«سکوت»؛ داستانی از جولین بارنز
ترجمهٔ خشایار قشقایی
روایت چهارم

یادداشت مترجم | «سکوت» داستان آخر از مجموعۀ میز لیموی بارنز است، راجع ‌به سکوتِ آخرِعمریِ ژان سیبلیوس (۱۸۶۵-۱۹۵۷)، کامپوزر و ویولونیستِ فنلاندی‌ که از ۱۹۲۵ به بعدْ چیزی ننوشت. داستان سر ـ و ـ شکلِ روزنامه‌ (diary) دارد.


از متن داستان | لااقل یک احساس در من، با گذرِ هر سال‌، شدیدتر می‌شود ــ رغبتی به تماشای درناها. این‌موقعِ سال، سرِ تپه، به تماشای آسمان می‌ایستم. امروز نیامدند. جز غازِ وحشی نیامد. غازْ قشنگ می‌بود اگر درنا نبود.

جوانکی روزنامه‌چی کمکم کرد وقت بگذرد. از هومر گفتیم، از جَز. خبر نداشت موسیقیِ من را در خوانندۀ جَز استفاده کرده‌اند‌. گاهی جهالتِ جوان‌ها به هیجانم ‌می‌آورد. این‌طور جهالت‌هایی هم یک جورِ سکوت است.

داستان را اینجا+ بخوانید



#روایت_کاغذ
نویسنده: جولین بارنز
مترجم: خشایار قشقایی
▪️زیر نظر مهران موسوی

@kaaghaz

یادی از آتش‌برآب، در آستانهٔ انتشار آنا کارِنینا

سه سال پیش در کاغذ متنی از یلدا بیدختی‌نژاد منتشر کردیم که با مستنداتی نشان می‌داد حمیدرضا آتش‌برآب ترجمه‌های ایشان را با نام خودش منتشر کرده است؛ ترجمه‌هایی که همگی از مشهورترین شاهکارهای ادبیات روسیه بودند.

آتش‌برآب در واکنش به این ادعای یلدا بیدختی‌نژاد، نه فقط آن را تکذیب نکرد، بلکه اذعان کرد بابت این ترجمه‌ها به ایشان مبالغی هم پرداخت می‌کرده است.

با وجود انتشار وسیع این خبر، ناشران این کتاب‌ها واکنش درخوری به آن نشان ندادند و تجدید چاپ آن‌ها ادامه یافت. در صدر این ناشران نشر علمی وفرهنگی است که دارایی‌های مادی و معنوی دو نشر خوشنام و دوران‌ساز (بنگاه ترجمه و نشر کتاب و انتشارات فرانکلین) را پس از انقلاب به دست آورد.

بحث دراین‌باره زمانی آغاز شد که دکتر کوثری (استاد دانشگاه) مدیریت انتشارات علمی و فرهنگی را به عهده داشت. اما از اواخر سال گذشته، قرعهٔ مدیریت این مجموعه به نام نادره رضایی افتاده است؛ انتصابی که حواشی بسیاری هم داشت. با این‌همه هر بار مدیر تازه‌ای به این نشر پا می‌گذارد امیدها از نو زنده می‌شود که شاید علمی و فرهنگی رویهٔ دیگری را در پیش بگیرد، چه این نشر از محل دارایی‌های عمومی اداره می‌شود و چنین انتظاری نابجا نیست.

اما این بار هم امیدها نقش بر آب شد. در این مورد خاص باید بگوییم که در چند ماه گذشته آثار دیگری از آتش‌برآب زیر نظر نادره رضایی تجدید چاپ شده و البته آثار دیگری از او برای اولین بار روی پیشخان‌ها آمده است.

آنچه کاغذ را به یادآوری این ماجرا واداشت، خبر انتشار کتاب آنا کارِنینا (یا به‌قول آتش‌برآب آنا کاری‌نینا) در صفحهٔ اینستاگرام نشر علمی و فرهنگی است (این پست حذف شد). یلدا بیدختی‌نژاد در متن خود از آناکارنینا هم نام برده بود.

