زلزله‌ تهران و تکفیری‌ها

در مباحث فضای مجازی در اطراف زلزله دیشب تهران برخوردم به حملات دین‌ستیزانی که شمشیر را بروی مومنانی میکشیدند که به طریق خود و با نشر آیه‌ای و یا دعایی و یا آموزش راه و رسم نماز آیات، آرامش میطلبیدند و برای بحرانی طبیعی در جهان‌بینی دینی خود معنایی می‌جستند. این شقه از دین‌ستیزی غلو شده را در زمان زلزله کرمانشاه و اتفاقات مشابه این چند سال هم در فضاهای مجازی ایرانی مشاهده کرده‌بودم.

لازم نیست مذهبی باشی تا درک کنی نماز آیات یا ادعیه، چه کارکرد و قدرتی در اضطراب‌زدایی و آرام کردن فضای روانی فردی و اجتماعی‌ مومنین در بحرانها دارد. حمله و تمسخر کینه‌توزانه دین‌ستیزان تکفیری و‌ ناتوانیشان از درک سازوکاری چنین واضح و ساده، نشان میدهد عدم رواداری و عدم پذیرش دیگری چگونه خرد را حتی در شکل حداقلی‌اش تعلیق میکند.

و گمان میکنم متحجرانی که در چنین بحران‌هایی به جای التیام دادن جامعه مضطرب و نشان دادن توان و‌ ظرفیت گفتار دینی خود در اضطراب‌زدایی ، تیغ بر گروه‌های متفاوت میکشند و بیدینان و کم‌دینان ‌و بی‌حجابان و گناهکاران را مقصر رنج و اضطراب و مرگ و زير آوار رفتن دیگران میشمارند، در ایجاد چنین دوقطبی همدست آن دین‌ستیزانند.

@jedaal

پنج توییت درباره پرونده رضا شهابی

یک- رضاشهابی از سال هشتاد و سه و پس از تاسیس سندیکا زیر نظر و کنترل مستقیم نیروهای امنیتی بوده. از سال هشتاد و نه تا امروز در بازجویی و انفرادی و دادگاه و زندان. حالا در دیماه ۹۶ برای «اولین بار» یادتان آمده بگویید مساله رضا شهابی صنفی نبوده و او «سرپل منافقین» بوده. آنهم بدون حتی یک صفحه سند و مدرک.

دو- اولا به فرض رضا شهابی نه فقط سرپل که رییس کل منافقین بوده باشد. وظیفه سازمان زندان‌ها اعزام بدون قیدوشرط زندانی بیمار به بیمارستان است. اگر قرار است «مرگ تدریجی بواسطه عدم پیگیری درمانی» به مجازات محکوم اضافه شود این حکم را قاضی باید بدهد نه کارمند بهداری زندان!

سه- اگر رضا شهابی سرپل منافقین است چرا این را همان ۷ سال قبل که زندانی شد اعلام نکردید تا بقیه جامعه ده میلیون نفری کارگران از تشکل‌یابی و ایجاد اتحادیه وحشت نکنند و حق تشکل‌یابی مصرح در قانون کار را از ترس واگذار نکنند؟ مطمئنا امروز جامعه هم فساد خیلی کمتری داشت.

چهار- وقتی میخواهید جامعه بدون پرسشگری ادعای عجیب شما درباره رضا شهابی را بدون هرگونه سند و مدرک قبول کند عملا جامعه را آمدنیوزی میکنید. عاقبت آمدنیوزی کردن هم جامعه‌ای است که دروغ شاخداری مثل جاسوس بودن دختر رییس قوه قضاییه را بدون پرسشگری از بدیهیات میپذیرد.

پنج- در مقام قضاوت پرونده‌ها نیستیم. اما یک چیز را عیان میبینیم: قوه قضاییه با قدرت مالی، رسانه‌ای، سیاسی و قهریه بسیار، کارگر مستضعفی که مطلقا هیچ ندارد را در انفرادی طولانی بازجویی، در دادگاه غیرعلنی محاکمه و ۵ سال حبس کرده است. «هرگز» هم یک خط توضیح شفاف به مردم نداده. نام این چیست؟

کانال تلگرام علی علیزاده @jedaal

سعید جلیلی را یکسالی است دنبال میکنم. آرام و بی‌صدا و به دور از هیاهوهای تبلیغاتی و ژورنالیستی دارد کار میکند. در بسیاری از مسائل با نگاه او همسو نیستم اما نگاهش به مسایل عمیقا مسلح به درک استعمارستیزانه از روابط بین‌الملل است. و آنهم درکی غیرشعاری و آگاه از روشهای نو و امروزی استعمار جدید.

🔸 در مباحث مربوط به نقد قراردادهای بین‌المللی و همین‌طور مباحث مربوط به تراریخته به نظرم بسیار به‌روزتر از بقیه سیاستمداران هر دو جناح ظاهر شده‌است. پیشنهادش برای ایجاد دولت سایه پیشنهاد مترقی و پیشروانه‌ای بود ولی بلافاصله به او انگ و تهمت زدند که میخوهد دولت را تخریب کند. اما او آرام وبی‌صدا رصد و نقد دولت را بر اساس معیارها و ارزشهای انقلاب انجام داده‌است.

🔹 اینها هیچ کدام به این معنی نیست که او رییس جمهور موفقی میشد یا خواهد شد. اما به این معناست که او سیاستمدار با پرنسیب و با اصول و اخلاقی است و این اصول را به خاطر چند رای بیشتر و کمتر و کف و سوت حاضران تغییر نمیدهد. و به این معناست که نحوه حمله به او در سال نود و کمپین سیاه‌نمایی از او به شدت ناعادلانه و نامنصفانه و سیاه‌کارانه بود. اگر به سال نود و دو برمی‌گشتیم به دلایل بسیاری باز هم به جلیلی رای نمیدادم اما حتما سعی بیشتری میکردم مانع ایجاد تصویر دروغین جو غالب از یکی از سرمایه‌های انقلابی این کشور بشوم.

🔸 جمله‌ای که امروز از او‌خواندم بهانه‌ای شد این چند جمله را برحسب وظیفه بنویسم. جلیلی گفته است: ‌«اگر بتوانیم همین امروز مشکلی از مشکلات مردم را حل بکنیم ولی به خاطر اینکه دولت دست ما نیست این کار را نکنیم تا بعدا که خودمان قدرت را دست گرفتیم آن مشکل را حل کنیم، این کار نه تنها خیانت بلکه رذالت است.».

🔹برای اقای جلیلی بعنوان یکی از دیده‌بان‌های صادق دولت آرزوی موفقیت میکنم.

https://www.instagram.com/p/BdGB1_PBVUJ/

جزیره ثبات و رسمی شدن حق تجمعات.

🔸 همه درگیر تحلیل شعارهای تظاهرات‌های اعتراضی این و آن شهرند. آنقدر درگیر محتوا و تفسیر جزییاتند که اتفاق مهم شکلی که رخ‌داده را نمی‌بینند: در چند سال گذشته بدون اغراق هر هفته چند تجمع و تظاهرات و راه‌پیمایی و اعتصاب در تهران و شهرهای دیگر انجام شده‌است. نه خونی از دماغ کسی ریخته و نه به سوی کسی شلیک شده‌ و نه بحرانی ایجاد شده و نه اغلب کسی دستگیر شده‌. و این اتفاقی یگانه و استثنایی در خاورمیانه امروز است.

🔹 منظورمان از خاورمیانه امری کلی و مبهم نیست. خود را با عراق و سوریه و افغانستان و عربستان و پاکستان که تاریخهای توسعه متفاوت دارند هم مقایسه نمیکنیم. از مصر صحبت میکنیم که همیشه جامعه مدنی قدرتمندی داشته‌ و حزب اخوان المسلمینش با قدمتی نود ساله از تمام احزاب ما قدیمی‌تر بوده‌ و از ترکیه‌ نیمه‌اروپایی که نه فقط در قرن نوزدهم نمادی از تمدن برای مای عقب مانده محسوب میشد که تا همین سه چهار سال گذشته الگو و مدینه فاضله بسیاری از اصلاح‌طلبان ایران بود. به یاد می‌آوریم که در مصر چهار سال پیش در طی چند روز و با کمک سعودیها و رضایت غربی‌ها تا دو هزار نفر کشته‌شدند و همین امروز فقط هشتاد هزار نفر از اعضای اخوان‌المسلمین در زندان به سر می‌برند. و در ترکیه در این دو سال بیش از دو هزار نفر کشته شدند و از تابستان سال نود و پنج تا امروز صد و سی هزار نفر به «ظن» نزدیکی به عبدالله گولن پاکسازی و اخراج شدند و همین امروز چهل و پنج هزار نفر زندانی رسما سیاسی در زندانها به سر می‌برند.

🔸 استثنایی بودن ایران وقتی برجسته‌تر میشود که به یاد بیاوریم کمتر از هشت سال پیش گسلی به شدت خطرناک در میان بخشهای مختلف جامعه و بخشهای مختلف نخبگان نظام فعال شده بود که میتوانست به فروپاشی سیاسی و اجتماعی همه ما بیانجامد. به فروپاشی ایران. استثنایی بودن ایران وقتی برجسته میشود که به یاد بیاوریم زخمی که میتوانست عفونت کند و خطرناک شود چگونه با هزینه بسیار کمتری نسبت به کشورهای هم‌تاریخ و هم‌جغرافیا با ما تا حد زیادی ترمیم یافت.

🔹 کارآمدی کلی نظام‌های سیاسی-اجتماعی را نه با رخ دادن بحران در آن نظام‌ها که با توان و ظرفیت آن نظام‌ها در مدیریت آن بحرانها باید سنجید. به عبارتی کارنامه یک نظام سیاسی را باید براساس توان خود-ترمیمی و خود-اصلاحی آن نظام قضاوت کرد و توان عبور کلیت نظام سیاسی و اجتماعی-مردمی ایران از هشتاد و هشت به نود و دو و به امروز برای ناظری بیرونی خیره‌کننده و نمادی از ثبات و توانایی این نظام بومی و غیرتقلیدی برآمده از انقلابی مردمی اسلامی است.

