هفت شهر عشق را عطار گشت
ما هنوز اندر خـَمِ یک کوچه‌ایـم

#دوره_جامع_خودشناسی
چهارشنبه ۲۹ دی‌ ماه
۶ عصر به وقت تهران
جلسه صفر : معارفه
«حضور با هماهنگی قبلی آزاد و رایگان است»

هماهنگی و ثبت‌نام: ۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳

#وحیدشاهرضا، دکترای‌روانشناسی
#گروه_روانشناسی_ژرف هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#روانکاوی #خودشکوفایی #روانشناسی_تحلیلی #یونگ #کلاس_آنلاین #معنادرمانی #کوچینگ #انسانگرایی #کارل_گوستاو_یونگ #کارگاه_خودشناسی #مایندفولنس

#سایکی یا روان چیست؟ روانشناسی یا همان سایکی‌شناسی چیست؟

اینها پرسش‌های محوری ما برای ورود به دوره جامع خودشناسی است.

همراه ما شوید با داستانِ سایکی که نمونه‌ای از ادبیاتِ کلاسیکِ اسطوره‌ای، از نوع #سفر_قهرمانی آن است.

برای رسیدن به روانشناسیِ امروز باید از اولین داستان‌ها درباره‌می نسبتِ آدمی و هستی شروع کنیم. و چه داستانی بهتر است داستانِ سایکی که نامش را برای علم روانشناسی برگزیده‌ایم.

آیا با واکاوی درن‌مایه‌های این داستان و داستان‌های اسطوره‌ای دیگر می‌توانیم بینشی در ارتباط با خود بیابیم؟

برویم و ماجراجویی کنیم، ببینیم که این سفر چه دارد که به ما ارزانی کند.

چهارشنبه‌ها، ۱۸الی۲۱ به‌وقت تهران
به‌صورت #آنلاین و #آفلاین

هماهنگی و ثبت‌نام: ۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳
ارتباط با مدیریت: ۰۹۹۱۲۶۴۸۷۷۳

#وحیدشاهرضا، دکترای‌روانشناسی
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#روانکاوی #خودشکوفایی #مشاوره #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #انسانگرایی

#دوست_داشته_شدن زیباست: این احساس که هستیْ به سوی تو می‌آید، تو را در بر می‌گیرد و وجودت را تایید می‌کند. اما #دوست_داشتن ورای این است. دوست‌داشتن زمانی است که تو به سوی هستی می‌روی و برای آن‌چه پیش‌ می‌کشد آغوش می‌گشایی.

لذتی که از اولی می‌بری از جنسِ برآوردن یک نیاز است، مثل زمانی که لیوانِ آبی را تا ته سر می‌کشی و عطشی را در ظهرِ تابستان فرومی‌نشانی و می‌گویی آخیش…

اما رضایتی که از دومی حاصل می‌شود از جنس فرارفتن از نیاز است. از جنسِ تجربه‌کردنِ #خویشتن است. تو عاملیتی در خود می‌یابی که در عینِ برخورداری از قدرت و تمیز، آگاهانه به مهر اراده می‌کند. همچون زمانی که آن لیوانِ آب را پایِ گُلدانی ریخته و شکفتنِ خودآهنگش را به نظاره می‌نشینی.

در این میان اگر دریابی که آن آبی که می‌خوری هم می‌تواند مصداقی از همان آبی باشد که پای گلدان می‌دهی، دوست‌داشتن را از خود آغاز کرده‌ای و این‌گونه چندان در انتظار نیستی تا تو را دوست‌داشته باشند، چراکه همچون چشمه، در حال جوشیدن، ابتدا با سیراب کردن خود آغاز کرده‌ای و سپس روان شده‌ای و دیگران را در مسیر روندگی‌ات نوازش می‌کنی.
.
.
.
#وحیدشاهرضا
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی
.
#روانکاوی #خودشکوفایی #مشاوره_آنلاین #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #انسانگرایی #روانشناسی_تحلیلی #یونگ #کلاس_آنلاین #زبان_زندگی #معنادرمانی #کوچینگ #کارل_گوستاو_یونگ #کارگاه_خودشناسی #مایندفولنس #ذهن_آگاهی #بیداری_قهرمان_درون #سفر_قهرمانی #اگزیستانسیالیسم #اروین_یالوم #عشق
.
.
.
‏ツ

