ای به پیشونیم زدم و گفتم:
_ وای شبنم جلوی مهندس فرخ این حرفا میزنی؟
_ خب اره چیه مگه؟
_ شبنم یعنی به خدا بفهمم راست میگی من میدونم و تو
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_63
با باز شدن در خونه و دیدن طلوع پشت در، اقای محبی دستگیره در ماشینُ پایین کشید و قبل از پیاده شدن از ماشین گفت:
_ حرفایی که زدیم بین خودمون بمونه! مواظب دخترم باش..اون از مردا زخم خورده ست!!
از ماشین پیاده شد و به سمت دخترش رفت.
اما منو سرجام میخکوب کرد.
از مردها زخم خورده ست؟؟
چرا؟؟
نکنه عشق نافرجامی داشته یا توی ازدواجش شکست خورده؟؟
ذهنم به شدت مشغول شده بود.
خطر ازدواج با روژین هم کاملا مشهود بود اما تنها سرنخ من محسوب میشد و میتونستم خیلی کارامو جلو ببرم. ادم ریسک پذیری هستم و حاضر بودم به خاطر اهدافم حتی جونم رو به خطر بندازم.
هوای خفه کننده ماشین برای نفس کشیدن کافی نبود.از ماشین پایین اومدم و به کاپوت تکیه دادم.
ذهنم برای این همه اطلاعات و اتفاقات گنجایش نداشت.
بین دو راهی سختی گیرافتاده بودم.
باید چیکار میکردم؟؟!!
**
ماشین رو پارک کردم و نگاه کلی به هتل بام رامسر انداختم.
یکی اززیباترین هتل هایی بودکه توی ایران قرار داشت.
طلوع کنارم قرار گرفت و گفت:
_ وای چقدر اینجا قشنگه! همه چی ازین بالا معلومه! کوه، جنگل، دریا
همه جارو با دقت نگاه میکرد. ازینکه راضی بود خوشحال بودم
وارد هتل شدیم تا کلید اتاق های از قبل رزو شده رو تحویل بگیریم
چمدون هارو همراه خودمون به سمت آسانسور کشیدیم تا به طبقه مورد نظرمون برسیم.
پشت در اتاقی وایسادم و گفتم:
_اینجا اتاق توئه ، اتاق منم همین بغله. کاری چیزی داشتی بهم زنگ بزن
کلیدهارو ازم گرفت و تشکری کرد
_ راستی من امروز چندجا کار دارم باید برم اگه معذب نمیشی تنها بمون. اگرم اذیت میشی باهام بیا
طلوع سر به زیر انداخت و با صدای آرومش جواب داد:
_ نه ممنون مهندس. دیشب تا صبح با مادرم حرف میزدیم. نتونستم بخوابم. اگه امکانش باشه یه وقت دیگه باهاتون میام
_ ایراد نداره واجب نیست الانم برو استراحت کن. اومدم بهت خبر میدم!
_راستی مهندس، ممنون که دیشب خونه مادرم موندین و گذاشتین کنارشون باشم. این لطفتون رو جبران میکنم.حرفاتون تاثیر مثبتی روم گذاشت. باعث شد بیشتر از قبل قدرشون رو بدونم!
_ کاری نکردم. همه زحمت هارو خانوادت کشیدن
خب من برم که سریع به کارام برسم. فعلا خداحافظ
با خداحافظی طلوع به داخل اتاق هتل رفتم. همین که درو باز کردم بوی نم چوب فضای اتاق رو پر کرده بود
زیبایی بیش از حد این هتل در دیدار اول تمام هوش و حواس ادم رو میگرفت.
چمدونُ همون جلوی در رها کردم و به اتاق نگاهی انداختم.
رو به روم پنجره های بزرگ شیشه ای قرار داشت که رو به جنگل سرسبز و پر درخت قرار گرفته بود.
مبلمان ساده ای وسط اتاق چیده شده و تخت خواب تک نفره ای داخل اتاق شش متری قرار داشت.
این دومین باری بود که به اینجا اومده بودم. سه سال پیش برای عقد قراردادی تو این هتل قرار کاری داشتم و ازون موقع جذب زیبایی های بی نظیرش شده بودم.
