🔹چالش‌های زندگی خوابگاهی دانشجویان دختر
🔹ارائه‌ی نجمه گودرزی، دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی مطالعات زنان

⭕️ این بحث در ۱۰ اردیبهشت ۹۸ در پنل خوابگاه سمپوزیم آثار دانشجویی علوم اجتماعی کشور در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران ارائه شده است
@iustdormwatch

📊 بر اساس آمار پرسلاین، تا کنون چیزی نزدیک به ٣۶۰ نفر از دانشجویان خوابگاهی دختر علم و صنعت به پرسشنامه "رضایت خوابگاه دختران" پاسخ داده و دکمه ثبت و ارسال فرم را لمس کرده‌اند.

⭕️ لینک این پرسشنامه کماکان فعال است. به محض اتمام زمان پاسخ‌دهی به پرسشنامه، داده‌های به‌دست‌آمده مورد بررسی قرار می‌گیرد و به شکل علمی تحلیل خواهد شد. تحلیل حاصله از طریق همین کانال منتشر می شود.

🏷 در این چند روز باقی مانده تا بسته شدن لینک، اگر دانشجوی خوابگاهی دختر در علم و صنعت هستید و هنوز در نظرسنجی شرکت نکرده‌اید؛ به پر کردن اقدام کنید.

📤 جهت مشارکت حداکثری جامعه هدف این پرسشنامه که دانشجویان دختر خوابگاهی در دانشگاه علم و صنعت اند؛ اگر دوستانی دارید که ممکن است این پرسشنامه را ندیده باشند لینک آن را برای آن ها هم ارسال کنید.
@iustdormwatch

https://survey.porsline.ir/s/3kplveZ/

آیا خوابگاه‌های دانشجویی به هتل تبدیل شدند؟

🔘خوابگاه درجه یک نداریم

🔺اردیبهشت‌ماه و همزمان با آغاز هفته خوابگاه‌ها، منصور غلامی، وزیر علوم گفت: خوابگاه‌های دانشجویی را به هتل تبدیل می‌کنیم.

🔺معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت 21بهمن‌ماه در نشست خبری‌اش به مناسبت دهه‌فجر وضعیت ایمنی خوابگاه‌های دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور را نامناسب توصیف کرد و گفت: هم‌اکنون ۱۹۱ خوابگاه در کشور بالای ۳۰ سال قدمت دارند و ۸۷ خوابگاه ایمنی لازم را ندارند.
@hamshahrinews
@iustdormwatch
گزارش روزنامه همشهری شنبه ۲۴ اسفند:
http://newspaper.hamshahrionline.ir/id/97041

