یاد و خاطره مرحوم استاد غلامعلی پورعطایی را گرامی میداریم
روحش شاد و یادش گرامی
https://telegram.me/jamtorbat
روحش شاد و یادش گرامی
https://telegram.me/jamtorbat
سلام عزیزان
دیشب ساعت ۱۱شب ازمشهد خسته وکوفته رسیدم خانه نوجوانی رو دیدم که تاکمر داخل سطل زباله دنبال چیزی می گشت
خیلی متاثر شدم و شعرطنز زیر را که درمورد شیب ملایم دکتر روحانی هست سرودم تقدیم میکنم
شیب ملایم
من فدای صورت چون سیب تو
کشته مارا ؛ کشته آخر شیب تو
خنده با شیب ملایم میکنی
از تورّم بحث دایم میکنی
این که میگویی تورّم کم شده _
توپِ توپ اوضاع این مردم شده
پولِ نفت آمد درون سفره ها
پرشده از پول آن بس حفره ها
پس چرا ما جمله درجا می زنیم
حرف قسط و وام هرجا می زنیم
این چه شیبی هست ؟ شیبت رو به ماست
چون غذای ماست دایم نان و ماست
آن یکی دایم به خارج با عیال
دیگری دنبال نان در آشغال
مادری هم کُلْفَتِ مردم شده
بهر نانی آبرویش گم شده
شیب تو آخر مرا بیچاره کرد
اصطلاحاً .... ماراپاره کرد
باکلیدت شیب را اصلاح کن
رو به سوی حضرت مصباح کن
هم شکر دارند و هم روغن زیاد
برده اند این بی نوایان را زِ یاد
قالی و کرباس را کن بر کنار
می شویم راحت هزار اندر هزار
رانت خواران را بکُن زنجیر و بند
با کلیدت درب بر ایشان ببند
چند سالی پیش یک دیوانه ای
آمد و تقسیم کرد یارانه ای
آن زمان میشد سه کیسه از برنج
"احمد دانه بلند" و هم "ترنج"
پول این یارانه از بی صاحبی
می شود تنها تغاری واجبی*😂😂
"قنبرا " اسپند خود را دود کن
"اِنْ يَكادي" چشم بد نابود کن
شعر طنزی گفته ای یا ریشخند
قندگفتی، قندگفتی ، قندِ قند
عبدالرحمن قنبری
تربت جام ۱۳۹۵/۷/۱۰
https://telegram.me/jamtorbat
دیشب ساعت ۱۱شب ازمشهد خسته وکوفته رسیدم خانه نوجوانی رو دیدم که تاکمر داخل سطل زباله دنبال چیزی می گشت
خیلی متاثر شدم و شعرطنز زیر را که درمورد شیب ملایم دکتر روحانی هست سرودم تقدیم میکنم
شیب ملایم
من فدای صورت چون سیب تو
کشته مارا ؛ کشته آخر شیب تو
خنده با شیب ملایم میکنی
از تورّم بحث دایم میکنی
این که میگویی تورّم کم شده _
توپِ توپ اوضاع این مردم شده
پولِ نفت آمد درون سفره ها
پرشده از پول آن بس حفره ها
پس چرا ما جمله درجا می زنیم
حرف قسط و وام هرجا می زنیم
این چه شیبی هست ؟ شیبت رو به ماست
چون غذای ماست دایم نان و ماست
آن یکی دایم به خارج با عیال
دیگری دنبال نان در آشغال
مادری هم کُلْفَتِ مردم شده
بهر نانی آبرویش گم شده
شیب تو آخر مرا بیچاره کرد
اصطلاحاً .... ماراپاره کرد
باکلیدت شیب را اصلاح کن
رو به سوی حضرت مصباح کن
هم شکر دارند و هم روغن زیاد
برده اند این بی نوایان را زِ یاد
قالی و کرباس را کن بر کنار
می شویم راحت هزار اندر هزار
رانت خواران را بکُن زنجیر و بند
با کلیدت درب بر ایشان ببند
چند سالی پیش یک دیوانه ای
آمد و تقسیم کرد یارانه ای
آن زمان میشد سه کیسه از برنج
"احمد دانه بلند" و هم "ترنج"
پول این یارانه از بی صاحبی
می شود تنها تغاری واجبی*😂😂
"قنبرا " اسپند خود را دود کن
"اِنْ يَكادي" چشم بد نابود کن
شعر طنزی گفته ای یا ریشخند
قندگفتی، قندگفتی ، قندِ قند
عبدالرحمن قنبری
تربت جام ۱۳۹۵/۷/۱۰
https://telegram.me/jamtorbat
royafilm100.mp4
120.4 MB
اجرای ماندگار استاد پورعطایی در شور یگانگی تقدیم شما همدلان
روحش شاد و یادش گرامی
https://telegram.me/jamtorbat
روحش شاد و یادش گرامی
https://telegram.me/jamtorbat
غلامعلی پورعطایی نوازنده دو تار و خنیاگر موسیقی نواحی سال ۱۳۲۶ در تربت جام خراسان متولد شد.