روی مبل لمی داده و خستگی در کردم. تمام دیشب رو بیدار مونده بودم و به برنامه هام فکر میکردم.
گوشیمو از جیب دراوردم و نگاهی به ایمیل هام و روند کاری شرکت انداختم.
همه چیز خوب پیش میرفت و مدیون رضایی بودم که بهم اعتماد کرد و شرکت رو دستم سپرد.
بعد از چک کردن پیام ها، گوشیمو روی میز گذاشتم و چمدونم رو باز کردم. تنپوش حوله ای مو برداشته و به سمت حموم رفتم. قطعا یه دوش آب گرم تموم خستگی هامو از بین میبرد.
" طلوع "
ضعف شدیدی تموم بدنم رو گرفته بود. در یخچال کوچک و سفید اتاق هتل رو باز کردم. چندتا اب معدنی و بیسکویت بسته بندی شده داخلش قرار داشت.
ترجیح میدادم غذا بخورم تا اینکه گرسنگیم رو با بيسکوئيت رفع کنم.
نگاهی به ساعت کردم. نیم ساعتی از اومدنم به هتل گذشته بود.
به گوشی حامی زنگ زدم اما جوابی نداد. احتمالا برای کارای شرکت رفته بود و نمیتونست جواب بده.
به مامان پیامی دادم و گفتم تازه به هتل رسیدم تا نگرانم نشه.
همین که پیامم ارسال شد گوشیم زنگ خورد و اسم شبنم روی گوشیم افتاد.هرکسی رو میتونستم از سرم رد کنم اما از شبنم نمیشد گذشت.
آیکون سبز رنگ تماس رو به سمت راست کشیدم و جواب دادم
_ جانم
_ به به خانم خانوما.. خوب میری مسافرت به من خبر نمیدی. ترسیدی بیایم مزاحم خلوتتون بشیم؟
شبنم همین بود! همینقدر رک و بذله گو و البته صادق!
_ اتاق مون جداست خیال پردازی نکن واسه خودت
_ از کجا معلوم؟ من که اونجا نیستم!
نتونستم جلوی خنده مو بگیرم و گفتم:
_ فکرکردی همه مثل خودتن؟هیچکس نفهمیدچطوری مخ مهندس فرخ رو زدی.بیچاره از دستت چی میکشه؟
_ هیچی!حسرت و غم و اندوه میکشید که من اومدم دنیاشو عوض کردم!الانم همینجاست سلام میرسونه!
ضربه ای به پیشونیم زدم و گفتم:
_ وای شبنم جلوی مهندس فرخ این حرفا میزنی؟
_ خب اره چیه مگه؟
_ شبنم یعنی به خدا بفهمم راست میگی من میدونم و تو
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
@kadbanoiranii
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_64
شبنم قهقهه ای زد.
_ بهت گفته بودم سر کار گذاشتنت ملسه دختر جون؟
نفس آسوده ای کشیدم.البته از شبنم همچین حرکاتی هم بعید نبود!
_ مهندس اخموی ما کجاست؟
یاد حامی و اخم های همیشگیش افتادم. لبخندی رو لبام نشست.
به مبل تکیه ای دادم و چشامو بستم.چهره حامی رو تصور کردم.
شبنم اگه میدونست تموم فکر و ذکرم حامی شده ولم نمیکرد!
_ نمیدونم! به گوشیش زنگ زدم جواب نداد.
_ خب شاید رفته حموم..
وسط حرفش پریدم و گفتم:
_ شبنم به خدا چرت و پرت بگی قطع میکنما!
_ خیلی هم دلت بخواد!بده زنگ میزنم بهت حالتو میپرسم؟
خب طلوع جان من برم دیگه الان وقت ناهاره. کاری نداری؟
_ نه عزیزم برو خداحافظ
_ میگما طلوع
_ باز چیه شبنم
_ توام یکم به خودت برس دختر.
بلند خندید و بدون اینکه جوابی ازم بشنوه تلفن رو قطع کرد.
این شبنم مسلما آدم بشو نیست!