◽️مصائب خوابگاه دخترانه
✏️ به قلم م.آغاز

📰 برگرفته از نشریه‌ی دانشجویی قلم

گفتند از خوابگاه دانشجویی بنویس. یاد همین ترم قبل افتادم که چقدر سخت گذشت. کار می‌کردم اما نمی‌خواستم پدر و مادرم بدانند که مبادا فکر کنند برای من کم گذاشته اند. صبح ها دانشگاه بودم و تا تاریکی هوا در دفتر کار. هرشب استرس این را داشتم که قبل ساعت نه و نیم خوابگاه باشم که تاخیر نخورم. چون به خانواده‌ام اطلاع می‌دادند و من نمی‌خواستم آنها فکر کنند هر روز بی دلیل بیرون از خوابگاهم.
هیچ وقت یادم نمی رود وقت هایی که دیر می رسیدم و باید به چرت و پرت گفتن های نگهبان دم در گوش میدادم که با نگاهی طعنه آمیز می گفت پدرت میداند تا این وقت شب کجا بودی؟؟! یا وقتی که می گفت مسئولیت شما در نبود پدرتان با من است و من بایک پوزخند آن جا را ترک کردم و تمام فکرم این بود که چطور به خود اجازه داده با این لحن با من صحبت کند. بدون شک ساعت ورود و خروج برای امنیت دانشجوست اما این طرز صحبت کردن و این رفتار به هیچ وجه در شان یک دانشجو نیست و از نگهبانی که مسئولیت دانشجو را بر عهده میگیرد انتظار نمی رود.
بگذریم... آبان ماه بود که در جریان غذای فاسد سلف، مسموم شدم. در خوابگاه بودم و به سرپرستی زنگ زدم اما آنها بدون اینکه ذره ای احساس مسئولیت کنند و با اینکه نمی توانستم از جای خود بلند شوم به من گفتند با پای خودت برو درمانگاه و من نفهمیدم فلسفه‌ی آن آمبولانسی که کنار نگهبانی بود چه بود!؟
داشتم از سختی های ترم قبل می گفتم. در اتاق بودم و یک نفر در زد و گفت حشره ریز سیاه در اتاق دیدهای؟؟ چند ساعت بعد فهمیدیم بلوک ما را ساس زده و شب گفتند باید اتاق هایتان را تخلیه کنید و نمی دانم چرا فکر نکردند ما شب را کجا باید بگذرانیم؟ که اگر دوستی در تهران نداشتیم باید روی زمین سرد سلف و در آن وضع آشفته شب را صبح میکردیم مثل هم بلوکی هایمان. گفتند از مشکلات خوابگاه بنویس. مثلا اتاقی که اگر یک نفر بخواهد در آن نماز بخواند، دو نفر دیگر باید روی تخت‌هایشان بمانند تا جای کافی باشد. مثلا ورود گاه و بیگاه آقایان تاسیسات که وقتی چهار طبقه را پایین آمدی باید برگردی و در محیط دخترانه حجابت را رعایت کنی. نمی‌گویم مشکلات تاسیساتی نباید برطرف شود اما برای هر چیزی باید نظم و ساعت مشخص تعیین کرد.
البته این قسمت خوب ماجرا است. یک بار بعدازظهر در اتاقم خواب بودم که ناگهان متوجه شدم یک خانم و چند نفر از آقایان تاسیسات در اتاق ما هستند بدون اینکه در زده باشند یا فکر کنند که شاید کسی داخل باشد. پتو را روی سر خود کشیدم. تنها کاری بود که در آن موقعیت میتوانستم انجام دهم. کارشان را انجام دادند و رفتند و من در دلم گفتم: کدام امنیت ؟!
@iustdormwatch

📣 لینک پرسشنامه رضایت سنجی خوابگاه دختران علم و صنعت، امروز ۱ فروردین ٩٩، بعد از ۱٢ روز بسته شد.

📊 خوشبختانه این پرسشنامه با اقبال جامعه هدف همراه بود و ۴۰٣ نفر از دختران خوابگاه علم و صنعت در این پرسشنامه مشارکت کردند.

📌 تا چند روز دیگر نتایج پاسخ شرکت کنندگان به سوالات این پرسشنامه به همراه تحلیل داده های بدست آمده بر روی همین کانال، دیدبان خوابگاه، قرار خواهد گرفت.
@iustdormwatch

⭕️ نتایج نظرسنجی خوابگاه دختران علم و صنعت

🔸 گزارش

🔰 هدف از انجام این پژوهش سنجش رضایت دختران دانشجو نسبت به محدودیت ورود و خروج خوابگاه دختران در دانشگاه علم و صنعت بوده است. در این پژوهش با طرح گزاره هایی نسبت به بررسی میزان رضایت دانشجویان از محدودیت ورود و خروج اقدام شده است. پاسخ دهندگان میزان موافقت خود را با هر گزاره با گزینه های کاملا موافقم، موافقم، نظری ندارم، مخالفم و کاملا مخالفم ابراز کرده اند. در این گزارش به تحلیل نتایج حاصل از نظر سنجی پرداخته شده است.

💡 در مجموع از نتایج نظرسنجی می‌توان نتیجه گرفت دانشجویان از وجود محدودیت و زمان فعلی آن ناراضی هستند و مسئولین باید درباره این قوانین تجدید نظر کنند. مسئولین می‌توانند اقدام به مذاکره با شورایی متشکل از نمایندگان دانشجویان خوابگاهی نمایند و با توجه به پیشنهادات این شورا قوانین مربوط به محدودیت ورود و خروج را تغییر دهند. هم چنین با توجه به نتایج نظرسنجی درباره برخورد نامناسب از سوی حراست لازم است نظارت بیشتری بر فعالیت آنها از طرف مسئولین ذی ربط صورت گیرد.

