🎭 عملیات "پژمان‌سازی"

وقتی می‌خواهند افکار عمومی را از موضوعی منحرف کنند، یک اتفاق بزرگ می‌سازند تا فکر مردم به طرف دیگر برود.
حالا هم انگار نوبت پژمان جمشیدی است؛ مردی که اگر نقش همسایه بغلی را هم بازی کند، باز نصف ملت درباره‌اش نظر می‌دهند.
انگار در اتاق فکرِ مهندسی افکار عمومی، یکی گفته:
«بچه‌ها! دلار بالا رفت، مذاکرات گیر کرده، فساد لو رفته... یه چیزی بسازید مردم سرگرم شن.»
و آن یکی جواب داده: «پژمانو بیارید وسط، مردم عاشق مظلومیتن!»
ماجرا مثل سریال‌های خودش شده؛ طنز تلخ و تماشاگرپسند.
مردم از غصه نان و اجاره فرار می‌کنند، تا در کامنت‌ها برای پژمان شمشیر بکشند.
عده‌ای طرفدار، عده‌ای منتقد، و پشت‌صحنه؟ سکوتی طلایی برای عبور خبرهایی که نباید شنیده شوند.
در این سرزمین، هر وقت حادثه‌ای بزرگ‌تر از درد مردم ساخته می‌شود، باید دید پشت آن چه چیزی در حال خاموش شدن است.
پژمان فقط بازیگر است، اما نقش اصلی را مثل همیشه «مهندسان افکار عمومی» بازی می‌کنند؛ همان‌ها که بلدند چطور اشک مردم را بابت یک سلبریتی دربیاورند تا کسی نپرسد چرا هوا، آب و نان همه بوی سیاست می‌دهد.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
🔗 https://journalistsirani.blogspot.com
#پژمان_جمشیدی #انحراف_افکار_عمومی #مهندسی_رسانه #طنز_سیاسی #طنز_تلخ #رسانه_حکومتی #سوپاپ_اجتماعی #بحران_واقعی #افکار_عمومی #ژورنالیست #journalistsir #بهرام_حسن‌زاده #بحران_حواس_پرتی #نمایش_سیاسی #طنز_ایرانی #حکومت_نمایشی

👽 آدم‌فضایی‌ها از اقیانوس سر درآوردند!


ناسا می‌گوید هنوز مدرکی از بیگانه‌ها ندارد، اما آمریکا از "اشیای ناشناس زیرآبی" حرف می‌زند!
انگار زمین دیگر جا ندارد و موجودات فضایی آمده‌اند از زیرِ دریا وارد شوند، شاید چون از مالیات آمریکا هم خسته شده‌اند!
ما هم که در خشکی کم بحران نداریم، حالا باید نگران بحران موجودات مرموز در عمق اقیانوس باشیم.
شاید اولین واکنش رسمی هم این باشد که «مشکل از تحریم‌هاست» وگرنه موجودات فضایی هم با ما مذاکره می‌کردند!
#UAP #NASA #USA #AARO #USO #OceanMystery #Alien #ناسا #آمریکا #آدم_فضایی #اقیانوس #ژورنالیست #طنز_سیاسی #ژورنالیست_محیط_زیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

👽 وقتی ناسا هم به اعماق مشکوک شد |
از پدیده‌های ناشناخته تا بازی تازه با افکار عمومی

به بهانه تصمیم ناسا برای تشکیل تیم بررسی پدیده‌های ناشناخته هوایی و زیرآبی (UAP و USO)، دوباره تبِ آدم‌فضایی‌ها در رسانه‌های آمریکایی بالا گرفته است.
از جلسات رسمی پنتاگون تا ویدیوهای پرهیاهوی خلبانان نیروی دریایی، همه چیز بوی راز و رمز می‌دهد. اما پشت این هیاهو چه می‌گذرد؟
در گزارش‌های رسمی آمده که هزاران «شیء ناشناس» در نزدیکی سواحل آمریکا ثبت شده‌اند؛ برخی در هوا، بعضی در عمق دریا. اما نکته‌ قابل‌تأمل این است که هیچ سند قطعی از منش فرازمینی وجود ندارد.
بیشتر موارد، بالن، خطای رادار یا پهپادهایی از مبدأ نامعلوم بوده‌اند.
با این حال، رسانه‌های آمریکایی ترجیح می‌دهند این موضوع را با چاشنی تخیل و اضطراب به خورد مردم بدهند — درست همان کاری که در زمان بحران‌های داخلی می‌کنند.
وقتی تورم بالا می‌رود یا انتخابات به بن‌بست می‌خورد، ناگهان «چیزی از آسمان یا زیرآب» پیدا می‌شود تا افکار عمومی سرگرم شود.
شاید این بار نوبت موج تازه‌ای از مهندسی ترس باشد: از کرونا تا کره شمالی، از بالن چینی تا بشقاب‌پرنده اقیانوسی.
اما از زاویه محیط‌زیست، ماجرا جدی‌تر است.
بخش اعظم اقیانوس‌های زمین هنوز ناشناخته است و اگر فناوری‌های نظامی یا آزمایش‌های مخفی در آن جریان دارد، پیامدهای زیست‌محیطی می‌تواند گسترده باشد.
آلودگی‌های صوتی و رادیواکتیو زیرسطحی، تهدیدی واقعی برای زیست‌جهان دریاست، نه آدم‌فضایی‌ها.
شاید وقتش رسیده به‌جای جست‌وجوی «بیگانگان»، به نابودی زمین توسط خودمان فکر کنیم.
ما سال‌هاست داریم با پلاستیک، سوخت و سیاست، زمین را از داخل می‌خوریم؛ حالا دیگر چه نیازی به حمله‌ی فضایی‌ها؟


🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🟩 کارزار مردمی برای نجات رودخانه‌های رشت

رشت، شهر باران و مهربانی، این روزها نفس‌هایش به شماره افتاده است؛ رودخانه‌هایی که روزگاری زلال و پرجنب‌وجوش در دل شهر جاری بودند، اکنون زیر فشار فاضلاب‌های خانگی و صنعتی، به مسیرهایی تیره و بی‌جان بدل شده‌اند.
جمعی از شهروندان رشت با راه‌اندازی کارزار #پاکسازی_رودخانه_رشت از شهردار محترم و مسئولان شهری خواسته‌اند تا برای احیای این شریان‌های حیاتی اقدام فوری انجام دهند.
در بیانیه آغاز این کارزار آمده است:

«رودخانه‌ها نفس ندارند، بیایید صدای آن‌ها باشیم.»

به باور برگزارکنندگان، پاکسازی رودخانه‌ها نه‌تنها برای حفظ سلامت و طبیعت شهر ضروری است، بلکه می‌تواند به فرصتی برای ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل شهری و کاهش ترافیک رشت تبدیل شود.
📅 شروع کارزار: ۵ آبان ۱۴۰۴
📅 پایان کارزار: ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
👥 از طرف: ساکنین شهر رشت
✍️ نویسنده: پویان عنصری‌نژاد
#رشت #محیط_زیست #کارزار_مردمی #آلودگی_آب #شهرداری_رشت #پاکسازی_رودخانه_رشت #انجمن_خبرنگاران_حامی_محیط_زیست #journalistsir
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

مرغ ۱۷۰ هزار شد، زندگی ما هم نرخ جهانی پیدا کرد!

در کشور ما، هیچ شاخص اقتصادی‌ای تنها نیست.
هر کالایی که گران می‌شود، انگار نردبان سقوط قدرت خرید مردم را یک پله بالاتر می‌برد. تازه‌ترین مثال؟ مرغ که به ۱۷۰ هزار تومان رسید.

اگر مرغ به جایگاه سابق گوشت رسید، گوشت هم جای طلا را گرفت، طلا هم نشسته روی جایگاه مسکن! با این روند، شاید فردا برای یک کیلو نان مجبور باشیم قسط وام خودرو را بپردازیم. زندگی در ایران شده بازی «صعود و سقوط کالاها»؛ تخم‌مرغ قهرمان دیروز سبد خرید، حالا بازنده امروز است، پنیر جای آن به بازی می‌آید، آب معدنی در صف بعدی برای گران شدن است و احتمالا نفت هم به قیمت سبزیجات در سوپرمارکت‌ها خواهد رسید.
با این وضعیت، هر خرید ساده مثل یک معادله ریاضی با چند مجهول است: حقوق، قیمت‌ها، قدرت خرید و استرس روانی همه در یک معادله پیچیده جمع می‌شوند. طنز تلخ اینجاست که مردم هنوز با شوخی و کنایه سعی دارند خنده را جایگزین اشک کنند.

اینجا هر کالا نشانه سقوط یک پله دیگر از توان زندگی مردم است. اگر مرغ ۱۷۰ هزار تومان شد، شاید فردا قهوه هم به قیمت طلا برسد و چای دم‌کرده در خانه یک کالای لوکس محسوب شود!
#گرانی_مرغ #طنز_اقتصادی #سقوط_توان_خرید #مرغ_۱۷۰_هزار
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

☠️ قاتل خاموش قرن: استرس مزمن!