دوباره شماره مهندس رو گرفتم اما جوابی نداد. کیف پولم رو برداشته و از اتاق خارج شدم.کلیدُ روی قفل در چرخوندم.
نگاه کوتاهی به در اتاق حامی انداختم. در کمال تعجب دیدم که در نیمه باز بود.
ناخودآگاه نزدیک در شدم. سرمو به چپ و راست چرخوندم تا مطمئن شم کسی داخل راهرو نیست.
گوشامو به در نزدیک کردم ولی صدایی نشنیدم.
حس کنجکاویم گل کرده و شماره مهندس رو گرفتم.
از داخل اتاق صدای زنگش بلند شد. پس هنوز نرفته بود.
پس چرا جواب نمیداد؟
دلشوره ای به دلم افتاد.
همیشه توی فیلم ها میدیدم که در نیمه باز اتاق و سکوت داخلش نشونه خوبی نیست.
نکنه اتفاقی واسش افتاده؟
تقه ای به در زدم. درو کامل باز کرده و واردش شدم.
_ مهندس؟؟ هستین؟
چمدون و گوشی حامی کنار و روی میز قرار داشت.
پاورچین پاورچین به سمت در اتاق خواب رفتم. دستم به سمت دستگیره در رفت که ازون سمت اتاق پایین کشیده شد و باز شد.
قامت بلند و ورزیده حامی پشت در معلوم شد.
با دیدن تنپوشی که روی خودش انداخته بود جیغی کشیدم و به عقب رفتم.
از همینجا هم میتونستم بوی عطر خوش شامپو و بدنش رو حس کنم. موهای مشکی و خیسش روی پیشونیش ریخته شده بود و جلوی چشمای قهوه ای شو گرفته بود.
دوباره از سرتا پای حامی رو نگاه کردم.یاد حرف شبنم افتادم.
_ شایدم حموم رفته!!
لبخندی از یادآوری حرف شبنم زده و دوباره چشم تو چشم حامی شدم.
دست به سینه زل زده بود بهم.
خداروشکر که تنپوش پوشیده بود!
_ نظرت چیه؟
ناباور گفتم:
_ راجبه چی؟
_ راجبه من!
توی دلم آشوبی برپا شد. اخه یکی نیست به من بگه تو چیکاره ای میای تو اتاق حامی و سرک میکشی.
نکنه تابلو بازی دراوردم و متوجه علاقه ام به خودش شده؟
_ متوجه منظورتون نمیشم؟
از چارچوب در فاصله گرفت و به سمت پذیرایی قدم برداشت. کمی به عقب رفتم تا از جلوی من رد بشه.
روی مبل نشست. و تازه نگاهم به لباس و شلوار راحتی روی مبل افتاد.
با حوله کوچکی موهای خیسش رو کمی خشک کرد و گفت:
_ خب ازون اول که اتاقم اومدی زل زدی به من.. فکر کنم متوجه نیستی که حوله تنمه و از حموم تازه درومدم!
تازه متوجه موقعیتم شده و در دل فوشی نثار خودم کردم.
پشتمو سریع به حامی کردم و هول زده گفتم:
_ ببخشید من اصلا حواسم نبود. دیدم زنگ گوشیتونو جواب نمیدین خواستم برم ناهار که دیدم در اتاق تون بازه!
_ در هر اتاقی باز بود باید برین داخل؟
به طرف حامی چرخیدم. حوله ای دور کمرش بود و پشت به من داشت تیشرت سبز رنگی رو تن میکرد. عضلات مردونه حامی حواسمو پرت کرده بود.
نیشگونی از دستم گرفته و دوباره پشتمو بهش کردم.
_ من فکر کردم اتفاقی واسه تون افتاده وگرنه نمیومدم!
_ برات مهمه؟
_ چی؟
_ اینکه اتفاقی واسم بیوفته؟
جواب دلم رو میدونستم اما زبونم رو کلمه دیگه ای چرخید!
_ برای چی باید مهم باشه! یه لحظه حس انسان دوستانَم گل کرد.
_ حالا چرا پشت تو کردی بهم؟
_ چون حوله تنتون دارین!
_خب از اولشم حوله تنم بود.