🖥 افرادی که اقدام به پر کردن نظزسنجی کرده اند، ۵ درصد ورودی ۹۴، ۱۵ درصد ورودی ۹۵، ۱۴ درصد ورودی ۹۶، ۳۱ درصد ورودی ۹۷ و در نهایت ۳۵ درصد ورودی ۹۸ اند. بنابراین اکثریت پاسخ دهندگان را دانشجویان جدید الورود دانشگاه تشکیل می‌دهند که این نشان می‌دهد مسئله محدودیت در زمان ورود و خروج خوابگاه برای دانشجویان جدید الورود مسئله مهم تری است و دغدغه بیشتری را در میان این طیف ایجاد کرده است.

🔻 جزئیات نتیجه نظرسنجی و نمودارهای آن را می توانید در پایین بخوانید.

@iustdormwatch

عبدالمجید ارجمندی سرپرست معاونت فرهنگی در جلسه‌ی مجازی اخیرش با هیئت محبان به هیئت توصیه کرد تا پیگیر مسائل امنیتی در خوابگاه باشد!!
آقای ارجمندی از چه جایگاهی برخوردار است که فعالیت امنیتی (آن هم در خوابگاه) را برای یک تشکل بسیجی مجاز می‌شمارد؟ ‌نتیجه‌ی چنین اختیاراتی برای عده‌ای از دانشجویان خاص چیزی جز فراهم شدن امکان تجسس در زندگی خصوصی و ناامن‌‌تر شدن زیست خوابگاهی برای اغلب دانشجویان نیست
@iustdormwatch

📌 تعدادی از کاربران در توییتر روایتهایی از تجربیات زندگی خود در خوابگاههای خصوصی دخترانه نوشته اند:

‏صدای گریه‌ی مامان هنوز تو گوشمه که می‌گفت چطور بذارم اینجا بمونی؟ با نگرانی از پشت پنجره‌ی ماشین به بیرون نگاه می‌کردم و خودم هم نمی‌دونستم چطور بمونم تو اون دو متر اتاق مث قبر. تردید داشتم تو ترجیح زندگی نیمه‌مستقل با این سختی‌هایی که می‌دیدم ولی دلو زدم به دریا. ‏یهو خودمو تو یه سوئیت با سه اتاق با حدود ۲۰ نفر دیدم. هرنفر جز تختش حدود ۱ متر فضا داشت. یه دونه حموم و دستشویی، یه گاز و سینک بود با صف آدم‌ها کنارشون. از مشکلات رفاهی گذشته، حریم شخصی و آزادی فردی شدیدا مورد تجاوز بود. مثلا مسئول خوابگاه کلید همه‌ی اتاق‌ها رو داشت و وقتی ‏بی‌اجازه وارد اتاق شد، منو که تنها تو اتاقم برهنه بودم شماتت کرد! فقط تا ۹:۳۰ شب می‌شد برگشت خوابگاه. ترجیح می‌دادن کلا برنگردی تا این که دیر برگردی. ترجیح می‌دادن تو خیابون بخوابی تا این که دیروقت درو برات باز کنن. منم بعضی روزا تا ۹:۳۰شب تو تجریش سر کار بودم و اگه دوستانِ ‏عزیزی نبودن که سقف و پتو بالششونو با من شریک شن، نمی‌دونم چه اتفاقی می‌تونست برام بیوفته. به لباسام موقع بیرون رفتن و آدمایی که می‌رسوندنم گیر می‌دادن. چون نمی‌ذاشتم بهم زور بگن، تهمت‌های مختلف مث سیگار، که نمی‌کشیدم، بهم نسبت می‌دادن و اذیت می‌کردن. وقتایی که کاری بیرون نداشتم ‏نمی‌تونستم منظره‌ی پنجره‌ی مات، کوچیک و نرده‌دار اون فضای تنگ رو تحمل کنم. کتاب و یه کم خرت و پرت می‌بردم پارکی که همون اطراف بود و رو چمن‌ها ساعت‌ها می‌نشستم و رأس ۹:۳۰ برمی‌گشتم. دست بر قضا تو اون کوچه خونه‌ای بود که یکی دو سال قبل به عنوان گالری کار می‌کرد. هربار می‌رفتم اون ‏گالری، رویاپردازی می‌کردم که چطور از فضاهای مختلف اون خونه استفاده کنم. مثلا تو بهارخوابش یه تخت و کلی گلدون گذاشته بودم ولی راجع به جای میز نهارخوری به نتیجه نمی‌رسیدم. هربار برای رفتن به خوابگاه از جلوی این خونه رد می‌شدم. همیشه چراغاش خاموش بود انگار کسی دیگه باهاش کاری نداشت ‏اون خونه خالی بود اما من نمی‌تونستم ازش استفاده کنم. ما تو سر و کله‌ی هم مث یه توده‌ی بی‌شکل زندگی می‌کردیم، در حالی که جا برای زندگی در شأن یک انسان کم نبود. هنوزم خونه‌های خالی رو می‌بینم، به تمام کسانی فکر می‌کنم که با تفرعن تو ۲ متر جا چپونده می‌شن تا اونجا رویای «خونه» ببینن
TheMadSophist