https://telegram.me/jamtorbat
خانواده مادری او علاقه مند به موسیقی و خواندن بودند و نسل به نسل این علاقه در آنها وجود داشت. همین امر سبب شد تا در 9 سالگی پدرش ساز دوتاری به او هدیه دهد و مراحل ابتدایی نواختن ساز را نزد پدر و بعدها نزد دیگر اساتید منطقه تربت جام و خراسان بیاموزد.
او از معدود نوازندگان مسن و پیشکسوت موسیقی نواحی بود که به گفته هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی دارای مدرک فوق دیپلم بود و شغلش معلمی بود و در نهایت بازنشسته آموزش و پرورش شد. همین امر به او در شناخت و خوانش اشعار بزرگان شعر و موسیقی منطقه و ایران یاریهای فراوانی رساند.
پورعطایی در سال ۱۳۴۴ به سبب شهرت در نوازندگی و خوانندگی به تهران دعوت میگردد تا در تالار رودکی، مجامع هنری و سفارتخانههای اروپایی و رادیو و تلویزیون، همراه با گروه هنرهای آیینی، سنتی و حرکات موزون به سرپرستی هنرمند برجسته هنرهای آیینی «آقای محمدفاروق کیانیپور» و دیگر هنرآفرینان میراث کهنسال به اجرای برنامه بپردازد که بسیار مورد اقبال واقع میگردد. شهرت وی در این زمان تا بدانجا میرسید که ضمن سفر به سراسر ایران، برای اجرای برنامه در کشورهای گوناگون از وی دعوت به عمل میآید.
https://telegram.me/jamtorbat
شرکت در مراسم شاهنامه خوانی با دوتار چون جنگ هفت لشکر، داستان سیاوش، داستان بیژن و منیژه، جنگ کُک کوه زاد (قلعهای در تربت جام به نام قلعه گگ) از دیگر فعالیتهای وی است.
از ویژگی های مهم پورعطایی ، شیوه اجرایی اش هنگام نواختن ساز در صحنه بوده است که حس و حالی مناسب را به خواننده انتقال می داد. همین ویژگی سبب شد تا برخی از فیلمسازان به سراغ او بروند و از او در کارهای خود مدد بگیرند که بهرام بیضایی و واروژ کریم مسیحی از جمله آنها بودند.
او صدایی پر و پیمان داشت و از معدود خنیاگران موسیقی نواحی بود که هم ساز خوب می زد و هم از صدایی شش دانگ برخوردار بود قطعه «نوایی نوایی» که گوشهای ماندگار در موسیقی منطقه خراسان است با آواز او و تصویربرداری زیبایی که از نواختن و خواندنش در این مایه به ثبت رسیده است، بین مخاطبان موسیقی ماندگار شده است.
پورعطایی از جمله هنرمندان ثابت در اجراهای جشنوارههای مختلف موسیقی بود. جشنواره موسیقی فجر، جشنواره ذکر و ذاکرین و جشنواره موسیقی نواحی ایران از جمله رخدادهایی بودند که پورعطایی در آنها حضوری جدی و موثر داشت و حتی در یکی دو دوره از این جشنوارهها به عنوان داور بخش موسیقی نواحی و دوتار نوازی فعالیت کرد.
https://telegram.me/jamtorbat
از او دو دختر و پسر برجای مانده اند که همه آنها دستی در نواختن دارند و یکی از فرزندانش نیز جایزه نوازنده برتر در جشنواره موسیقی نواحی کرمان را از آن خود کرده بود. آلبوم «فرهنگ دیرینه خراسان» و چند آلبوم دیگر از نواختهها و خواندههای این خنیاگر موسیقی نواحی ایران از جمله آثار به جای مانده از اوست که در برخی از آنها فرزندانش نیز ساز میزنند و میخوانند.