قصد تموم کردن بحث رو نداشت! خجالت زده و شرمسار گفتم:
_ ببخشید من قصدی نداشتم. خدا حافظ
به طرف در اتاق رفتم که صدام کرد
_ خورشید؟؟
بلاخره بعد از مدت ها خانم محبی گفتن خورشید صدام زده بود. لحنش برام چقدر جذاب و خواستنی بود.
به عقب برگشته و رخ به رخ حامی شدم. کی نزدیکم شده بود که متوجه حضورش نشده بودم.
موهاش از خیسی درومده ولی هنوز نامرتب بود.
چشماش با شیطنت خاصی روی صورتم میچرخید.
لب باز کرد و گفت:
_ رئیس خوشگل هم داشتن دردسره نه؟؟!!
فهمیدم که باز سرکارم گذاشته. اخم مصنوعی کردم و درو باز کردم.قبل از اینکه کامل از اتاق خارج شم گفت:
_ یه ربع دیگه بیا پایین ناهار باهم بخوریم.
درو محکم بستم.
سریع کلید در اتاقمُ، رو قفل چرخوندم و وارد اتاقم شدم.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_64
شبنم قهقهه ای زد.
_ بهت گفته بودم سر کار گذاشتنت ملسه دختر جون؟
نفس آسوده ای کشیدم.البته از شبنم همچین حرکاتی هم بعید نبود!
_ مهندس اخموی ما کجاست؟
یاد حامی و اخم های همیشگیش افتادم. لبخندی رو لبام نشست.
به مبل تکیه ای دادم و چشامو بستم.چهره حامی رو تصور کردم.
شبنم اگه میدونست تموم فکر و ذکرم حامی شده ولم نمیکرد!
_ نمیدونم! به گوشیش زنگ زدم جواب نداد.
_ خب شاید رفته حموم..
وسط حرفش پریدم و گفتم:
_ شبنم به خدا چرت و پرت بگی قطع میکنما!
_ خیلی هم دلت بخواد!بده زنگ میزنم بهت حالتو میپرسم؟
خب طلوع جان من برم دیگه الان وقت ناهاره. کاری نداری؟
_ نه عزیزم برو خداحافظ
_ میگما طلوع
_ باز چیه شبنم
_ توام یکم به خودت برس دختر.
بلند خندید و بدون اینکه جوابی ازم بشنوه تلفن رو قطع کرد.
این شبنم مسلما آدم بشو نیست!
دوباره شماره مهندس رو گرفتم اما جوابی نداد. کیف پولم رو برداشته و از اتاق خارج شدم.کلیدُ روی قفل در چرخوندم.
نگاه کوتاهی به در اتاق حامی انداختم. در کمال تعجب دیدم که در نیمه باز بود.
ناخودآگاه نزدیک در شدم. سرمو به چپ و راست چرخوندم تا مطمئن شم کسی داخل راهرو نیست.
گوشامو به در نزدیک کردم ولی صدایی نشنیدم.
حس کنجکاویم گل کرده و شماره مهندس رو گرفتم.
از داخل اتاق صدای زنگش بلند شد. پس هنوز نرفته بود.
پس چرا جواب نمیداد؟
دلشوره ای به دلم افتاد.
همیشه توی فیلم ها میدیدم که در نیمه باز اتاق و سکوت داخلش نشونه خوبی نیست.
نکنه اتفاقی واسش افتاده؟
تقه ای به در زدم. درو کامل باز کرده و واردش شدم.
_ مهندس؟؟ هستین؟
چمدون و گوشی حامی کنار و روی میز قرار داشت.
پاورچین پاورچین به سمت در اتاق خواب رفتم. دستم به سمت دستگیره در رفت که ازون سمت اتاق پایین کشیده شد و باز شد.
قامت بلند و ورزیده حامی پشت در معلوم شد.
با دیدن تنپوشی که روی خودش انداخته بود جیغی کشیدم و به عقب رفتم.
از همینجا هم میتونستم بوی عطر خوش شامپو و بدنش رو حس کنم. موهای مشکی و خیسش روی پیشونیش ریخته شده بود و جلوی چشمای قهوه ای شو گرفته بود.
