برای ما کسی شعر نخواهد گفت
خوشا به حال تو که مخاطب شعری

« و من خودم را با خستگی تمام از میان این فصل عبور می دهم، فقط به این امیدِ نورِ کم سویی که در دوردست ها می درخشد. »

هر کس رنجش را به زبانِ خودش ترجمه می‌کند؛ یکی با اشک، یکی با لبخند، یکی با سکوتی عمیق‌تر از شب. و ما تنها، نقاب‌ها را لمس می‌کنیم، نه عمقِ زخم‌ها را.

امروز چنلم دوست ندارید ری اکت نمیزنید!

نچ نچ دوستم ندارید بگید 😭
ایگنور نکنید

ببین آبش خیلی رندوم بود
رفتم دستم بشورم
بعد همونجا با دهن از شیر آب خوردم
وقتی سرم بالا آوردم دیگه کار از کار گذشته بود

_رندوم داداشتون ببینید
از امروز که واقعا روز عجیب و پر از ماجرایی بود خرواری از احساسات غیر قابل توصیف.

هات داگ و موزززز؟

میخوام بدونم کیا زدن 😂

یزیدااا

دوستوننن دارم دوازده تو توت فرنگیییی

_الان واقعا مسئله است واسه این دسته گل چه داستانی ببافم که ننه بابام شک نکن
هر چند خود دسته گل شک بر انگیزه
احسان هم دیده نمیتونم قایمش کنم.

نوستالژی:
چون شباهت داره به این جدید

آدم یهو می‌فهمه چقدر بزرگ شده. وقتی می‌فهمه بعضی رویاهاش کوچیک بودن، بعضی ترس‌هاش اغراق. وقتی می‌فهمه دنیا همون‌قدر که بی‌رحمه، قابل فهم هم هست. و خودش هم همون‌قدر که آسیب‌پذیره، قابل ترمیمه.

به تو نامه مینویسممم ای عزیز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو گمشد و به قصه پیوست

به این پیامم موز بدید
میخوام ببینم چنلم یک کیلو موز داره یا نه؟

گیرم ای‌دوست، قمار از همه عالم بردی؛
دست آخر همه را باخته می‌باید رفت!

_گاهی فقط خواب جوابگو هست.