یه تعریف ساده از فرق این دوتا اینه که
علمی تخیلی هارد میشه چیزایی مثل A Space Odyssey، Her، Jurassic Park که قوانین علمی و منطق دنیای واقعی رو نسبت به هر چیز دیگه تو داستان ارجحیت میده
و علمی تخیلی سافت میشه چیزایی مثل Dune، Star Wars، Invincible یا Rick and Morty که مجبور نیستن به قوانین علمی سفت و سخت پایبند باشن و اونارو فدای احساسات و نحوه روایت داستانشون میکنن و قوانین خودشون رو مینویسن
علمی تخیلی هارد میشه چیزایی مثل A Space Odyssey، Her، Jurassic Park که قوانین علمی و منطق دنیای واقعی رو نسبت به هر چیز دیگه تو داستان ارجحیت میده
و علمی تخیلی سافت میشه چیزایی مثل Dune، Star Wars، Invincible یا Rick and Morty که مجبور نیستن به قوانین علمی سفت و سخت پایبند باشن و اونارو فدای احساسات و نحوه روایت داستانشون میکنن و قوانین خودشون رو مینویسن
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مثلا توی استاروارز سفینه ها با سرعت نور حرکت میکنن و تو مدت زمان خیلی کوتاهی تو کل کهکشان جا به جا میشن. این در حالیه که قطر یه کهکشان عادی مثل همین راه شیری خودمون 105,700 سال نوریه
این یعنی حتی اگه با سرعت نور حرکت کنی (که به گفتهی انیشتین هرگز ممکن نیست و با قوانین فیزیک جور در نمیاد) باز 105,700 سال طول میکشه تا بخوای برسی به یه سیاره اون طرف کهکشان
این یعنی حتی اگه با سرعت نور حرکت کنی (که به گفتهی انیشتین هرگز ممکن نیست و با قوانین فیزیک جور در نمیاد) باز 105,700 سال طول میکشه تا بخوای برسی به یه سیاره اون طرف کهکشان
از اون طرف اودیسه ی فضایی بخاطر اینکه یه دانشمند مثل آرتور سیکلارک یکی از نویسنده های فیلمنامهش بوده و وسواس بالای استنلی کوبریک برای رعایت هر چه بیشتر قوانین علمی اونقدر به واقعیت سفر های فضایی شبیهه که بعضی از اون آدمای متوهمی که میگن بشر هیچوقت نتونسته بره ماه معتقدن که فیلم لحظه ی پا کذاشتن نیل آرمسترانگ روی ماه رو هم کوبریک کارگردانی کرده.
اگه یه روز یه سری موجود فضایی به زمین بیان که مثل موجودات فیلم War of the Worlds یا انیمه ی Parasyte از همون اول اول دنبال این نباشن که ما رو بکشن و بخورن و بخوان مثل موجودات متمدن باهامون گفتگو و مذاکره کنن تا ببینن ارزش دوستی و توجهشونو داریم یا نه...
اونوقت بزرگترین مانع ما برای این کار چیه؟؟؟
اونوقت بزرگترین مانع ما برای این کار چیه؟؟؟
اگه موجوداتی که به زمین میان بخوان باهامون آشنا بشن اون وقت دیگه مشکل ما اسلحه های پیشرفته و قدرت نظامی اونا نیست. مهم اینه که چطور متقاعدشون کنیم اون اسلحه ها رو روی ما استفاده نکنن
باید این مفاهیم که ما دوستشونیم و نابود کردن ما به نفعشون نیست رو تو مغزشون فرو کنیم و هیچ کدوم اینا بدون دونستن زبانشون ممکن نیست
باید این مفاهیم که ما دوستشونیم و نابود کردن ما به نفعشون نیست رو تو مغزشون فرو کنیم و هیچ کدوم اینا بدون دونستن زبانشون ممکن نیست
حالا تو هر داستانی نویسنده یه جور با این مشکل کنار میاد
مثلا رابرت کرکمن (خالق کمیک Invincible) خودشو راحت کرده و تو داستانش تمام موجودات کهکشان انگلیسی صحبت میکنن.
با اینکه خیلی روش بیسیک و تنبلی به نظر میاد ولی چون یه علمی تخیلی نرمه نمیشه خیلی ازش ایراد گرفت
اما فیلم Arrival به واقع گرایانه ترین و علمی ترین حالت ممکن دستشو روی این کانسپت گذاشته
مثلا رابرت کرکمن (خالق کمیک Invincible) خودشو راحت کرده و تو داستانش تمام موجودات کهکشان انگلیسی صحبت میکنن.
با اینکه خیلی روش بیسیک و تنبلی به نظر میاد ولی چون یه علمی تخیلی نرمه نمیشه خیلی ازش ایراد گرفت
اما فیلم Arrival به واقع گرایانه ترین و علمی ترین حالت ممکن دستشو روی این کانسپت گذاشته
داستان از جایی شروع میشه که چندین و چند سفینهی فضایی به زمین میان و بدون اینکه انسان ها بتونن درک کنن قصد و هدفشون از اومدن به سیارهی ما چیه همینجوری جای جای کره ی زمین توقف میکنن
به مرور زمان انسان ها میفهمن که درون این سفینه ها موجودات زنده ای هستن که میخوان با ما ارتباط برقرار کنن. جوری که انگار میخوان چیز خیلی مهمی بهمون بگن
اما مشکل اینه که حتی یه کلمه هم از زبونشون نمیفهمیم...
به مرور زمان انسان ها میفهمن که درون این سفینه ها موجودات زنده ای هستن که میخوان با ما ارتباط برقرار کنن. جوری که انگار میخوان چیز خیلی مهمی بهمون بگن
اما مشکل اینه که حتی یه کلمه هم از زبونشون نمیفهمیم...
یه بار تو یه مقاله خوندم که بهترین شاهکار های علمی تخیلی به جای اینکه بیشتر داستان رو صرف توصیف و توضیح تکنولوژی ها بکنن به "درون" نگاه میکنن.
علمی تخیلی نرم به اینکه بیشتر از مفاهیم علمی به احساسات اهمیت میده معروفه اما این به این معنی نیست که علمی تخیلی های سخت نمیتونن به عمق روان و احساسات آدم نفوذ کنن
علمی تخیلی نرم به اینکه بیشتر از مفاهیم علمی به احساسات اهمیت میده معروفه اما این به این معنی نیست که علمی تخیلی های سخت نمیتونن به عمق روان و احساسات آدم نفوذ کنن