دوباره از سرتا پای حامی رو نگاه کردم.یاد حرف شبنم افتادم.
_ شایدم حموم رفته!!
لبخندی از یادآوری حرف شبنم زده و دوباره چشم تو چشم حامی شدم.
دست به سینه زل زده بود بهم.
خداروشکر که تنپوش پوشیده بود!
_ نظرت چیه؟
ناباور گفتم:
_ راجبه چی؟
_ راجبه من!
توی دلم آشوبی برپا شد. اخه یکی نیست به من بگه تو چیکاره ای میای تو اتاق حامی و سرک میکشی.
نکنه تابلو بازی دراوردم و متوجه علاقه ام به خودش شده؟
_ متوجه منظورتون نمیشم؟
از چارچوب در فاصله گرفت و به سمت پذیرایی قدم برداشت. کمی به عقب رفتم تا از جلوی من رد بشه.
روی مبل نشست. و تازه نگاهم به لباس و شلوار راحتی روی مبل افتاد.
با حوله کوچکی موهای خیسش رو کمی خشک کرد و گفت:
_ خب ازون اول که اتاقم اومدی زل زدی به من.. فکر کنم متوجه نیستی که حوله تنمه و از حموم تازه درومدم!
تازه متوجه موقعیتم شده و در دل فوشی نثار خودم کردم.
پشتمو سریع به حامی کردم و هول زده گفتم:
_ ببخشید من اصلا حواسم نبود. دیدم زنگ گوشیتونو جواب نمیدین خواستم برم ناهار که دیدم در اتاق تون بازه!
_ در هر اتاقی باز بود باید برین داخل؟
به طرف حامی چرخیدم. حوله ای دور کمرش بود و پشت به من داشت تیشرت سبز رنگی رو تن میکرد. عضلات مردونه حامی حواسمو پرت کرده بود.
نیشگونی از دستم گرفته و دوباره پشتمو بهش کردم.
_ من فکر کردم اتفاقی واسه تون افتاده وگرنه نمیومدم!
_ برات مهمه؟
_ چی؟
_ اینکه اتفاقی واسم بیوفته؟
جواب دلم رو میدونستم اما زبونم رو کلمه دیگه ای چرخید!
_ برای چی باید مهم باشه! یه لحظه حس انسان دوستانَم گل کرد.
_ حالا چرا پشت تو کردی بهم؟
_ چون حوله تنتون دارین!
_خب از اولشم حوله تنم بود.
قصد تموم کردن بحث رو نداشت! خجالت زده و شرمسار گفتم:
_ ببخشید من قصدی نداشتم. خدا حافظ
به طرف در اتاق رفتم که صدام کرد
_ خورشید؟؟
بلاخره بعد از مدت ها خانم محبی گفتن خورشید صدام زده بود. لحنش برام چقدر جذاب و خواستنی بود.
به عقب برگشته و رخ به رخ حامی شدم. کی نزدیکم شده بود که متوجه حضورش نشده بودم.
موهاش از خیسی درومده ولی هنوز نامرتب بود.
چشماش با شیطنت خاصی روی صورتم میچرخید.
لب باز کرد و گفت:
_ رئیس خوشگل هم داشتن دردسره نه؟؟!!
فهمیدم که باز سرکارم گذاشته. اخم مصنوعی کردم و درو باز کردم.قبل از اینکه کامل از اتاق خارج شم گفت:
_ یه ربع دیگه بیا پایین ناهار باهم بخوریم.
درو محکم بستم.
سریع کلید در اتاقمُ، رو قفل چرخوندم و وارد اتاقم شدم.
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات
🦋🦋🦋🦋
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_65
درو پشت سرم بستم و نفس نفس زنان دستمو روی قلبم گذاشتم.
تموم اتفاقات توی ذهنم مرور میشدند.
نمیدونستم به بدن عضلانی و مردونه حامی فکر کنم یا خورشید صدا زدنش؟
یا خوش بو بودن عطر تنش یا اون موهای مشکی و خیسش که روی پیشونیش ریخته شده بودن.
به سمت یخچال رفتم.
اب معدنی پلمپ شده رو باز کرده و یک نفس تا نصفه سرکشیدم.