#عشق، آتش سوزانی‌ست که میان دو دلداده شعله برمی‌کشد و دنیای آشنای‌شان را می‌سوزاند. عشق چشم‌ها را بر هرچه عادی و عادتی است می‌بندد و بر جهانِ دیگریْ بازمی‌گشاید. دیگری در دو معنا: هم به‌معنای «ساحتِ دیگری» که متفاوت از ساحتِ معمولِ هوشیاری است و هم به‌معنای «اویِ دیگری»، اویی که اینک در نزد دلداه‌ی بنده‌خدا به شکل و هیبتِ خدایگان درآمده است! و گرهِ کارِ عاشقی هم اساسا همین‌جاست. در این عدمِ تمایز میانِ این دو «دیگری». از آن‌جایی که عاشق حالتِ وجودیِ متفاوتی را که تجربه می‌کند -و هیچ مثل و مثالی هم هم‌پایش و به این درجه از زیبایی و شکوه سراغ ندارد- را به اویِ دیگری #فرافکنی می‌کند، دچار یک گیجی و گمراهیِ تراژیک می‌شود: اشتباه گرفتنِ عشق با معشوق.

عشق در ماست، یک کیفیت از آگاهیِ ماست. و معشوق بیرون از ماست، یک موقعیت، یک شیء، یک فعالیت، یا یک شخصِ دیگر است. «دیگری» است به معنایِ عینی کلمه و هرگز هم نمی‌تواند چون «من» شود، مگر در ساحتِ خیال. و فرجامِ نافرجامِ #عشق‌_رمانتیک هم خود شاهدی است بر این امر که این خیالِ خام دیر یا زود برآب خواهد شد. عشق -نه معشوق- هم «دیگری» است ولی در معنایِ ذهنیِ آن، حالِ دیگری از خودمان است، اصلا شاید خودِ خودِ خودمان است که از یاد برده‌ایم و حال که منظری یا صدایی آنرا دوباره بیدار کرده است، درمی‌یابیمش -که البته اگر دریابیمش!

اگر عاشق بداند که در مسیرِ حرکت‌اش به‌سوی معشوق، در واقع در حال یادآوریِ ارزشی ژرف در وجود خودش است، آن‌گاه عشق را طلب نخواهد کرد، بلکه خواهد بخشید. چراکه آنرا به عنوانِ کیفیتی از آگاهیِ خویش بازشناخته است. او خودش را باز شناخته است و تازه قادر می‌شود که دیگری را هم بازشناسی کند و ارزشِ واقعی و وجودی‌اش را احترام بگذارد. عشق به این ترتیب یک عاطفه‌ی منفعلانه نیست که فرد تصور کند به واسطه‌ی دیگری تجربه‌ و دریافتش می‌کند، بلکه یک رویکردِ فعال از سوی اوست که در آن زندگی موج می‌زند.

در تجربه‌ی عشق، عاشق یک شیء را چونان یک فرد می‌نگرد، در حالی که در زمانِ فرافکنی این به اصطلاح عاشق به فردی دیگر همچون یک شیء می‌نگرد. یکی استعلایی است و دیگری میان تهی.

این رسمِ #ولنتاین کدامین عشق را پاس می‌دارد؟
.
.
.
#وحیدشاهرضا
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی
.
#روانکاوی #خودشکوفایی #مشاوره #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #انسانگرایی #روانشناسی_تحلیلی #یونگ #کلاس_آنلاین #زبان_زندگی #معنادرمانی #کوچینگ #کارل_گوستاو_یونگ #کارگاه_خودشناسی #مایندفولنس #ذهن_آگاهی #بیداری_قهرمان_درون #سفر_قهرمانی #اگزیستانسیالیسم
.
.
.
‏ツ

.
آخرین دیدار #صندلی_داغ این قرن را اختصاص دادیم به «فنگ‌شویی ذهن» تا با هم به یاد آوریم؛ آنچه می‌خواهیم در این پایان به باد دهیم و آنچه می‌خواهیم بازپس بگیریم، چه چیزهایی هستند؟

تسهیل‌گران: آنیتا جلالی | روناک ربیعی

📍لطفاً بازنشر دهید و در این دیدار همراه ما باشید.
📍کارگاه ساعت ۸ تا ۱۰ شب یکشنبه ۲۲ اسفند در نرم افزار ZOOM برگزار می‌شود.
📍جهت هماهنگی به واتساپ ژرف پیغام دهید.
۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳

@jarfgroup
@daneye_ashti
@jalali.anita

#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

‏ツ

با گاه‌شمار تقویم تا ساعاتی دیگر زمین یک‌بار دیگر به گرداگرد خورشید چرخیده است. از کی؟ شاید نتوانیم دقیقا بگوییم، ولی تقریبا چهارو‌نیم میلیارد سال می‌شود. عدد عظیمی است، به‌خصوص که آنرا با کمتر از دویست‌هزار سالی که گونهٔ ما #انسان_خردمند از آن تجلی یافته است مقایسه کنیم. همهٔ تاریخِ ما انسان‌ها از زمانی که هنوز زبان‌مند و ابزارمند نشده بودیم تا به امروز، بیش از دویست‌هزار بار کوچک‌تر از زمین است. آیا می‌توانید تصور کنید که دویست هزار سال دیگر چه شکلی است؟

مشخص نیست که ما انسان‌ها دقیقا از چه زمانی شروع به شمردن سال‌ها کرده‌ایم، شاید کمی یا بیش از پنج‌هزارسال. می‌توانید تصور کنید که هستی چقدر بوده است (فقط بوده است) و فرایند تحول خویش را تجربه می‌کرده است، بی‌آنکه آنرا متر کند و دقیقه بزند! اما حالا هر یک از ما ساعتی به دست‌مان می‌بندیم و برای ثانیه‌‌هایی هم که می‌گذرد نقشه می‌کشیم.

آنچه مسلم است این است که زندگی، چه کسی باشد که آنرا شمارش کند و چه نه، گذار خویش را تجربه می‌کند. زندگی به این اعتبار چیزی نیست مگر گذارِ زمان -البته نه زمانِ قراردادی‌ای که ما انسان‌ها وضع کرده‌ایم. اما شگفتی این فرصتِ کوتاهی که ما در دلِ این هموارهْ گذرکردن داریم این است که تا اندازه‌ای این اختیار را یافته‌ایم که چگونگیِ گذارش را انتخاب کنیم. می‌گویم تا اندازه‌ای زیرا جبرِ بیولوژیکی و تاریخی همواره بر گردن ماست. اما همین تا اندازه‌ای هم همکارِ هستی‌شدن خود یک موهبتِ حیرت‌انگیز است. ما قادریم تا هست‌شدن یا نیست‌شدن چیزهایی را انتخاب کنیم. و این کار را با معنی‌دادن به چیزی و بی‌اعتبار ساختن چیزهایِ دیگر انجام می‌دهیم.

رسم است که لحظهٔ سالِ نو آدم‌ها با خود قول و قرارهایی می‌گذارند که سالِ پیش‌رو را چگونه بگذرانند (که البته به سیزده نرسیده فراموشش می‌کنند). اما برای تغییر و تحول هیچ‌نیازی به انتظار کشیدن برای فرارسیدن سالِ نو نیست. زیرا در گردشِ هموارهٔ زمین به دور خورشید هر لحظه‌ای را که شما از آن معرفت پیدا کنید، دقیقا لحظه‌ای‌ست که یک سالِ پیش زمین در آن موقعیت حضور داشته است. پس هر وقتی را که شما دریابید، وقتِ تحویل سال است (به هر حال شمارش را ما آغاز کرده‌ایم).

هر لحظه موهبتی است برای از نو آغاز کردن. زندگی نیست مگر گذار زمان، و این فرصت برای تو که برگزینی چگونه گذر کند.

تبریک #سال_نو را از آنیتا و من پذیرا باشید.
سپاس که هستید 🤍🕊

#آنیتاجلالی
#وحیدشاهرضا
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#تبریک_سال_نو #تبریک_عید #تبریک_نوروز #سال_نو_مبارک



‏ツ

کارهایِ بزرگ را همه دور از بازار و نام‌آوری کرده‌اند. پایه‌گذرانِ ارزش‌های نو همیشه دور از بازار و نام‌آوری زیسته اند. بگریز، دوستِ من، به تنهایی‌ات بگریز! تو را از مگسانِ زهرآگین، زخمگین می‌بینم. بگریز بدان‌جا که بادِ تند و خُنَک وزان است.

#فردریش_نیچه #چنین_گفت_زرتشت

ارزش اساسا یک مفهوم فردی است. بدونِ یک وجدانِ آگاه هرگونه سخنی از نگرش و عملِ ارزشمند هم بیهوده خواهد بود.

