ما هیچ گاه
به امروز برنمی گردیم،
هرچه را لازم است بردارید.

_

-

هر آن‌ چه را که به‌ سختی
در دست‌هایت نگاه داشته‌ای
هر آن‌ چه را که به‌ سختی
به آن عشق می‌ورزی
هر آن‌ چه را که اکنون به‌ سختی
از آن توست
رها کن ای مونس من
تا به‌ راستی از آن تو باشد ...🌱

ـ

همیشه در میانه‌ای مبهم گرفتار بودیم؛نه باهم بودنمان قطعیتی داشت و نه اکنون که جدایی میانمان افتاده، نشانی از پایان در دسترس است.
نمی‌دانم بایستم یا بروم، منتظر بمانم یا عبور کنم؛ تنها می‌دانم که اکنون، همه‌چیز در هاله‌ای سنگین‌تر از پیش فرو رفته است.
پایان ما شبیه خطی روشن نبود، شبیه مهی غلیظ بود که مرز میان «با تو بودن» و «بی‌تو بودن» را بلعیده است و من در این مه، چون مسافری سرگردان، نمی‌دانم بلاتکلیفیِ حضورت آرام‌تر بود یا بلاتکلیفیِ نبودنت، جان‌سوزتر.

پوتک ورژن قدیمی>>>

با من بگو:
«وقتی که صدها
صد هزاران سال بگذشت، آنگاه...»
اما مگو «هرگز»
هرگز چه دور است، آه
هرگز چه وحشتناک
هرگز چه بی‌رحم است ...🌱

ای کاش می‌گفت صدها صدها هزاران سال...

گله از دست کسی نیست
مقصر‌ دل دیوانه ماست! ...🌱

مواقعی که اینطور حالم بد میشه برای شروع تازه حرفا استاد گوش میدم!
و حس میکنم الان هم برام نجات دهنده باشه