🔸 آمدنیوز و من‌وتو و رادیو‌فردا و و بی‌بی‌سی و فعالان و نهادهای اپوزیسیون وابسته به غرب امروز میگویند در ایران آزادی نیست و روز بعدش در تناقضی آشکار و کمیک و خنده‌آور با بزرگنمایی این و آن شعار، تظاهرات‌‌های اعتراضی را نشانه و نماد کم شدن ثبات و محبوبیت نظام سیاسی موجود در ایران تفسیر میکنند. بر این ستادهای جنگ روانی علیه اراده ملت ایران حرجی نیست که وظیفه‌شان تزریق احساس ناآزادی کاذب و نابود کردن امید و حس شادابی ملی و فلج کردن عضلات حرکتی ملت ایران است.

🔹 اما بر روشنفکران و روزنامه‌نگاران و فعالان داخلی باید خرده گرفت که چرا به جای مستهلک کردن تمام توان خود در نزاعهای جناحی، وضعیت را از منظر منافع ملی و نگاه فراجناحی برای جامعه تبیین نمیکنند و از کلیت امید ملت ایران محافظت نمیکنند؟ چرا نشان نمی‌دهند که پس از آغاز دوره تثبیت نظام و پس از فروکش کردن خطرات نظامی دولت‌های بیگانه وضعیت آزادی در داخل تفاوت عمده‌ای کرده‌است؟ چرا نشان نمی‌دهند که حق تجمعات مصرح در اصل بیست و هفتم قانون اساسی و مطالبه شده در انقلاب، عملا در حال برسمیت شناخته شدن است؟ چرا پخته‌شدن تدریجی نهادهای امنیتی و بالغ شدن خرد جمعی نظام سیاسی ایران را که انعکاسی از تحقق مطالبات مردم است را به جامعه نشان نمیدهند؟ به عبارتی، چرا فیگور جذاب ولی غیرمسئولانه و کودکانه اپوزیسیونی بودن و نفرین به زمین و زمان کردن را کنار نمی‌گذارند و منافذ جنگ روانی دشمنان را نمی‌‌بندند تا حرکت رو به جلوی ما با امنیت بیشتری در داخل انجام شود؟

🔹 گفته بودیم امنیت مقدم بر آزادی است. و حالا می‌بینیم افزایش توان دفاعی ایران چگونه بنیان و مبنای آزادیهای داخلی و اجتماعی و سیاسی در داخل شده‌است. همانطور که پیش‌بینی کرده‌بودیم تقویت امنیت نظام و نه تضعیفش توسط غرب و نهادها و رسانه‌های مداخله‌گرش یا توسط غربزدگان داخل، تنها راه توسعه سیاسی ماست.

🔸 تعدد تظاهرات در ایران نود و شش نشان‌دهنده بیشتر شدن احساس امنیت و اعتماد به نفس نظام ایران از یکسو و برسمیت شناختن حقوق امنیتی نظام توسط جامعه از سوی دیگرست. رسمی شدن تدریجی حق تجمعات دستاوردی بزرگ برای ملت و نشانی از بالا رفتن ظرفیت نظام است. قدمی غروربرانگیز برای کلیت دولت-ملت ایرانی.

صداوسیما، کارخانه پرهزینه تولید نارضایتی ملی

🔹 بهیچ وجه نباید اسیر جو هیجان کاذب این بیست و چهار ساعت اخیر شد و نباید نادانسته به این جو که تا حد زیادی ساخته رسانه‌هاست دامن زد. اما این بیست و چهار ساعت اگر یک درس داشته باشد اینست: به روز نبودن سیاستهای خبری رسانه رسمی کشور تا جایی که میتوان صداوسیما را خطری امنیتی برای دولت-ملت ایرانی خواند.

🔸 صداوسیمایی که نه فقط شبهای کلیدی مذاکرات هسته‌ای که شب انتخابات ریاست جمهوری نود و شش که میلیونها نفر بیدار و منتظر اعلام نتایج می‌مانند از چهار کانالش برنامه مستند نشان می‌دهد تا انگار با اصرار میلیونها بیننده را به سمت بی‌بی‌سی و رسانه‌های دشمن هل بدهد.

🔹 صداوسیمایی که در زمان زلزله با عدم اطلاع‌رسانی به موقع بازار هزار شایعه را از سوی امثال آمدنیوز که مثل مغولهای فضای ذهنی ایرانیان می‌مانند فعال میکند.

🔸 صداوسیمایی که تظاهرات بیست و پنج خرداد هشتاد وهشت مردم تهران را(فارغ از نگاهمان به ان تظاهرات) ثانیه‌ای پوشش نداد تا از همان شب دولت بریتانیا بتواند رهبری بخش بزرگی از بازار خبری و افکار عمومی مردم ایران را بواسطه بی‌بی‌سی فارسی به وزارت خارجه‌اش در لندن منتقل کند.

🔹 صداوسیمایی که سالهاست کلمه‌ای از تجمعات و اعتراضاتی که تمام کشور از آن مطلعند نمیگوید ولی همان شبش انگار بخواهد مخاطبان را آزار دهد از تجمعی در لبنان و فلسطین ده دقیقه برنامه میگذارد. صداوسیمایی که همین امشب در اخبار بیست و سی فیلمی از تظاهرات مردم بحرین را با تیتر «ادامه آزادیخواهی مردم بحرین علیه حکومت آل‌خلیفه» پخش می‌کند ولی کلمه‌ای از اعتراضات مشهد و نیشابور و کرمانشاه هنوز نگفته‌است. انگار عمدی داشته باشد که بیننده عادی، مظلومان بحرین و غزه و لبنان را مقابل خودش ببینید. (چه بسا این رفتار صداوسیما بود که شخص نگارنده که امروز حاضرست جانش را فدای فلسطین کند تا زمانی که ایران زندگی میکرد مردم مظلوم فلسطین را مقابل خود میدید.)

🔸 عبدالعلی علی‌عسگری رییس صداوسیما اسفند گذشته گفته صداوسیما هیچ مشکلی ندارد جز بودجه‌. و گفته بودجه صداوسیما چهار هزار میلیارد تومن است و بودجه بی‌بی‌سی فارسی شش هزار میلیارد تومن. عددهای آقای علی‌عسگری به صراحت اشتباه است. آنچه بودجه‌اش شش هزار میلیارد تومن است کل سازمان بی‌بی‌سی است. از بی‌بی‌سی داخل بریتانیا که برخلاف بی‌بی‌سی فارسی رسانه‌ای مردمی و حتی آموزشی محسوب میشود تا بی‌بی‌سی جهانی تا بی‌بی‌سی زبانهای مختلف که بخشی از سلطه‌گری استعماری و بساط جنگ نرم بریتانیاست.

🔹 آنچه بودجه‌اش کمی بیش از صداوسیماست سازمانی است که بزرگترین تولیدکننده خبر، سریال داستانی و مستند تاریخی و علمی در جهان است. اخبار رادیوی انگلیسی زبانش روزانه صدوپنجاه میلیون شنونده دارد. از هند تا امریکای لاتین و آفریقا و ایران و حتی بازار سرگرمی آمریکا و اروپا را در سیطره خود دارد. به عبارتی بزرگترین ماشین جنگ نرم جهان است. چنان قدرتمند که وقتی سال دوهزار و سیزده ناتو میخواست تنش با روسیه را افزایش دهد تهدید به راه انداختن تلویزیون بی‌بی‌سی روسی کردند. و یکی از بخشهای کم اهمیتش با سالی ۸۰ میلیارد تومن همین بی‌بی‌سی فارسی صد و پنجاه نفره است که همگی میزان عمق تخریبش در منافع ملی ایران را این سالها دیده‌ایم و هنوز نتوانسته‌ایم پدافند دفاعی مناسبی مقابلش پیدا کنیم. چه کار دارد به صداوسیمایی که بازار ایرانش را هم به دشمنان واگذار کرده.

🔸 بیست و چهار ساعت اخیر نشان داد که مساله صداوسیما زیادی بودجه‌اش است. بی‌نیازیش به مخاطب. نگاه متفرعنانه و مستکبرانه مدیریتی‌. هربار می‌بینم که رهبری هشتاد میلیون ایرانی شخصا آستین ها را بالا میزند و شخصا مجبور میشود مقابل «رادیو انگلیسی» بایستد و یا جزییات مقابله با جنگ نرم را بگوید مطمین میشوم صداوسیما با ده‌ها هزار کارمند ناکارآمد است. احتمالا به همین علت رهبری بارها صراحتا گفته‌اند انتقاد از صداوسیما ربطی به انتقاد از ایشان ندارد.

🔹 آنچه صداوسیما از مدیریت بحران آموخته یک کلمه‌است: سر در برف کردن و انتظار کشیدن تا این بحران تمام شود. انگار نمی‌دانند همانطور که دورتادور این کشور را پایگاه‌های نظامی آمریکا محاصره کرده‌اند، دورتادور اذهان این مردم را هم پایگاه‌های رسانه‌ای دشمن محاصره کرده و انفعال ما تنها و تنها به معنی واگذار کردن خطوط دفاعی و بی‌پناه گذاشتن شهر در مقابل اشغالگران فرهنگی است.

🔸اگر به دنبال منبع شعار ارتجاعی و امپریالیستی «نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران» میگردید، تحقیق و تفحصی از صداوسیما به راه بیاندازید.

🔹پ.ن: تا به حال سه بار به یمن شجاعت آتش‌باختیارهای جوان در صداوسیما حضور داشته‌ام. احتمال میدهم این متن پایان دعوت شدنم به صداوسیما باشد اما زمان گفتن این سخن در این بزنگاه بود. فردا دیر می‌بود و جای مصلحت اندیشی نبود.

کانال تلگرام علی علیزاده @jedaal

پیام روشن دونالد ترامپ برای همبستگی با حزب‌الله

🔹مارک دوبوویتس، یکی از وحشی‌ترین صهیونیستهای طرفدار حزب لیکود در بنیاد دفاع برای دموکراسی: «دولت ترامپ باید در حمایت از مردم شجاع ایران بیانیه‌ صادر کند. اوباما سال۸۸ ساکت بود و شرم ابدی را خرید. اشتباه فجیعش را تکرار نکنید»


🔸بیانیه رسمی هدر ناورت، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا: «ما اخبار تظاهراتهای صلح‌امیز متعدد توسط شهروندان ایران در شهرهای مختلف را دنبال میکنیم. رهبران ایران کشوری ثروتمند با تاریخ و فرهنگی غنی را به یک کشور یاغی ضعیف شده تبدیل کرده اند که صادرات اصلی خشونت، خونریزی و آشوب است. همانطور که پرزیدنت ترامپ گفته است، قربانیان اصلی رهبران ایران مردم خود ایران هستند. دولت آمریکا دستگیری تظاهرکنندگان صلح آمیز را به شدت محکوم میکند. ما همه دولتها را دعوت میکنیم تا مردم ایران و مطالباتشان برای حقوق اولیه و پایان فساد را حمایت کنند. در ۱۴ ژوین ۲۰۱۷، وزیرخارجه تیلرسون در مقابل کنگره شهادت داد که او «عناصری داخل ایران را که به گذار صلح آمیز نظام منتهی شود را حمایت میکند. آن عوامل آنجا هستند، به یقین میدانیم.» وزیرخارجه امروز حمایت عمیقش برای مردم ایران را تکرار میکند.»

