_داداشتون رفته آرایشگاه هندسام شده.

_سوپر مارکتی بودم خوراوی و اینا خریدم
بعد یه فندک بود یخورده بزرگ تر ولی خیلی خوشگل بود
گفتم این فندکه امروز میخرم چشمم گرفته
با یه حالت مشتی طور و مثلا این آدما که فندک و سیگار خیلی حالیشون میشه گفتم: این فندکه چنده داداش؟یکیش من بده زحمتت
بنده خدا یه نگاه به فندک انداخت یه نگاهن به منم
خیلی یه لحن محترمانه مثلا گفت:
این فندک نیست ویپه

دیگه من فقط از مغازه اومدم بیرون
خیلی وقت بود اینطوری ضایع نشده بودم.

خوشم میاد شما هم عین خودم مودی هستید یه روز ری اکت نمیزنید
یه روز ری اکت میترکونید

اینو ده ساله گوش میدم
غم این آهنگ هیچ وقت قابل بیان نیست برام
انگار مظلومیت و بغضی تو آهنگ هست که شکسته نمیشه
با اینکه عقیده دارم تبعیض معکوس نسبت به زن ها چه تو ایران چه تو جهان هست که امتیاز ها ویژه تری نسبت به مردا دارن
اما هر موقع این اتفاقات مثل افغانستان میبینم قلب ادم میگیره
هرچی نباشه زن برای هر مردی یعنی روح و جریان زندگیش
چه مادرش باشه چه همسرش چه خواهرش...

_کتاب از اون کتابا که میختون میکنه سر جاتون.

تحفه اش؟
دم و دستگاه؟
خدایی چه وضع ترجمه است؟

_واقعا با بتری قلمی دراز؟
خفقان و بستن فضا اگه دنیا واقعی اتفاق بی افته چه دارک میشه
این کتاب تک تک چیزاشو میگه

_به نظرم دیگه اینجا از این تعداد که هست بزرگ تر نشه.

_این آهنگه گذاشته بود اتاق که داشت میخوند که پدر وارد اتاق شد
و این ریتم داشت میخوند ثانیه ۵۰ رسید و ریتم کصو کصو گرفت🫤

دیگه فقط قطعش کردم نتونستم با بابا چشم تو چشم بشم

_احسان تجربه بوسه داره اما من نه.

در برم هست ولی در بر من نیست فقط
چه کنم دلبر من دلبر من نیست فقط