نه رژیم مدیترانه‌ای راز عمر اوکیناوایی‌هاست، نه ژنتیک ایتالیایی‌ها.

رازشان ساده است: زندگی می‌کنند، نه این‌که زنده بمانند.

ما اما در کشوری زندگی می‌کنیم که مردمش از صبح در ترافیک می‌پزند، ظهر با تورم می‌جنگند، و شب با اضطراب قسط و اخبار تلخ می‌خوابند… بعد هم دنبال “راز طول عمر” در قرص امگا۳ می‌گردند!
چت‌جی‌پی‌تی می گه:
استرس مزمن یعنی جنگ دائمی میان "خود واقعی" و "خود نمایشی".
هر روزی که وانمود می‌کنی خوشحالی، اما درونت خسته است، چند ساعت از عمرت کم می‌شود.
نه سیگار، نه قند، هیچ‌کدام به‌اندازه‌ی زندگی در حالت «تحمل» قاتل نیستند.
در مناطق آبی دنیا، مردم دیر می‌میرند چون زود خسته نمی‌شوند؛
باغچه دارند، رفیق دارند، هدف دارند، و مهم‌تر از همه نقش بازی نمی‌کنند.
ما اما زیر سایه‌ی استرس مزمن، در اوج سلامت جسم، روح‌مان را به زمین می‌زنیم.
شاید وقتش رسیده سلامت را نه با رژیم، بلکه با آرامش و صداقت با خود شروع کنیم.
#استرس_مزمن #سلامت_روان #سبک_زندگی #ژورنالیست #محیط_زیست_درونی #طول_عمر #زندگی_ساده #زندگی_واقعی #journalistsir
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

☹️ از بیلبورد تا بی‌برگ؛ شهرداریِ شاعر، شهرِ بی‌نفس! ☹️

تهران دیگر شهر نیست، صحنه‌ای است از یک تراژدی سبز که هر روز تکرار می‌شود.
یک طرفش بیلبوردهایی است پر از نصیحت‌های میلیاردی:
«ادبیات نسل زد: انقدری تاکسیک نیستم که گوستت کنم!»
زیرش هم با خط نستعلیق نوشته‌اند:
«شرم بر من اگر حریم تو شکسته شود...»
و طرف دیگرش: پارک چیتگر خشکیده، ده‌هزار درخت بی‌جان، و ریه‌ی غرب تهران که نفس نمی‌کشد.
شهرداری محترم انگار خیال کرده پدر ماست!
هر روز برایمان پند و شعر می‌نویسد،
اما وقتی درخت‌ها از بی‌آبی جان می‌دهند،
فقط سکوت می‌کند و بودجه را پای «جملات قصار» می‌ریزد.
نه در سفره مردم آبی مانده، نه در ریه شهر نفسی،
اما بیلبوردها سبز و شاداب روی هر پل و چهارراه می‌درخشند،
در حالی که چیتگر، این ریه خاک‌خورده تهران،
بی‌صدا و بی‌آب دارد دفن می‌شود.
شهرداری عزیز!
درخت را که خشک کردی، لااقل شعر نگو.
ما به‌جای پند، سایه می‌خواهیم؛
به‌جای شعار، نفس.
به‌جای بیلبورد، چیتگرِ زنده.
چیتگر خشک شد چون مدیریت هم خشک بود،
و تهران دارد زیر بیلبوردهای پندآموز، خفه می‌شود.
#چیتگر #تهران_بی‌نفس #فاجعه_زیست‌محیطی #بیلبورد_به_جای_درخت #شهرداری_تهران #رانت_سبز #خشکیدن_درختان #هدررفت_بودجه #طنز_شهری #ژورنالیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

.
سینمای ایران بعد از "پژمان"

امید غیاثوند

ماجرای پژمان جمشیدی و خروج وی از کشور، به این گمانه دامن زده که چرخ اقتصاد سینمای ایران در صورت بازنگشتن وی، قادر است بدون او بچرخد و به رونق خود ادامه دهد؟

طی یک دهه اخیر نام پژمان جمشیدی بیش از هر بازیگری شنیده شده است؛ فوتبالیست بازنشسته ای که به یمن انتخاب سروش صحت و توانایی غریزی خود توانست به پولسازترین بازیگر سینما تبدیل شود.

نخستین تجربه بازیگری پژمان جمشیدی سال ۱۳۸۹ و با سریال «ساختمان پزشکان» رقم خورد اما سریال «پژمان» سکوی پرش پژمان جمشیدی به سینما بود و با «آتش بس۲»(۱۳۹۲) صعود فواره ای او در سینما آغاز شد.