پورعطایی چند ماه آخر را با بیماریهای مختلفی از جمله عفونت ریه و کیسه صفرا دست و پنجه نرم کرد و مدتی هم در بیمارستان امام رضای مشهد بستری بود. این نوازنده و خنیاگر موسیقی نواحی صبح روز 12 مهرماه 1393 دار فانی را وداع گفت.
https://telegram.me/jamtorbat
خانواده مادری او علاقه مند به موسیقی و خواندن بودند و نسل به نسل این علاقه در آنها وجود داشت. همین امر سبب شد تا در 9 سالگی پدرش ساز دوتاری به او هدیه دهد و مراحل ابتدایی نواختن ساز را نزد پدر و بعدها نزد دیگر اساتید منطقه تربت جام و خراسان بیاموزد.
او از معدود نوازندگان مسن و پیشکسوت موسیقی نواحی بود که به گفته هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی دارای مدرک فوق دیپلم بود و شغلش معلمی بود و در نهایت بازنشسته آموزش و پرورش شد. همین امر به او در شناخت و خوانش اشعار بزرگان شعر و موسیقی منطقه و ایران یاریهای فراوانی رساند.
پورعطایی در سال ۱۳۴۴ به سبب شهرت در نوازندگی و خوانندگی به تهران دعوت میگردد تا در تالار رودکی، مجامع هنری و سفارتخانههای اروپایی و رادیو و تلویزیون، همراه با گروه هنرهای آیینی، سنتی و حرکات موزون به سرپرستی هنرمند برجسته هنرهای آیینی «آقای محمدفاروق کیانیپور» و دیگر هنرآفرینان میراث کهنسال به اجرای برنامه بپردازد که بسیار مورد اقبال واقع میگردد. شهرت وی در این زمان تا بدانجا میرسید که ضمن سفر به سراسر ایران، برای اجرای برنامه در کشورهای گوناگون از وی دعوت به عمل میآید.
https://telegram.me/jamtorbat
شرکت در مراسم شاهنامه خوانی با دوتار چون جنگ هفت لشکر، داستان سیاوش، داستان بیژن و منیژه، جنگ کُک کوه زاد (قلعهای در تربت جام به نام قلعه گگ) از دیگر فعالیتهای وی است.
از ویژگی های مهم پورعطایی ، شیوه اجرایی اش هنگام نواختن ساز در صحنه بوده است که حس و حالی مناسب را به خواننده انتقال می داد. همین ویژگی سبب شد تا برخی از فیلمسازان به سراغ او بروند و از او در کارهای خود مدد بگیرند که بهرام بیضایی و واروژ کریم مسیحی از جمله آنها بودند.
او صدایی پر و پیمان داشت و از معدود خنیاگران موسیقی نواحی بود که هم ساز خوب می زد و هم از صدایی شش دانگ برخوردار بود قطعه «نوایی نوایی» که گوشهای ماندگار در موسیقی منطقه خراسان است با آواز او و تصویربرداری زیبایی که از نواختن و خواندنش در این مایه به ثبت رسیده است، بین مخاطبان موسیقی ماندگار شده است.
پورعطایی از جمله هنرمندان ثابت در اجراهای جشنوارههای مختلف موسیقی بود. جشنواره موسیقی فجر، جشنواره ذکر و ذاکرین و جشنواره موسیقی نواحی ایران از جمله رخدادهایی بودند که پورعطایی در آنها حضوری جدی و موثر داشت و حتی در یکی دو دوره از این جشنوارهها به عنوان داور بخش موسیقی نواحی و دوتار نوازی فعالیت کرد.
https://telegram.me/jamtorbat
از او دو دختر و پسر برجای مانده اند که همه آنها دستی در نواختن دارند و یکی از فرزندانش نیز جایزه نوازنده برتر در جشنواره موسیقی نواحی کرمان را از آن خود کرده بود. آلبوم «فرهنگ دیرینه خراسان» و چند آلبوم دیگر از نواختهها و خواندههای این خنیاگر موسیقی نواحی ایران از جمله آثار به جای مانده از اوست که در برخی از آنها فرزندانش نیز ساز میزنند و میخوانند.