🔹تام کاتن، سناتور ایران-ستیزی که با کمک۹۶۰ هزار$ اسراییل انتخاب شد: «حتی بعد میلیاردها دلار که از رفع تحریم درآوردند، آیت‌الله‌ها هنوز نمی‌توانند مایحتاج اولیه مردمشان را تامین کنند چون احتمالا همه پول را در یمن، سوریه، عراق و لبنان خرج کرده‌اند.»

🔸پل رایان رییس مجلس و از مخالفان اصلی تحقیق درباره نقش دولت تروریستی سعودی در ۱۱سپتامبر: «مهم است تظاهرات بدون خشونت ایران را حمایت کنیم. این نتیجه نظامی است که تمرکزش بیشتر روی تکیه کردن به سازمانهای تروریستی است تا پاسخ به بدبختی‌های شهروندانش»

🔹دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا: گزارشهای بسیاری از تظاهرات مسالمت آمیز توسط شهروندان ایرانی که از فساد و از بین رفتن سرمایه ملی با سرمایه گذاری روی تروریسم در خارج از کشور. حکومت ایران باید به حقوق شهروندانش، از جمله حق بیانشان احترام بگذارد. دنیا زیرنظرتان دارد.»

🔸از نزدیک بینی غیردیپلماتیک، دخالت جویی گستاخانه و پایکوبی عجولانه این پیامها که تنها و تنها نشانه ناآشنایی دستگاه دیپلماسی آمریکا با ایران است با شکر براین موضوع که دشمن ما این‌بار چنین نادان است می‌گذریم و منتظر پاسخ محکم وزارت خارجه ایران می‌مانیم. اما شباهت و هماهنگی محتوای پیامهای وزارت خارجه تیلرسون و توییت دونالد ترامپ با تندروترین صهیونیستهای واشنگتن مثل تام کاتن و مارک دوبوویتس و پل رایان قابل تامل است. همه آنها سعی کرده‌اند نارضایتی تظاهرکنندگان معترض را به هزینه‌های دفاعی ایران وصل کنند. به آنچه آمریکاییان آن را تروریسم می‌خوانند ولی آنچه هر تحلیلگری میداند چیزی نیست جز دفاع غیرکلاسیک ایران از طریق متحدان منطقه‌ایش مانند حزب‌الله لبنان. کمدی دنیای مدرن به سرکردگی آمریکا را ببین. رییس جمهور آمریکایی که سالانه هفتصد میلیارد دلار هزینه نظامی‌اش است و کشوری را از سلطه نظامیش در امان نگذاشته دست به دامن شبکه‌ اجتماعی توییتر میشود تا افکار عمومی ایرانیانی را تحریک کند که سال گذشته هزینه دفاعیشان تنها دوازده میلیارد دلار بوده‌است. حالا دلیل سالها سرمایه‌گذاری رسانه‌های دشمن برای تبلیغ شعار «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» مشخص و روشن میشود.

🔹سوال واقعی که باید پرسید این است که حزب الله و یا بقیه متحدان عقیدتی ایران که سالانه کمکی اندک از ایران میگیرند برغم کوچکی بودجه‌هایشان چه نیروی عجیبی و عظیمی دارند که آمریکا و اسراییل و عربستان با بزرگترین بودجه‌های نظامی جهان و یا زرادخانه‌های اتمی تا این حد خود را وقف نابود کردن و وقف قطع ارتباطشان با ایران کرده‌اند؟‌ اگر هیچ علت روشنی هم در دفاع نامشروط ازین متحدان منطقه‌ای نداشتیم، همین تمرکز دشمنان بر روی این رابطه باید مطمينمان میکرد که امنیت و هستی و آینده ما در گروی این است که لحظه‌ای دستمان را از دست این متحدان منطقه‌ای مان در نیاوریم.

پ.ن: سالهای متمادی به ویژه بعد از ۸۸ بسیاری از ایران‌ستیزان در غرب میگفتند اولویت جامعه ایران آزادی و سقوط نظام جمهوری اسلامی است. میگفتند اگر ایران تحریم اقتصادی شود، مردم ایران نه تنها غرب را سرزنش نمیکنند که از تحریمها استقبال میکند. حالا در دو روز گذشته همدردان وضعیت معیشتی و اقتصادی ایرانی شده‌اند که علت‌العلل مسائلش تحریم‌های ظالمانه غرب و حذف نشدن‌شان بعد از برجام است. اینها قاتلانی هستند که بیصبرانه به صحنه جنایت خودشان برگشته‌اند.

کانال تلگرام علی علیزاده @jedaal

‏آیت‌الله خامنه‌ای نقطه تمرکز اراده تاریخی ایران در مقابله با بیگانگان است. او نام دیگر امنیت، استقلال و یکپارچگی سرزمینی ایران در پرتلاطم‌ترین دوره تاریخش است. دقیقا به دلیل دشمنی با ایران مستقل است که از بن‌سلمان و نتانیاهو تا کل نظام آمریکا و رسانه‌هایشان اول او را هدف میگیرند.

🔹 مسلما شهروندان حق دارند کارنامه سه دهه حکمرانی رهبر خود را نقد کنند. و رهبری هم همواره از نقد استقبال کرده‌است. اما تمام شواهد نشان میدهد نوک حملات جای دیگری است.

🔸از دیروز تمام صهیونیستهای شناخته‌شده واشنگتن به صف شده‌اند، سعودیها و پادوهایشان هم در اندیشکده‌ها و رسانه‌های غربی راه‌افتاده‌اند، هم‌وطنان ایران‌فروش هم در رسانه‌های فارسی و انگلیسی به آنها پیوسته‌اند. آنها همگی انگشت را روی مسایل دفاعی ایران و متحدانش گذاشته‌اند. ترامپ و تیلرسون هم به این موج پیوسته‌اند و میگویند مردم ایران از حمایت از متحدان منطقه‌ایش خسته شده‌اند.

🔹مساله همان شعار «نه غزه نه لبنان» است این‌بار با صدایی بلندتر چون دیده‌اند صدها میلیارد پول آمریکایی و بریتانیایی و سعودی و قطری و ترکی نتوانست جلوی سلاح‌های قدیمی ایران و سوریه و حزب‌الله بایستد. چون فهمیده‌اند در حزب‌الله و مدافعان حرم و در ایمان امثال محسن حججی‌ که گوش به خامنه‌ای دارند سلاحی نهفته که جلوی آخرین سلاح‌های تکنولوژیک غرب کم نمی‌آورد.

🔸حرف همان است که در سی سال گذشته بوده. آنها سه دهه است فشار می‌آورند تا ایران سلاح‌های دفاعیش را زمین بگذارد تا بعد بتوانند راحت‌تر یا به ذلت و تسلیم بیاندازندش یا به تجزیه و نابودی و کلنگی و سوریه و لیبی و یمن و عراق و افغانستان شدن. و علی خامنه‌ای نام مشترک همه آنانی است که مقابل این پارادایم تسلیم ایستاده‌اند.

🔹 این یک دقیقه فیلم بخشی از حضور آخرینم در برنامه پرگار در خرداد نود و شش است و حرفهایی که گفتنشان به پایان رابطه با بی‌بی‌سی منتهی شد.

https://www.instagram.com/p/BdVuVQIBOlo/

هجوم‌مغول‌وار رسانه‌های‌زیرزمینی.

📝 درباره مدیریت رسانه‌ای بحران با روزنامه صبح‌ نو حرفهایی زدم که به گمان خودم گفتنشان امروز ضروری است. ممنون میشوم بخوانید و به گوش آنها که باید برسانید. بخشهایی را پایین آورده‌ام:

🔹 نارضایتی‌های بحق اقتصادی مردم وجود دارد و اعتراضات هم حق مردم است اما یک‌باره، رسانه‌های زیرزمینی مثل مغول‌ها، فضا را به آشوب هدایت می‌کنند. یک طرف رسانه‌های زیرزمینی مثل آمدنیوز و طرف دیگر، رسانه‌های استعماری مثل بی‌بی‌سی و من‌وتو سوار بر موج اجتماعی می‌شوند.

🔸 حوادث هشتادوهشت را اگر بدون توجه به مواضع سیاسی بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که رسانه وظیفه دارد که تمام جریانات سیاسی کشور را پوشش دهد. حالا شاید لازم نبینیم عیناً و مو به مو به اندازه وزن هر جریانی به آن تریبون دهیم، مهم این است که آن گروه را از رسانه رسمی کشورحذف نکنیم. به ویژه اینکه این تصور غلط وجود دارد که هرچه در رسانه رسمی اتفاق می افتد و گفته می‌شود حرف و موضع نظام است.

🔹وقتی یک گرایش سیاسی موجود، فارغ از محق بودن یا نبودنش، از رسانه رسمی حذف شود، استفاده این جریان از رسانه‌های زیرزمینی را تضمین کرده‌ایم. وقتی راه زیرزمینی شود دیگر هیچ‌ کنترلی به آن وجود ندارد و دراین مرحله اشکال بسیار فاسد و خطرناک برای امنیت ملی پدیدار می‌شوند که نمونه آن‌ها برخی ازهمین کانال‌های تلگرامی هستند. محتوای نود درصد این کانال‌ها، مشابه همان فیک‌نیوزها در غرب از اساس غیرواقعی و دروغ هستند.

