j edit community

#داستان_موفقیت_دوستان
مهرشاد جاوید(ویدیو ادیتور)

داستان من از قبلِ اولین کسب‌وکارم شروع شد. قبلش کفش‌فروشی کار کرده بودم، توی کافه کار کرده بودم و حتی یه مدت استریمر بودم. همون روزایی که هنوز خیلی‌ها معروف نشده بودن، منم یه مقدار شناخته شده بودم. بعدش دیسک کمر گرفتم و حدود ۸ ماه روی زمین افتاده بودم، ولی حتی اون موقع هم دست از کار نکشیدم.

همیشه یه چیزی ته ذهنم می‌گفت مسیر اصلی زندگیت قراره به محتوا گره بخوره. یادمه یه بار توی فورتنایت یه ترفند یاد گرفتم که FPS رو بیشتر می‌کرد. همون لحظه یه چراغ توی ذهنم روشن شد؛ اینکه یه نفر اون سر دنیا چیزی یاد بگیره، منتشرش کنه و تو با دیدن یه ویدیو بتونی مشکلت رو حل کنی. همونجا فهمیدم اینترنت و محتوا چقدر قدرتمندن.

بعد وارد بازار کار شدم؛ پشتیبانی شبکه. کاری که هیچ شناختی ازش نداشتم، فقط خوشحال بودم با کامپیوتر سروکار داره. حدود ۳ سال توی یه شرکت هاستینگ کار کردم. تمام تیکت‌ها رو سریع حل می‌کردم، شب‌ها مدام یوتیوب می‌دیدم و چیزهای جدید یاد می‌گرفتم. اما هر بار که چیزی فراتر از وظایفم انجام می‌دادم، جواب می‌شنیدم: «تسک‌هات رو انجام دادی؟»

همونجا فهمیدم خیلی از شرکت‌ها دنبال آدمی نیستن که رشد کنه؛ فقط یه نفر می‌خوان که هر روز کارهای تکراری رو انجام بده.

جالب اینجاست که درست وقتی می‌خواستن من رو مدیر بخش امنیت کنن، استعفا دادم. انقدر از محیط کار و برخوردها خسته شده بودم که جرقه فریلنسری توی ذهنم روشن شد. البته هنوز آماده نبودم.

بعدش رفتم توی فروش تجهیزات صنعتی؛ دقیقاً وسط بزرگ‌ترین نقطه ضعفم: ارتباطات. دو سال تلاش کردم، تکنیک فروش یاد گرفتم، شماره پیدا کردم، تماس گرفتم و هر روز جواب «نه» شنیدم. حقوقم حتی از حقوق وزارت کار هم کمتر بود. کم‌کم به جایی رسیدم که از زندگی خودم بدم می‌اومد.

یه روز به خودم گفتم:
«حاضرم بمیرم، ولی دیگه برای کسی کار نکنم.»

تنها چیزی که دم دستم بود طراحی سایت بود. باهاش شروع کردم، ولی علاقه‌ای بهش نداشتم و پیشرفتم کند بود. تا اینکه رفتم نیایش مال و از مغازه به مغازه می‌پرسیدم: «سایت می‌خواید؟»

بیشترشون می‌گفتن نه، ولی می‌پرسیدن: «ادمین اینستاگرام سراغ نداری؟»

همزمان برای یه مصاحبه کاری رفتم. مدیر شرکت رزومه‌ام رو دید و گفت: «برای سایت مناسب نیستی، ولی معلومه عاشق محتوا هستی. بیا اینستاگرام شرکت رو دست بگیر.»

اون لحظه یه چیزی توی ذهنم جرقه زد. با خودم گفتم: «وقتی می‌تونم این کار رو برای خودم انجام بدم، چرا برای یکی دیگه انجامش بدم؟» و پیشنهادش رو رد کردم.

با ۳۰۰ هزار تومن توی جیبم شروع کردم. ۲۵۰ هزار تومن دادم و اکانت کپ‌کات خریدم. رفتم سراغ مغازه‌های نیایش مال و بهشون گفتم: «یه محتوای کامل براتون رایگان می‌سازم، دوست داشتید پولشو بدید.»

اولین مشتریم یه مغازه ویپ‌فروشی بود. گوشی خودم شد میکروفون، گوشی اون شد دوربین و اولین ادیت زندگیم همونجا ساخته شد. هر روز یه چیز جدید یاد می‌گرفتم؛ کات، افکت، کپشن، افتر افکت و هر چیزی که لازم بود.

به موازات یاد گرفتن، آموزش هم می‌ساختم. هر چیزی یاد می‌گرفتم تبدیلش می‌کردم به محتوا. دو ماه بعد یکی از ادیتورها ازم پرسید از کجا یاد گرفتی؟ ویدیویی ساختم و منابع یادگیریم رو معرفی کردم. همون ویدیو ترکید.

از روزی که هیچ چیزی بلد نبودم تا امروز که تیم خودم رو توی دفتر خودم دارم، تنها چیزی که نجاتم داد کمال‌گرایی نبود؛ شروع کردن بود. هر روز فقط یک درصد بهتر شدن.

و مهم‌تر از همه، کامیونیتی‌ای که ساختم؛ چیزی که همیشه عاشقش بودم و من رو تا اینجا آورد. ❤️

الانم در خدمت شمام.
Peace Out ✌️
@jeditcommunity
@htuniversity

3❤47🔥2👍1

1.54K views10:48