کل روز در انتظارِ دیدنِ نقطه‌ی سبز کنار اسمت می‌گذره.

وقتی به سرنوشت نهایی همه چیز نگاه می‌کنی،
فایده‌ای در این همه جنجال نمی‌بینی! ...🌱

از چیزهایی که به مرور پیش میان متنفرم، از مرگی که به مرور و آهسته صورت می‌گیره، از رفتنی که که به‌مر‌ور مقدمه‌چینی میشه، از احساسی که به‌مرور کمتر و نابود می‌شه.

فردا که دیر شد، تقصیر این وقت نیست؛ تقصیر تو خواهد بود.

ـ
جوهر قلم من غم است.
وقتی می‌خواهم چیزی عمیق بنویسم که یک تکه از وجودم لابه‌لای کلماتش باشد، خودم را غرق در غم می‌کنم. دیوانگی؟! این چیزی فراتر از دیوانه بودن است :) من اسمش را "جنون" می‌گذارم؛ اوج دیوانگی‌ست که در بین روزمره‌‌ات بگردی و یک زخم پیدا کنی!
تازه این‌ شروع ماجراست. بعد چنان به این زخم ور می‌روی که خون پس بدهد. قلبت را مچاله کند. مبتلا بشوی. نفوذ کنی در لایه‌های پنهان رنجی که نشسته در کنج سینه‌ات و وقتی به این نقطه رسیدی، شروع کنی به نوشتن.
جنونی بالاتر از این هست؟! گمان نکنم.
و من الآن در حال
غوطه‌ور شدن در غم هستم ..

نمی‌دانستم چه می‌خواهم: از زندگی می‌ترسیدم، می‌کوشیدم از آن کناره بگیرم، و در همان حال هنوز امیدی هم به آن داشتم ...🌱

زمان بهترین چیزیه که میتونه قدر و ارزش واقعی تورو برای دیگران نمایان کنه. فقط باید زمان بدی و زمان بگذره تا ببینی چطوری با پای خودشون میان پیشت و اظهار ندامت و دلتنگی میکنن.

و چون همیشه از پس زندگی برمی‌آیی، گمان کردند که هیچ‌چیز اذیتت نمی‌کند و حال خوبی داری.

صدا کن مرا صدای تو خوب است.
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می‌روید.

سهراب سپهری

امروز روز دور فراورد کردنم

حس میکنم بعضی وقتا تو روند زندگی خیلی دخالت میکنم ، بهتره بزارم همونجوری که باید پیش بره.

نیازمند خوندن دوباره ناطور دشت ام!

-منم همینطور هولدن ...

در هیاهوی این جهان
ای کاش سنگی بودم!
بی خستگی
بی ترس
باقی عمرم را
کف رودخانه‌ای می‌خوابیدم ...🌱

واقعا نمیفهمم که چرا اینطوریه که زورت میاد برای خودت هزینه یا کاری کنی ولی حاضری برای کسی که دوستش داری کوه رو هم جابجا کنی. هرچی که هست، احساس خیلی قشنگی داره.

تو جوشِ عاقبتِ ما مَزَن که در صفِ محشر
کسی سوالی اگر کرد می‌دهیم جوا

هر چیز خوبی که تو دنیا هست
برای اوناییه که "صبر" میکنن ...🌱