🔸 درمورد تجمعات اخیر باید صداهای معترض را در رسانه ملی انعکاس دهیم. حتی اگراین صداها برخلاف نظرمان بودند، می‌توانستیم یک نفر را مقابلشان بگذاریم که با آنها بحث کنند و حداقل پاسخ شبهات آن‌ها هم دریک محیط متعلق به خودمان شنیده شوند؛ اما الان این صداهای منتقد به سمت رسانه‌های دشمن می‌روند و این انتقادات طوری پردازش می‌شوند که درجهت کلنگی کردن جامعه ایران است. برخی به دنبال تجزیه خاک ایران هستند و امثال آمدنیوز به دنبال تجزیه جامعه ایران.

🔹 بخشی از مساله عدم استقلال صداوسیما از نهادها، وزارتخانه‌ها وشخصیت‌های قدرتمند در کشوراست. وقتی به مصاحبه آقای ترکان با تلویزیون توجه کنید، متوجه می‌شوید که رسانه ملی به ایشان وقت صحبت مفصل روی آنتن داده است که در هرکشور دیگری شدیداً مورد استقبال مسوولان قرار می‌گیرد، اما ایشان چون مشاور رسانه‌ای ندارند، تعامل با این رسانه را بلد نیستند و ارزش این تریبون را نمی‌دانند، فردایش مدعی تخریب وی توسط مجری برنامه می‌شوند.

🔸 کلیت نظام باید استقلال رسانه را درک کند. هیچ مقام دولتی و نهادی نباید به رسانه امرو نهی کند. امروز فرماندار یک شهرستان کوچک هم برای رسانه ملی خط و نشان می‌کشد. این شاید باعث تطهیر کوتاه‌مدت آن مسوول شود اما نهایتاً بحران را به کلیت نظام سرریز می‌کند. حتی یک مسوول رده میانی هم از اعتبار کلی نظام برای خودش خرج می‌کند. برای دفاع از کلیت نظام به رسانه‌ای نیازداریم که مقامات به آن پاسخگو باشند نه آن که رسانه مرعوب و پاسخگوی مقامات باشد!

🔹 چرا در عرصه جنگ نرم، یک قاسم سلیمانی نداریم؟ چون نگاه ما به جنگ نرم هنوز مثل جنگ سخت است. ما با رسانه مدرن درسال نود و شش، مثل منبر رفتار می‌کنیم ولی این باعث نمی‌شود که مردم به پای صحبت‌های ما بنشینند. باعث می‌شود که مخاطب با یک انگشت روی کنترل از راه دور تلویزیونش کانال را عوض کند و صدای ما دیگر به او نرسد. نباید به صورت مستقیم و از بالا به پایین عمل کنیم. باید فضای گفت‌وگویی باز شود که حتی صداهای مختلف و حتی ناجور شنیده شود.

🔸 وقتی سرمان را در برف می‌کنیم و خبری را پوشش نمی‌دهیم یا یک‌طرفه پوشش می‌دهیم، عملاً مرزهای فرهنگی ملت را مقابل پایگاه‌های رسانه‌ای دشمن بی دفاع گذاشته‌ایم. بگذریم که بعضی وقت‌ها پوشش ندادن اخبار خودش باعث تحریک افکار عمومی و نوعی دهن کجی برداشت می‌شود.

🔹 صداوسیما اعلام کرده، عدم پوشش تجمعات به دستور مرجعی بالاتربوده است. رسانه ملی برای مثال باید به شورای عالی امنیت ملی بگوید که درک این رسانه به مقوله جنگ نرم بالاتر ازاین شوراست.

🔸 تا صحبت از بازکردن فضا می‌شود، چند سلبریتی مثل آقای زیباکلام را به تلویزیون می‌آورند.

🔹پوشش مناسب حادثه پلاسکو نشان داد صداوسیما اگر بخواهد می‌تواند موفق عمل کند و رقبایش را به راحتی شکست دهد.

🔸 ما باید تکنولوژی برخورد با اتفاقات سیاسی را بیاموزیم و صداهای واقعی مردم را بدون ترس از نهادها و وزارتخانه‌ها پخش کنیم. با تمام انتقاداتی که به برخی از جریانات سیاسی داخل کشور دارم، معتقدم که باید تریبون به همه این جریانات تعلق بگیرد و حرفشان را در رسانه خودمان بزنند. نباید بگذاریم کار به رسانه‌های بیگانه و دشمن کشیده شود.

به کانال تلگرام علی علیزاده بپیوندید @jedaal

http://sobhe-no.ir/newspaper/388/14

دیشب در برنامه جهان آرای شبکه افق صداوسیما گفتم:

۱- نارضایتی اقتصادی بخش مهمی از جامعه ایران را به رسمیت میشناسیم. بی‌عدالتی‌ها و تبعیضهای اقتصادی موجود و رانت‌خواریهای عده‌ای در هر دو جناح از جنس انقلاب عدالتخواه ۵۷ نیست. آنها که مدعی مستضعفانند با تشکل‌های کارگری و سندیکاها ارتباط بگیرند.

۲- صداوسیما خطری امنیتی برای کلیت دولت-ملت ایرانی شده. مردم عادی صدای اعتراض خود را در صداوسیما نمیشنوند. به جای اینکه مسئولان دولتی و حکومتی در صداوسیما صدایشان بلرزد، صدای مجری می‌لرزد. با اصلاح طلبان اختلاف دارم ولی چرا برغم وزن اجتماعی شان جایی در صداوسیما ندارند؟

۳- در مرداد نود در لندن پدیده اجتماعی شورش را از نزدیک تجربه کردم. رسانه‌های آزادشان فقط از اغتشاشات گفتند نه نارضایتی‌های بحق محرومان بریتانیا، ۴۸ ساعته گفتند ارتش به خیابان می‌آید و پیام‌رسان بلک‌بری بلافاصله تمام اطلاعات را به دولت داد. چرا که برای هر حکومتی در جهان بدون استثنا امنیت مقدم بر آزادی و عدالت است.

۴- آنچه در ایران در ابتدا رخ داد شورش محرومان بود ولی الان دیگر نه. مساله به صورت عریانی دخالت و هدایت ترامپ و سعودی و اسراییل است. تضمین می‌دهم با نشان دادن تصاویر شورشهای ایران کمتر از دوماه دیگر تحریمهای جدید در سنا و کنگره تصویب خواهند کرد.

۵- آمریکاییها کمتر از ۲۴ ساعت از آغاز شورشهای ایران به صورت یکپارچه‌ای دخالت کردند. مواضع زنجیره‌ای آنها الگوی مشخصی داشت. از مارک دوبوویتس و هیلاری کلینتون تا ترامپ گفتند مردم ایران دنبال آزادی هستند و از حمایت مالی کشورشان از تروریسم خسته شدند. این در ادامه همان فشارهای این چند ماه روی مسایل موشکی است. این در ادامه‌ی وعده‌ی تضعیف و کلنگی کردن ایران است که ترامپ به بن‌سلمان در خرداد ۹۶ در قبال ۴۰۰ میلیارد دلار داد.

۶- آمریکا با ۴۵ میلیون نفر زیر خط فقر و حداقل ۶۰۰ هزار خیابان خواب سالی ۷۰۰ میلیارد دلار خرج مسایل نظامی میکند و حتی برنی سندرز چپگرا هم جرات نمیکند بگوید این پول را خرج داخل کشور کنید. حالا تمرکز تمام شعارها روی مسایل دفاعی ایران با کمترین سرانه نظامی در کل خاورمیانه است. یکی از ستادهای اصلی جنگ روانی عربستانی است که سرانه نظامی اش بیست و یک برابر ایران است.

۷- بی‌بی‌سی یک خط درباره سعودی و اسراییل بنویسد دولت بریتانیا باید جواب پس دهد. بعد بی‌بی‌سی فارسی رسما تبلیغ کانال تروریستی آمدنیوز را میکند و سفارت ایران و نماینده رهبری و این همه مراکز رسمی با پول مردم ایران در لندن حتی بلد نیستند از مجاری قانونی به دولت بریتانیا اعتراض کنند.

۸- سخن گفتن ترامپ از گرسنگی مردم ایران عملا مثل برگشتن قاتل به صحنه قتل است. همان کسانی که در این سالها با تحریمها و در این دو سال با زیر پا گذاشتن تعهدات بین‌المللی آمریکا و غرب در برجام مانع شکوفایی اقتصاد ایران شدند حالا امده‌اند تا محصول خود را درو کنند. برغم همه انتقادهایمان به وضعیت، این لحظه خاص دیگر لحظه آسیب شناسی نیست. نیازمند پاسخی فراجناحی و از منظر منافع ملی به این وضعیت و بازگرداندن آرامش هستیم.
لینک به یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=2NCmMiJQsd4&t=2299s
لینک به آپارات: https://www.aparat.com/v/ra8Km/%D8%B5%D8%AD%D8%A8%D8%AA_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C_%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87_%D8%AF%D8%B1_%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86_%D8%A2%D8%B1%D8%A7_%D8%AF%D8%B1_%D8%AE%D8%B5%D9%88%D8%B5_%D8%A7%D8%BA%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%AA

غرب میخواهد محصول کلنگی کردن اقتصاد ایران را درو کند
مصاحبه با روزنامه فرهیختگان. چهارشنبه ۱۳ دیماه

۱-مهم اســـت که مـــا وجـــود نارضایتیهای اقتصـــادی و همینطور وجـــود اعتراض به بیعدالتیهـــای اجتماعی در میان جامعه ایران را به رســـمیت بشناسیم.

۲- با الگویی روبه‌رو هستیم که چه بسا پیشتر در دهه ۸۰ میلادی در اتحاد جماهیر شوروی هم ملاحظه شد. در آنجا هم به‌رغم اینکه شوروی در مذاکرات نظامی تعهد داد که زرادخانه خود را محدود می‌کند و عقب‌نشینی‌هایی کرد تا به شکلی دروازه‌های اقتصادی‌اش باز شود، پس از پایان مذاکرات فشارهای اقتصادی به‌شدت بر آن زیاد شد. فشارهایی که با هدف بالا بردن نارضایتی‌های اقتصادی و به‌منظور فلج کردن سیستم اقتصادی آن کشور تدارک دیده شده بود.

۳- در دو سال گذشته ما نزدیک به هزار تجمع و تظاهرات و اعتصاب داشتیم که می‌توانست و باید به صورت مسالمت‌آمیز ادامه یابد.