این یادداشت صرفاً برای یادآوری منتشر شده است. متن یادداشت‌های مذکور را اینجا بخوانید:

پایان یک کابوس (یادداشت یلدا بیدختی‌نژاد)
بر مدار می‌چرخد (پاسخ آتش‌برآب)

#یادآوری #نقد

@kaaghaz

بیوگرافی سوزان سونتاگ

«‏سونتاگی که بنجامین موزر در این بیوگرافی به تصویر می‌کشه در یک جمله قابل توصیف نیست. فضایل و رذایل اخلاقی، حرفه‌ای، و شخصی پابه‌پای هم میان جلو و چهره‌ای که از سونتاگ می‌شناسیم رو مدام تغییر می‌دن. این کتاب پولیتزر ۲۰۲۰ رو در زمینه بیوگرافی برده.»

نقل از مریم مؤمنی

▪️Sontag: Her Life and Work (2019)
Author: Benjamin Moser

#دنیای_کتاب

@kaaghaz

‏نشر علمی و فرهنگی توزیع کتاب آنا کاری‌نینا را (احتمالاً به‌طور موقت) متوقف کرده است. کتاب به دست کتابفروشی‌های خودِ نشر رسیده بود که جمع شد. دلیل این اقدام مشخص نیست، به هر حال امیدواریم دائمی باشد و به خمیر شدن کتاب بینجامد.

این از صفحات آغازین کتاب است که در آن آتش‌برآب از مترجم واقعی کتاب، یعنی یلدا بیدختی‌نژاد، تشکر کرده:
«قدردانی از زحمات سرکار خانم یلدا بیدختی‌نژاد کمترین وظیفهٔ مترجم است».

کتاب در دو جلد، با تیراژ ۲۰۰۰ نسخه، و قیمت ۲۰۰هزار تومان چاپ شده.

@kaaghaz

کتابخانه‌های اروپا و جهان عرب در قرون وسطا

‏«در سدهٔ سیزده م.، بزرگترین کتابخانهٔ اروپا کمتر از ۲۰۰۰ جلد کتاب داشت. همزمان، کتابخانه‌های جهان عرب مجموعه‌های بسیار بزرگتری را در خود جای داده بودند. تنها پنج كتابخانه در بغداد هر كدام ۲۰۰,۰۰۰ تا یک میلیون جلد كتاب از جمله نسخه‌های متعددی از آثار مرجع را داشتند تا مراجعان بیشتری امکان دسترسی همزمان به کتاب‌ها را داشته باشند».

کتاب جدید بئاتریس گروند‌ْلِر، استاد مطالعات عرب و سامی‌شناسی دانشگاه آزاد برلین با عنوان The Rise of the Arabic Book به پدیده رشد و‌ گسترش تولید کتاب‌ و کتابخانه‌ها در جهان عربِ قرون وسطی می‌پردازد.

نقل از شروین فریدنژاد

@kaaghaz

کتاب تازه؛ جستارهای زیبایی‌شناختی

کتابْ هشت جستارِ هیوم دربارهٔ زیباشناسی را در بر دارد که از کتاب جستارهای اخلاقی، سیاسی، ادبی جدا شده است.

دو جستار «در باب معیار ذوق» و «در باب تراژدی» مهم‌ترین نوشته‌های مستقلِ هیوم دربارهٔ زیباشناسی و هنر به شمار می‌روند.

«در باب معیار ذوق» از مهم‌ترین جستارهایی است که پیرامون داوری زیباشناختی نوشته شده است. هیوم در این جستار نشان داده است که هیچ شی‌ای فی‌نفسه زیبا نیست، بلکه زیبایی در ذهن فرد است و از احساس او برمی‌خیزد. او معتقد است داوری زیباشناختی به لطافت ذوق نیازمند است.

در «در باب تراژدی»، هیوم به پارادوکس تراژدی پرداخته: چطور آدمی از انفعالات نامطبوع لذت می‌برد؟

جستارهای دیگر: «در باب لطافت ذوق و انفعال»، «سخنوری»، «در باب پیدایی و پیشرفت هنرها و علوم»، «در باب سادگی و آراستگی در نگارش»، «در باب آراستگی در هنرها»، «در باب جستارنگاری».