داغی تنم ذره ای کم نشده بود.
در شیشه ای اتاق رو باز کرده و وارد بالکن زیبا و کوچکی شدم.
فضای شگفت انگیز رو به روم و باد خنکی که به صورتم میخورد، کمی از گرمی تنم رو کاسته و ذهنم از آشفتگی رهایی پیدا کرده بود.
تمیزی هوا، درخت های سرسبز و صدای دلنواز پرنده ها چشم هر بیننده ای رو خیره میکرد.
گوشیمو توی دستم جابه جا کردم و شماره مطب خانم دکتر رو گرفتم.
_ سلام مطب دکتر مولایی بفرمایید!
_میتونم با خانم دکتر حرف بزنم؟ طلوع هستم... طلوع محبی!
_طلوع جان شمایی؟ آره عزیزم گوشی دستت باشه وصلش کنم.
صدای اهنگ کوتاهی پشت تلفن نواخته شد و بعد صدای مهربون و دلگرم کننده خانم مولایی توی گوشی تلفن پیچید.
_ سلام دخترم خوبی؟ خوش میگذره؟
_ سلام خانم دکتر ممنون شما خوبی. مزاحمت که نیستم؟
_ نه عزیزم میخواستم تازه غذا گرم کنم بخورم. یه ربعی وقت خالی دارم راحت باش!
خب چه خبر اوضاع چطوره؟
به پنجره شیشه ای بالکن تکیه دادم و روی زمین نشستم.
_ خب راستش خانم دکتر نمیدونم از کجا شروع کنم. اما اینو بدونید فعلا همه چی خوبه! ترسم کمتر شده اما خب گاهی که نزدیکم میشه از خودم بیخود میشم و دوست دارم فرار کنم.اما در کل بخوام بهتون بگم تنها مردی که ظاهرا ازش فاصله میگیرم اما در باطن تمام وجودم اونو میخواد حامی هستش!
_خب اینا خیلی نشونه خوبیه!
ببین دخترم من کاملا حق رو بهت میدم اما همه آدم ها بد نیستن! همشون ذات کثیف و نگاه هوس آلودی ندارن!
من نه حامی رو دیدم نه باهاش حرف زدم اما طبق گفته های خودت پسر خوبی به نظر میاد.
این سفر دوتایی تون بهترین موقعیت واسه شناخته!
بهش نزدیک شو و نترس!
عشق رو تجربه کن.. بذار کم کم توی وجودت رخنه کنه!
طعم عاشقی رو بِچِش!
بذار دنیای درون و بیرون تو متحول کنه!
نفس پر صدایی بیرون دادم و گفتم:
_ اخه چطوری بهش نزدیک شم؟ من هنوز از علاقه اون به خودم خبر ندارم!
صدای هم زدن ظرف غذا از پشت تلفن به گوش میرسید.انقدر غرق حامی شده بودم که حتی گشنگی خودمم فراموشم شده بود.
_ منظور من از نزدیکی این نیست که یهو بری بچسبی بهش و قربون صدقه اش بری!
نه عزیزم به این راحتی هم نیست!
همه چی کم کم و به وقتش درست میشه.
اما منظورم این که، اگه الان با ده قدم فاصله ازش وایمیسی فردا این فاصله رو 9 قدم کن پس فردا 8 قدم تا الی اخر!
هیچی یه شبه درست نمیشه پس اصلا عجله نکن.دلهره هم نداشته باش.
فقط به بودن کنارش و لذتی که از وجودش میبری تمرکز کن.
اگه تو موقعیتی قرار گرفتی که خیلی اذیت شدی تموم حواست رو پرت دنیای اطرافت کن.
فکر کن یکی مثل شبنم یا من کنارت وایسادیم. بدون هیچ قصد و قرضی!
پشت خطی تلفنم بوقی خورد و اسم حامی روی صفحه گوشیم افتاد.
انقدر حرفای خانم دکتر بهم آرامش میداد که یادم رفته بود برای چی بهش زنگ زدم.