در یک سطح از تحلیل می‌توان انسان‌ها را به دو گروه تقسیم کرد. آن‌هایی که خود را به تمامی به طبیعت و-یا فرهنگ می‌سپارند و آن‌هایی که سرشتِ خویش را با توسل به انتخاب‌های‌شان بنا می‌کنند. گروهِ نخست نسبت به هیجاناتِ و امیال‌شان منفعل هستند و با معیارهای هر عصری که در آن زندگی می‌کنند نیز بی‌هیچ سنجشی همرنگی نشان می‌دهند. برای این دسته از آدمیان واژه‌ی وجدانِ آگاه را نمی‌شود بکار برد. زیرا که آن‌چه آن‌ها بعنوان وجدان تجربه می‌کنند چیزی جز برنامه‌ریزی زیستی و اجتماعی نیست.

اما گروه دوم دست به مخاطره می‌زنند و انتخاب می‌کنند. آن‌ها معیارهایِ برون‌ذهنی را به چالش می‌کشند و تلاش می‌کنند تا نسبتِ به انفعالاتِ عاطفی و هیجانی خود رویکردی کنش‌ور اتخاذ کنند. ایشان #ترس_و_لرز را در آغوش می‌کشند و خود را به درونِ تاریکیِ یک افقِ نامشهود پرتاب می‌کنند تا مگر بارقه‌هایی از یک زندگی اصیل و خودبنیاد را وجد کنند.

به نحو متناقض‌نمایی در طول تاریخ این افراد همان‌هایی هستند که ارزش‌های زمانه‌ی خود را متحول ساخته‌اند، حتی اگر در دوره‌ی خویش به درستی ایشان را درنیافته باشند تاثیر حضورشان پس از خودشان آغاز می‌شود. و این به هیچ‌وجه دور از ذهن نیست، چراکه بنا به روش و منشی که برای زندگی برگزیده‌اند کرانه‌های امنِ فرهنگِ عوامانه‌ی جامعه‌ی معاصر خود را به قصد سفری اکتشافی ترک کرده‌اند. و دیگران دیرتر به ایشان خواهند رسید.

نکته‌ی جالب‌تر اینکه معمولا کارهای ارزشمندی که بر اساس #فردیت شکل می‌گیرند و متر و معیاری هم ورای خود ندارند، بعدها توسط دلال‌های فرهنگی و کشیش‌مآبان به موعظه‌ها و توصیه‌های زردی بدل می‌شوند که هیچ‌ بویی از منشاء اصلی خود نبرده‌اند.

هر کسی ممکن است که امروز تصور کند با حفظ کردن یا به اشتراک‌گذاشتن چند گزین‌گویی از #نیچه یا #یونگ به انسانی روشن‌ضمیر بدل شده است. اما زهی خیال باطل، که نیچه تاکید می‌کند از پی او با دنبال کردن خویشتن روان شویم و یونگ اظهار می‌کند که با دزدینِ واژگانِ مکتب او و گریختن، هیچ خودشکوفایی و تعالی‌ای برای فرد حاصل نخواهد شد.

عالی‌ترین حقیقت، حقیقتی درون‌ذهنی است که فقط با پذیرشِ کامل مسئولیتِ اندیشه‌ورزی در زندگیِ خویش و جسارتِ زیستنِ نتایجِ این تاملات محقق می‌شود.

تو را هرکس به‌سوی خویش خواند
تو را من جز به‌سوی تو نخوانم.

#وحیدشاهرضا
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#خودشکوفایی #خودشناسی #مشاوره_آنلاین #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #انسانگرایی #روانشناسی_تحلیلی #کلاس_آنلاین #مایندفولنس #ذهن_آگاهی #بیداری_قهرمان_درون #سفر_قهرمانی #اگزیستانسیالیسم #کوچینگ #سورن_کیرکگورد #کیرکگورد

.
همراه شو هم‌سفر...
همراه شو برای سفری به کهن‌الگوها،
سفری برای دیدار همسفرهای نادیده‌ی خویشتن و جان‌مان.
همراه شو تا با هم درهای آگاهی را یک به یک بگشاییم و نورشان را به زندگی خود و همسفران‌مان بتابانیم.
همراه شو تا بندهای عادت را بگشاییم و از قفس ذهن پا فراتر بگذاریم.
بیا ره‌توشه برداریم، قدم در راه بگذاریم...