▪️جستارهای زیبایی‌شناختی | دیوید هیوم | محسن کرمی | نشر کرگدن | ۱۶۰ص. رقعی | ۳۵,۰۰۰ تومان

Original title:
▪️Essays: Moral, Political and literary. ed. F., Miller, Eugene. New York: cosimo [1777] 2006

#معرفی_کتاب_تازه

@kaaghaz

کتابفروشی، کسب‌وکار ضروری

‏برخلاف دولت فرانسه، دولت بلژیک کتاب‌فروشی‌‌ها را جزء کسب‌وکار حیاتی قلمداد و آن‌ها را از دور جدید محدودیت‌های کوید مستثنی کرده است. دولت بلژیک، باز بودن کتاب‌فروشی را برای سلامت ذهنی جامعه ضروری دانسته است.
-منبع-

نقل از ساجد طیبی

#خبر

@kaaghaz

«سرمایه‌داری، آزادی، و اخلاق»

✍ نوشتهٔ ماریو بارگاس یوسا
🖋 ترجمهٔ عبدالله کوثری

نگاه‌نو، ش. ۱۰۴ (زمستان ۱۳۹۳)، صص. ۱۰۵ - ۱۱۵
@negahenou29

«پاهای خوب»؛ داستانی از جاشوا فریس
ترجمهٔ محمدرضا تُرک‌تتاری
روایت پنجم

یادداشت مترجم| جاشوا فریس، نویسندۀ امریکایی، متولد ۱۹۷۴ است. در دانشگاه آیوا فلسفه و ادبیات انگلیسی خوانده و با چاپ داستان «خانم بلو» در سال ۱۹۹۹ در مجلۀ آیوا ریویو پیشۀ نویسندگی را آغاز کرده ‎است. تاکنون سه رمان آنگاه به پایان رسیدیم، بی‏نام و بیداری دوباره در ساعت مناسب و مجموعه‌داستان کوتاه مهمانی شام را درآورده و داستان‌های کوتاه بسیاری نیز در مجلات مختلف از جمله نیویورکر منتشر کرده ‎است. فریس نثر پیچیده‏‌ای دارد و با طنزی نسبتاً تلخ زندگی در امریکای معاصر را به تصویر می‎کشد. «پاهای خوب» در ۲ ژوئن ۲۰۱۴ در نیویورکر و در پرونده‌ای به‌نام «دلدار قدیمی» منتشر شد.


از متن داستان| اولین بار دلدار قدیمی‌ام را در راهروی خوابگاهی در آیووا سیتی دیدم. چندان به دلم ننشست، اما شک نداشتم او قبل از این مردی به این خوش‌بر و رویی ندیده‌. همان‌سالی بود که دود سیگار دست‌پیچ و سرگیجه‎ای خفیف همیشه در هوا موج می‎زد.

داستان را اینجا+ بخوانید


#روایت_کاغذ
نویسنده:جاشوا فریس
تصویرگر:کریستین گرالینگن
مترجم: محمدرضا تُرک‌تتاری
▪زیر نظر مهران موسوی

@kaghaz

تخفیف پاییزهٔ کتاب از ۲۴ آبان

طرح پاییزهٔ کتاب از ۲۴ تا ۳۰ آبان برگزار می‌شود.
بر اساس این طرح می‌توانید از کتابفروشی‌های عضو طرح (تا سقف هر نفر ۲۰۰,۰۰۰ تومان) با ۲۰٪ تخفیف کتاب بخرید.

کتابفروشی‌های عضو را به تفکیک استان اینجا+ ببینید.

#خبر

@kaaghaz

در شانزدهم جولای سال ۱۹۴۵، نخستین بمب اتمی تاریخ با موفقیت در نیومکزیکو آزمایش شد. پروفسور رابرت اوپِن‌هایمر، سرپرست آزمایشگاه لوس‌آلاموس و پدر بمب اتم، با دیدن صحنه‌ی انفجار، بی‌اختیار نجوا کرد: "من مرگ گشته‌ام، ویرانگر جهان‌ها...". این کلمات ترجمه‌ی آزادی است از یکی از شلوکَه‌های* مشهور بهَگَوَدگیتا، دومین متن مقدس باستانیِ هند پس از وِداها.

