اگه موجوداتی که به زمین میان بخوان باهامون آشنا بشن اون وقت دیگه مشکل ما اسلحه های پیشرفته و قدرت نظامی اونا نیست. مهم اینه که چطور متقاعدشون کنیم اون اسلحه ها رو روی ما استفاده نکنن
باید این مفاهیم که ما دوستشونیم و نابود کردن ما به نفعشون نیست رو تو مغزشون فرو کنیم و هیچ کدوم اینا بدون دونستن زبانشون ممکن نیست

حالا تو هر داستانی نویسنده یه جور با این مشکل کنار میاد
مثلا رابرت کرکمن (خالق کمیک Invincible) خودشو راحت کرده و تو داستانش تمام موجودات کهکشان انگلیسی صحبت میکنن.
با اینکه خیلی روش بیسیک و تنبلی به نظر میاد ولی چون یه علمی تخیلی نرمه نمیشه خیلی ازش ایراد گرفت
اما فیلم Arrival به واقع گرایانه ترین و علمی ترین حالت ممکن دستشو روی این کانسپت گذاشته

داستان از جایی شروع میشه که چندین و چند سفینه‌ی فضایی به زمین میان و بدون اینکه انسان ها بتونن درک کنن قصد و هدفشون از اومدن به سیاره‌ی ما چیه همینجوری جای جای کره ی زمین توقف میکنن
به مرور زمان انسان ها میفهمن که درون این سفینه ها موجودات زنده ای هستن که می‌خوان با ما ارتباط برقرار کنن. جوری که انگار میخوان چیز خیلی مهمی بهمون بگن
اما مشکل اینه که حتی یه کلمه هم از زبونشون نمی‌فهمیم...

یه بار تو یه مقاله خوندم که بهترین شاهکار های علمی تخیلی به جای اینکه بیشتر داستان رو صرف توصیف و توضیح تکنولوژی ها بکنن به "درون" نگاه میکنن.
علمی تخیلی نرم به اینکه بیشتر از مفاهیم علمی به احساسات اهمیت میده معروفه اما این به این معنی نیست که علمی تخیلی های سخت نمیتونن به عمق روان و احساسات آدم نفوذ کنن

فیلم Arrival هم علمیه و منطقیه اما تمرکزش اصلا روی سفینه ها و تکنولوژی های پیشرفته و بیولوژی این موجودات فضایی نیست
مهم اینه که چطور شناختن زبان و فرهنگ و احساسات این موجودات فضایی باعث میشه آدم ها هم به تکامل برسن و علاوه بر دستیابی به یه موفقیت علمی بی‌سابقه، خودشونم از درون تغییر کنن.

آیزاک آسیموف، نویسنده ی بزرگ ژانر علمی تخیلی میگه که:
"علمی تخیلی شاخه‌ای از ادبیات است که به واکنش انسان‌ها و جامعه‌ی انسانی در برابر تغییرات علم و فناوری می‌پردازد"

Day 21

#100daysofsketching

Day 22

#100daysofsketching

مداد پلی‌کروم روی کاغذ معمولی
سایز A2

تمومش کردم
دلم می‌خواد این مطالعه ی بدن زن و مرد رو خیلی بیشتر انجام بدم.

Day 23

#100daysofsketching

رون🍗

خیلی دلم میخواد بازم راجب فیلما و کتابا حرف بزنم
ولی الان چند روزه که فیلمی ندیدم
فقط دارم سعی میکنم کتاب بخونم

با آگاهی از این که "آیزاک آسیموف"، "آرتور سی‌کلارک" و "رابرت‌ آنسون لاین" سه تا نویسنده‌ی برتر ژانر علمی‌تخیلی محسوب میشن دارم سعی میکنم کتابای اینا رو بخونم

و با این شروع کردم

جلد اولشو خوندم
ولی داستانش یه جوریه که من واقعا نمیدونم چطور توضیحش بدم
به نظرم همین خلاصه‌ای که پشت جلدش نوشته شده از هر توضیحی که من میتونم بدم بهتره

جلد اولش جدی عالی بود

تو ویکی‌پدیا نوشته بود که کلارک خیلی به مطالعه‌ی ادیان و عرفان شرقی علاقه داشته
برای همین تو همه‌ی داستاناش تصورش از آدم فضایی ها یه سری موجود خداگونه و اسطوره‌ایه