پورعطایی چند ماه آخر را با بیماریهای مختلفی از جمله عفونت ریه و کیسه صفرا دست و پنجه نرم کرد و مدتی هم در بیمارستان امام رضای مشهد بستری بود. این نوازنده و خنیاگر موسیقی نواحی صبح روز 12 مهرماه 1393 دار فانی را وداع گفت.
به استاد بی بدیل هنر غلامعلی پور عطایی
از پنجه زخم تار شما تا بلند شد
جنگل به رقص آمد و دریا بلند شد
رگبار پنجه های تو بر تار دیدنی است
آن سان که سایه هم به تماشا بلند شد
"کبک زری" به رقص ترین مرغ عالم است
شور "نوایی" ات که به صحرا بلند شد
تو در کنار تار چنین قد کشیده ای؟
یا تار در کنار تو بالا بلند شد
استاد بی بدیل هنر پور عطایی آه!
در شهر شایعات مبادا بلند شد
از نای تو که جای طنین نوایی است
فریاد آه و درد تو گویا بلند شد
"الله مدد"بخوان که خدایت مدد کند
با عشق او توان که به فردا بلند شد
برخیز!جای بودن تو روی صحنه است
دنیا به احترام تو از جا بلند شد
ایرج سامانی
سالگرد پرواز استاد تسلیت باد
https://telegram.me/jamtorbat
از پنجه زخم تار شما تا بلند شد
جنگل به رقص آمد و دریا بلند شد
رگبار پنجه های تو بر تار دیدنی است
آن سان که سایه هم به تماشا بلند شد
"کبک زری" به رقص ترین مرغ عالم است
شور "نوایی" ات که به صحرا بلند شد
تو در کنار تار چنین قد کشیده ای؟
یا تار در کنار تو بالا بلند شد
استاد بی بدیل هنر پور عطایی آه!
در شهر شایعات مبادا بلند شد
از نای تو که جای طنین نوایی است
فریاد آه و درد تو گویا بلند شد
"الله مدد"بخوان که خدایت مدد کند
با عشق او توان که به فردا بلند شد
برخیز!جای بودن تو روی صحنه است
دنیا به احترام تو از جا بلند شد
ایرج سامانی
سالگرد پرواز استاد تسلیت باد
https://telegram.me/jamtorbat
استاد #غلامعلی_پورعطایی در یک نگاه:
۱- گواهینامه هنری وزارت فرهنگ و هنر خوانندگی و نوازندگی دوتار هنرمند برگزیده (۲۵۳۵ )_۱۳۵۵
۲- لوح افتخار و جایزه ویژه برای خوانندگی و نوازندگی در هفتمین جشنواره تولیدات صداوسیما (سرودعشق نهانی) ۱۳۷۸ زیبا کنار
۳- بهترین خواننده سمفونی آیینی در پانزدهمین جشنواره تولیدات مراکز استانها
۴- برگزیده جشنواره سرود و آهنگهای انقلابی ۱۳۸۲
۵- بهترین سازنده موسیقی برای مستند اشترخجو مستندات صداوسیما تولیدات رادیو تلویزیونی تیرماه ۱۳۸۰ ارومیه
۶- لوح افتخار سیزدهمین جشنواره موسیقی فجر و گروه برتر موسیقی محلی
۷- مقام برتر نوازندگی هفتمین جشنواره نواهای حماسی دفاع مقدس خرداد ۱۳۸۳
۸- گواهینامه افتخار یازدهمین جشنواره موسیقی فجر نوازنده برتر
۹- گواهینامه درجه یک هنری شهریور ۱۳۹۳
۱۰- عضو اصلی شورای شعر و موسیقی صداوسیمای مرکز خراسان ۱۳۸۴
۱۱- شهروند نمونه استانی ۱۳۷۸
۱۲- بازنشسته نمونه کشوری ۱۳۹۰
https://telegram.me/jamtorbat
۱- گواهینامه هنری وزارت فرهنگ و هنر خوانندگی و نوازندگی دوتار هنرمند برگزیده (۲۵۳۵ )_۱۳۵۵