در روزهای ششم و نهم آگوست سال ۱۹۴۵، دو بمب اتم به ترتیب بر شهرهای هیروشیما و ناگاساکی فرود آمد، بیش از دویست‌هزار نفر را از پا درآورد و به جنگ جهانی دوم خاتمه داد.

اوپن‌هایمر بیست سال بعد، در مستند تلویزیونی "تصمیم‌گیری برای انداختن بمب" (۱۹۶۵)، فرآیند انفجار آزمایشی و حال غریب خود در آن لحظه را روایت کرد و ترجمه‌ای از فقره‌ی یادشده را خواند.

اینک متن اصلی این شلوکَه (به خط دِوَناگَری)، آوانویسی و ترجمه‌ی آن.**

* یکی از تقسیمات رایج در شعر سنسکریت، به معنی بندِ چهارمصراعی.
**به سبب عدم دسترسی به فونتِ دقیق در تلگرام، ناچار دو بخش اول را به این شکل آورده‌ام.

"خداوند شکوهمند گفت:
من مرگ هستم
نابودگرِ فرازتَوانِ جهان
آمده بدین‌جای
از بهر درهم‌کوبیدن جهان‌ها

این پرخاشجویانِ رزم‌آراسته در سپاه‌های پیشِ رو را
بی برخاستنِ تو نیز
بیش زندگانی نخواهد بود."

بهَگَوَدگیتا، باب یازدهم، شلوکه‌ی سی‌و‌دوم.
ترجمه از سنسکریت: علیرضا اسماعیل‌پور

نویسنده و خالق وروجک صدساله شد

‏نویسندهٔ آلمانی کتاب کودکان، الیز کاوت (۲۰۱۵-۱۹۲۰)، خالق «وروجک و‌ آقای نجّار» (پوموکِل)، امروز صدساله شد. از ۱۹۶۲ تا به امروز «وروجک» همچنان لبخند به لب کودکان ایرانی و آلمانی می‌آورد! وروجک یک کوبولد [Kobold] (روح کوچک خانگی) موقرمز از خانواده‌ اِلْف‌ْها در افسانه‌های فولکلور ژرمنی است!

شروین فریدنژاد

@kaaghaz

فیلم مستند دربارهٔ ستّاره فرمانفرماییان (نویسندهٔ کتاب دختری از ایران) و گفت‌وگو با او:
https://youtu.be/_g9tTGxyxa4

#کاغذ_مصور

@kaaghaz

چهره‌هایی از پدرم، به مناسبت زادروز جبار باغچه‌بان

‏به مناسبت سالروز درگذشت ‎جبار باغچه‌بان توصیه می‌کنم کتاب چهره‌هایی از پدرم را بخوانید. خاطرات ثمین شرح پشتکار، بردباری، مهربانی و پارسایی پدر است؛ روایت خستگی‌‌ناپذیری مردی که با همهٔ موانع و مشکلات توانست به کودکان ناشنوا خواندن و نوشتن بیاموزد.

نقل از دل آرام


برشی از کتاب:
«من این دعوا را با شما در موقعی شروع کرده‌ام که شما وزیر هستید و من آموزگاری بیش نیستم، اما ترس و عجز در مذهب آموزگاری من الحاد است. من نمی‌توانم در برابر ظلم و ستم و دروغ مانند گوسفندی بمانم و تسلیم بشوم، زیرا در این‌صورت پرورش‌یافتگان من نیز اخلاق گوسفندی پیدا خواهند کرد.»/ صفحه ۳۱

#پیشنهاد_دیگران

@kaaghaz

ترجمهٔ تازه‌ای به قلم عبدالله کوثری از یوسا

مجلهٔ اندیشه پویا شمارهٔ ۷۰ منتشر شد. در این شماره جستار بلندی از ماریو بارگاس یوسا با ترجمهٔ عبدالله کوثری منتشر شده است.

