‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بچگی خیلی سمیییی داشتم خیلی هاا
ما سر کوچمون یه سوپری بود که بابام حساب داشت اونجا و ماه ب ماه تسویه میکرد ،بعدد بابام گفته بود که اگه بچه ها اومدن برا خوراکی بهشون نده ،چون ما واقعن شورشو درآورده بودیم، خلاصه برای اینکه سوپری شک نکنه من میگفتم مثلا ماکارونی و رب و فلان بعد بستنیم برمی داشتم ،در واقع اصن مامانم خرید نداشت ،من اونارو میخریدم و بعد مینداختم دور و بستنی رو میخوردم ،سر ماه که میشد بابا میگفت وای حساب چقدر زیاد شده ....نمیدونست که من چه بلایی سرشون میارم😂

این بچه خیلی دیوث بوده 😂😂

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یاد اون موقع افتادم که انگلیسی بلد نبودم و روی استیکر نوشته بودن تنکس و من دو حرف آخرشو به صورتی که نباید خوندم و فکر کردم فحشه :))

اینا همه آفت‌ شماهاست که می‌نویسین
slm chtri?
همین می‌شه که thanks رو اونجوری می‌خونین.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
کلاس نهم که بودم یه سری آزمایش خون دادم،بعد جوابش رو که گرفتم دیدم پرولاکتینم خیلی بالاست و تز اون خانوم آزمایشگاه پرسیدم پرولاکتین چیه؟گفت پرولاکتین هورمون شیردهیه

و بله فکر کردم پس حتما حاملم که انقدر بالاست و تماااام راه آزمایشگاه تا خونه رو گریه کردم که الان آبروم میره و اگه بچه به دنیا بیاد بگم باباش کیه؟😂
بله همینقدر تباه بودم😂😂

کاش اینو دیشب می‌خوندم. قطعاً‌ خیلی سبکبال می‌خوابیدم!!! =))))

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بحثی که الان مهمه اینه که الان شیر چیشد این خانم کجاست بچه پسر بود یا دختر؟

ای کسی که کلاس نهم هورمون شیردهی‌ت بالا بود، بیا جواب بده و جماعتی رو از نگرانی دربیار.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خاک به سرم آبروم رفت 🤦‍♀😂
الان از تو چنل آشنا در میاد یکی😂😂

دیگه من با همون حال و یه عالمه گریه یواشکی تنهایی رفتم دکتر و دکتره بهم گفت که:تو خلی؟مردم اینهمه تلاش میکنن تهش بچه دار نمیشن بعد تو بدون هیچی حامله شدی؟😂😅
بعدشم دارو داد بهم
ولی دوست داشتم بچه پسر باشه🌚😂

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
منی که از ساعت ۶ عصر دارم تکسای‌ چنلتو‌ میخونم و با بعضیاش‌ بهترین وایبارو‌ میگیرم و با بعضیاش‌ اشک میریزم .
سیو مسیجم‌ پر شده از تکساتو حرفای‌ قشنگت‌ .
با یکی از تکسای‌ ارسالی‌ ی ناشناس اشک ریختم (اونی که گفته بود ب ۱۰ ساله ی خودت نصیحت کن و درباره ی فوت پدرش نوشته بود )
ببین گریه کردمااااااا اینقدر که چشمام قرمز شده بود .
خلاصه ک آره خیلی خفنی دختر
راستی چالشات‌ معرکه بوداااا🎈🫰🏻

#رضایت_مشتری
بغض‌های خود را به ما بسپارید.

نه مرا طاقت غربت نه تو را خاطر قربت
دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم
#سعدی

برای اولین بار می‌تونم مثل یه خارجی، تخمی بودن دوشنبه رو درک کنم.

تنها شباهتم با دانش آموزای خارجی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
برای چالش شب ۱۶ ام.
هشت نه ساله بودم که اهنگ تقدیر شادمهر منتشر شد و اون موقع مامانم یه گوشی کشویی داشت با همون آهنگ گوش میدادم و دو سه تا آهنگم بیشتر نداشت. این آهنگ شده بود شب و روز من و انقدر گوش دادم که از بر شدم یه جای آهنگ میگه[ کی با یه جمله‌ مثل من میتونه آرومت کنه] من اینو می‌شنیدم[ شبای جمعه مثل من میتونه آرومت کنه؟] و کلی هم غصه میخوردم که دختره مرده و این میره سر خاکش شب های جمعه و فلان‌

مرسی که همچنان می‌نویسین‌ و برام می‌فرستین. این چند روزه درگیر احوالات تخمیم‌ بودم و تعطیلات تخمی‌تر بودم. ولی این رو که خوندم دوباره یه کم مودم اومد بالا!
تو این کج‌وکوله شنیدن‌ها من یه ید طولانی دارم! :)))

یه نفرتون هم ازم پرسیده اگه تراپیست خوب می‌شناسم معرفی کنم.
نه جدی، کجای وضع من شبیه کسیه که تراپی رفته؟! :))))

#چالش_نوشتن / شب هفدهم:
چه ترانه‌ای رو اشتباه می‌شنیدی و کِی متوجه شدی اصلش یه چیز دیگه‌ست؟!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
زیر نخلا🥰

من از این آهنگ خوشم نمیاد اما خب همه جا پر شده و این تیکه شو می‌شنیدم:(زیر نخلا رقصیدیم تو جزر زیر اما .)و با میگفتم چرا زیر اما باید برقصن.و خب با زمزمه خواهرم چند روز پیش گرفتم چی به چیه

این کیس‌ها رو بهشون می‌گن سخت‌گوش!
انگار گوش کلمه رو سه بار دور کله پیچونده و بعد رسونده به مغز. و مغز به جای اینکه جزیره به این سادگی رو بشنوه، جزر زیره رو تحلیل می‌کنه!!! :")))))
من خودم‌ جزو سخت‌گوش‌ها هستم! :)))))