۲- لوح افتخار و جایزه ویژه برای خوانندگی و نوازندگی در هفتمین جشنواره تولیدات صداوسیما (سرودعشق نهانی) ۱۳۷۸ زیبا کنار
۳- بهترین خواننده سمفونی آیینی در پانزدهمین جشنواره تولیدات مراکز استانها
۴- برگزیده جشنواره سرود و آهنگهای انقلابی ۱۳۸۲
۵- بهترین سازنده موسیقی برای مستند اشترخجو مستندات صداوسیما تولیدات رادیو تلویزیونی تیرماه ۱۳۸۰ ارومیه
۶- لوح افتخار سیزدهمین جشنواره موسیقی فجر و گروه برتر موسیقی محلی
۷- مقام برتر نوازندگی هفتمین جشنواره نواهای حماسی دفاع مقدس خرداد ۱۳۸۳
۸- گواهینامه افتخار یازدهمین جشنواره موسیقی فجر نوازنده برتر
۹- گواهینامه درجه یک هنری شهریور ۱۳۹۳
۱۰- عضو اصلی شورای شعر و موسیقی صداوسیمای مرکز خراسان ۱۳۸۴
۱۱- شهروند نمونه استانی ۱۳۷۸
۱۲- بازنشسته نمونه کشوری ۱۳۹۰
https://telegram.me/jamtorbat
✅ منبع آب تربت جام در فهرست آثار ملی کشور ثبت می شود.
https://telegram.me/jamtorbat
ما را به دوستانتان معرفی کنید👆👆👆
https://telegram.me/jamtorbat
ما را به دوستانتان معرفی کنید👆👆👆
https://telegram.me/jamtorbat
قدر لحظه های خوب زندگیتون رو بدونید
اونها به شما شادی و آرامش و عشق هدیه میکنند...
قدر روزهای بد زندگیتون رو هم بدونید
اونها به شما تجربه و آگاهی بیشتری میدهند و روزهای خوبی رو براتون به ارمغان میارند بشرطی که شما قدرشون رو بدونید و ازشون برای داشتن روزهای خوب استفاده کنید🌺🌺🌺
قدر لحظه های خوب زندگیتون رو بدونید
اونها به شما شادی و آرامش و عشق هدیه میکنند...
قدر روزهای بد زندگیتون رو هم بدونید
اونها به شما تجربه و آگاهی بیشتری میدهند و روزهای خوبی رو براتون به ارمغان میارند بشرطی که شما قدرشون رو بدونید و ازشون برای داشتن روزهای خوب استفاده کنید🌺🌺🌺
افزايش روز افزون متكديان در سطح شهرستان , زنان جوان همراه كودكانشان و مردان جوان و سالخوره تا نيمه هاي شب در پمپ هاي گاز و بنزين
https://telegram.me/jamtorbat
https://telegram.me/jamtorbat
شیخ ابوذر بوزجانی (بوژگانی)
https://telegram.me/jamtorbat
وی از بوزجان جام و از پیران طریقت در قرن چهارم هجری قمری بود. نورالدین عبدالرحمن جامی شمهای از تجربه و نمونهای از اشعار او را به دست داده است. شعرهای بوزجانی مورد توجه و عنایت شیخ احمد جام واقع شده و در آثار شیخ جام، جای جای، به آنها استشهاد شده است. وی در زمان حیات و بعد از آن از چنان شهرتی برخوردار بود که به گفته ی مولانا جامی در نفحات الانس، سبکتکین، موسس سلسلهی غزنویان به همراه فرزند خرد سالش، سلطان محمود، به دیدار وی در بوزجان رفته است. همچنین خواجه عبدالله انصاری در کتاب مقاماتش او را خداوند کرامات ظاهر ذکر کرده است. از وی علاوه بر دهها بیت شعر به زبان فارسی و عربی سخنانی توسط یکی از پیروانش به نام ابوحنیفه عبدالوفاق نقل گردیده است. او در سال ۳۷۰ هجری در زادگاه خود بوزجان وفات یافت و در همان جا دفن شد.
