‘اندوه
كسى را نكشت
اما
ما را از همه چيز،
تهى كرد.
محمود درويش’

چه شبِ پر‌ ستاره ای بود ..

نورِ گوشیتونو زیاد کنید:))))

شاید‌ چنل زدم

های چه دورانی بود بلاگفا گردی 🫠

دلم تفنگ آپاش می‌خواد

چقدر کم ری اکت ولسه این🥲😂

کاش یه تک درخت بودم. یه درخت.

بشین چای بنوش
غم آخر شب با چای از خاطرت میرود

«بوسه هایت، چسبِ زخم درد های من است.»

گوش بدیم از آراز مظلوم.

رفتن و اومدن آدم‌ها به هر دلیل و علتی رو بخشی از زندگیم می‌دونم، اونی که باید باشه همیشه هست؛ یا اون بالا، یا نزدیک به من، یا تو جزئیات ریز و درشت، یا تو تک‌تک نشونه هایی که برام به جا می‌ذاره، یا از بلاهایی که ازم دفع کرد، یا تو طبیعت، اون همیشه هست و حضورش برای یک عمر کافیه.

پیش آی دمی جانم
زین بیش مرنجانم.....