با گذر از حضور پژمان جمشیدی در ۳ تاک شو، ۲۴ سریال تلویزیونی و نمایش خانگی و ۱۷ تئاتر و تعدادی تبلیغات تلویزیونی طی ۱۲ سال گذشته، وی تا کنون در ۴۰ فیلم عمدتا طنز بازی کرده است.

گفته شده پژمان جمشیدی بابت هر فیلم ۴۰۰ میلیون تومان دستمزد دریافت کرده و نیز به تایید منابع خبری مجموع فروش فیلم های طنزی که تا کنون بازی کرده حدود ۸۴۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان است که رقم درستی نیست و می تواند بیش از این باشد.

هاشم میرزاخانی مدیرعامل مؤسسه سینماشهر ۱۹ فروردین ۱۴۰۳ اعلام کرد در سال ۱۴۰۲، سینمایی ایران ۱۲۴۰ میلیارد تومان فروش داشته و نکته جالب اینکه پژمان جمشیدی در همین سال در غیرکمدی «بی بدن» و کمدی ها «تمساح خونی»، «صبحانه با زرافه ها»، «تگزاس۳»، «کوکتل مولوتوف» و «هتل» بازی کرده و مجموع فروش این هفت فیلم ۹۳۲ میلیارد تومان بوده است!

به هر روی پژمان جمشیدی منتقدان جدی نیز داشت و برخی به حضور پر تکرار او در آثار سینما ایراد می گرفتند و از آن به عنوان «نوبر» یاد می کردند و برخی دیگر پژمان جمشیدی را بازیگری تمام شده می دانستند که به جز بازی‌، فیگور و اکت‌های تکراری،  چیز دیگری برای عرضه ندارد.

اما پژمان جمشیدی مدافعان سرسختی نیز از جمله حسین فرحبخش کارگردان و تهیه کننده سینما دارد.

حسین فرحبخش، پژمان جمشیدی را مترادف مرحوم محمدعلی فردین در رونق سینما دانسته و گفت بود او یک تنه بار سینما را به دوش می‌کشد و غنیمتی برای سینمایی ایران است و مسولان باید قدر او را بدانند.

به هر روی پژمان جمشیدی با همه انتقادها و تحسین ها، ستاره ۱۲ سال اخیر سینمای ایران و گرداننده اصلی چرخه گیشه سینما بوده و خلاء او در سینما قطعا پر خواهد شد اما به سختی.

@omidghiasvand_
🌍 **ژورنالیست
انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

☹️ لقمه‌ای به قیمت یک آه!
در سرزمینی که قیمت هر دانه برنج به ۸۰ تومان رسیده، حساب دخل و خرج دیگر با چرتکه هم جور درنمی‌آید.
کارگر ایرانی، همان که روزی ستون تولید بود، حالا هر ماه بین برنج و اجاره و قبض گاز هر روز میمیرد و زنده می شود.
با حقوقی که اسمش «حداقل» است اما در واقع «ناممکن» است، او باید از پس همه‌چیز برآید؛ از نان تا اینترنت، از دوا تا دلسوزی برای بچه‌ای که هنوز معنی مسافرت را فقط در کتاب انشا می‌فهمد.
طنز ماجرا این‌جاست که مسئولان هر ماه وعده «بهبود معیشت» می‌دهند، ولی در عمل تنها چیزی که بهبود یافته، قدرت تطبیق مردم با گرسنگی محترمانه است.
تورم آن‌قدر بی‌پروا شده که حتی خودِ اسکناس‌ها هم از خجالت ارزششان در جیب‌ها سرخ می‌شوند.
در بازار امروز، هر لقمه برنج، معادله‌ای است میان عزت و اجبار؛ میان کارِ سخت و سفره‌ی خالی.
حالا دیگر طنز تلخ زندگی ایرانی این است که کارگر، برای خوردن یک لقمه برنج ایرانی، باید چند ساعت کار کند ـ و بعد تازه امیدوار باشد که صاحبخانه تا آخر ماه نگوید «اجاره بالا رفته».
در چنین روزگاری، شادی هم کالایی لوکس شده؛ چیزی شبیه خودرو خارجی یا لبخند واقعی در تبلیغات تلویزیونی. و شاید وقتش رسیده جمله‌ای تازه به فرهنگ لغت اضافه کنیم:
زندگی قسطی؛ لقمه‌لقمه، آه‌آه.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

وقتی سیاره باید خودش دست‌به‌کار شود!