‏یه اتاق حدودا هجده متری با چهارتا تخت دو نفره و هشت نفر ساکن و دری که به بالکن بود و کلید رو یا نمی‌دادن یا اذیت می‌کردن معلوم نیست چرا و نتیجتا هوا بوی موندگی گرفته بود و حتی اکسیژن برامون کم بود. یه دستشویی حمام که هرگز وقت نمی‌کردی خودت رو بشوری چون حدود سی نفر توی صف دستشویی ‏می‌موندن و صبح‌ها که همه مثل ارتش برده‌های مصر پا می‌شدن برن سر کار دیگه فرصت دست و رو شستن هم نبود. توی پیک کرونا روز اول بابام اومد و ساختمون رو هم حتی دید و با این حال تنها حاضر شد پونصد هزار تومن اجاره‌‌ی ماه اول رو بهم بده تا آخر ماه که من حقوقم رو بگیرم. آشپزخونه‌ای با ‏شش هفت تا گاز که برای بیش از حداقل شصت نفر بود. اینکه شب‌ها هم راهت نمی‌دادن تو که دیگه داستان تکراری همه‌جاست. اما اینجا علاوه بر اون اگر با ماشینی که راننده‌ی مرد داره می‌اومدی یا باید اسنپ می‌بود و رسید سفرت رو روی گوشی نشونشون می‌دادی یا باید بیرون از کوچه توی خیابون پیاده ‏می‌شدی که دیده نشی و از نقطه‌ای که دوربین‌ها کاور می‌کردن باید روسریت رو سر می‌کردی. نور همیشه کم بود و اتاق ما برای هشت نفرمون سه چهارتا پریز برق پشت یخچال داشت که اجازه نداشتیم سه راهی بهش وصل کنیم چون برق ساختمون نمی‌کشید و همه باید از همون پریزها استفاده می‌کردیم. اون روزها ‏به قدری سیاه بودن که تاب آوردنشون یه سوپرپاوری بود که در مواقع تقلای انسان برای بقا روشن می‌شد فقط. چون الان که بهش فکر می‌کنم حتی از تصورش راه نفسم بسته می‌شه. ‏و اون اتاق مطالعه که شبیه اتاق شکنجه بود تنها جایی بود که شب‌ها واسه‌ی ذره‌ای پرایوسی می‌تونستم بهش پناه ببرم.
Beingmahzad