۴- طبقات فرودست، مستضعفان، کارگران، بیکاران و... در ایران دارای هیچ‌گونه تشکلی که از طریق آن به شکل مدنی و طبیعی مسائل خود را مطرح کنند، نیستند. در ایران یکی از جناح‌های اصلی که اصلاح‌طلبان و اعتدالی‌ها هستند بدون هیچ گونه تقیه‌ای، ۲۰ سال است که می‌گویند ما نماینده و بیان‌کننده مطالبات طبقه متوسط هستیم. آن چیزی که در ایران رها شده، بدون سخنگو مانده و بدون کسی مانده که مطالباتش را بیان کند دهک‌های اول تا چهارم کشور هستند و من معتقدم که بعد از آرام شدن شرایط باید از اصولگرایان بپرسیم که چرا به شکل مدون به واسطه ارتباط گرفتن با تشکیلات مدنی گروه‌های کارگری و طبقات محروم و سندیکاها به دنبال نمایندگی این طبقه نرفتند. البته ما در اصولگرایان گرایشی برای بیان مطالبات این بخش به صورت توده‌ای داریم ولی هیچ‌گاه این گرایش به صورت تشکیلاتی نمود نداشته است.

۵- ما نیازمند به صدا و سیمایی هستیم که روسای نهادها، وزارتخانه‌ها و افرادی که مسئولیت دارند از تریبون آنها در حوزه مسئولیت‌شان جواب پس بدهند. به عبارتی ما نیازمند رسانه‌‌هایی به‌عنوان دادگاه افکار عمومی هستیم و این را ما در حال حاضر نه در صدا و سیما که در رسانه‌های دولت و نزدیک به گروه‌های سیاسی هم نمی‌بینیم.

۶- خط قرمز نهایی ما باید همیشه منافع ملی باشد. در حال حاضر من احساس می‌کنم که عده‌ای از دو جناح وضعیت را برای ماهیگیری سیاسی و تایید حرف‌های همیشگی خودشان مناسب دانسته‌اند. اقتصاددان‌های نئولیبرال نزدیک به دولت حرف‌های همیشگی خود را تکرار می‌کنند. بخشی از اصولگرایان به شکل دیگری و اصلاح‌طلبان هم به‌گونه‌ای دیگر. در این لحظه خاص هیچ چیزی بیش از ادامه تجمعات به امکان پاسخ‌دهی به مطالبات مردم ضربه نمی‌زند. بنده اطمینان دارم در ادامه، کمتر از یک یا دو ماه دیگر ما مجموعه‌ای از تحریم‌های جدید علیه ایران را در سنا و کنگره آمریکا خواهیم داشت و این موضوع باعث کورتر شدن گره اقتصاد ایران خواهد شد. لذا شخصا به دوستان هر دو جناح و همین‌طور هر کسی که دلواپس منافع ملی است توصیه می‌کنم که اولویت خود را آرام شدن شرایط بگذارند و از هرگونه ماهیگیری برای تایید نگاه جناحی و سیاسی خود پرهیز کنند.

لینک به متن کامل: http://newspaper.fdn.ir/newspaper/PagePDF/25201

https://www.instagram.com/p/BdeeKYThw9m/

چهارم دیماه نود و پنج سی خائن در نامه‌‌ای به ترامپ خواستار تحریم بیشتر و فلج کردن اقتصاد ایران شدند.
🔹 پانزدهم بهمن نود و پنج، رضا پهلوی، در نامه به ترامپ همین خواستها را تکرار کرد و خواهان فشار به وضعیت معیشتی ایرانیان شد.
🔸 حالا دقیقا یکسال و یک هفته گذشته. در دیماه سال نود و شش هستیم و رضا پهلوی و سی خائن در رسانه‌های غربی، خود را نماینده کل مردم ایران میخوانند، شورشهای چند هزار نفره را جنبش اجتماعی انقلابی و میلیونی میخوانند و به دولتمردان غرب میگویند خواست مردم ایران تغییر رژیم و دخالت بیشتر آمریکا است.
🔹 پادوهای امپریالیسم که همه این سالها در سنا و کنگره دویده‌اند و خواهان تحریم و کلنگی کردن و فروپاشی اقتصاد ایران شده‌اند، حالا در بی‌بی‌سی و صدای‌آمریکا چهره ایران دوست میگیرند و می‌گویند مردم دیگر تحمل این وضعیت اقتصادی را ندارند. این ایرانی-نمایان که از دلایل اصلی وضعیت اقتصادی موجودند، برای فقیران و فرودستان ایرانی اشک تمساح میریزند. این ایران-فروشان گمان میکنند مردم ایران حافظه تاریخی‌شان حتی یکسال پیش را به یاد نمی‌آورد و نقش اینها را در اخلال بیشتر در برجام را فراموش میکند.

🔸 اینها از جنس همان خائنانی هستند که از حمله صدام به ایران خشنود بودند چون به جمهوری اسلامی ضربه میزد. همین رفتار آنها با اقتصاد ایران نشان میدهد آنها حاضرند برای قدرت گرفتن ایران را سوریه کنند. اما کور خوانده‌اند. اینجا ایران است. و برغم این ترقه‌بازی‌های تبلیغاتی اینجا هنوز هم جزیره ثبات این منطقه است.

کانال تلگرام علی علیزاده t.me/jedaal
اینستا: ali.alizadeh.insta
توییتر: jedaaal

دوشنبه یازدهم دیماه در برنامه جهان‌آرای شبکه افق گفتم:‌ بی‌بی‌سی فارسی به بهانه بازنشر توییت رییس تلگرام، آدرس جدید آمدنیوز را تبلیغ میکند. آمدنیوزی که تبلیغ تروریسم و ساخت کوکتل مولوتف و کشتن نیروهای انتظامی کشور را میکند. اگر چنین کاری در مقیاس خیلی کوچکتری با عربستان شده‌بود، عربستان تهدید به قطع روابط اقتصادی کرده بود. سفارت ایران و باقی نهادهای مربوط به حاکمیت ایران که با پول مردم این کشور در لندن اداره میشوند چه میکنند؟ چرا حتی یک گروه حقوقی ندارند تا از بی‌بی‌سی فارسی به سازمان نظارت بر رسانه‌های انگلیس (آفکام) شکایت حقوقی کنند؟ (ویدیویش را در لینک اینستاگرام می‌توانید ببینید)

🔹 مسلما نظم حقوقی و قوانین بریتانیا و روحیه حاکم بر سازمانها و نهادهایش در کلیتش به نفع ما نیست ولی وظیفه ماست که از کوچکترین شکافی در نظم‌ ساختارهای مختف بیگانگان در جهت دفاع از منافع ملی خود استفاده کنیم. وقتی میگوییم جنگ نرم، بخشی از این جنگ نرم هم به کار بردن قوانین و سلاح‌های حقوقی دشمنان بر علیه خود آنان است و ازین رو نبردهای حقوقی در خارج از مرزها را باید بخشی مهم از جنگ نرم دولت-ملت ایرانی دانست. و سالهاست ما نبردهای حقوقی در خارج از مرزها را رها کرده‌ایم.

🔸 حالا امروز ایسنا نوشته است:
«سفارت کشورمان با ارسال نامه‌ای به نهاد عالی نظارت بر رسانه‌ها و شبکه‌های صوتی و تصویری انگلستان (آفکام) درخواست کرده است که با توجه به آنکه برخی از رسانه‌های خبری فارسی زبان مستقر در انگلستان با نقض صریح قوانین داخلی انگلستان و قوانین بین المللی تلاش بسیاری را طی روزهای اخیر برای ترغیب معترضین در ایران به شورش و درگیری مسلحانه به عمل آورده‌اند، لازم است آفکام برای توقف خبر سازی ناسالم این شبکه‌ها با هدف صیانت از اطلاع رسانی حرفه‌ای اقدامات لازم را اتخاذ کند. سفارت اعلام کرده که برای اولین بار در این سالها به آفکام شکایت کرده‌.» @jedaal

🔹 همین اتفاق کوچک و همین اراده سفارت ایران برای دفاع از منافع ملی و حرکت تهاجمی به جای انفعال، ایمانم را چند برابر کرد که اصلاح و تغییر در این کشور ممکن است. گرچه صبوری میخواهد. و البته نشان داد که قدرت رسانه ملی چقدر بالاست و یک اعتراض از تریبونی رسمی چقدر میتواند موثر باشد. و همین طور نشان داد برغم همه نقدها بر صداوسیما، همین تعداد آتش باختیارهای معدود، مثل تیم جوان و شجاع جهان آرا چقدر میتوانند تغییر به وجود بیاورند.
لینک به خبر ایسنا: https://www.isna.ir/news/96101407548/%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%DB%8C-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A8%D8%B1%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86

لینک به ویدیو:‌ https://www.instagram.com/p/BdjRVwlBjf1/

هفت نکته درباره ماجراجویی یک سندیکا. علی علیزاده

۱- امروز سندیکای نیشکر هفت‌ تپه برای تجمع سراسری کشوری فراخوان داده‌. بعنوان یکی از حامیان کوچک سندیکا در ایران، این فراخوان را بشدت خطرناک میدانم و معتقدم رادیکالیسم ماجراجویانه به امنیتی شدن بیشتر حق‌خواهی کارگران می‌انجامد و رسمی شدن سندیکاها را تا سالها به تعویق می‌اندازد

۲- فراخوان کارگران هفت تپه در شرایطی منتشر میشود که ترامپ و شرکایش هفت روز بی‌وقفه مشغول حمله، افزایش تنش و طراحی دور جدید تحریم‌ها بوده‌اند. فراخوان دقیقا روزی منتشر میشود که شورای امنیت درباره ایران جلسه اضطراری گذاشته. هجمه بین‌المللی چنان واضح است که کسی نمیتواند منکرش شود.