سازمان ملل در تازه‌ترین گزارش خود درباره هدف ۱۳ توسعه پایدار اعلام کرد:
«زمان اقدام برای مردم و سیاره فرا رسیده است!»
اما ظاهراً این‌بار، سیاره زمین خودش باید برای خودش اقدام کند!
چون کشورها همچنان مشغول وعده دادن‌اند، نه عمل کردن.
در حالی‌که دمای جهانی از مرز هشدار گذشته، سیاستمداران هنوز در اتاق‌های کنفرانس به دنبال «توافق برای توافق» هستند.
گزارش سازمان ملل می‌گوید بدون پیوند میان توسعه انسانی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط‌زیست، هیچ آینده‌ای پایدار نخواهد بود.
اما روی زمین، از دل یخ‌های ذوب‌شده تا ریه‌های آتش‌گرفته‌ی جنگل‌ها، همه فریاد می‌زنند:
«ما دیگر وقت نداریم!»
✴️ طنز تلخ ماجرا این‌جاست که وقتی سیاستمداران شعار «اقدام برای سیاره» می‌دهند، سیاره با خستگی جواب می‌دهد:
«ممنون، خودم بلدم نفس بکشم... اگر هنوز اکسیژنی مانده باشد!»
#اقلیم #محیط_زیست #توسعه_پایدار #SDG13 #ClimateAction #ژورنالیست #انجمن_خبرنگاران_محیط_زیست
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🌧️ «ابرها تا مرز ایران می‌رسند و ناپدید می‌شوند!»

✍️
به‌نظر می‌رسد این روزها حتی ابرها هم ویزا نمی‌گیرند!
ابرهای بارانی با هزار زحمت از اقیانوس هند تا مدیترانه سفر می‌کنند، اما درست دمِ مرز ایران، تبخیر می‌شوند... شاید از گرمای سیاست، شاید از خشکی هوا، یا شاید چون مثل مردم، امیدی به اقامت ندارند!
سازمان هواشناسی می‌گوید «باد گرم» عامل اصلی است، اما مردم می‌گویند: «مدیریت سرد!»
در این سرزمین، هرچه به بارش نزدیک‌تر می‌شویم، مسئولان به توضیح دورتر!
ابرها هنوز نباریده می‌میرند، اما طرح‌های سدسازی همچنان می‌بارند—روی بودجه.
به قول یکی از کاربران: «ابرها از بس شعار شنیدن، خودشونو خیس نکردن!» ☹️
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com
🔖
#ابرها #خشکسالی #بحران_آب #تغییر_اقلیم #محیط_زیست #باران #زاگرس #ایران_خشک #مدیریت_آب #ژورنالیست #journalistsir #بحران_زیست‌محیطی #طنز_محیط‌زیستی

🔥 ایران و جهان؛ مسابقه‌ای برای پختن زمین

دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، رسماً اعلام کرد: جهان در جلوگیری از عبور دمای زمین از ۱.۵ درجه شکست خورده است.
اما اگر انصاف داشته باشیم، بعضی کشورها در این شکست، قهرمان‌اند.
ایران، با پرونده‌ای مملو از سوخت‌های سنگین، صنایع تشنه و طرح‌های فولادسازی در قلب بیابان، یکی از همان قهرمانان است که به‌جای کاهش دما، گاز داده تا زمین زودتر به نقطه جوش برسد.

در حالی که جهان نگران یک درجه و نیم است، ما در ایران از دهه‌ها پیش با "نقطه‌ی جوش اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی" زندگی کرده‌ایم.
در جنوب، دود پالایشگاه‌ها از افق بالا نمی‌رود، بلکه روی شهر می‌خوابد.
در مرکز، کارخانه‌های فولاد با مصرف میلیون‌ها مترمکعب آب، کویر را زنده‌به‌گور کرده‌اند.
در شمال، جنگل‌ها قربانی ویلا و سوداگری‌اند. و در پایتخت، آسمان هر صبح، رنگ خاکستری بی‌اعتنایی مردم را دارد.

گوترش از گرمایش زمین گفت، اما ما سال‌هاست گرمای تهران در تیرماه، از عددی گذشته که سازمان ملل هنوز در موردش تحقیق می‌کند.
او هشدار داد میلیاردها نفر در معرض شرایط غیرقابل زندگی‌اند.

ما لبخند تلخی می‌زنیم: "بفرمایید، خوش آمدید به ایران!"
جایی که «شرایط غیرقابل زندگی» مدت‌هاست طبیعی شده است.

نفت ما، برکت نبود؛ لعنتی بود که خاک را سمی کرد و اقتصاد را به اعتیاد کشاند.

فولاد، افتخار ملی نیست؛ زخم عمیقی است که از دل زمین تا رودخانه و ریه مردم رسیده است.

