و کل هیکلش شاید یک دهم کل تصویرسازی باشه

چرا دارم با خودم این کارو میکنم

من از وقتی که خیلی بچه بودم انیمه میدیدم و تا سیزده/چهارده سالگی 99,9 درصد آهنگایی که گوش میدادم فقط اوپنینگ و اندینگ و آهنگای مربوط به انیمه های مختلف بود

اولین بار تو عمرم که به یه آهنگ نامربوط به انیمه علاقه‌مند شدم و نشستم پشت سر هم گوش دادم همین آهنگ دیوید بویی بود

لوگو

داستان پشت آهنگ one از متالیکا خیلی ناراحت کننده‌ست، داستانش اینه که:

جنگ جهانی اول سرباز جوانی به نام جو بعد از یه انفجار بزرگ که نزدیکش اتفاق میفته به طرز عجیبی زنده میمونه اما دست پا گوش چشم دندان زبان حس لامسه حس چشایی حس بویایی و تمام حس هاشو از دست میده. عجیب اینجاست با تموم این نقصا مغزش سالم میمونه.
اولش به هر نحوی که شده از دکترا میخواست بکشنش اما هیچ دکتری قدرت این کارو نداشت تااینکه با استفاده از کد مورس تونست به یک افسر بگه که میخواد درون یک جعبه شیشه ای بذارن و سراسر کشور بگردوننش تا همه بفهمن که جنگ چه قدر زشت و ترسناکه
بعدش از همون طریق از افسر خواست که به علت درد شدیدی که میکشه بکشنش. افسر درخواستش رو قبول میکنه و اکسیژن درون شیشه رو قطع میکنه تا راحت شه.
وقتی که تنها مغزش کار میکرد و هیچ حسیو احساس نمیکرد، حتی نمیدونست کجاست و چه کسانی دورش هستند، از لحظه ای که به او دستگاه کد مورس رو وصل کردن دائم میگفت:

خدا به دادم برس خدا کمکم کن، به دادم برسید
آهنگ دو ماه آخر زندگی این سربازو روایت میکنه😢

@Razcom

این پسته خیلی خوب مفهوم و Theme آهنگو توضیح داده
ولی حالا چون اطلاع نداشته یا می‌خواسته احساسات مخاطب رو بیشتر جریحه دار کنه اشاره نکرده که این داستان اصلا حقیقت نداره و الهام کرفته شده از رمان Johnny Got His Gun ئه که تو سال 1939 منتشر شده

به هر حال خیلی دوستش دارم
خیلی تاثیر گذاره

I can't remember anything

نمی‌تونم چیزی به یاد بیارم

Can't tell if this is true or dream

حتی نمی تونم بگم که حقیقت داره یا خیالیه

Deep down inside I feel to scream

از درونم صدای شیون و ناله احساس می کنم

This terrible silence stops me

این سکوت وحشتناک، منو از ادامه زندگی باز میداره

Now that the war is through with me

حالا دیگه جنگ تو پوست و خونم رخنه کرده

I'm waking up, I cannot see

از خواب بیدار میشم، ولی چیزی نمی بینم

That there's not much left of me

چیز زیادی از من نمونده

Nothing is real but pain now

دیگه چیزی جز درد برام حقیقت نداره

Hold my breath as I wish for death

نفسم رو به امید مرگ تو سینه حبس می کنم

Oh please god, wake me

آه، خدای من، لطفا(منو از این کابوس) بیدار کن

Back in the womb it's much too real

انگار دوباره به رحم مادرم برگشتم

In pumps life that I must feel

جایی که باید ضربان زندگی رو احساس کنم

But can't look forward to reveal

Look to the time when I'll live

وقتی به آینده ای که قراره توش زندگی کنم نگاه می کنم،

نقطه درخشانی توش نمی بینم

Fed through the tube that sticks in me

با لوله هایی که به من وصل هستن تغذیه میشم

Just like a wartime novelty

Tied to machines that make me be

درست مثل جنگ که زنده موندنم در گرو چسبیدن به

ماشینای جنگی بود

Cut this LIFE off from me

منو از این زندگی لعنتی جدا کنین

Hold my breath as I wish for death

نفسم رو به امید مرگ تو سینه حبس می کنم

Oh please god, wake me

آه، خدای من، لطفا(منو از این کابوس) بیدار کن

Now the world is gone I'm just one

حالا دیگه تمام دنیا از من فاصله گرفتن و من تنها موندم

Oh god, help me

آه خدای من کمکم کن

Hold my breath as I wish for death

نفسم رو به امید مرگ تو سینه حبس می کنم

Oh please god, wake me

آه، خدای من، لطفا(منو از این کابوس) بیدار کن

Darkness imprisoning me

تاریکی من رو محصور کرده

All that I see

Absolute horror

تنها چیزی که می بینم وحشت مطلقه

I cannot live

I cannot die

نه میتونم زندگی کنم، نه می تونم بمیرم

Trapped in myself

در خودم گیر افتادم

Body my holding cell

بدنم مثل زندان شده

Landmine has taken my sight

مین بیناییم رو گرفت

Taken my speech

قدرت تکلمم رو گرفت

Taken my hearing

شنواییم رو گرفت

Taken my arms

بازوانم رو گرفت
Taken my legs

پاهام رو گرفت
Taken my soul

روحم رو گرفت
Left me with life in hell

و من را با یه زندگی جهنمی تنها گذاشت

از خدایان تشکر می‌کنم برای وجود هزبین هتل