۳- فراخوان در زمانی داده شده که کشور درگیر ۸ روز ناآرامی بوده. بسیاری از تجمع‌کنندگان از خشونت آشکار استفاده کرده‌ و ۲۱نفر کشته شده‌اند. در چنین شرایطی هرحاکمیتی بازگرداندن نظم عمومی را حق خود میداند و در چنین شرایطی تضمین شده‌است که حاکمیت برخورد قاطع با هر تجمعی را مشروع بداند @jedaal

۴- غیر از زد وخورد و دستگیری چند فعال کارگری (احتمالا حتی قبل از روز تجمع)، تنها خروجی این فراخوان، پایان روند اعتمادسازی و بیشتر شدن شکاف حاکمیت و کارگران، بالابردن حساسیت به سندیکا و فعالیتهای کارگری است. آنهم وقتی هردوجناح، برای اولین بار مطالبات کارگران را به رسمیت شناخته‌اند

۵- رادیکالیسم انتزاعی برغم ظاهر شجاعانه‌اش دشمن حق‌خواهی فرودستان است. رادیکالیسم انتزاعی محصول تحلیل ذهنی و براساس تخیل است، نه تحلیل عینی از وزن نیروهای واقعا موجود. در شرایط موجود واضح است که هرگونه رادیکال کردن فضا، خدمتی مجانی برای نیروهای غربگرا و امپریاالسم است. @jedaal

۶- همه آنها که دغدغه عدالت دارند باید فضای عمومی و سیاسی کشور را برای حضور جمعی و تشکیلاتی کارگران امن کنند. حضور فعالانه کارگران، بهترین پادزهر علیه فساد و تبعیض و بهترین ضمانت برای فردایی عادلانه‌تر برای همه ایرانیان است. در غیبت سیاسی آنها، پوپولیستها نماینده فرودستان میشوند.

۷- و این فراخوان کارگران هفت تپه، که نوعی اعلام جنگ به حاکمیت است، دشمن امن سازی فضای عمومی برای حضور فعال کارگران است. امیدوارم فعالان پخته تر کارگری از جو غالب نترسند و جلوی این فراخوان بایستند و مانع تحقق چنین ماجراجویی‌های بی‌سرانجامی شوند.

کانال تلگرام علی علیزاده t.me/jedaal

لغو سفر ترامپ دو چندان مهم است چرا که در این چند دهه بریتانیا مهم‌ترین متحد سیاسی-نظامی آمریکا و لندن پایتخت دوم آمریکا بوده. تا جاییکه جورج بوش در سالهای اوج جنبش ضدجنگ عراق سفر خود را هرگز لغو نکرد.

شورش علیه استثنایی سازی زیست ایرانی

🔹 محاصره شده‌ایم. در سرسامی بی‌پایان. دورتادورمان را صدای عربده شبانه روزی ایران‌ستیزان و ایران‌فروشان و ایران‌هراسان گرفته. آنقدر بلند که اجازه عزای عزیزانمان را هم نمیدهد.

🔸 کاسبان جنگ و کاسبان تحریم و کاسبان ناامیدی و حالا کاسبان فاجعه و کاسبان غم و عزای مردم در لندن و پاریس و واشنگتن و تل‌آویو و تازگی‌ها ریاض، با پول آمریکایی و اسراییلی و بریتانیایی و سعودی، همه یک چیز میگویند: «ای ایرانیان، شما در وضعیتی استثنایی قرار گرفته‌اید. زندگی‌تان سراسر فاجعه است. زندگی‌تان سراسر مرگ است. از میان دویست ملت جهان فقط شما می‌میرید. فقط ساختمان شما در پلاسکو آتش میگیرد و فقط کشتی سانچی شما غرق میشود و فقط شما در زلزله مدفون میشوید و فقط جامعه‌ شما دچار شورش میشود و فقط اقتصاد شما فساد می‌پذیرد.»

🔹 در حالیکه مشابه این اتفاقات هرروز در کشورهای دیگر میفتد. مو به مو. تک به تک. در ابعادی بزرگتر. در اشکالی دردناکتر. (فقط برای یک مثال در حاشیه بگویم اگر پلاسکو در تهران اتفاقا افتاد درست چهار ماه بعدش برج گرنفل در محله کنزینگتون لندن به این علت در آتش فرورفت که شهرداری در پول بازسازی خانه این فقیران میخواسته پنج هزار پوند، یعنی بیست و پنج میلیون تومن، صرفه جویی کند. یعنی همان شهرداری انگلیسی همان محلی که یک میلیون پوند یعنی پنج میلیارد تومن برای اپرای ثروتمندانش خرج کرده بود، بخاطر دزدیدن بیست و پنج میلیون تومن از جیب فقرایش هفتاد انسان بی گناه را جزغاله و جنازه‌هایشان را غیرقابل تشخیص کرد. و مسلما این خبر را از بی‌بی‌سی فارسی نشنیده‌اید چرا که وظیفه این بزرگترین کارخانه ایرانهراسی که یک جناح سیاسی در ایران به صورت رسمی آن را تریبون خود کرده است، تیغ انداختن فعالانه به صورت زیست اجتماعی ایرانیان است و نه انتشار متوازن حقیقت.)

🔸آری. این اتفاقات هرروز در کشورهای دیگر میفتد و هیچ کس به آنها نمیگوید شما استثنایی هستید، هیچ کس به چشمهای مردمی هشتاد میلیون نفری که هشت سال جنگ و چهل سال خصومت غرب را تاب آورده‌اند زل نمیزند و از قلب لندن و نیویورک نمیگوید: «شما مفلوک و بدبخت و بی چاره هستید.» و عزت و کرامت ملی ما کجاست که اجازه میدهیم با ما اینگونه سخن بگویند؟

🔹 اما این خطیبان بی شرم ساخته و فربه شده در غرب از منبرهای مدرنشان بالا میروند و میگویند: «شما تنها ملت نفرین شده‌اید. چرا که عذاب بر ملتی فرومیریزد که از قانون تسلیم مقابل آمریکا سرباز بزند و بر شریعت امپراطوری خروج کند». اینها سربازان و سرجوخه‌ها و سرهنگ‌های امپراطوری اند که به هیات و صورت دلسوزان و خبرنگاران و امینان مردم درآمده‌اند و هوایمان را چنان سیاه کرده‌اند که ما نمیتوانیم با وقایعی که هر روز هر مردم دیگر هم گرفتارش میشوند روبرو شویم و چشمهای ما نمیتوانند به وضوح آنچه اتفاق میفتد را ببینند. ما نمیتوانیم حتی مثل هر مردم دیگری عزادار عزیزانمان باشیم و بعد پرسش کنیم و بعد بهتر شویم. آنچه باید بر آن شورید، بیش از هر چیز و پیش از هر کس، این راویان دروغین تزریق کننده ناتوانی به مایند. این تحمیل کنندگان استضعاف و این تیغ کشانندگان به چهره هویت ملی ما و این کلنگی سازان اراده جمعی ما برای زیستن در کنار یکدیگر و تغییر و اصلاح و فهم حرکت تاریخی خود تا اینجای مسیر و ادامه این حرکت.

🔸 باید دورتادور ایران را و دورتادور فضای ذهنی ایرانیان را زنجیره‌ای انسانی تشکیل دهیم و دیوار دفاع نرم ملی بسازیم تا مردم بتوانند بی هراس از تسلیحاتی شدن هر موضوع ساده‌ای توسط غرب، نقد کنند و وقتی عزیزانی قربانی شدند گریه کنند و وقتی چیزی و جایی ویران شد آوارهایشان را بدون ترس از نگاه‌های هیز و امواج دشمن کنار بزنند و وقتی فسادی کشف کردند بدون ترس از غلو و بزرگنمایی دشمن درمانش کنند. هیچ چیز ما استثنایی نیست. به جز دشمنی و کینه غرب با ما. زمانی نفت ما را به تاراج و غارت میبردند و حالا امید و همبستگی ملی ما را و حتی غم و اندوه و عزای ملی ما. اشکهای ما را هم به غارت میبرند و از آنها در کارخانه‌های جنگ نرم شان، فشنگ و بمب علیه ما میسازند. اما مقابلشان خواهیم ایستاد و از ایران و افکار عمومیش دفاع خواهیم کرد.

👇 پانوشت: فیلم از مراسم زیبای دمام و سنج بوشهر در کنارهای ابهای خلیج فارس برای قربانیان سانچی است. تکه‌ای از فرهنگ جنوبمان که اینگونه سوگوارانه و جمعی و هم‌بسته، دریا را به بازپس فرستادن جنازه عزیزان میخوانند. مراسمی نمادین از همبستگی ملی این مردم در سرتاسر این کشور.

https://www.instagram.com/p/Bd-g9bnhzxL/

در همایش «به نام مستضعفین» در تهران از طریق اسکایپ سخنرانی کردم. در کنار فواد ایزدی، حسن عباسی و ساسان شاه اویسی. از لزوم رسانه‌ای ملی، حدود جنگ جناحی و تبعیض‌زدایی از مستضعفین گفتم. بخشهایی را میبیند

پرچم بالاست

🔸 پرچم ایران نماد مشتی خاک نیست. نماد ناسیونالیسم ارضی نیست. نماد افسانه‌ی نژاد برتری نیست که پنج هزار سال پیش سردش شده و از دل اروپای سفیدپوست به اینجای آسیا مهاجرت کرده .
🔹 پرچم ایران نماد فتوحات نادر و داریوش و خسرو نیست. نماد عده‌ای شاه و سلسله بعد از سلسله قدرتمندانی نیست که خود را صاحب و مالک آن و دارای حق طبیعی بر درختها و منابع و حیوانات آن میدانند و ما مردم عادی را هم بخشی از همان املاک.
🔸 پرچم ایران نشان مردمانی است که علیه همه این روابط بردگی و انقیاد قیام کردند و خود را آزاد کردند. پرچم ایران نشان مردمانی است که آن را با دستها و کارشان ساختند و در مقابل بیگانگان با همان دستهای خالی حفظش کردند و کرده‌اند و باز هم خواهند کرد.
🔹 پرچم ایران بیش از همه نماد آن دویست و بیست هزار زیباترین جانهایی است که بی‌منتی و بی محاسبه‌ای و بی معامله‌ای برای ایران ماندن ایران یعنی مستقل ماندن و ذلت نپذیرفتن مردمش از همه چیز خود گذشتند. و نماد چند دهه اشکهای بیصدای مادران آن دویست و بیست هزار رعناترین های تاریخ این سرزمین...

🔸 ما نه تنها باید موافق نقد و تجمع و اعتصاب و بیان اعتراضی گروه های مختلف مردم این سرزمین باشیم که باید مدافع حقوق آنها در بیان بدون لکنت ظلمی که دیده‌اند و رنجی که کشیده‌اند باشیم. باید به دورشان زنجیر بزنیم تا آنها حتی اگر منافعشان با ما متفاوت بود صدایشان را بدون ترس و هزینه بلند کنند. اما خط قرمز ما، خانه مشترک ماست و منافع و امنیتش که اگر این خانه نباشد هیچ گروه و اقلیت و حتی اکثریتی باقی نمی‌ماند. و آنکس که نماد این خانه مشترک را آتش میزند دشمن مشترک مردم این خانه است.