اولین قدم‌ها را با کودک درون‌مان آغاز می‌کنیم. همان که باور داریم شفایش راه سفر را برای‌مان باز می‌کند.
در این سفر دست به دست کودک‌ درون‌مان می‌دهیم و مثل مادری همراهش می‌شویم تا لذت زندگی، اعتماد و خلاقیت را دوباره با او تجربه کنیم.
اگر شوق سفر دارید همراه‌مان شوید.

کارگاه صندلی داغ
یکشنبه ۲۲ خرداد ۸ تا ۱۰ شب به وقت تهران | آنلاین

📍تسهیل‌گران:
#آنیتاجلالی: #مربی_بین_المللی | #درمانگر_اکت
#روناک‌ربیعی : #مربی_نقاشی_خلاق | #نویسنده

@jarfgroup
@daneye_ashti
@jalali.anita

برای اطلاعات بیشتر به واتساپ ژرف پیام دهید.

۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳

ツ

آیا «اعتماد به نفس» یک کالای فروشی است که آن را از دکان کسی بخریم؟
آیا فضای اعتماد و بی‌اعتمادی درون خود را می‌شناسیم؟
چگونه می‌توانیم آگاهانه در هر لحظه که می‌خواهیم، از بی‌اعتمادی به اعتماد سفر کنیم؟

امشب با هم جمع خواهیم شد تا ابزاری برای خود بیابیم که ما را در مسیر اعتماد به خودمان قرار می‌دهد.

ورکشاپ #بازیابی_حس_اعتماد
از سری کارگاههای #صندلی_داغ🔥
یکشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۱
۸ تا۱۰ شب به وقت تهران | آنلاین

📍تسهیل‌گران:
#آنیتاجلالی: #مربی_بین_المللی | #درمانگر_اکت
#روناک‌ربیعی : #مربی_نقاشی_خلاق | #نویسنده

@jarfgroup
@daneye_ashti
@jalali.anita

برای اطلاعات بیشتر به واتساپ ژرف پیام دهید.

۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳

ツ

زبانِ آدمی جهان را توصیف می‌کند، توضیح می‌دهد و از همه مهمتر معنا می‌کند. این‌که می‌گوییم انسان موجودی معناگراست اساسا از این واقعیت برمی‌آید که انسان حیوانی ناطق است. تصور این‌که وقتی یک گربه از پنجره به بیرون نظاره‌گر است و در دور دست‌ها خیره می‌نگرد در حال تامل در پرسش‌های وجودی یا هستی‌شناختی است طنز کنایه‌آمیزی در خود دارد. این در واقع تنها آدمی است که از احوالِ دلِ خویش چُنین باخبر است که با خود «از کجا آمده‌ام؟ آمدنم بهر چه بود؟ به کجا می‌روم؟ و آخر ننمایی وطنم!» می‌گوید.

هر فردی چه وی را واجد سلامت عقل بدانیم یا نه، چه روان‌رنجور باشد و یا حتی روان‌پریش، جهان را در یک چارچوب معنایی درک می‌کند. معنایی که وی به جهان می‌دهد تا حدودی فردی‌ست و برآمده از سرشت و تجربیات گذشته‌ی اوست. این‌که ما با چه تیپ شخصیتی متولد می‌شویم باعث می‌شود جهان را از منظر به خصوصی درک کنیم. برای مثال یک فرد برونگرا به این گرایش دارد که جهان-دیگری را در حال تعریف خود ببیند، ولی یک فرد درونگرا همان جهان را در کار تحریف خود می‌بیند. پس یکی به سوی بیرون کشیده می‌شود و دیگری به درون خود عقب می‌نشیند. دو مکانیزم متفاوت برای برآوردنِ یک نیاز مشترک که همان هویت‌یافتن است. یک پدر مستبد، یک پدر حمایت‌گر و آزاد‌اندیش و یا یک پدر سهل‌انگار یا غایب، هر کدام فیلترِ ادارکیِ متفاوتی را در ذهن فرزند خود پدید می‌آورند که در قالبِ معناشناختی او وارد می‌شوند.

با این حال معنای جهان برای ما نمی‌تواند مطلقا فردی باشد، زیرا بر اساس زبان شکل می‌گیرد و زبان یک پدیدارِ مشترک بین ما انسان‌هاست. در واقع هر دوره‌ و زمانه‌ای یک ذهنیت قالب دارد. و هیچ انسانی را نمی‌توان در خلاء و بیرون از تاریخی که در آن به جهان پاگشا شده است فهمید. تاریخ در حکم بدنِ فرهنگی هر انسانی است. زبان تار و پود روحی ما را به‌هم و درهم می‌تند.