https://telegram.me/jamtorbat
وی از بوزجان جام و از پیران طریقت در قرن چهارم هجری قمری بود. نورالدین عبدالرحمن جامی شمهای از تجربه و نمونهای از اشعار او را به دست داده است. شعرهای بوزجانی مورد توجه و عنایت شیخ احمد جام واقع شده و در آثار شیخ جام، جای جای، به آنها استشهاد شده است. وی در زمان حیات و بعد از آن از چنان شهرتی برخوردار بود که به گفته ی مولانا جامی در نفحات الانس، سبکتکین، موسس سلسلهی غزنویان به همراه فرزند خرد سالش، سلطان محمود، به دیدار وی در بوزجان رفته است. همچنین خواجه عبدالله انصاری در کتاب مقاماتش او را خداوند کرامات ظاهر ذکر کرده است. از وی علاوه بر دهها بیت شعر به زبان فارسی و عربی سخنانی توسط یکی از پیروانش به نام ابوحنیفه عبدالوفاق نقل گردیده است. او در سال ۳۷۰ هجری در زادگاه خود بوزجان وفات یافت و در همان جا دفن شد.
بوزجانی ، ابوذر ، زاهد کَرّامی و شاعر پارسی گوی قرن چهارم از مردم بوزْجان * . از زندگی او اطلاع چندانی در دست نیست جز اینکه در بوزجان می زیسته و ظاهراً در زمان حیات شهرتی داشته است ؛ چنانکه از نقاط مختلف به دیدارش می شتافتند (رجوع کنید به منتخب رونق المجالس ، ص ۵۷ ـ ۵۸). گفته اند سبکتکین (متوفی ۳۸۷)، پادشاه غزنوی ، که خود از کرّامیه * بوده است (ذهبی ، ج ۱۶، ص ۵۰۰) همراه فرزند خردسالش محمود به دیدار بوزجانی رفت و او سبکتکین را نصیحتهای درشت کرد، اما محمود را نواخت (جامی ، ۱۳۷۰ ش ، ص ۳۶۲). دربارة احوال او آورده اند که چند شبانه روز در نیشابور در سرای دوستی بر پای ایستاده بود بی آنکه چیزی بخورد، نماز بخواند یا حتی دمی بنشیند. ژنده پیل این حال او را غلبة تحیّر خوانده است (۱۳۶۸ ش ب ، ص ۶۳). به نقل از خواجه عبدالله انصاری که از فردی به نام صیاد گورگیر مطالبی دربارة بوزجانی شنیده بود، گفته اند که او «خداوند کرامات ظاهر» بوده است (رجوع کنید به جامی ، ۱۳۷۰ ش ، همانجا؛ همو، ۱۳۴۳ ش ، ص ۲۰ـ۲۱). برخی احوال و کرامات منسوب به او ضمن حکایاتی که دربارة او نقل کرده اند، آمده است (همو، ۱۳۷۰ ش ، همانجا؛ منتخب رونق المجالس ، همانجا). وی در حدود ۳۷۰ وفات یافت (شفیعی کدکنی ، ص ۴۳۹) و در صحن مسجد جامع بوزجان به خاک سپرده شد (ژنده پیل ، ۱۳۶۸ ش ب ، ص ۱۸۳). قبر وی در طول قرون زیارتگاه مردم ناحیه بوده است (شفیعی کدکنی ، ص ۴۵۵ـ۴۵۷؛ منشی ، ص ۱۰۶). از سروده های عربی او یک بیت محتوم (رجوع کنید به ژنده پیل ، ۱۳۶۸ ش الف ، ص ۱۶۹؛ جامی ، ۱۳۷۰ ش ، همانجا) و چند بیت دیگر که احتمالاً از اوست (رجوع کنید به عبدالوهاب بن محمد، گ ۱۶ پ ؛ شفیعی کدکنی ، ص ۴۴۱ـ۴۴۲) در منابع موجود است . از سروده های فارسی او نیز چند قطعه باقی مانده است (رجوع کنید به شفیعی کدکنی ، ص ۴۵۷ـ۴۶۱)، از جمله : تو عیب بنده به علم ازل همی دیدی / پسند کردی و با عیب ما تو بخریدی // کنون همانم معیوب و تو به علم همان / به عیب رد مکن آن را که خود پسندیدی (ژنده پیل ، ۱۳۶۸ ش الف ، ص ۱۹۹) که عیناً ترجمه سخنی است از یحیی بن معاذ، عارف و واعظ قرن سوم (شفیعی کدکنی ، ص ۴۶۰). اشعار فارسی او از نخستین اشعار عرفانی به زبان فارسی است (همان ، ص ۴۳۱).https://telegram.me/jamtorbat