در نیم قرن گذشته، با شعار «توسعه»، درخت بریدیم، خاک فروختیم و هوا را سوختیم. و امروز، در جدول جهانی گرمایش زمین، ایران نه تماشاگر، که یکی از بازیکنان اصلی است.

گوترش هشدار می‌دهد، اما ما مدت‌هاست از هشدار گذشته‌ایم.
وقتی زمین می‌سوزد، ما هنوز دنبال پروژه بعدی برای "صنعتی شدن" در دل کویر هستیم.
شاید وقت آن رسیده بپذیریم که ایران، پیش از آن‌که قربانی گرمایش جهانی باشد، قربانی سیاست‌های داخلی خودش است.

زمین در حال پختن است و ما هنوز داریم نفت روی آتش می‌ریزیم.
🌍 ژورنالیست | انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.
@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

🔻خزر عقب می‌رود، زمین‌خواران جلو می‌آیند!
دریای خزر در یکی از شدیدترین دوره‌های کاهش تراز آب قرار دارد و زمین‌هایی که تا دیروز زیر آب بودند، حالا به میدان جدید ساخت‌وساز، دیوارکشی و خرید و فروش تبدیل شده‌اند.

🔻 از میانکاله و خلیج گرگان تا فرح‌آباد و نمک‌آبرود، خط ساحل به شکل کم‌سابقه‌ای تغییر کرده و پهنه‌های تازه‌پدید، بدون نظارت در حال تصرف‌اند؛
اما این زمین‌ها نه «فرصت سرمایه‌گذاری»، که حریم اکولوژیک دریا و یک بمب ساعتی زیست‌محیطی و اجتماعی هستند.

🚨 کارشناسان هشدار می‌دهند:
• دریا بازمی‌گردد و سازه‌های امروز، فاجعه‌های فردا می‌شوند
• تصرف سواحل = نابودی اکوسیستم، بحران اجتماعی و خسارات غیرقابل جبران
• سکوت امروز، هزینه‌ای ملی در آینده خواهد داشت

✍️ راه‌حل کجاست؟
مدیریت یکپارچه، توقف فوری ساحل‌خواری، ثبت این اراضی به‌عنوان «ذخیره‌گاه ساحلی» و شفافیت عمومی.

📎 گزارش کامل ناصر تبریزی از تحریریه جمهوریت را اینجا بخوانید:
https://jomhouriat.ir/266897

🌍 **ژورنالیست
انجمن خبرنگاران حامی محیط زیست**
محيط زيست، دغدغه زندگيست...
✴️ *وقتی نان نباشد، هیچ درختی سایه نمی‌دهد.*
Association of Environmental Journalists @journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

✅ تهران را تخلیه کنید!
✍️حامد پاک طینت

"اگر باران نبارد آب از آذر ماه در تهران جیره بندی می شود و اگر باز هم نبارد باید تهران را خالی کنید"

این جملات رئیس جمهور محبوبمان دیروز در سخنرانی سنندج بوده است!

چه شد که به این روز افتادیم؟

۹۰% آب ایران در کشاورزی مصرف میشود که ۶۰% آن هدر میرود. دولت ها در تمام این ادوار از خودکفایی کشاورزی گفتند بدون آنکه به ظرفیتهای ایران خشک کمترین توجهی کنند، بیش از ۶۰۰ سد ساختند که رودخانه ها را قطع و تالابها را خشک کرد و در همین شهر تهران ۲۲% آب شرب در لوله های فرسوده هدر میرود؛ شهری که از یک جمعیت ۵ میلیون نفری بدون برنامه ریزی برای آب، برای ترافیک و زیرساخت به بیش از ۱۵ میلیون نفر رسید

حداقل ده دولت قبل و تمام مسئولان مرتبط باید پاسخگوی این بحران باشند. کدامیک را بیاد دارید که سیستم آبیاری نوین را برای کشاورزی اجبار کرده باشند که می توانست مصرف آب را نصف کند؟ کدامیک کشت محصولات پرآب بر در مناطق مرکزی را ممنوع و ترویج کشت محصولات کم آب بر را در دستور کار قرار داد؟

چرا نکردند؟ چون خودکفایی در دستور کار بود؛ چون ذینفعانی در بردن آب بود که قدرت داشتند - مافیای آب

همه دولتها باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه و با علم به اینکه روزی به این نقطه خواهیم رسید، ظرفیت شیرین سازی آب خلیج فارس یا دریای عمان را نتوانستند به ۵ میلیون متر مکعب برسانند. امروز فقط ۱% از آب شرب از این روش تامین میشود در حالیکه عربستان ۷۰% از آب مصرفی خود را از این طریق تامین می کند و چرا تصفیه و بازیافت فاضلاب شهری برای مصارف صنعتی و کشاورزی هرگز بعنوان یک پروژه ملی در دستور کار قرار نگرفت

