قبل از اینکه نصبش کنم خیلی منتقدا تو سایتا گفته بودن خسته‌ کننده‌ست
ولی من عاشق این شدم که یه فضانورد تنها باشم و تنهایی تو سیاره های مختلف که هر کدومشون طبیعت و ظاهر خاص خودشو داره بچرخم

موقع بازی کردنش همش یاد اون حرفی میوفتادم که بعضیا میزدن "برای ماجراجویی در زمین خیلی دیر و برای ماجراجویی در فضا خیلی زود به دنیا آمدیم."

اگه توی یه دنیایی که آدما توش راحت به سفرای فضایی میرفتن زندگی میکردیم خیلی دلم میخواست جای شخصیت اصلی این بازی باشم
تنهای تنها، فقط من و دنیاهای کاملا جدید و دست نخورده ای که باید کشف و طبقه بندی بشن.

He's alive guys , he's just busy with life

Have a beautiful song while we're at it

IF I HAVE SEEN FURTHER [THAN OTHERS], IT IS BY STANDING ON THE SHOULDERS OF GIANTS.

من زندم

ولی متاسفانه یا خوشبختانه بجز کارای دانشگاه هیچی از خودم واسه ارائه ندارم

ریشه‌ی این عبارتی که زیرش نوشتم برمیگرده به قرون وسطی
یا حتی به گفته‌ی بعضیا به افسانه‌های یونان

"اگر می‌توانم دوردست ها را ببینم به این خاطر است که بر شانه‌ی غول ها ایستاده‌ام"

یه دانشمند امروزی می‌تونه مطالب جدیدی رو کشف کنه چون قبل از اون دانشمندای دیگه مطالب قبلی رو کشف کردن

معروف ترین کسی که تو دوران معاصر از این جمله استفاده کردن ادیسونه
سر همین خیلیا به اشتباه فکر میکنن این حرف از خود ادیسونه

ولی به احتمال زیاد برمیگرده به یکی از افسانه های یونان
افسانه ای که توش یه غول نابینا به اسم اوریون یه کوتوله به اسم سدالیون رو روی شونش حمل میکرد تا راهو بهش نشون بده.