_ یکی از بچه ها کلاس هفتمی اومد اجازه بگیره بره بیرون آب بخوره
گفتم برو
رفت دم در یهو برگشت زد تو پیشونیش گفت اع آقا روزه ام که یادم نبود

_یکی هم فرستادم بیرون آب بخوره
رفت و برگشت گفت آقا من یادم نبود آب خوردم الان باطل شده؟
گفتم نه نه

_میشه برای چشمات شعر بگم؟

محو چشمانِ تو بودم به دام افتادم
صید را زنده گرفتی و به کشتن دادی

_برای چشمان سیاه و درشت.

_خیلی عجیبه آدم رندوم از بکی خیلی خوشش میاد.

واژگان در شرحِ سکوتِ آدم ها،
چه‌قدر اندک و چه‌ مایه بی‌بضاعت‌اند...

انگار گوشه امن و من دو خط موازی هست

زندگی سخت می‌گیره بهمون همینجوریشم؛
حالا اگه مام بخوایم سخت بگیریم طی کشمکش های پی در پی گسیخته میشیم. پس باید شل کنیم!

مشخص نیستند
نه جای زخم هایت
نه آنانکه زخمت زده اند
به برکه ها میمانی عزیزم
و هر سنگ که زخمی ات میکند
در تو آرام میگیرد...

-حسن آذری

مامانم هرسال کمپوتای تابستون و شربت البالو رو میگفت تابستون نخورید، اینارو زمستون میخورن
زمستون نه ما اشتیاق خوردنشو داشتیم نه چیزای سرد انقد بهمون میچسبید
همه چیز به وقتش قشنگه
بعدش دیگه میشه شربت آلبالوی تابستونِ پارسال.

_یک دیت غیبت خواهر برادری نیازمندم.

والا خودمم یه دیت مبخوام

گواد جات خالی

_برای اونا که تو ذهنم بود همه دعا آرامش و خوشبختی کردم.
دعاهام واسه خودم نگیره ولسه شما بگیره.

هر روز که ماه رمضان میگذره
دایره آدمایی که واسشون دعا میکنم بزرگ تر میشه

حتی مورد آتیست هم دارم دعا میکنم😭😭

و اگر مرگ نبود؟
و اگر مرگ نبود...
به راستی که اگر مرگ نبود؛
به دنبال چه میگشتیم؟