Why do you cry for them Eleven?

یه عادتی پیدا کردم که همیشه بعد از دیدن یه فیلم خوب باید باید Empire of the clouds گوش کنم

ریتمش باعث میشه جاهای مهم و دوست داشتنی فیلم پشت سر هم تو مغزم مرور بشن

الانم صد درصد لازمه

Day 27

#100daysofsketching

نزدیک تر

فصل چهار رو‌ همین دو ساعت پیش تموم کردم و باعث شد خیلی بیشتر به دموگورگن علاقه پیدا کنم
برعکس اون دموگورگن فصل یک که انگار ترکیب لاکپشت گالاپاگوس و خرس مهربون تو لباس هیولا بود

🗣 Metallica
🎧Melobit Application
‌

رفتم چک کردم دیدم این اپیزودش 9.6 گرفته تو Imdb

حقشه واقعا

دارن یه اسپین آف جدید از The Boys میسازن که راجب جوونیای سولجر‌بوی و استورم‌فرانته

نمیدونم همچین سطح بالایی از خوشحالیو چطور نشون بدم

Day 28

#100daysofsketching

من از وقتی انیمیشن Scavengers Reign رو دیدم انتظارم از دنیاهای تخیلی که تو آثار فیکشن ساخته میشه رفته بالا
دلم میخواد بازم چیزایی ببینم که دنیاهاشون اونقدر جزئیات دارن

دلم میخواست یه معرفی و #review از بهترین سریال علمی تخیلی که تو عمرم دیدم بنویسم اینجا. ولی اونقدر شاهکاره که نمیدونم از کجا شروع کنم

خیلی از داستانای علمی تخیلی (یا تو هر ژانر دیگه ای) که دنیا ها و سیاره های جدید خلق میکنن، معمولا دنیاییی میسازن خیلی فرقی با دنیای خودمون نداره، یا اونقدرا پیچیده و پر جزئیات نیست
مثل Stranger Things که دنیای Upside Down رو به عنوان یه دنیای موازی معرفی میکنه ولی دنیاش بجز تاریک و ترسناک بودن هیچ فرقی با دنیای خودمون نداره و تنها موجودات زنده‌ی داخلش هم دموگورگن ها و پیچک های سیاهن
یا Star Wars که تو هر سیاره نهایتا چند دونه موجود و حیوون بومی داره و سیاره هاش با اینکه بیگانه‌ن ولی خیلی هم شبیه زمینن و صرفا انگار داری یه نسخه ی پیشرفته از زمین خودمون رو میبینی، نه یه سیاره ی بیگانه که هیچ ربطی به زمین نداره و باید اکوسیستم مخصوص خودش رو داشته باشه که با میلیون ها سال تکامل آبدیده شده
اما سریال انیمیشنی Scavengers Reighn (پادشاهی لاشخور ها) هیچکدوم از این مشکلات رو نداره