وقتی سکوت کرد تا بهش جواب بدم گفتم:
_ خانم دکتر امروز یه سوتی بزرگی دادم
_ سوتی؟؟ چرا چی شده؟
فقط طلوع جان سریع تر بگو من هم ناهار بخورم هم مریض دارم!
_ خب راستش نگران حامی شدم رفتم توی اتاقش اما از حموم درومد بیرون و..
وسط حرفم پرید و گفت:
_ ببین جانم، اشتباه یا درست، این اتفاق بینتون افتاده. تا آخر عمرت وقت داری خودتو سرزنش کنی اما الان وقتش نیست!
میدونم فکر نکردن بهش سخته اما سعی کن ندید بگیری! مشکلات اونقدری هم که فکر میکنیم بزرگ نیست. ما ادم ها بزرگش میکنیم.
الان هم بهترین فرصته! جوری برنامه بریز که باهم غذا بخورین، بگردین، حرف بزنین.
شاید دیگه همچین موقعیتی پیش نیاد!
لحن آروم خانم دکتر، هنگام ادای کلمات امید بخشش ، آب سردی بود روی شعله های سوزان درون قلبم!
بعد از کمی راهنمایی های خانم دکتر، خداحافظی کردم و تلفنُ توی دستم فشردم.
حامی دوبار پشت خطیم شده بود اما جوابی بهش نداده بودم.
چطور میتونستم با اتفاقات امروز باهاش رو در رو بشم؟
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات وفیلمهای آموزشی کانال بدون لینک واسم کانال
@kadbanoiranii
حرام است و حق الناس به حساب میاد.لطفا رعایت کنید.
آموزش بهترین رسپیهای امتحان شده قنادی و آشپزی از اساتید برتر💪
🦋🦋🦋
🦋🦋
🦋
#بی_صدا_طلوع_کن
پارت_65
درو پشت سرم بستم و نفس نفس زنان دستمو روی قلبم گذاشتم.
تموم اتفاقات توی ذهنم مرور میشدند.
نمیدونستم به بدن عضلانی و مردونه حامی فکر کنم یا خورشید صدا زدنش؟
یا خوش بو بودن عطر تنش یا اون موهای مشکی و خیسش که روی پیشونیش ریخته شده بودن.
به سمت یخچال رفتم.
اب معدنی پلمپ شده رو باز کرده و یک نفس تا نصفه سرکشیدم.
داغی تنم ذره ای کم نشده بود.
در شیشه ای اتاق رو باز کرده و وارد بالکن زیبا و کوچکی شدم.
فضای شگفت انگیز رو به روم و باد خنکی که به صورتم میخورد، کمی از گرمی تنم رو کاسته و ذهنم از آشفتگی رهایی پیدا کرده بود.
تمیزی هوا، درخت های سرسبز و صدای دلنواز پرنده ها چشم هر بیننده ای رو خیره میکرد.
گوشیمو توی دستم جابه جا کردم و شماره مطب خانم دکتر رو گرفتم.
_ سلام مطب دکتر مولایی بفرمایید!
_میتونم با خانم دکتر حرف بزنم؟ طلوع هستم... طلوع محبی!
_طلوع جان شمایی؟ آره عزیزم گوشی دستت باشه وصلش کنم.
صدای اهنگ کوتاهی پشت تلفن نواخته شد و بعد صدای مهربون و دلگرم کننده خانم مولایی توی گوشی تلفن پیچید.
_ سلام دخترم خوبی؟ خوش میگذره؟
_ سلام خانم دکتر ممنون شما خوبی. مزاحمت که نیستم؟
_ نه عزیزم میخواستم تازه غذا گرم کنم بخورم. یه ربعی وقت خالی دارم راحت باش!
خب چه خبر اوضاع چطوره؟
به پنجره شیشه ای بالکن تکیه دادم و روی زمین نشستم.
_ خب راستش خانم دکتر نمیدونم از کجا شروع کنم. اما اینو بدونید فعلا همه چی خوبه! ترسم کمتر شده اما خب گاهی که نزدیکم میشه از خودم بیخود میشم و دوست دارم فرار کنم.اما در کل بخوام بهتون بگم تنها مردی که ظاهرا ازش فاصله میگیرم اما در باطن تمام وجودم اونو میخواد حامی هستش!
