همیشه پیشه ی من عاشقی و رندی بود؛
دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم..

خستگان را چو طلب باشد قوت نبود؛
گر تو بیداد کنی شرط مروت نبود...

سال ها طلب جام جم از ما می‌کرد؛
و آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد..

خوش است خلوت اگر یار من باشد ؛
نه من بسوزم و او شمع انجمن باشد ...

از خون دل نوشتم نزد یک دوست نامه ؛
انّی رَایت و هرّا مِن هجرِک القیامه...

پیش از نیت بیش از این اندیشه ی عشاق بود ؛
مهر ورزی تو با ما شهره ی آفاق بود..

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد ؛
صد لطف چشم داشتم و یک نظر نکرد..