مهم نیست یه رابطه چه‌قدر خاص باشه، وقت از دست رفتن که باشه از دست می‌ره و هیچ کاری هم از دست تو برنمیاد.

اینکه همیشه تنهام.
چه کسی باشه چه کسی نباشه.

صبوری.

جدی نگیر🌱

دو دستی نچسب. به هیچ چیز. از از دست دادن هیچ چیز نترس. رها.

منتظر کسی نباشم تا اوضاع درست بشه. راه حلش اینه که خودم برم تو دل ترس‌هام =)

عبور کنم از آدم ها
دست بکشم و دست بردارم از تغییر دیگران
و مطابق میل و ارزش‌های خودم، آدم های امن خودم رو انتخاب کنم.✨

رو هیچ‌کس حساب باز نکن!

هيچ كس تو اين دنيای لعنتی برات نميمونه.
خانواده رو ما خودمون انتخاب نکردیم.
من به دنیا اومدم برای سختی کشیدن و قوی شدن.
شل کنم تا از زندگی لذت ببرم.
بعد هر سختی آسونیه!

هیچوقت بخاطر یک نفر دیگه اولویت‌هام رو تغییر ندم

گذر، رها کردن
همین که این لحظه دوام آوردم باید سپاسگزار باشم

قرار نیست همیشه قابل قبول باشم.

تلاش برای زنده موندن نتیجه میده.

شاید این باشه که همه چی در حال گذره، هیچ چیزی ثابت نیست و حتی از فردات نمیتونی انتظار امروز بودن رو داشته باشی.

اهمیت ندادن و تبدیل غم بزرگ به خواب بزرگ.

مهم نیست تو چه موقعیت و تو چه شرایطی باشم یا تو چه حالتی و وضعیت روحی باشم؛غیر از خودم کسی رو ندارم.

همه قراره یه روزی برن
یا تو ولشون کنی یا اونا، پس زیاد بهشون دل نبند

چقدر زیاد بود جواب این سوال.
ولی وقتی پشت سر هم مرورشون می‌کنی، درس‌هایی که هر کدوم از ما یه تو نقطه‌ی این خاک با شرایط متفاوت و مشابه گرفتیم خیلی خیلی جالبه‌ و انگار خودش یه درس بزرگه!

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
بزرگترین درس:
گذشتن و رفتن پیوسته
در همه ی زمینه ها

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
یاد گرفتم که حتی نداشتن چیزی که عاشقشم از داشتن چیزی که تعلقی بهش ندارم هزار بار قشنگ تره..💔

‌ ‌ ‌‌‌ ‌
خانواده ات یکی از مهم ترین سنگر ها و سر پناه های زندگیته!