باید پاسخگو باشند که چرا در طول این چند دهه حداقل ۳۰% از بودجه آب به نوسازی لوله های فرسوده اختصاص نیافت که امروز عامل هدررفت یک چهارم آب تهران شود و جای آن مردم، بعنوان مقصر مصرف بیش از حد آب جلوه داده شود. باید پاسخ داده شود چرا هیچ دولتی صنایع آب بر در مناطق خشک را ممنوع نکرد و سیاست مرکز زدایی از تهران را از حرف به عمل تبدیل نکرد

دولتها حتی اگر به ناتوانی و ناکارآمدی خود عالم و واقف بودند باید به کنوانسیونهای جهانی آب می پیوستند تا برای فناوریهای جدید و کاهش مصرف و با توجه با اقلیم معلوم ایران در خشکسالی کمک و یاری می طلبیدند اما بپذیریم که هیچیک از اینها اولویتهای ما نبود. اصلا رابطه با دنیا اولویت ما نبود

بحران آب در تهران و ایران حالا به اوج خود رسیده تا حدی که سدهای تهران بیشتر از ۵% آب ندارد و معلوم نیست جواب تامین آب ۱۵ میلیون نفر را چه کسی باید بدهد!

از دو سه هفته آینده محله هایی بخصوص حوالی ازگل، یوسف آباد، نیاوران، جردن و گیشا در وضعیت نیمه بحرانی قرار خواهد گرفت. جیره بندی آب قطعی است. برای برخی مناطق ممکن است بین ۲ الی ۳ ساعت در روز در صورت استمرار وضعیت بیشتر آب نباشد. کمبود آب شرب تمیز، خطر بیماریهای عفونی را افزایش می دهد بخصوص برای کودکان و سالمندان و دولت فخیمه حداقل باید برای این موضوع پیش بینی های لازم را انجام دهد!

صرفه جویی ۲۰% آب توسط مردم که تنها راه حل دولت شده است مشخص نیست چقدر عملی است و روشن نیست صنایع، رستورانها، بیمارستانها و البته محصولات کشاورزی و مواد غذایی که باید به این شهر برسد چگونه مدیریت خواهد شد؛ تنها چیزی که روشن است تاثیر این وضعیت بر قیمتهاست!

دولت پزشکیان می تواند مدعی باشد این وضعیت حاصل چند دهه ندانم کاری و سو مدیریت است اما نمی تواند از امکان ناپذیری تخلیه تهران که به زبان رانده شانه خالی کند

۱۵ میلیون نفر به کجا بروند آقای پزشکیان؟ تهران بزرگترین کلان شهر خاورمیانه است. تخلیه حتی موقت این شهر یعنی تامین مسکن این ۱۵ میلیون نفر در نقاط دیگری از ایران! شغل این افراد چه خواهد شد؟ مدارس فرزاندانشان کجاست؟ چگونه می خواهی حمل و نقل این افراد را تا شهرهای دیگر و در داخل همان شهر مدیریت کنی؟ چگونه می خواهی مایحتاج روزانه آنها و لجستیک این موضوع را مدیریت کنی؟ و از همه مهمتر از کجا می خواهی آب مصرفی این ۱۵ میلیون نفر را در شهر دیگری تامین کنی؟!!

جابجایی ۱۵ میلیون نفر انسان یا حتی جابجایی پایتخت یک پروژه ۲۵ ساله است حداقل با ۲۵ میلیارد دلار بودجه تهیه زیرساخت و تا جایی که بیاد داریم جنابعالی گیر ۱ میلیارد دلار هستید!

جای جلسات بی خاصیت با سازمان هواشناسی و امید به باران یا هشدار به مردم تهران، جای شما بودم ۲۰۰ میلیون دلار از زیر سنگ پیدا می کردم، از بودجه یکی از همین مراکز فرهنگی بی خاصیت، و خرج بازسازی لوله های فرسوده تهران می کردم.

تمام راه حلهای دیگر میان مدت و بلند مدت است. این وضعیت بغرنج راه حل کوتاه مدت دیگری ندارد.

بحران از آنچه می بینید به شما نزدیکتر است!

@journalistsir

🔻آغاز بی‌صدای جیره‌بندی آب در تهران

محدودیت‌های آبی تهران حدود ۱۰ روز است که در سکوت خبری آغاز شده؛ بدون هیچ اطلاع‌رسانی رسمی از سوی وزارت نیرو یا شرکت آب و فاضلاب.