تو خوابگاه خصوصی قانون وجود داره، و قانون یعنی سلیقه‌ی کارکنان ارشد‌. امروز اگر چیزی به مذاقشون خوش نیاد فردا تبدیل میشه به مقررات خوابگاه! چه استایل و مدل لباس پوشیدنت باشه، چه ساعت استفاده‌ کردنت از سرویس بهداشتی و حمام. توجه نکردن به این به اصطلاح قوانین هم نتیجه‌اش یا ‏یا پرداخت جریمه بود یا لغو قرارداد و اخراج از خوابگاه و بالا کشیدن مبلغ اجاره و ودیعه‌‌ که روز اول ناچارا باید امضا می‌کردی و می‌پذیرفتی بدون اینکه ایده‌ای داشته باشی منظور از "قانون" توی متن قرارداد، مجوز نقض حریم شخصی و اهرم فشار و دخالت تو جز جز زندگیت و حتی تفریح کارکنانه. ‏مسئولین خوابگاه حتی لزومی نمی‌دیدن برای وارد شدن به اتاق‌ زحمت بکشن در بزنن! تو هر ساعتی از شبانه روز و تو هر حالتی که بودی ممکن بود بی‌هوا به قصد مچ‌گیری در رو باز کنن، اگر هم قفل میکردی کلید مینداختن و از فردا قانون جدید میشد ممنوعیت گذاشتن کلید پشت در. فقط هم به سرک کشیدن ‏ختم نمیشد ماجرا، درمورد ساعت خواب ما، تمیز یا کثیف بودن اتاقمون و تخم و کمدمون، معاشرت اعضای اتاق با هم، سیگار کشیدن یا نکشیدن بیرون از ساختمون خوابگاه، با پسر رفت و آمد داشتن، حتی حتی مدل و قیمت لباس زیری که ناچار بودیم رو رخت پهن‌ کن‌های اشتراکی وسط واحد ‏خشک کنیم، اظهار نظر میکردن.
تمام پنجره‌های ساختمون از بیرون حفاظ داشتن و از داخل زنجیر شده بودن که باز نشن و روی شیشه‌ها رنگ سبز تیره زده بودن که دید نداشته باشه‌. تو گرمای تابستون چهار نفر توی اتاق مستطیلی که نهایتا شاید ده متر بود اجازه نداشتیم گوشه‌ی پنجره رو باز نگه‌داریم ‏و تنها وسیله سرمایشی یه کولر آبی قدیمی بود که انقدر سر و صدا داشت و تهدید کرده بودن اگر بسوزه باید خسارتش رو خودتون بدید عطای روشن کردنش رو به لقاش بخشیده بودیم؛ کم از قبر نداشت شب‌های اون اتاق. تازه اتاق ما شرایطش نرمال محسوب میشد به نسبت اتاق‌های هشت نفره و دوازده نفره‌! ‏تعداد بالای ساکنین هر واحد و یه دونه سرویس بهداشتی و سه تا اجاق گاز و دو تا سینک، منع ورود و خروج از ساعت ۹:۳۰ تا ۷ صبح و آوارگی‌هاش و دعواهاش هم دیگه خودش یه مثنویه.
‏مثلا فردای روزی که یکی از بچه‌ها صداش رو برده بود بالا که به شما ربطی نداره شلوارم زاپ‌داره و مانتو تنمه یا پیرهن مردونه، شد قانون.
ensano_o

دانشگاه: قلمرویی مردانه؟

▪️فضاسازی دانشگاه و خوابگاه، تبعیض‌ها و تفکیک جنسیتی و عدم حضور زنان در ساختار دانشگاه

گفتگوهای هفتگی در کلاب‌هاوس

▫️با حضور فعالین دانشجویی و حقوق زنان

🗓 یکشنبه ۶ تیر، ساعت ۲۰:۰۰

برای پیگیری جلسات، کلاب مجله دانشجویی جمهور را در کلاب هاوس دنبال کنید.

📌 لینک اتاق
@jomhour_mag
@iustdormwatch

🔴 از سرگیری آموزش حضوری و عدم ارائه خوابگاه به برخی دانشجویان

دانشگاه علم و صنعت در اطلاعیه‌ای که برای حضوری شدن همه‌ی کلاس‌ها منتشر کرده، اعلام کرده به دانشجویان اضافه بر سنوات رایگان هیچ کدام از مقاطع خوابگاه تعلق نمی‌گیره یعنی دانشجویانی که عمدتا روی پروژه‌هاشون دارن. کار میکنن و شرایط خاص دارند. در حالی که در سالهای گذشته دانشجویان اضافه بر سنوات رایگان هم می‌تونستند از اسکان در برخی خوابگاه‌های دانشگاه برخوردار بشن. این تصمیم با آیین‌نامه‌ی نحوه واگذاری و ارائه خوابگاههای دانشجویی هم در تناقض جدیه. چرا که طبق اون آیین‌نامه امکان اسکان دو سال بیشتر از مهلت پیش‌بینی‌شده توسط همون آیین‌نامه فراهمه علاوه بر این مطابق آیین‌نامه تنها در صورت کمبود امکانات مهلت اسکان قابل‌کاهشه ولی فضای خوابگاهی علم و صنعت در دو سال گذشته افزایش داشته. ولی متاسفانه دانشگاه عملا از خودش سلب‌مسئولیت کرده و مسئولیتش رو حواله کرده به خوابگاه‌های خودگردان
@iustdormwatch