یوسا در این جستار به رابطهٔ فرهنگ و سیاست پرداخته و از ابتذالی سخن گفته که دامن سیاست را گرفته است. در فرازی از جستار، یوسا می‌نویسد «چرا جمله مردم عالم به باوری رسیده‌اند که تمام دیکتاتوری‌ها می‌کوشند در ذهن مردم ستم‌دیده جا بیندازند، یعنی این‌که سیاست فعالیتی پست و بی‌مقدار است؟ مسئله این است که در بسیاری کشورها، سیاست دامنی آلوده دارد یا زمانی داشته است. آدم‌های بدبین و منفی‌باف می‌گویند "همیشه همین‌طور بوده". نه، همیشه این‌طور نبوده، و امروز هم در همه‌جا این‌طور نیست. در بسیاری کشورها و در بسیاری دوران‌ها فعالیت مدنی اعتبار داشت، چرا که مردمانی معتبر و ارجمند به آن می‌گراییدند و نیز از آن روی که جنبه‌های منفی آن نمی‌توانست بر آرمان‌خواهی، صداقت و حس مسئولیت اکثریت اهل سیاست چیره شود».

گفت‌وگو با مسعود کیمیایی، پرونده‌ای دربارهٔ رسالهٔ یک کلمه، گزارشی از مکتوبات شاهرخ مسکوب در دانشگاه استنفورد و گزارشی دربارهٔ تاریخ تالار رودکی از مطالب دیگر اندیشه پویا است.

در روزهای شهربندان، نشریات را می‌توانید به‌صورت آنلاین یا تلفنی تهیه کنید. برای سفارش اندیشه پویا و ارسال رایگان به این حساب پیام دهید:
@andishepouya_magazine


▪️اندیشه پویا | شمارهٔ ۷۰، آذر ۱۳۹۹ | ۱۴۴ صفحه رنگی، رحلی | ۳۰,۰۰۰ تومان

#نشریات

@kaaghaz

سخنرانی یوکی‌ئو می‌شیما پیش از هاراکیری

امروز، ۲۵ نوامبر، پنجاهمین سالگرد خودکشی ‎یوکی‌ئو می‌شیما نویسندهٔ مشهور و جنجالی ژاپنی است. در چنین روزی می‌شیما با چهار تن از شاگردانش فرماندهٔ یک پادگان نظامی را گروگان گرفت و پس از انجام یک سخنرانی پرشور برای سربازان هاراکیری کرد.

فیلم باقی‌مانده از آن حادثه [زیر همین پست]

می‌شیما سخت دلبستهٔ فرهنگ و تاریخ ژاپن، هنر و زیباشناسی ژاپنی و نهاد امپراطوری بود و در فضای بعد از جنگ، از انحلال ارتش، گسترش دموکراسی غربی، گلوبالیسم و نفوذ کمونیسم در بین جوان‌ها بیمناک بود و همیشه می‌کوشید جوانان را با سنت‌ها و ارزش‌های ژاپنی و شینتویی آشنا سازد و آشتی دهد.

می‌شیما برای رسیدن به اهدافش، علاوه بر نویسندگی، فعالیت اجتماعی و سیاسی هم می‌کرد. یک گروه میلیشیای غیرمسلح با نام «انجمن سپر» تأسیس کرده بود و آنجا به جوانان تعلیمات فکری و ورزشی-رزمی می‌داد. چهار جوانی که روز گروگان‌گیری و خودکشی همراهش بودند از اعضای همین انجمن بودند.

او با این عملیات می‌خواست نیروی محدود دفاعی ژاپن را که جایگزین ارتش شده بود، با خود همراه سازد و کودتایی به نفع امپراطور و علیه دولت ترتیب دهد. اما در روز گروگان‌گیری با خشم و اعتراض برخی نظامیان و کم‌اعتنایی و ریشخند برخی دیگر روبرو شد. اکثریت ملت آرمان‌های او را نمی‌خواست.