🔹 قاسم سلیمانی دیروز خوب گفته است: "صحنه‌های عجیبی بود کربلای پنج. ما برای دفاع از هر متر کشورمان، خصوصاً در آن منطقه شهید دادیم. من همین‌جا بگویم وقتی صحنه نابخردانه آن نادان را در آتش زدن پرچم ایران دیدم خیلی دلم سوخت. گفتم‌ای کاش به جای پرچم، من را ده بار آتش می‌زدند. نه تصویر من را. [ای کاش خود بدن] «من را» ده بار اتش میزدند. چون ما برای نشاندن پرچم بر سر قله ده‌ها شهید دادیم. ده ها شهید دادیم تا بتوانیم این پرچم را سرافراز و برافراشته نگه داریم."
پانوشت: عکس از مراسم تشییع شهدای غواص.

https://www.instagram.com/p/BeG2GPxhKZo/

گیوتین و سرمایه داران رانتی

🔹 دست دزد گوسفند را در مشهد قطع کردند. از دیروز روزنامه‌های اسراییلی و آمریکایی عکسهایی با جزییات از دست زیر گیوتین را برجسته‌ کرده‌ و از خشونت اسلام و ایران میگویند. پاس گل در این لحظات حساس به مثلث عربستان سعودی و اسراییل و آمریکا. آنهم در زمانی که با تزریق میلیاردها دلار به ماشین جنگ نرم شان، مشغول هجمه و حمله جدی به تصویر ایران در افکار عمومی غربند تا بتوانند فشارها به برنامه موشکی را افزایش و دور جدیدی از تحریم‌ها را مشروع کنند.

🔸 اما اگر قرار است حد و مجازات، در سنتی ترین شکل خود اجرا شود و مصلحت سیاسی نظام و دولت-ملت ایرانی در نظر گرفته نشود، این سوال مطرح میشود که چرا آنها که از طریق میلیاردها تومان فرار مالیاتی دزدی میکنند دستشان قطع نمیشود؟ چرا آنها که با بندرهای غیرقانونی قاچاق، سهم بیت‌المال از تعرفه‌های گمرکی را میدزدند و اقتصاد ملی و اقتصاد مقاومتی را نابود میکنند، دستشان قطع نمیشود؟ چرا از ما بهترانی که با روابط ویژه و از طریق زمین‌خواری، کوه‌خواری، آسمان‌خواری (تراکم‌ شهری) و جنگل خواری منابع ملی و عمومی را میدزدند دستشان قطع نمیشود؟ چرا دست ویژه‌خواران، رانت‌خواران، دکل‌دزدان و اختلاسگران قطع نمیشود؟ چرا دست آنها که ده ها میلیارد وام بانکی را پس نمیدهند قطع نمیشود؟ چرا تمام این دزدان در برجهای چند ده میلیارد تومانی خود و در پورشه ها و مازاراتی هایشان در امنیت کامل به سر می‌برند؟ و تازه از همه چیز و همه کس طلبکارند؟ و با به رخ کشیدن پول‌ بادآورده شان، و با افزایش فساد و تبعیض، در دل فقیران این جامعه نفرت میکارند و خار در چشم مستضعفان میکنند و امنیت کلی دولت-ملت ایرانی را به خطر میندازند؟ همان امنیتی که از شلمچه تا سوریه با جان و رشادت مستضعفین بدست آمده است. مگر در همین ناآرامی‌های اخیر ندیدید که احساس تبعیض و بی‌عدالتی چه خطر امنیتی میتواند باشد؟

🔹 از سال شصت و هشت تا امروز که مرحوم هاشمی رفسنجانی، نظام مستضعفین را به نظام نئولیبرالیسم اسلامی استحاله داد، تنها دو سرمایه دار بزرگ اعدام شده‌اند: فاضل خداداد و مه‌آفرید خسروی. بابک زنجانی هم هنوز در زندان سالم و سرحال است. اما چه تعداد دزد و قاچاقچی خرده‌پا اعدام یا مجازات شده‌اند؟‌

🔸 این استاندارد دوگانه که دیگر برای نسل جدید قابل پذیرش نیست، ریشه در تقدس سرمایه و سرمایه دار در نئولیبرالیسم یا همان نظام سرمایه داری متاخر و جهانی شده دارد. نئولیبرالیسم این دروغ را به ما باورانده که اگر بپرسیم «از کجا آورده‌ای؟» و از حلال و حرام سرمایه ها سوال کنیم، سرمایه قهر میکند و به کشور دیگری میرود و شکوفایی اقتصادی ما از بین میرود. با این دروغ، به ما قبولانده اند که امنیت سرمایه و سرمایه دار نباید به هیچ وجه به خطر بیفتد! حتی اگر این سرمایه دار رانتی باشد و اگر سرمایه حاصل دزدی از صاحبان این انقلاب و نظام باشد. این جاست که نداشتن اقتصاد مقاومتی و ملی دست ما را حتی در مبارزه با فساد هم در این چند دهه بسته است.

🔹 آیت‌الله خامنه‌ای هفته پیش گفت: دشمنان مانند مگس روی زخم ناشی از مشکلات و ضعف ها می‌نشینند، بنابراین باید زخم را خوب کنید و نگذارید بوجود آید چرا که اگر مشکل داخلی نداشته باشیم، تبلیغات و فضاسازی بیگانه اثر نمی گذارد و امریکایی ها هم نمی توانند هیچ غلطی بکنند.

🔸 به عبارتی برای قطع کردن دست بیگانگان و اجنبی ها که مترصد ضربه به این سرزمین اند و نوکران رسانه‌ای فارسی زبانشان که بیست و چهار ساعته مثل خوره به روح و جان و امید و همبستگی این ملت افتاده‌اند، باید مدارا را کنار گذاشت و دست مفسدان اقتصادی و صاحبان ثروت‌های بادآورده و رانت خواران را قطع کرد.

از نتانیاهو چه می‌توان آموخت؟

🔸 هفته گذشته نتانیاهو سفری رسمی به هند داشت. برای محکم کردن جای پای رژیم تبعیض نژادی اسراییل در بازار یک میلیارد و سیصد میلیونی هند؛ و برای تحکیم اتحاد سیاسی با نارندرا مودی نخست وزیر هند که بنیادگرایی هندو با گرایش آشکار مسلمان ستیزی است.

🔹نتانیاهو در این سفر مثل همیشه در مقام ژنرال جنگ نرم کشورش ظاهر شد. با چهره‌های مهم بالیوود دیدار کرد. به آنها وعده سرمایه گذاری مالی داد و از آنها خواست فیلم‌های خود را در اسراییل فیلمبرداری کنند. با آمیتا باچام و عروسش اییشواریا رای، دو غول بالیوود، سلفی گرفت و به صورت نمادین دوره جدیدی از نفوذ تصویری اسراییل را رونمایی کرد.

🔸نتانیاهو میداند جنگ تصویرها به اندازه جنگ موشکها مهم است. او میداند تصویرها میتوانند حق را باطل نشان دهند و کودک کشی اسراییل را دفاع از خود. و او امیدوار است رقص و آواز هنرپیشگان بالیوود در خیابانهای تل آویو و اورشلیم صدای ضجه مادران غزه را بپوشاند. او میخواهد صنعت سرگرمی، زندگی در استثنایی ترین اشغال نظامی تاریخ را عادی نشان دهد. (همان نتانیاهویی که با سرمایه‌گذاری در رسانه‌های اپوزیسیون ایرانی، هرروز زندگی در ایران را استثنایی نشان میدهد)

🔹 اسراییل از آغاز تاسیس، جنگ نرم را پا بپای جنگ سخت پیش برده‌. صهیونیستها اهمیت حضور، نفوذ، مالکیت و در صورت امکان، انحصارتولید خبر و تصویر را به خوبی دانسته‌اند. آنها در بزرگترین کارخانه تولید تصویر و رویای جهان یعنی هالیوود سهام عمده‌ دارند. صاحبان بسیاری روزنامه‌های اصلی غربند و در خبرگزاریهای مهم نفوذ جدی دارند. و این یعنی امروز خواب کودکان خاورمیانه و منطق رویاپردازی مردمان کشورهای مسلمان هم تحت نفوذ نسبی صهیونیستهاست، یعنی اخباری که روزانه جهان را در ذهن هفت میلیارد انسان میسازد از فیلتر ایدئولوژی آنها رد شده و این یعنی دشواری نقد اسراییل در جهان رسانه.

🔸 ذهنیت خود قربانی پندار ترجیح میدهد سر خود را زیر تئوری‌های توطئه مخفی کند و ناکارآمدی های خود را در هاله‌ای از راز توجیه کند. اما رازی در کار نیست. نفوذ اسرایيل و صهیونیسم از فضا نازل نشده و با هفتاد سال لابی و کمپین و مذاکره و فشار و شبکه سازی و نفوذ و سرمایه‌گذاری کارآمد به دست آمده‌است.

🔹جنگ نرم برای ما پروپاگاندا و دروغ سازی نیست و موظفیم همانطور که در انقلاب وعده دادیم متعهد به حقیقت مظلومان جهان بمانیم. اما برای اینکه صدای حقیقت این مظلومان، از ایران تا فلسطین و از یمن تا عمق اقلیتهای تبعیض کشیده در غرب، از سد رسانه‌های غالب جهان عبور کند، باید به منطق امروزی رسانه و تصویر مسلح شویم. در حالیکه منطق سخن گفتن ما نه فقط مخالفان را دعوت نمیکند که حتی نیروهای خاکستری جامعه خودمان هم انگار روی سخن و تخاطب ما نیستند. نگاه ما به رسانه، موعظه کردن خودی هایی است که اصلا نیازی به اقناع و موعظه ندارند.