منظری که ما از آن به جهان می‌نگریم مشخص می‌کند که تا چه اندازه شاد یا ناشاد هستیم. زیرا کار که از حفظ بقاء و به اصطلاح زنده-مانی بگذرد، خواستِ آدمی فراروی یا زنده-گانی می‌شود.

ارزشِ زندگی هر فرد به این بستگی دارد که تا چه اندازه قالبِ معنایی او توسط خویش آزموده و سنجیده بنا شده و تا چه اندازه در هماهنگی با ذهنیتِ تاریخی وی است. به تعبیری آیا من فرزند زمان خویش هستم؟ و آیا من قادر شده‌ام که چشم‌اندازی ورای عصر خویش بیابم؟ آیا من در تاریخ -هم در مفهوم فردی و هم فرافردی آن- جا نمانده‌ام؟ آیا این کودکی من یا کودکی نژاد بشر است که مرا کنترل می‌کند؟ تا چه اندازه حاضرم برای پذیرفته شدن توسط دیگری از نگرش خویش بگذرم؟ آیا خود را انکار می‌کنم تا تو را اغنا کنم؟ آیا جهان‌نگری من در خود بسته شده است و هیچ بازخوردی از دیگری دریافت نمی‌کند؟

این‌ها و سئوالات دیگری از این دست ستون‌های سلامت روان را تشکیل می‌دهند. درباره‌ی آدمی که سخن می‌گوییم کار به راحتیِ گربه‌ی من نیست که اگر آب و غذایش فراهم باشد و اندکی فضا برای تحریکات حسی-حرکتی، پنجره‌ای برای تماشای پرواز پرنده‌‌ها و گهگاهی گرفتن مشت و مال کار تمام شود. من و گربه‌ام بی‌آنکه از چرایی زندگی بپرسیم می‌توانیم باهم زندگی کنیم ولی من و شما چطور؟ چه آگاه باشیم و چه نه، این منظرهای ماست که ما را به هم نزدیک یا از هم دور می‌کند.

#وحیدشاهرضا
#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#خودشکوفایی #خودشناسی #مشاوره_آنلاین #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #انسانگرایی #روانشناسی_تحلیلی #کلاس_آنلاین #کوچینگ #کارل_گوستاو_یونگ



‏ツ

حیلت رها کن عاشقا
دیوانه شو، دیوانه شو

شاید مقصد سفر زندگی دیوانگی باشد، آن مقصدی که حضورست و لحظه و حال.
آن مقصدی که هیچ است و هیچ نیست.
بیائید تا کمی خود را به شور دیوانگی و رهایی بسپاریم، تا کمی پاهای‌مان را در حوضچه‌ی اکنون خنک کنیم.

#کارگاه_صندلی_داغ

یکشنبه ۴ تیرماه ۱۴۰۱
۸ تا۱۰ شب به وقت تهران | آنلاین

📍تسهیل‌گران:
#آنیتاجلالی: #مربی_بین_المللی | #درمانگر_اکت
#روناک‌ربیعی : #مربی_نقاشی_خلاق | #نویسنده

@jarfgroup
@daneye_ashti
@jalali.anita


برای اطلاعات بیشتر به واتساپ ژرف پیام دهید.

۰۹۲۱۲۹۹۳۶۰۳

ツ

چگونه سکوت راهی به رستگاری می‌شود

تحلیل روانشناختی-فلسفی نمایش #شکوفه_های_گیلاس

کاری از #محمد_مساوات

به قلم و خوانش دکتر #وحیدشاهرضا

#گروه_روانشناسی_ژرف
هیچ‌نیستی‌وهیچ‌نیست‌که‌نباشی

#خودشکوفایی #خودشناسی #مشاوره_آنلاین #رواندرمانی #تغییر #تغییر_نگرش #کارل_گوستاو_یونگ #روانشناسی_تحلیلی #کلاس_آنلاین #کوچینگ #عشق #نیروانا #ساتوری #ساکورا #بودا #روشنیدگی #روشن_ضمیری #سایه #آنیما #خویشتن #نیچه #ابرانسان #ویکتور_فرانکل #معنادرمانی