صورت بدترین بخشش بود
بیخیالش

اسکچ امروزم از اوناست که ممکنه چند روز طول بکشن. پس الان نصفه‌ست
و خب حالت نصفه‌ نیمه‌ای که داره به قدری زشت و کریه و بد رنگه که دلم نمیخواد بذارم اینجا موندگار بشه
فردا با شماره‌ی امروز و فردا میذارمش.

Day 24 & 25

#100daysofsketching

بعد یه سال رنگامو از تو کشو دراوردم و دیروز و امروز داشتم سعی میکردم یکم اِستادی نور و رنگ از روی عکسا انجام بدم
ولی بعد به خودم اومدم و دیدم تو این یه سال که کارای رنگیم فقط دیجیتالی بودن هرچی تئوری رنگ بلد بودم یادم رفته و اینطوری فایده نداره
پس اونو وسط کار ول کردم و گفتم بشینم یکم به مغزم فشار بیارم و اول مهارتی که واسه رنگ سازی داشتمو برگردونم

نتیجه‌ش شد این تا اینجا

اگه ترکیب کردن رنگ ها و پخته کردنشون با رنگای مکمل رو تا جای ممکن ادامه بدی همه‌ی رنگا در نهایت به قهوه ای تبدیل میشن
و اگه از اونم جلو تر بری همیشه به خاکستری میرسی

مثل این میمونه که خاکستری خداست و قهوه‌ای بالارتبه ترین فرشته‌ست

Day 26

#100daysofsketching

استادی مبتدی و درست حسابی رنگای گلابی از روی مدل زنده

Day 27

#100daysofsketching

کارم تو درک کردن و ساختن رنگا از دیروز یکم بهتر شد
خاطرات یکی دو سال پیشم داره برمیگرده

بالاخره نشستم یه فیلم علمی تخیلی آندرریتد دیگه دیدم و دلم میخواد راجبش حرف بزنم

از کجا شروع کنم

اوکی گمونم الان میدونم میخوام‌ چی بگم

#review
من اصلا مشکلی با اینکه یه داستان تو هر مدیایی (کتاب، فیلم، انیمیشن و...) سعی کنه حال آدمو به هم بزنه ندارم. اگه مشکل داشتم "اسلشر" که کلا فلسفه‌ش نمایش خون و دل و روده‌‌ی بیرون ریخته‌ی آدماست یکی از ژانرای مورد علاقم نبود
انسان طی میلیون ها سال تکامل یاد گرفته از بعضی چیزای آلوده مثل غذای فاسد، خون، مدفوع و.... چندشش بشه و این قضیه بخشی از ژن و غریزه‌مون شده، چون این چیزا آلوده‌ن و میتونن زندگیمونو به خطر بندازن

پس حس انزجار یکی از قوی ترین احساسات آدمیزاده و برای نویسنده ای که می‌خواد پیام داستانشو تو مغز مخاطب حک کنه ابزار کاملا مناسبیه

"اما" یه داستان باید در کنار این ویژگی شخصیت های دوست داشتنی و یه داستان با کیفیت و درگیر کننده داشته باشه تا مخاطب با اشتیاق فیلمو از اول تا آخر تماشا کنه، نگران عاقبت کاراکترا بشه و درکنار همه ی اینا پیام نویسنده رو هم دریافت کنه.
اگه یه فیلم کاراکترایی که آدم حتی رغبت نمیکنه بهشون نکاه کنه و یه داستان خسته کننده داشته باشه و از اون طرف تمام تمرکزشو گذاشته باشه رو برانگیختن حس انزجار مخاطب، تماشا کردنش به یه تجربه‌ی عذاب آور تبدیل میشه که هر آدم عاقلی برای تموم شدنش لحظه شماری میکنه

و همه ی اینایی که تا حالا گفتم دقیقا همون نکاتیه که فیلم Hard to Be a God 2013 هیچ بویی ازشون نبرده

تو سال 1962 میلادی نیکیتا خروشچف، رهبر وقت اتحاد جماهیر شوروی پاشد و تو یه سخنرانی با یه لحن تند هر چی از دهنش درمیومد به هنرمندای اون زمان تو جامعه ی روسیه گفت و دستور داد سانسور های شدیدی رو آثار هنری و ادبی اعمال بشه.