در روزهای اخیر، قطع چندساعته آب در برخی مناطق پایتخت — به‌ویژه در شب‌ها — گزارش شده است.
تهران برای نخستین‌بار در ۶۰ سال گذشته نیمه نخست پاییز را با بارش صفر پشت‌سر گذاشته و منابع آبی آن در وضعیت بحرانی قرار دارد.

وزیر نیرو گفته است: «ممکن است ناچار شویم فشار آب را در برخی شب‌ها تا حد صفر کاهش دهیم.»
سخنگوی صنعت آب هم هشدار داده: «اگر شرایط ادامه یابد، اوضاع بدتر خواهد شد.»

🔹با این حال، مردم در بلاتکلیفی‌اند و صف تماس با سامانه فوریت‌های آب گاه به ۷۰ نفر می‌رسد.
🔹کارشناسان می‌گویند وزارت نیرو باید درباره‌ی جیره‌بندی آب با مردم صادق باشد.

این فاجعه را حکومت برای مردم ساخت، نه آسمان.

سال‌هاست کارشناسان هشدار می‌دهند و کسی گوش نمی‌دهد:
🔹 تخریب کوه‌ها و جنگل‌ها
🔹 سدسازی‌های بی‌رویه
🔹 انتقال آب با اهداف سیاسی
🔹 حفر هزاران چاه غیرمجاز
🔹 نابودی خاک و پوشش گیاهی

وقتی کوه‌ها را می‌شکافند ، جنگل‌ها را نابود کردن برای ویلا و... و زمین را برای معدن و ویلاسازی می‌تراشند ،
طبیعت انتقام نمی‌گیرد — فقط حساب را صاف می‌کند.

@Eterazebazar

🔴پری یا پیروز؟

جدال فرمانداری ملایر با مادر کریم‌خان زند!

در دل ملایر، روستایی به نام پری هست؛ همان‌جا که کریم‌خان زند، وکیل‌الرعایا و نه پادشاهِ خودخوانده، چشم به جهان گشود. اما گویا فرمانداری ملایر تصمیم گرفته مادرِ کریم‌خان را هم از شناسنامه تاریخ حذف کند!
تلاش می کنند نام روستا را از پری به پیروز تغییر دهند.
چرا؟
کسی نمی‌داند!
شاید چون در روزگار ناکامی‌ها، شنیدن واژه‌ی «پیروز» برایشان نوعی دل‌گرمی اداری است؛ مثل چسب زخم روی زخم‌های مدیریت.
اما مردم روستا دست‌به‌کار شدند: تابلوها را خط‌خطی کردند، با ماژیک و چکش نام جدید را محو کردند و دوباره نوشتند پری.
انگار دارند می‌گویند: «با مادر کریم‌خان شوخی نکن، او هنوز از تو پیروزتر است!»

عجیب است؛ در روزگاری که بعد از انقلاب نام همه‌ی پادشاهان را از خیابان‌ها و میدان‌ها پاک کردند، کریم‌خان زند ماند، چون با مردم بود.
حالا اما فرمانداری همان شهر می‌خواهد ریشه‌ی مادرش را هم بخش‌نامه‌ای پاک کند!
پری، هنوز پری‌ست؛ چه بخواهند، چه نخواهند.
و شاید تنها پیروزی واقعی همین مقاومت مردم باشد.
🌍 ژورنالیست

@journalistsir | @bahrm8
https://journalistsirani.blogspot.com

به یاد مادر محیط زیست ایران🌿
سالگرد درگذشت..
گفتگوی منتشر نشده برای نخستین بار

مه‌لقا ملاح (۱۳۰۶–۱۴۰۰ خورشیدی) از پیشگامان و بانوان برجسته‌ی محیط‌زیست ایران بود. او به‌عنوان نخستین زن فعال محیط‌زیست در ایران شناخته می‌شود و بسیاری او را «مادر محیط‌زیست ایران» می‌نامند.
https://www.instagram.com/reel/DQzhpMijAvc/?igsh=MWsxZWlseGQzNTF2OA==
#محیط_زیست  #مادرمحیط_زیست_ایران #انجمن_محیط_زیست
#ایران #طبیعت
https://youtube.com/@nahalehtravels?si=YBDthGAxU7dpmeNg

مصاحبه پخش نشده مهلقا ملاح مادر محیط زیست ایران برای نخستین بار در سالگرد درگذشت را در یوتیوپ نخاله تراورز ببینید

https://youtube.com/@nahalehtravels?si=YBDthGAxU7dpmeNg