یک بار پرسیده بودی: چرا دهانم زخم است؟ آن‌روز تصمیم گرفتم همه‌ی حقیقت را به تو بگویم اما باز نیمی از آن را با لبخند و آب دهانم فرو بردم و گفته بودم از واگویه است. سال‌هاست که زخم مانده از حرف‌هایی که نتوانستم بگویم و آنها را قورتشان دادم و معده‌م هم از نگفته‌هایم…

پس‌ یه ملیونمو بده.

هه ماتلی

پس پیتزاممممم و بده. فعلا رژیمم نگران نباش.

بچه ها طرف منن