اولین روز ثبت نام خوابگاه: دانشگاه خودش اتاق رو برای متقاضیان انتخاب میکنه
در تماسی که یکی از دانشجویان با مسئول اسکان برادران داشته، این پاسخ درباره نحوه انتخاب هم اتاقی داده شده:
گفتن اگه بخاید هم اتاقی انتخاب کنید، همه افراد درخواستشون رو ثبت کنن و بعد با ایشون تماس بگیرن و بگن تا اون اسامی رو تو یه اتاق بذاره ولی اتاق دیگه انتخابی نیست.
@elmos95
@iustdormwatch

شماره تلفنهای ضروری خوابگاه:

شماره تماس مسئول اسکان پسران:
02177240352
02177240058
شماره تماس مسئول اسکان دختران:
02177240123
02177209073
02173227919

تاسیسات
02173227924
02173227926
سرپرستی داخل پسران
02173227930
سرپرستی دختران
02177209073
02177240123
سرپرستی حکیمیه
02177310315
02177300556-59
نگهبانی ورودی خوابگاه داخل
02173227921
02173225147
نگهبانی درب پسران
02173225146
نگهبانی درب پسران
02173225148
فروشگاه خوابگاه پسران
02173227933
سلف سرویس خوابگاه پسران
02173227929
واحد اسکان
02173227903
02173227906
دفتر شورای صنفی
02173227936
دفتر امور خوابگاه ها
02173227900
02177240459
اورژانس مستقر در دانشگاه
115
02177240568
اتاق مشاوره خوابگاه
02173227931
شیفت شب ژنراتور خوابگاه
02173227935
دفتر شیفت حفاظت فیزیکی
02173225130
02173225131

@iustdormwatch | دیدبان خوابگاه

نامه درخواست خوابگاه دانشجویان اضافه سنوات

جناب آقای دکتر سعیدی معاون محترم دانشجویی
باسلام
پس از تصمیم اخیر هیئت رئیسه‌ی دانشگاه علم و صنعت مبنی بر حضوری شدن تمامی کلاس‌های آموزشی، متاسفانه در اطلاعیه‌ی صادره از سوی دانشگاه اعلام شد که به دانشجویان خارج از سنوات خوابگاه تعلق نمی‌گیرد. ادعایی که در صورت صحت بدعتی محسوب میشود چرا که در سالهای گذشته چنین روندی در کار نبوده و دانشجویان خارج از سنوات نیز از حق خوابگاه برخوردار می‌شدند. دانشگاه با سلب مسئولیت از خود ما را به سمت خوابگاه‌های خودگردان هدایت میکند که تمام این دست خوابگاه‌ها در فاصله بسیار دوری از علم و صنعت قرار دارند و هزینه‌های اسکان آن‌ها به شدت سنگین و برای بسیاری غیرقابل پرداخت است. از طرفی تقریبا تمام این دانشجویان در حال کار بر روی پروژه‌ها و پایان‌نامه‌های خود هستند و بی‌توجهی دانشگاه به تامین خوابگاه، زحمت کار کردن بر روی پروژه‌های پایانی را برای این دانشجویان مضاعف میکند.
علاوه بر این موارد مطابق با تبصره ۲ ماده ۴ آیین‌نامه نحوه واگذاری و اداره خوابگاه‌های دانشجویی چنانچه دانشجویی در دوره‌ا‌ی از تحصیل از خوابگاه استفاده نکند به نسبت باقیمانده دوره تا سقف معین می‌تواند از خوابگاه برخوردار شود. و به خوبی می‌دانیم که علاوه بر دو ماه ابتدایی نیمسال جاری بسیاری از دانشجویان در دو سال گذشته نیز از خوابگاه استفاده‌ای نکرده‌اند. تبصره ۱ همین ماده نیز مهلت اسکان تنها در شرایطی قابل کاهش میداند که دانشگاه با کمبود امکانات مواجه باشد حال آن که فضاهای خوابگاهی جدیدی به مجموع فضاهای خوابگاهی دانشگاه علم و صنعت اضافه شده‌اند. همچنین همین قانون مهلت اسکان را نیز قابل تمدید میداند.
ما امضاکنندگان این نامه با تکیه بر موارد فوق و این حقیقت مسلم که حق سرپناه از حق مسلم و بدیهی انسانی است خواستار آن هستیم تا از حق انسانی و قانونی خود مبنی بر امکان ثبت نام برای اسکان در خوابگاه‌های دانشگاه علم و صنعت برخوردار شویم.