🔸در جنگ سخت، هزاران کیلومتر دورتر از مرزهایمان دفاع میکنیم ولی در جنگ نرم در خانه خود هم تنها در حال دفاع و واکنشیم. باید بدون تعارف بپرسیم نفوذ تصویری و نفوذ رسانه‌ای ما داخل کشور چقدرست؟ در منطقه چقدر است؟ در میان کشورهای جهان سوم چقدر؟ در غرب چقدرست؟ محسن حججی های جنگ نرم فراوانند. اما قاسم سلیمانی های ما چرا در عرصه رسانه هنوز پدیدار نشده‌اند؟ و مگر نه آنکه تعهد داده‌ بودیم هرآنچه از نیرو میتوانیم فراهم کنیم تا دشمنان را بترسانیم؟

🔹 توضیح درباره عکسهای زیر: در چند روز گذشته، هندیهای طرفدار فلسطین در شبکه های اجتماعی سلفی نتانیاهو و بالیوود را با پس‌زمینه جنایتهای اسراییل تلفیق و به عنوان اعتراض منتشر کرده‌اند.

https://www.instagram.com/p/BeNo8wthVk3/

نئولیبرالیسم و تاریخ شرمنده

🔸 سی سال پیش نئولیبرالها غره از تک قطبی کردن نظم جهان، میگفتند به سرمایه داری اگر کمی وقت بدهید خودش را متوازن و متعادل میکند. میگفتند سرمایه آن هم در شکل جهانی شده اش مثل «قانون ظروف مرتبطه» عمل میکند و از کشوری به کشور دیگر میرود، از جایی به جایی دیگر و با خود کار و شغل می‌آورد و به تدریج مساوات و برابری بیشتری به ارمغان می‌آورد. هرگونه نقد سرمایه داری را با برچسبی به سوسیالیسم استبدادی و غیرانسانی شوروی میچسباندند و میگفتند هرگونه آلترناتیو نظام سرمایه داری نوعی تقسیم فقر است ولی سرمایه داری با تولید ثروت در نهایت وضع فقرای جامعه را هم بهتر میکند.

🔹آنها دروغ میگفتند. آنها این کلمات را برای خفه کردن دهان هرگونه منتقد و مطالبه هرگونه عدالت نسبی و رفاه نسبی میگفتند. منظور آنها از سرمایه داری، نئولیبرالیسم بود، سرمایه داری افسار گسیخته و مطلقا بدون لجام و قید و بند. منظور آنها از آزادی، آزادی مطلق بازار و آزادی ثروتمندان برای استفاده از ارزان‌ترین نیروی کار و نپرداختن مالیات بود. حالا جهانی شدن به آنها اسلحه‌ای داده بود که با آن هر دولت و هر نهاد حامی مردم عادی را هم تهدید میکردند. میگفتند: «مالیات ما را بالا میبرید؟ نمیگذارید با کنار گذاشتن قانون کار، نیروی کارگرانتان را ارزان کنیم؟ قهر میکنیم و میرویم به ویتنام، میرویم به اندونزی، میرویم به کشوری در قلب آفریقا، میرویم به جایی که کار و جان آدمی قیمتش نزدیک صفر باشد و دولتهای فاسد یک دلار مالیات از ما نگیرند و دادگاهی ما را برای کشته شدن کارگران در سوانح کار محکوم نکند.»

🔸 مشابه این بحثها در ایران هم بود. تا سخنی از لزوم مهار دست و پای آلوده سرمایه‌داران میشد میگفتند اینها هدفشان ایجاد کره شمالی است. تا سخنی از لزوم تعدیل نابرابریهای اقتصادی میشد میگفتند اینها سوسیالیست هستند و میخواهند فقر را تقسیم کنند. تا سخنی از افزایش مالیات ثروتمندان میشد میگفتند اینها باعث فرار سرمایه میشوند. هیچ کدام از چهار دولت پس از جنگ، یعنی آقایان هاشمی رفسنجانی، خاتمی، احمدی نژاد و روحانی، هرگز توضیح ندادند چطور در دهه شصت و در زیر بمباران، و در زیر محاصره‌ای که نفت هم نمی‌توانستیم بفروشیم، کسی در این کشور گرسنه سر زمین نمیگذاشت و احساس عدم تبعیض مبنای همبستگی و اتحاد ملی بود که چنان حماسه‌ای را در جنگ خلق ‌می‌کرد.

🔹حالا امروز گاردین به نقل از خیریه آکسفم نوشته چهل و دو نفر بالانشین این سیاره معادل سه میلیارد و هفتصد میلیون نفر فرودست این سیاره ثروت دارند. نوشته هر یک روز در میان یک میلیاردر (میلیاردر دلاری یعنی کسی که ثروتش حداقل چهار هزار و ششصد میلیارد تومن باشد) به جمع میلیاردرهای زمین افزوده شده. نوشته هشت میلیاردر بزرگ جهان معادل نصف جمعیت زمین ثروت دارند. نوشته در یکسال گذشته به ثروت پنجاه درصد فرودست زمین یک ریال اضافه نشده. نوشته هشتاد و دو درصد ثروت جهان در سال گذشته به جیب یک درصد جمعیت پولدار آن رفته است. نوشته ثروت صاحب سایت آمازون فقط در ده روز اول سال گذشته شش میلیارد دلار بالا رفته.

🔸 گاردین نوشته فقط افزایش ثروت میلیاردرهای جهان در سال گذشته هفت برابر پولی است که برای از بین بردن «فقر مطلق» لازم است. نه خود ثروت بلکه افزوده ثروت. یعنی اگر میلیاردرهای جهان فقط یک هفتم افزوده ثروت یکسال گذشته شان را خرج کنند، هیچ کودکی از فقر بهداشتی نمیمیرد و هیچ انسانی سر گرسنه به بالین نمیگذارد. آن سه میلیارد و هفتصد میلیون نفر عدد نیستند. انسانهایی هستند که در سال دو هزارو هجده، مثل بردگان پیش از تاریخ کار میکنند و در سنین پایین از فقر بهداشتی و غذایی می‌میرند. اما پولدارها پول خردشان را هم برای خاموش کردن صدای گریه این گرسنگان بیرون نمی‌اورند. به جایش دیوارهای دور خانه‌شان را بلندتر و امن تر میسازند تا از خشم آنان در امان باشند.

🔹 این سیاره برای بقا هم نیازمند «نجات» است. برای منفجر نشدن نیازمند حرکت به سوی عدالت است. نیازمند به یاد آوردن وعده انقلاب مستضعفین و محرومین است. برای آنکه کلیت تاریخ از هستی خویش شرمنده نشود. و من و تو خود بخشی از آن وعده‌ایم.

https://www.instagram.com/p/BeQIU5SBsmH/

جنگ نرم و مادران عزادار آمریکایی

🔸 پسر پانزده ساله وارد کلاس درس شده، رگبار تفنگ را باز کرده. یک دختر پانزده ساله و یک پسر پانزده ساله دیگر کشته شده‌اند و هفده نفر جراحتهای جدی برداشته‌اند که به نقص عضو جدی و دایمی منجر خواهد شد.
🔹 عددها باور کردنی نیستند. این سومین تیراندازی مدرسه‌ای فقط در هفته گذشته است. این تیراندازی یازدهمین مورد در ماه ژانویه است که هنوز یک هفته تا پایانش مانده. سال گذشته شصت و پنج مورد تیراندازی مدرسه ای رخ داده. و در چهار سال گذشته سیصد مورد.
🔸 سال گذشته شصت و یک هزار حادثه مسلحانه رخ داده و پانزده هزار نفر کشته شده‌اند. در چند سال گذشته به طور متوسط سالی چهار هزار کودک و نوجوان زیر هفده سال با اسلحه کشته و مجروح شده‌اند. تعداد کشتارهای فله‌ای در مدرسه و سینما و کنسرت بیشتر شده. و مسلمانان هم در کار نیستند تا سرزنش شوند و بهانه حمله به خاورمیانه را فراهم کنند.
🔹 چند روزی کشور به عزا می‌نشیند و قصه‌های تراژیک از آخرین گفتگوی تلفنی مقتولان که زیر نیمکت و یا در اتاقی در انتظار پیدا شدن وکشته شدن مخفی شده‌اند با پدران و مادران و عزیزانشان رسانه‌های آمریکا را پر میکند. و باز کسی زورش به لابی اسلحه نمیرسد. و باز روز از نو روزی از نو.
🔸 مادر بیچاره آمریکایی وقتی بچه‌اش صبح به صبح میرود مدرسه دلش طوری شور میزند انگار رفته میدان جنگ.‌ مردم آمریکا توان دفاع از خود را ندارند چون لابی‌های قدرتمند اسلحه همه راه‌های حقوقی و اعتراضی را یا بسته‌اند یا خنثی و بی‌اثر کرده‌اند.
🔹 در این میان اما اعتراض دولت ایران کجاست؟ اگر برعکس بود آیا آمریکا ایران را به شورای امنیت سازمان ملل نبرده‌بود؟ آیا میتوان بی‌تفاوت و منفعل از کنار این شکاف عظیم که بخش عمده‌ای از جامعه آمریکا را عصبانی و خشمگین و ناراضی میکند گذشت؟ اگر برعکس بود آیا تا به حال بی‌بی‌سی فارسی برنامه‌های خود را بیست و چهارساعته به قربانیان اختصاص نداده‌بود؟ آیا با استفاده از روزنامه‌نگاران ناراضی کمپین های اعتراضی ایجاد نشده بود؟ ایا تلاش نشده بود که در چند خیابان ناآرامی و شورش برگزار شود؟ آیا غم مادران عزاداران ابزار دخالت سیاسی و مقدمه تحریم اقتصادی نشده بود؟
🔸آیا نباید به معترضان آمریکایی کمک رسانه‌ای و مالی برسانیم؟ و اینجاست که می‌پرسم نفوذ ما در میان جامعه مدنی آمریکا چقدر است؟ قدرت و برد رسانه‌ای ما در آن کشور چقدرست؟ آیا صدای کمک خواهی مظلومان آن جامعه را نمیشنویم و شکافهای فزاینده اجتماعیشان را نمی‌بینیم؟
🔹 آنها که جلوی کدخدا و ارباب مودبانه و چهارزانو می‌نشینند حسابشان جداست. روی سخن با آنانی است که می‌دانند با نظام سلطه جز از راه مقابله نمی‌توان برآمد. می‌پرسم تا کی نگاهمان به مقوله جنگ نرم دفاعی و واکنشی است؟ آیا زمان آن نرسیده که در عرصه تهاجمی شویم؟ مگر نه آنکه بهترین دفاع حمله است؟ آیا زمان آن نرسیده که جنگ را به زمین خودشان بکشانیم؟

https://www.instagram.com/p/BeYQTaSH5FY