منابع : عبدالرحمان بن احمد جامی ، مقامات شیخ الاسلام ، چاپ فکری سلجوقی ، تهران ۱۳۴۳ ش ؛ همو، نفحات الانس ، چاپ محمود عابدی ، تهران ۱۳۷۰ ش ؛ محمدبن احمد ذهبی ، سیراعلام النبلاء ، ج ۱۶، چاپ شعیب ارنؤوط و اکرم بوشیی ، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳؛ احمدبن ابوالحسن ژنده پیل ، انس التائبین ، چاپ علی فاضل ، تهران ۱۳۶۸ ش الف ؛ همو، منتخب سراج السائرین ، چاپ علی فاضل ، مشهد ۱۳۶۸ ش ب ؛ محمدرضا شفیعی کدکنی ، «نخستین تجربه های شعر عرفانی در زبان فارسی »، در درخت معرفت : جشن نامه استاد دکتر عبدالحسین زرین کوب ، چاپ علی اصغر محمدخانی ، تهران ۱۳۷۶ ش ؛ عبدالوهاب بن محمد، الفصول ، نسخة خطی کتابخانة آستان قدس رضوی ، ش ۱۳۷۹۶؛ منتخب رونق المجالس ، در دو رسالة فارسی کهن در تصوف ، چاپ احمد علی رجائی ، تهران ۱۳۵۴ ش ؛ محمد علی منشی ، سفرنامة رکن الدوله به سرخس ، چاپ محمد گلبن ، تهران ۱۳۵۶ش .https://telegram.me/jamtorbat
منابع : عبدالرحمان بن احمد جامی ، مقامات شیخ الاسلام ، چاپ فکری سلجوقی ، تهران ۱۳۴۳ ش ؛ همو، نفحات الانس ، چاپ محمود عابدی ، تهران ۱۳۷۰ ش ؛ محمدبن احمد ذهبی ، سیراعلام النبلاء ، ج ۱۶، چاپ شعیب ارنؤوط و اکرم بوشیی ، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳؛ احمدبن ابوالحسن ژنده پیل ، انس التائبین ، چاپ علی فاضل ، تهران ۱۳۶۸ ش الف ؛ همو، منتخب سراج السائرین ، چاپ علی فاضل ، مشهد ۱۳۶۸ ش ب ؛ محمدرضا شفیعی کدکنی ، «نخستین تجربه های شعر عرفانی در زبان فارسی »، در درخت معرفت : جشن نامه استاد دکتر عبدالحسین زرین کوب ، چاپ علی اصغر محمدخانی ، تهران ۱۳۷۶ ش ؛ عبدالوهاب بن محمد، الفصول ، نسخة خطی کتابخانة آستان قدس رضوی ، ش ۱۳۷۹۶؛ منتخب رونق المجالس ، در دو رسالة فارسی کهن در تصوف ، چاپ احمد علی رجائی ، تهران ۱۳۵۴ ش ؛ محمد علی منشی ، سفرنامة رکن الدوله به سرخس ، چاپ محمد گلبن ، تهران ۱۳۵۶ش .https://telegram.me/jamtorbat
مادرها...
شبيه نخ تسبيح ميمانند
به نسبت دانهها
کمتر خودنمايي ميکنند
اما اگر نباشند هيچ دانهاي
کنار ديگري نميماند
خدايا نخ هيچ تسبيحي پاره نشود...! 🙏
https://telegram.me/jamtorbat
شبيه نخ تسبيح ميمانند
به نسبت دانهها
کمتر خودنمايي ميکنند
اما اگر نباشند هيچ دانهاي
کنار ديگري نميماند
خدايا نخ هيچ تسبيحي پاره نشود...! 🙏
https://telegram.me/jamtorbat
royafilm101.mp4
53 MB
اجرای زیبای استاد سنگک با دوتار زیبای عسکریان در شب جشن علی رحیمی تقدیم شما همدلان
https://telegram.me/jamtorbat
https://telegram.me/jamtorbat