لینک امضای نامه:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfsv2wHT6bSchByabfsBaS5hrwP16GgXWXN-Oj0BdqFlc2-kg/viewform?usp=sf_link

گروه تلگرام جهت اطلاع رسانی پیگیری نامه
https://t.me/+NcBKMNwTEs1lNjY8


@elmosnewss
@iustdormwatch | دیدبان خوابگاه

#صدای_دانشجو

🔹 مشکلات زیاد دانشجویان برای خوابگاه

@iust_ac
@iustdormwatch

❌ تعیین محدودیتهای رفت و آمدی جدید برای خوابگاهها

با شروع فرایند بازگشایی کامل همه خوابگاه‌های علم و صنعت، متوجه شدیم که زمان ورود و خروج به خوابگاه‌ها نیز تغییر کرده است. برای پسران ساعت ۱۰ شب و دختران ساعت ۹ شب به عنوان ساعت بسته شدن درب خوابگاه‌ها اعلام و ورود بعد از این ساعتها به خوابگاه منوط به تعهد شده است. اقدامی که حداقل در مورد پسران بی‌سابقه است و در سال‌های گذشته رفت‌وآمد در تمام ساعتهای شبانه روز آزاد بود. تنها در سال ۹۸ بود که سخت‌گیری‌هایی بعد از ساعت ۱۲ نیمه شب صورت می‌گرفت. در رابطه با دختران نیز، گرچه تغییر خاصی صورت نگرفته است اما این محدودیت همواره یکی از عوامل مهم نارضایتی دختران ساکن خوابگاه بوده است.
ساعتهای محدودیت رفت‌وآمد در کنار دور بودن خوابگاه‌های علم و صنعت از مرکز شهر، باعث میشود دانشجویان نتوانند بعد از کلاس‌های خود از امکانات شهری (بعنوان مثال تئاترها و...) استفاده کنند یا حتی برای برخی از کارهای ضروری (نظیر مراجعه به پزشک) نیز دچار مشکل شوند. در مهرماه سال ۹۸ در حین بروز مسمومیت غذایی گسترده در میان دانشجویان خوابگاهی، از خروج دختران مسموم ممانعت شد.

دیدبان خوابگاه در نظرسنجی دو سال گذشته خودش از دیدگاه دختران ساکن خوابگاه پیرامون محدودیتهای رفت‌وآمدی پرسیده بود که نتایج آن نظرسنجی نارضایتی عمده‌ دانشجویان از این محدودیت‌ها و قواعد دست‌وپاگیر را نشان میداد. اما متاسفانه اکنون مسئولان دانشگاه با سواستفاده از مدت دو ساله‌ی نیمه‌تعطیلی خوابگاه زمان رفت‌وآمد مجاز را کاهش داده است.
@iustdormwatch | دیدبان خوابگاه

ما را به دوستان خود معرفی کنید
https://t.me/iustdormwatch

علاوه بر اینکه حق انتخاب اتاق از دانشجویان گرفته شده، طی تماس یکی از دانشجویان با خوابگاه دختران مشخص شد که ظرفیت اتاق ها هم چنان مانند سابق 4 و 6 نفره است و با وجود بیماری و قول‌هایی که در زمینه کاهش ظرفیت اتاقها داده شده بود هیچ تغییری حاصل نشده.
اتاق های خوابگاه بسیار کوچک و اکثراً فاقد تهویه ی مناسب هستن و با توجه به موقعیت بیماری و کرونا اصلاً وضعیت خوبی در انتظار دانشجوها نیست.
@iustdormwatch