برای من یکی از جذاب‌ترین صحنه‌های تاریخ معاصر ژاپن این مناظره می‌شیما در دانشگاه توکیو است. می‌شیما یک سال پیش از مرگ، بدون توجه به اخطار پلیس تنهای تنها با صدها دانشجوی چپ‌گرا دربارهٔ آیندهٔ ژاپن مناظرهٔ تندی می‌کند. شجاعت، خونسردی و شوخ‌طبعی می‌شیما در طول مناظره شگفت‌انگیز است. [اینجا+]

می‌شیما به «هارمونی قلم و شمشیر» معتقد بود و علاوه بر نویسندگی به فراگیری هنرهای رزمی ژاپنی می‌پرداخت و داشتن بدنی چابک، قوی و زیبا برایش اهمیت بسیاری داشت. در سال ۱۹۵۲، سفری به اروپا رفت و در این سفر از هنر نقاشی و مجسمه‌سازی اروپا به‌ویژه یونان و ایتالیا تأثیر عمیقی پذیرفت.

می‌شیما به‌خاطر آثار داستانی و غیرداستانی و نمایش‌نامه‌هایش و به خاطر زندگی و مرگ حماسی‌اش یکی از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ معاصر ژاپن است. تا پیش از برآمدن ‎هاروکی موراکامی، می‌شیما مشهورترین و پرفروش‌ترین نویسندهٔ ژاپنی در جهان بود و چند بار نامزد دریافت نوبل ادبیات شده بود.

نقل از آیت حسینی


▪️توضیح کاغذ: کتاب‌های زوال فرشته، برف بهاری، اسب‌های لگام‌گسیخته، آوای امواج و معبد سپیده‌دم از جمله آثار می‌شیما است که به فارسی ترجمه و منتشر شده. دربارهٔ کیفیت ترجمه‌ها اطلاعی نداریم.
همچنین، هنری میلر رساله‌ای در مرگ می‌شیما نوشته است که با ترجمهٔ بهاء‌الدین خرمشاهی در کتاب شیطان در بهشت منتشر شده است.

تصاویر مربوط این نوشته را اینجا ببینید.

#یاد

@kaaghaz‎

اعضای کارگاه نمایش، نوروز ۱۳۵۲(عکس از بهمن جلالی)
از جلو ردیف اول: بیژن مفید(نویسنده، کارگردان و بازیگر) خسرو شکری(سرایدار)، محمد نوازی(بازیگر)، بیژن صفاری (سرپرست کارگاه نمایش، آرشیتکت، نقاش و طراح)، فریدون آو(نقاش و طراح)، علیرضا مجلل (بازیگر)، محمد شریفی (سرایدار)، ولی کشاورز(سرایدار)
ردیف دوم: هوشنگ توکلی(بازیگر)، نسرین رهبری (بازیگر)، فریده سپاه‌منصور(بازیگر)، صدرالدین زاهد(بازیگر)، سوسن تسلیمی(بازیگر)، لرتا هایراپطیان(بازیگر)، پرویز پورحسینی (بازیگر)، محمدباقر غفاری(بازیگر)
ردیف سوم: فردوس کاویانی(بازیگر)، جمیله ندایی (بازیگر)، رضا رویگری(بازیگر)، شهناز صاحبی(بازیگر)، فریدون یوسفی(بازیگر)، فهیمه راستکار(بازیگر)، مهین جهانبگلو(نویسنده)،آربی‌اُوانسیان(کارگردان)
ردیف چهارم:محمدمهدی ستوده (مدیر تهیه)، اکبر رحمتی (بازیگر)، شاهرخ الهی(مدیر تهیه)، مرتضی اردستانی(بازیگر)، محمد ژیان (بازیگر و دستیار مدیر داخلی)، میترا قمصری( بازیگر)
ردیف آخر: رضا قاسمی(نویسنده و بازیگر)، رضا ژیان (بازیگر)، شکوه نجمآبادی(بازیگر)، عباس نعلبندیان(نویسنده و مدیر داخلی)، علی جاویدان(بازیگر)، اسماعیل خلج(نویسنده، کارگردان و بازیگر)