_خب اینا خیلی نشونه خوبیه!
ببین دخترم من کاملا حق رو بهت میدم اما همه آدم ها بد نیستن! همشون ذات کثیف و نگاه هوس آلودی ندارن!
من نه حامی رو دیدم نه باهاش حرف زدم اما طبق گفته های خودت پسر خوبی به نظر میاد.
این سفر دوتایی تون بهترین موقعیت واسه شناخته!
بهش نزدیک شو و نترس!
عشق رو تجربه کن.. بذار کم کم توی وجودت رخنه کنه!
طعم عاشقی رو بِچِش!
بذار دنیای درون و بیرون تو متحول کنه!
نفس پر صدایی بیرون دادم و گفتم:
_ اخه چطوری بهش نزدیک شم؟ من هنوز از علاقه اون به خودم خبر ندارم!
صدای هم زدن ظرف غذا از پشت تلفن به گوش میرسید.انقدر غرق حامی شده بودم که حتی گشنگی خودمم فراموشم شده بود.
_ منظور من از نزدیکی این نیست که یهو بری بچسبی بهش و قربون صدقه اش بری!
نه عزیزم به این راحتی هم نیست!
همه چی کم کم و به وقتش درست میشه.
اما منظورم این که، اگه الان با ده قدم فاصله ازش وایمیسی فردا این فاصله رو 9 قدم کن پس فردا 8 قدم تا الی اخر!
هیچی یه شبه درست نمیشه پس اصلا عجله نکن.دلهره هم نداشته باش.
فقط به بودن کنارش و لذتی که از وجودش میبری تمرکز کن.
اگه تو موقعیتی قرار گرفتی که خیلی اذیت شدی تموم حواست رو پرت دنیای اطرافت کن.
فکر کن یکی مثل شبنم یا من کنارت وایسادیم. بدون هیچ قصد و قرضی!
پشت خطی تلفنم بوقی خورد و اسم حامی روی صفحه گوشیم افتاد.
انقدر حرفای خانم دکتر بهم آرامش میداد که یادم رفته بود برای چی بهش زنگ زدم.
وقتی سکوت کرد تا بهش جواب بدم گفتم:
_ خانم دکتر امروز یه سوتی بزرگی دادم
_ سوتی؟؟ چرا چی شده؟
فقط طلوع جان سریع تر بگو من هم ناهار بخورم هم مریض دارم!
_ خب راستش نگران حامی شدم رفتم توی اتاقش اما از حموم درومد بیرون و..
وسط حرفم پرید و گفت:
_ ببین جانم، اشتباه یا درست، این اتفاق بینتون افتاده. تا آخر عمرت وقت داری خودتو سرزنش کنی اما الان وقتش نیست!
میدونم فکر نکردن بهش سخته اما سعی کن ندید بگیری! مشکلات اونقدری هم که فکر میکنیم بزرگ نیست. ما ادم ها بزرگش میکنیم.
الان هم بهترین فرصته! جوری برنامه بریز که باهم غذا بخورین، بگردین، حرف بزنین.
شاید دیگه همچین موقعیتی پیش نیاد!
لحن آروم خانم دکتر، هنگام ادای کلمات امید بخشش ، آب سردی بود روی شعله های سوزان درون قلبم!
بعد از کمی راهنمایی های خانم دکتر، خداحافظی کردم و تلفنُ توی دستم فشردم.
حامی دوبار پشت خطیم شده بود اما جوابی بهش نداده بودم.
چطور میتونستم با اتفاقات امروز باهاش رو در رو بشم؟
رسانه تبلیغی ما باشید🎀
به کدبانوها فوروارد کن 😊
لینک کانال کدبانوی ایرانی👇👇👇👇join
@kadbanoiranii
https://t.me/joinchat/PtXP1V1qM292eneG
کپی برداری وفرستادن رمان ها و دستورات وفیلمهای آموزشی کانال بدون لینک واسم کانال
@kadbanoiranii
حرام است و حق الناس به حساب میاد.لطفا رعایت کنید.
آموزش بهترین رسپیهای امتحان شده قنادی و آشپزی از اساتید برتر💪